-
నీవు లేక… హెర్మన్ హెస్, స్వీడిష్ కవి
సమాధి ఫలకంలా శూన్యంగా రాత్రిపూట తలగడ నా వంక చూస్తుంటుంది తదేకంగా; నీ కురులలో నిద్రపోకుండా ఒంటరిగా ఉండడం ఇంత కటువుగా ఉంటూందని ఎన్నడూ అనుకోలేదు. వేలాడుతున్న దీపం మసిబారి ఈ సడిలేని ఇంటిలో ఒంటరిగా ఉంటున్నాను నీ చేతులు అందుకుందామని నా చెయ్యి జాచి నీ కోసం కాంక్షతో జాచిన మెత్తని పెదాలకు లక్ష్యం దొరకక విసుగుతో నీరసంగా నా పెదాలే దొరుకుతాయి. అప్పుడు ఒక్కసారిగా మెలకువ వస్తుంది, నన్నావరించిన చెమ్మ చీకటి ఇంకా చిక్కబడుతోంది.…
-
ఆమె జవాబు… సర్ వాల్టర్ రాలీ, ఇంగ్లీషు కవి
ప్రేమా, ఈ అనంత ప్రపంచమూ ప్రాయంలోనే ఉండి ప్రతి పశుకాపరి నాలుకమీదా నిజమే తారాడితే, ఈ ఇంపైన సుఖాలు నన్ను వశం చేసుకుని నీ ప్రేయసినై, నీతో జీవించేలా చేసి ఉండేవి. కానీ కాలం మందల్ని పొలం నుండి పొలానికి తరుముతుంటుంది, నదులు వరదలై పొంగుతాయి, రాళ్ళు చల్లబడతాయి; కోయిలకూడా మూగబోతుంది; మిగతావాళ్ళు జీవితం ఎలా వెళ్లదీయాలా అన్న చింతలో ఉంటారు. పువ్వులు వాడిపోతాయి; విధేయతలేని పొలాలు నిలకడలేని హేమంతానికి తలఒగ్గుతాయి; పెదాలపై తేనె,…
-
వాళ్ళు నిద్రించే చోట… జీ. ఓ. వారెన్, అమెరికను కవి
నల్లగా నిశ్చలంగా చుట్టబెట్టుకున్న పొగమంచు పోటెత్తిన సముద్రం ఒడ్డు ఇసుకను ముంచెత్తినట్టు దట్టమైన సమాధుల్లో లోతుగా వ్యాపించి వాళ్ల శిరసులపై నక్షత్రధూళి నింపుతోంది. వాళ్ళు నిద్రిస్తూ చాలా కాలమయింది. వాళ్ళ తనుమృత్తికి ఏదో తెలియని బూజుపట్టింది. వాళ్ళ గురించి చెప్పగలిగిందేమైనా ఇంకా ఉంటే, కొద్దికొద్దిగా శిధిలమౌతున్న ఆ రాళ్లు చెప్పగలవు. దారి తప్పి ప్రయాణిస్తున్న ఒంటరి నావికుడిలా మేరలేని ఎటో తేలుతున్న పొగమంచులో ఈ మునుగుతున్న సమాధులపై వాలి చూస్తూ నేనూ ఇక్కడకు చేరవలసిందేగదా అని యోచిస్తున్నాను. అక్కడ…
-
సోమరితనం… ఎస్. వి. మిచెల్, అమెరికను కవి
గడిచిపోయిన క్షణాలను అమితంగా ప్రేమించడంలో నన్ను మించినవాడు లేడు. నేను బద్ధకంగా విచ్చుకునేపూలని మించిన బద్ధకస్తుణ్ణి; గాలల్లాడని కందకంలో నీటి కన్నా, మధ్యాహ్నం నీటిమీద బద్ధకంగా తేలే లిల్లీల కన్నా బద్ధకంగా పడుకోగలను; ఇంతవరకు ఎన్నడూ కదిలిన ఛాయలు లేని ఏ శిలాఫలకం కన్నా నిశ్చలంగా ఉండగలను; నాకు అనిపిస్తుంటుంది అమాయకపు ఆనందం అందిచ్చే అద్భుతమైన వరాలన్నిటినీ నా అచంచలమైన సోమరితనం ఇస్తుంటుందని. . ఎస్. వి. మిచెల్ February 15, 1829 – January 4,…
-
నాటకం చూస్తున్నపుడు నా వెనక కూచున్నామెకు… ఏ పీ హెర్బర్ట్, ఇంగ్లీషు కవి
అమ్మా! మీరు ఈ నాటకం చూసేరు, నేనివాళ వరకు చూడలేదు; మీకు నాటకంలో సన్నివేశాలన్నీ తెలుసు, కానీ, నాకు తెలీవని మనవి చేస్తున్నాను. చివరి వరకు హంతకుడెవడో ప్రేక్షకుడికి తెలియకుండా ఉంచడమే రచయిత ఉద్దేశ్యం. మీరిలా చెప్పుకుంటూ పోతుంటే మీరు అతనికి అన్యాయం చేసినవాళ్ళు అవుతారు. నటులు తమ తమ ప్రత్యేకమైన శైలిలో చాలా హాస్యాన్ని పండిస్తుంటారు మీరు ముందుగానే ఏమిచెయ్యబోతున్నారో చెప్పెస్తే అందులోని సరసత ఆస్వాదించే అవకాశం నాకు ఉండదు. ఒక నాటకంలో ఉండే కుతూహలం…
-
చొక్కా గీతం… థామస్ హుడ్, ఇంగ్లీషు కవి
వేళ్ళు అరిగి అరిగి నీరసించి కనురెప్పలు ఎర్రబడి బరువెక్కి స్త్రీకి యోగ్యం కాని చింకిపాతలలో పాపం ఒక స్త్రీ, కూచుని ఆమె సూదినీ దారాన్నీ లాక్కుంటూ ఒక కుట్టు, రెండో కుట్టు, మూడో కుట్టు వేసుకుంటూ పేదరికంతో, ఆకలితో, మురికిలో విషాదము నిండిన గొతుతో ఈ “చొక్కా గీతం” ఆలపించ సాగింది.. పని ! పని ! పని! ఉదయం దూరంగా ఎక్కడో కోడికూయడం మొదలు పని! పని ! పని! రాత్రి చూరులోంచి నక్షత్రాలు…
-
I would be watching them two…Kuppili Padma, Telugu, Indian
Sometimes Forgetting the time Sometimes To forget the time When they two Sweep about the garden Like two Little butterflies; And like two buoyant fish When they swim In the bluish swimming pool. That lone girl Becomes a bond Akin to a red ribbon Tasseling two-braids … And a colourful cloud Raining endless…
-
An Ordinary Day in an Ordinary Street… V. Chinaveerabhadrudu, Telugu, Indian
About ten in the morning, the trees are Still lazying under the thick foggy veil. The young sprouting leaves peep through Like the hanging jukas from earlobes. The early buzz for the daily grind of Autos, the picking up traffic, Children reaching out their schools, Is like attuning for an imminent concert. Stepping out…
-
ప్రభాతం… జాన్ ఫోర్డ్, ఇంగ్లీషు కవి
నిద్ర మరపించే కష్టాలను కాపుకాసే నీడలారా! ఇక్కడనుండి తక్షణం పారిపొండి! కళ్ళు బరువెక్కి మూసుకుపోయినా మనసుమాత్రం మేలుకునే ఉంటుంది; అంతులేని బాధలూ బాధ్యతలతో బందీలైన ఆలోచనల వలలో చిక్కుకుని; ప్రేమలూ దుఃఖాలూ ప్రశాంతతనీయడం కంటే నిట్టూర్పులతోనే వ్యక్తమవుతుంటాయి నిద్ర మరపించే కష్టాలను కాపుకాసే నీడలారా! ఇక్కడనుండి తక్షణం పారిపొండి! . జాన్ ఫోర్డ్ (1586–c. 1640) ఇంగ్లీషు కవి . Dawn Fly hence, shadows, that do keep Watchful sorrows charmed in…
-
కటీఫ్… యెవగనీ యెటుషెంకో, రష్యను కవి
నాకు ప్రేమంటే విరక్తి వచ్చింది; మన కథకి పేలవమైన ముగింపు, జీవితమంత నిరుత్సాహంగా, సమాధి అంత కళావిహీనంగా. మన్నించు… ఈ ప్రేమగీతాన్ని ఇక్కడితో ఆపేస్తున్నాను గిటారు పగలగొడుతున్నా, మనిద్దరికీ దాచుకుందికి ఏవీ లేవు. కుక్కపిల్లకేం తోచడం లేదు. ఆ బొచ్చుకుక్కకి చిన్నవిషయాన్ని మనం ఎందుకు అంత క్లిష్టం చేసుకుంటున్నామో అర్థంకావటం లేదు. అది నీ గది ముందుకొచ్చి మూలుగుతుంది. పోనీలే అని వెళ్లనిస్తాను. అది నా నా గది తలుపులు గోకినపుడు, నువ్వే వెళ్ళిపోతావు. ఓ కుక్కా!…
-
Subscribe
Subscribed
Already have a WordPress.com account? Log in now.
అనువాదలహరి 