అనువాదలహరి

Retrospection-3… Nanda Kishore, Indian

Some friendships are also such:

Before you are aware of your fledging

They take you to the high skies;

Before you could remember it’s time to nest

They bid adieu … leaving an indecipherable mark behind.

 

Warning not to raise any questions

They take you around forests and woods, and

Through rills and rivulets. With nothing else to do

One should follow quietly.   

 

Forbidding not to divulge it to anybody

They teach you how to spread out the wings, and

How to identify various flowers.

Being a naïveté, 

One must obey without demur.

 

Be that it is the colors of the trees, the peaks of yonder hills

Or the comeliness of flowers, they insist that only they can tell.

That a rain falls with a slant, what flows in a stream is water,

That the wind is a vagabond… are lessons can only be learnt from them.

My God! There will be no end to the slew of advices

And no one feels like acquiring those skills:

 

That if a plant bears fruit they would be on the surface,

And if a crop comes to harvest one should thresh the grain;

That one should migrate to green Springs before Autumn

And to brighter days fore flower dropping sets in on trees;

 

That days are bright and nights are dark,

Not to roam in the sun and not to sing in moonlight,

That water is for drinking, air for breathing,

And in the end, one should drop like a flower from its stem.

 

The ultimate awakening that dawns however is:

One does not grow wise with age;

Life is too short to learn everything by experience

That one should lead his own life

And die like what one is.

 

Are you still alive?

And if so, what have you to say Bul Bul?

.

Nanda Kishore 

Telugu, Indian

Image courtesy: Nanda Kishore

Nanda Kishore is a young engineer (EEE) from Warrangal. He is very prolific on Facebook and particularly active “Kavisangamam” group.

Last year he released his maiden volume of poetry “Neelage okadundevaadu” (There was one like you).

Nanda Kishore has fine sensibilities and has come out with a distinct voice of his own.

His second volume of poetry “YadhecCha” is out this month.

 

పునర్విమర్శ 3
.

కొన్ని స్నేహాలూ అంతే.

రెక్కలొచ్చాయని తెలిసేలోపే

ఆకాశాలవైపు  ఎగరేసుకుపోతాయ్.

గూడుకట్టాలని గుర్తొచ్చేలోపు

కనపడని గుర్తేదో ముద్రించి పోతాయ్.

ఎందుకో అడగొద్దంటూ

కొండకోనలు, వాగువంకలు తిప్పుకొస్తయ్.

ఏ పనీ లేనందుకు

మౌనంగావెళ్ళిపోవాలి.

ఎవరికీ చెప్పొద్దంటూ

రెక్కలెలావిప్పుకోవాలో, పూలనెలాగుర్తుపట్టాలో

నేర్పిస్తయ్.

ఏ తెలివీ లేనందుకు

సడిచేయకుండా అనుసరించాలి.

పచ్చని చెట్ల రంగుని, దూరపుకొండల ఎత్తుని,

పూసేపూల అందాన్ని, అవి చెప్తేనే తెలుసుకోవాలి.

వాలుగాకురిసేది వాననీ, వాగులోపారేది నీరనీ,

వచ్చిపోయేది గాలనీ, అవి నేర్పగా నేర్చుకోవాలి.

చెట్టు కాస్తే పండ్లు పైనే ఉండాలనీ,

చేను పండితే గింజలు రాలాలనీ కోరుకోవాలి.

ఆకురాలేముందు వసంతాలకి

పూతరాలేముందు పూర్వాహ్నాలకీ వలసపోవాలి.

పొద్దుటపూట వెలుగనీ, సాయంకాలం చీకటనీ

ఎండపూటతిరగొద్దనీ, వెన్నెలపూటపాడొద్దనీ

నీరు తాగాలనీ, గాలి పీల్చాలనీ

పువ్వులు రాల్చినట్టు ప్రాణం రాల్చాలనీ

దేముడా!

ఆ ఉపదేశాలకి అద్దూ అదుపూ ఉండదు.

ఆ నేర్పు  ఎన్నటికీ చదవాలనిపించదు.

చివరగా వచ్చే అజ్ఞానమేమంటే

వయసుతో అనుభవం రాదనీ

అనుభవిస్తే బతుకు సరిపోదనీ

నీ బతుకు నువ్వే బతకాలనీ

నీలాగే నువ్వు చావాలనీ…

ఇంకా బతికే ఉన్నావా?

ఉంటే ఏమంటావు బుల్ బుల్?!

.

నందకిషోర్

(“నీలాగే ఒకడుండేవాడు!” సంకలనం నుండి.)

మానవ జీవితంలో ఋతువులు… జాన్ కీట్స్, ఇంగ్లీషు కవి

ఒక ఏడాది ప్రమాణాన్ని నాల్గు ఋతువులతో కొలవొచ్చు;
మనిషి జీవితంలో కూడా నాలుగు ఋతువులున్నాయి;
జీవంతో ఉట్టిపడే వసంతంలో, పరీవ్యాప్తమైన
సౌందర్యాన్నంతటినీ వెర్రిగా అంచనా వేస్తుంటాడు.

అతనూ గొప్పరోజులు రుచి చూస్తాడు, వసంత మధురిమల
చవితో మత్తెక్కి, యవ్వనపుటాలోచనల పరమార్థమైన
వాటి తియ్యదనాన్ని తీరికగా నెమరువేసుకుంటూ, ఆ ఆలోచనల గాఢతలో
స్వర్గానికి పొలిమేరలలో తారాడుతుంటాడు; తనలోకంలో తానుంటూ

అతనికీ శరత్కాలం అనుభవంలోకి వస్తుంది, అపుడు
తన రెక్కలు దగ్గరా ముడుచుకుని, గడపముందునుంచి పోయే
సెలయేరువంటి సౌందర్యాన్ని కూడా పట్టించుకోకుండా
దూరానపొగమంచుతెరలు చూడడంలో సంతృప్తి పొందుతాడు.

రూపహీనత తీసుకువచ్చే హేమంతమూ అతనికి అనుభవమే,
లేదా, తన నశ్వరమైన శరీరాన్ని త్యజిస్తాడు.
.

జాన్ కీట్స్
31 October 1795 – 23 February 1821
ఇంగ్లీషు కవి

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

The Human Seasons

Four Seasons fill the measure of the year;

There are four seasons in the mind of man:

He has his lusty Spring, when fancy clear

Takes in all beauty with an easy span:

He has his Sumer, when luxuriously

Spring’s honeyed cud of youthful thought he loves

To ruminate and by such dreaming high

Is nearest unto Heaven: quiet coves

His soul has in its Autumn, when his wings

He furleth close; contented to look

On mists in idleness —- to let fair things

Pass by unheeded as a threshold brook: —

He has his Winter too of pale misfeature,

Or else he would forego his mortal nature.

.

John Keats

31 October 1795 – 23 February 1821

English Romantic Poet

 

Poem Courtesy: 

https://archive.org/stream/homebookofversea00stev#page/n91/mode/1up

 

గీటురాయి… శామ్యూల్ బిషప్, ఇంగ్లీషు కవి

ఒక మోసగాడూ, ఒక మూర్ఖుడూ
తమతమ ఆశలకి అనుగుణంగా
జూలియాని పెళ్ళిచేసుకుంటామని ప్రతిపాదించారు;
మోసగాడు తన ఆర్థిక ఇబ్బందులు గట్టెక్కడానికీ
మూర్ఖుడు తనకన్నులపండుగ చేసుకోడానికీ.

అయితే జూలియా ఎవరిని పెళ్ళిచేసుకుంటుందనే గదా
నీ సందేహం; దానికిదే గీటురాయి:
ఆమె మోసగత్తె అయితే మూర్ఖుణ్ణీ
మూర్ఖురాలైతే మోసగాణ్ణీ పెళ్ళిచేసుకుంటుంది.
.
శామ్యూల్ బిషప్

(21 September 1731 – 17 November 1795)

ఇంగ్లీషు కవి

The Touch-stone

.

A fool and a knave with different views

For Julia’s hand apply;

The knave to mend his fortune sues,

The fool to please his eye.

Ask you how Julia will behave,

Depend on’t for a rule,

If she is a fool, she’ll wed the knave –

If she is a knave, the fool.

Samuel Bishop

(21 September 1731 – 17 November 1795)

English Poet

Poem Courtesy:

Home Book of Verse, American and English, 1580-1918 pp 826-27

https://archive.org/stream/homebookofversea00stev#page/826/mode/1up

భవిష్యవాణి …ఆర్థర్ డేవిసన్ ఫికే, అమెరికను కవి

ఒక వేసవి సాయంవేళ పచ్చికమీద మేను వాల్చేను.
పసిడిచాయల జుత్తుగల అందమైన పాప అటుగా వచ్చి,
నన్నొకసారి పరికించి, దాటిపోడానికి ఇష్టంలేక
వదలని సందేహాలు కళ్ళలో తొంగిచూస్తుండగా

నిలబడి, సంకోచిస్తూనే నా ముందుకు వచ్చి
(ఓహ్! ఆమె తలచుట్టూ ఎంత లేత బంగరు పరివేషమో!)
నా భుజం మీదనుండి తొంగిచూస్తూ అడిగింది:
“మీరు చదువుతున్నదేమిటి?” అని.

“నే నొక ప్రాచీన కవి కవిత్వం చదువుతున్నాను,
తన జీవితకాలమంతా అతను తన కవిత్వంకంటే
అందమైన ఈ పుడమి సౌందర్యాన్నీ
ఈ సెలయేళ్ళనీ, పువ్వుల్నీ, నక్షత్రాల్నీ గానంచేసేడు.

“నేనిపుడు అతన్నెందుకు చదువుతున్నానంటే
ఇంతసుందరమైన విషయాలని మనుషులు మరిచిపోతారుగనుక;
అతనికీ నాకూ పొర్లి ప్రవహించే వాగులన్నా
అరుణోదయాలన్నా, తేనెటీగలూ, రెక్కల రెపరెపలన్నా ఇష్టం. “

కళ్లలో నవ్వుతో, ఆమె నావంక చూసి,
నా మోకాళ్ళపై తనచేతులుంచి ఇలా అంది:
“ఇవన్నీ పుస్తకాల్లో చదవడం చిత్రంగా ఉంది.
నన్నడిగితే ఇవన్నీ చెప్పేదాన్ని గదా!”
.
ఆర్థర్ డేవిసన్ ఫికే
(10 Nov 1883 – 30 Nov 1945)
అమెరికను కవి, నాటకకర్త.

.

.

The Oracle

.

I lay upon the summer grass.

A gold-haired, sunny child came by,

And looked at me, as loath to pass,

With questions in her lingering eye.

She stopped and wavered, then drew near,

(Ah!the pale gold around her head!)

And over my shoulder stopped to peer.

“Why do you read/” she asked.

“I read a poet of old-time,

Who sang through all his living hours –

Beauty of earth,  the streams, the flowers –

And stars, more lovely than his rhyme.

“And now I read him, since men go,

Forgetful of these sweetest things;

Since he and I love brooks that flow,

And dawns, and bees, and flash of Wings!”

She stared at me with a laughing look,

Then clasped her hands upon my knees:

‘How strange to read it in a book!

I could have told you all of these!”

.

Arthur Davison Ficke  

(November 10, 1883 – November 30, 1945)

American poet, Playwright and expert of Japanese art.

విధేయత… ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రోక్టర్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

ఏనాడో ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని
నువ్వు వెనక్కి తీసుకున్నావు;
ఇచ్చిన హృదయాన్నీ వెనక్కి తీసుకున్నావు-
నేను దానికి కూడా పోనీమని ఊరుకోవాలి.
నాడు ప్రేమ ఊపిరులూదినచోట, నేడు గర్వము నశించింది;
తొలుత గొలుసు తెగిపోకుండా ఉండడానికీ, తర్వాత,
తెగిన లంకెలు కలిపి ఉంచడానికీ
నేను ఎంతో ప్రయత్నించాను గాని, ప్రయోజనం లేదు.

పూర్వంలా నీ స్నేహాన్ని పరిపూర్ణంగా
నేను పునరుద్ధరించలేక పోవచ్చు,
నీ నుండి తీసుకున్న హృదయం
ఇకనుండి ఎల్లకాలమూ నా స్వంతమే.
ఏ పశ్చాత్తాపభావనా నిన్నిక స్పృశించదు,
భయపడకు, నీ మీద నా హక్కుని కోరనులే!
అలాగని, నన్ను నేను స్వతంత్రురాలిగా
భావిస్తున్న ఊహ నీలో కలుగనియ్యను.

నేను అప్పటి ప్రమాణానికి కట్టుబడి ఉన్నాను;
బంగారంలాంటి ఆ బంధాన్ని ఏది త్రెంచగలదు?
నే ననుభవించిన తీవ్రమైన బాధకే కాదు
నువ్వాడిన మాటలకి కూడా సాధ్యం కాదు;
ఈ రోజు నువ్వు నమ్మకాన్ని వమ్ముచేసావనీ,
ఇచ్చిన మాట వెనక్కి తీసుకున్నావనీ,
నేను నీకు సమర్పించిన నా హృదయంలోని
గాఢమైన ప్రేమ ఇసుమంతైనా తగ్గుతుందనుకున్నావా?

అది అలాగే ఉంటుంది. అది ఏ కంటికీ కనిపించకపోవచ్చు;
కాని నా హృదంతరాల్లో నిలిచే ఉంటుంది,
ఎవరికీ కనిపించకుండా. కానీ అది నిద్రలో
కలతచెందినపుడల్లా నాకు తెలుస్తూనే ఉంటుంది.
గుర్తుంచుకో! ఈ రోజు నువ్వు పనికిరాదనీ
విలువలేనిదనుకుంటున్న ఈ స్నేహం,
నువ్వు తిరిగి అది కావాలని కోరుకునేదాకా
ఆశతో, ఓరిమితో నిరీక్షిస్తూనే ఉంటుంది.

బహుశా ఏ జీవితసంధ్యాసమయంలోనో ,
మనం చూసిన చాలామంది వృద్ధులలాగే
గతస్మృతులనీడలు నిన్ను చుట్టుముట్టినపుడు
నేటి నీ స్నేహితులు నీపట్ల ఉదాసీనం వహించినపుడు
నువ్వు స్నేహానికై  నావైపు చెయ్యి జాచవచ్చు.
ఆహ్! నువ్వు జాస్తావు. కానీ ఎప్పుడు నేను చెప్పలేను.
అప్పటిదాకా నీ కోసం ఎంతో విధేయతతో,
నా ప్రేమని పరిరక్షించుకుని నిలబెట్టుకుంటాను.
.
ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్
(30 October 1825 – 2 February 1864)
ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg/220px-Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Fidelis

.

You have taken back the promise
That you spoke so long ago;
Taken back the heart you gave me-
I must even let it go.
Where Love once has breathed, Pride dieth,
So I struggled, but in vain,
First to keep the links together,
Then to piece the broken chain.

But it might not be-so freely
All your friendship I restore,
And the heart that I had taken
As my own forevermore.
No shade of reproach shall touch you,
Dread no more a claim from me-
But I will not have you fancy
That I count myself as free.

I am bound by the old promise;
What can break that golden chain?
Not even the words that you have spoken,
Or the sharpness of my pain:
Do you think, because you fail me
And draw back your hand today,
That from out the heart I gave you
My strong love can fade away?

It will live. No eyes may see it;
In my soul it will lie deep,
Hidden from all; but I shall feel it
Often stirring in its sleep.
So remember that the friendship
Which you now think poor and vain,
Will endure in hope and patience,
Till you ask for it again.

Perhaps in some long twilight hour,
Like those we have known of old,
When past shadows gather round you,
And your present friends grow cold,
You may stretch your hands out towards me-
Ahl You will-I know not when-
I shall nurse my love and keep it
Faithfully, for you, till then.

Adelaide Anne Procter

శాంతికిరణపు వెలుగులో… ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్, బ్రిటిషు కవయిత్రి

ప్రభూ! నా జీవితం ఆహ్లాదకరమైన
రాజమార్గంలా ఉండాలని నిన్ను అభ్యర్థించను;
ఆ భారంలో లవలేశమైనా
నిన్ను భరించమని కోరను;

నా పాదాలక్రింద ఎప్పుడూ
పువ్వులు విరియాలని నిన్ను అడుగను;
వెగటుపుట్టేంత తియ్యగా ఉండే జీవితంలోని
విషాదమూ, చేసే గాయాలూ నాకు బాగా అనుభవమే.

ప్రభూ! పరమాత్మా! నేను నిన్ను కోరుకునేదొక్కటే:
శరీరంలో శక్తి సన్నగిల్లనీ, హృదయం రక్తమోడనీ
శాంతికిరణపు వెలుగులో
నేను సరియైన దారిలో నడవగలిగేలా అనుగ్రహించు!

ప్రభూ! ఇక్కడ నీ పరిపూర్ణమైన వెలుగులు
ప్రసరించాలని కూడా అభ్యర్థించను;
నేను నిర్భయంగా నడవగలిగేలా
ఒకే ఒక్క శాంతికిరణాన్ని అనుగ్రహించు. చాలు!

నేను మోస్తున్న బరువును అర్థంచేసుకోమని గానీ
నా మార్గాన్ని కనిపెట్టమని గానీ వేడుకోను;
చిమ్మచీకటిలోకూడా నిన్ను అనుసరించగలిగేలా
నీ చేతిస్పర్శను అనుభూతిచెందే కనీస జ్ఞానాన్నివ్వు.

సంతోషం తీరికలేకుండా గడిచే రోజు లాంటిది
కానీ దివ్యమైన ప్రశాంతత కలతలులేని రాత్రి వంటిది:
ఓ ప్రభూ! ఆ పవిత్రమైన రోజు వచ్చేదాకా
శాంతి కిరణపు వెలుగులో నన్ను నడిపించు!
.

ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్,
(30 October 1825 – 2 February 1864)
బ్రిటిషు కవయిత్రి

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg/220px-Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Per Pacem Ad Lucem

(By The Light Of Peace)

I do not ask, O Lord, that life may be

A pleasant road;

I do not ask that Thou wouldst take from me

Aught of its load;

I do not ask that flowers should always spring

Beneath my feet;

I know too well the poison and the sting

Of things too sweet.

For one thing only, Lord, dear Lord, I plead,

Lead me aright—

Though strength should falter, and though heart should bleed—

Through Peace to Light.

I do not ask, O Lord, that thou shouldst shed

Full radiance here;

Give but a ray of peace, that I may tread

Without a fear.

I do not ask my cross to understand,

My way to see;

Better in darkness just to feel Thy hand

And follow Thee.

Joy is like restless day; but peace divine

Like quiet night:

Lead me, O Lord,—till perfect Day shall shine,

Through Peace to Light.

.

Adelaide Anne Procter

(30 October 1825 – 2 February 1864)

English Poet

Courtesy:

https://allpoetry.com/Adelaide-Anne-Procter

ధూళి… డొరతీ ఏండర్సన్

ధూళి అంటే ఏమిటి?
భస్మమైన ప్రేమ, రంగువెలిసిన ఉత్తరాలు, వాడిపోయిన పువ్వులు,
జీవంలేని చేతిలోంచి రాలిపడ్డ గులాబిరేకులు
సాలీళ్ళూ, గబ్బిలాలూ, పాడుబడిన ఇళ్ళూ, కూలుతున్న దుర్గాలూ,
కాలగర్భంలో కలిసిపోయిన వీరసైనికుల రథచక్రాల జాడలు.

అంతేనా?
ఓహ్! ధూళంటే వెలుగూ, కేరింతలూ
సర్కస్సులూ, విలాసమైన గొడుగులూ, ఒళ్ళుచక్కదిద్దుకుంటున్న పావురాలూ
రాదారి దాపునే విహరిస్తున్న ప్రేమజంటలూ
ఎండలో రోడ్డుమీద తడబడుతూ నడిచే చిరుగుపాతల తాగుబోతులూ.
ధూళంటే సుమధురమైన పొదరిళ్ళలో చిక్కిన రంగుల ఇంద్రధనుసు వలలు.
ఈ ధూళే, నక్షత్రాల మిరిమిట్లు నన్ను గుడ్డిదాన్ని చెయ్యకుండా రక్షిస్తున్నది.

.

డొరతీ ఏండర్సన్

Dust

 What is dust?     

Ashes of love, charred letters, faded heliotrope, 

Rose petals fallen from a dead hand,

Spiders, bats, deserted houses, crumbling citadels,      

And wheel ruts where vanished armies have passed.          

Is that all?  

Oh, dust is sun and laughter,  

Circuses, parasols, preening pigeons,        

Lovers picnicking by the roadside,  

And ragamuffins tumbling in the warm lanes.            

Dust is rainbow webs caught in sweet, hot smelling hedges,  

And it is dust that keeps my eyes from being blinded by the stars!

.

Dorothy Anderson

Poem Courtesy:

Contemporary Verse, November 1919

http://www.bartleby.com/273/98.html

From:

Anthology of Magazine Verse for 1920.   

Ed: William Stanley Braithwaite,  (1878–1962).  

మృత్యువు కనికరిస్తే … సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

మృత్యువు కనికరించి, మళ్ళీ ప్రాణం పోసుకోకపోతే
ఏదో ఒక పరిమళభరితమైన నిశీధిని మనిద్దరం భూమిమీదకి దిగి
ఈ రహదారి వంపులన్నీ తిరిగి ఈ సముద్రతీరం చేరుకుంటాం;
ఈ శ్వేతసౌగంధిక కుసుమాలనే మరొకమారు ఆఘ్రాణిస్తాం.

ఏ చీకటిరాత్రిలోనో, తరంగశృతులతో మారుమోగే ఈ తీరాలకి
అనవరతం లీలగా వినిపించే ఈ కడలి ఘోష వినడానికి వస్తాం;
ఎటుచూచినా సన్నగా జాలువారే చుక్కలకాంతిలో ఒక గంట గడిపి
ఆనందంతో పరవశిస్తాం. మనకేమిటి? మృతులు స్వతంత్రులుగదా!
.
సారా టీజ్డేల్
(August 8, 1884 – January 29, 1933)
అమెరికను కవయిత్రి

.

.

If Death Is Kind

Perhaps if Death is kind, and there can be returning,

We will come back to earth some fragrant night,

And take these lanes to find the sea, and bending

Breathe the same honeysuckle, low and white.

We will come down at night to these resounding beaches

And the long gentle thunder of the sea,

Here for a single hour in the wide starlight

We shall be happy, for the dead are free.

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

పొద్దుపొడుపు వేళ… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి

కొందరు మగాళ్ళు,
ఒక పుస్తకాల షాపుని
దాటి పోలేరు.
(ఓ ఇల్లాలా, మనసు రాయి చేసుకో, జీవితకాలం నిరీక్షించు)

కొందరు మగాళ్ళు
చెత్త ఆటలు
ఆడకుండా ఉండలేరు.
(“ఏదీ చీకటిపడే వేళకు రానూ?” అన్నాడు, అప్పుడే సూర్యోదయం కావస్తోంది)

కొందరు మగాళ్ళు
పానశాలను
దాటి రాలేరు.
(నిరీక్షించు, ఎదురుచూడు… చివరకు అదే మిగులుతుంది)

కొందరు మగాళ్ళు
అందమైన స్త్రీని
దాటి పోలేరు.
(భగవంతుడా! అలాంటి వాళ్ళని నాదగ్గరకు పంపకు)

కొందరు మగాళ్ళు
గాల్ఫ్ మైదానం
దాటి రాలేరు.
(పుస్తకం చదువు, కుట్టు కుట్టుకో…  వస్తే ఒక కునుకు తియ్యి)

కొందరు మగాళ్ళు
బట్టలకొట్టు
దాటి రాలేరు.
(నీ జీవితమంతా ఎవరో ఒక మగాడికోసం ఎదురుచూడ్డంతో సరిపోతుంది)
.
డొరతీ పార్కర్
22 August 1893 – 6 June 1967
అమెరికను కవయిత్రి

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Chant For Dark Hours

Some men, some men

Cannot pass a

Book shop.

(Lady, make your mind up, and wait your life away.)

Some men, some men

Cannot pass a

Crap game.

(He said he’d come at moonrise, and here’s another day!)

Some men, some men

Cannot pass a

Bar-room.

(Wait about, and hang about, and that’s the way it goes.)

Some men, some men

Cannot pass a

Woman.

(Heaven never send me another one of those!)

Some men, some men

Cannot pass a

Golf course.

(Read a book, and sew a seam, and slumber if you can.)

Some men, some men

Cannot pass a

Haberdasher’s.

(All your life you wait around for some damn man!)

.

Dorothy Parker

22 August 1893 – 6 June 1967

American

కల… ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నా రోదనకి విలువ లేదు
నువ్వు నవ్వితే, నేను పట్టించుకోను.
అలా ఆలోచించడం నా తెలివితక్కువలా కనిపించవచ్చు
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.

ప్రియతమా! నిద్రలో నేను మేలుకున్నట్టు కలగన్నాను…
భయపెట్టే,తెల్లని వెన్నెల అలా నేలమీద
పాకురుతూ వచ్చింది…ఎక్కడో, ఏ మూలనో
కిటికీ ఓరగా ఉంది… అది కిర్రు మంది.

చిత్రం! గాలికి కొట్టుకుందేమో అనుకుందికి గాలే లేదు!
నాకు చాలా భయమేసింది. నీకోసం చూశాను.
నీ అనునయంకోసం చెయ్యి చాచేను…
కానీ నువ్వెళ్ళిపోయావు. చల్లగా, మంచుముద్దలా

నా చేతికింద వెన్నెల తగులుతోంది.
ప్రియా! నువ్వు నవ్వినా నేను పట్టించుకోను.
నే నిపుడు ఏడ్చినా ప్రయోజనం లేదు.
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.
.

ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను

 

.

The Dream

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking–

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere,

There was a shutter loose–it screeched!

Swung in the wind–and no wind blowing!

I was afraid, and turned to you,

Put out my hand to you for comfort–

And you were gone! Cold, cold as dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter–

Ah, it is good to feel you there!

.

Edna St. Vincent Millay

American

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

Poem Courtesy: http://www.blackcatpoems.com/m/the_dream.html

%d bloggers like this: