ప్రకటనలు

ఓ ప్రకృతి కాంతా! నీ పాదాలముందు మోకరిల్లే వాడిని

పాపాత్ముడివా, పుణ్యాత్ముడివా అని అడగవు.

మనస్ఫూర్తిగా ఎవడు నిన్ను సేవిస్తూ గీతాలు పాడినా,

గీతలు గీసినా విషాదంనుండి వినోదంవరకూ

స్పష్టంగా మోహనంగా రూపుకట్టే అసంఖ్యాక ఛాయల

నీ సౌందర్యవిలాసాన్ని పదిలంగా దాచుకుంటాడు.

అతని స్తోత్రపాఠాల పరిమళ ధూపం నిను చుట్టుముట్టుతుంది

ఒకవంక అతను నీ పాదాలముందు మోకరిల్లుతూంటే.

నీవే గనక హృదయంలేని ప్రియురాలిగా మారినట్టయితే

పాపం అతని పేద హృదయం మనశ్శాంతికై వెంపర్లాడుతుంది.

అపుడు అతనికి నీమీద పూర్వపు విశ్వాసమూ, శ్రద్ధా తిరోగమించి

సులభంగా తీర్చుకోగల అల్పప్రేమలవైపు మరలుతాడు.

అప్పుడతనికి నిన్ను కోల్పోడంలోని బాధ తెలిసొస్తుంది…

అతని ఆశలూ, ఆందోళనలూ కళావిహీనమైపోతాయి గనుక…

ఒకప్పుడు నీ పొందు పొంది, తర్వాత అల్పప్రేమలకు ప్రాకులాడే వాళ్ళు

ఒంటరిగా శేషజీవితం గడపవలసి వస్తుందని గ్రహిస్తాడు.

.

ఏంటోనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్

(1866-1925)

అమెరికను కవయిత్రి, అనువాదకురాలు, చిత్రకారిణి

.

A Jealous Mistress

.

Thou askest not of him who kneels before thee,

O Nature, if he sinner be or saint,

But that with all his soul he shall adore thee,

And keep what gifts are his to sing or paint

Thy loveliness in all its myriad phases

Of sorrow or of laughter clear and sweet:

But only will the incense of his praises

Ascend to thee while he lies at thy feet.

And shouldst thou prove a mistress too exacting

For a poor human soul that seeks its ease,

So that, his one-time faith and creed retracting,

He turns to loves less difficult to please,

Ah then he‘ll know the pain of having missed thee—

So colourless are now all hopes and fears—

And he shall find that those who once have kissed thee

With lesser loves walk lonely all their years.

.

Antoinette De Coursey Patterson

(1866-1925)

American Poetess, Translator and Artist

Poem Courtesy:

The son of Merope, and other poems, Philadelphia HW Fisher& Co

MDCCCCXVI, P29

ప్రకటనలు

ఇంత స్వంతమై, నాతో ఇంత ఆత్మీయంగా మసిలే

ఈ శరీరాన్ని నేనేం చేసుకోను?

బ్రతికున్నందుకూ, ప్రశాంతంగా ఊపిరిపీలుస్తున్నందుకూ,

తెలిస్తే నాకు చెప్పు, ఎవర్ని స్తుతించాలో?

నేనే పువ్వునీ, తోటమాలిని కూడా

ఈ అఖండ భూగృహంలో నేను ఒంటరివాణ్ణి కాను.

నేను విడుస్తున్న ఈ వెచ్చని ఊపిరి

కాలమనే నిర్మలమైన అద్దంమీద నువ్వు చూడగలవు.

అందులో ఇప్పటిదాకా కనీకనిపించని

ఒక ఆకారం స్పష్టంగా రూపుకట్టి ఉంది.

ఈ ఊపిరి దాని జాడ మిగల్చకుండా ఎక్కడికో నిష్క్రమిస్తుంది

కానీ, ఈ రూపాన్ని ఎవ్వరికీ చెరుపశక్యం కాదు.

.

ఓసిప్ మాండెల్ స్టామ్

15 January 1891 – 27 December 1938

రష్యను

.

Osip Mandelstam Photo Courtesy: Wikimedia Commons

Osip Mandelstam
Photo Courtesy: Wikimedia Commons

.

‘What shall I do with this body they gave me,’

.

What shall I do with this body they gave me,

so much my own, so intimate with me?

For being alive, for the joy of calm breath,

tell me, who should I bless?

I am the flower, and the gardener as well,

and am not solitary, in earth’s cell.

My living warmth, exhaled, you can see,

on the clear glass of eternity.

A pattern set down,

until now, unknown.

Breath evaporates without trace,

but form no one can deface.

.

Osip Mandelstam

15 January 1891 – 27 December 1938

Russian

Poem Courtesy:

http://www.poetryintranslation.com/PITBR/Russian/Mandelstam.htm

 

నాకు తెలుసు
అటకమీది కిటికీదగ్గర
చంద్రవంకల్లాంటి
మంచుపలకలు
ఈ హేమంతంలో
పేరుకుంటాయి.
వాటిలోంచి ప్రసరించే
సూర్యకిరణాలు
ఎర్రగా, నీలంగా
విడివడుతూ
నా కళ్ళలో ప్రతిఫలిస్తుంటాయి.
అక్కడి చల్లదనంలో
అచేతనత్వంలో
నేను నా ఊహల్లో
సిగరెట్లు తాగుతూ
ప్రపంచం చలికి
గడ్డకట్టుకుపోవడం గమనిస్తాను.
ఆ నా ఏకాంతంలో
నా కిటికీప్రక్కన దూదిమంచు
తేలియాడడం గమనిస్తున్నాను.
నేనున్న అనువైన ప్రదేశంనుండి
చెట్టు చివరలనుండి
క్రిందనున్న కంచెమీదకి
ఒక మంచు పలక ప్రయాణాన్ని
చూడగలుగుతున్నాను.
క్రమక్రమంగా పొదలన్నీ
“క్రంబ్ కేకు”ముక్కల్లా మారుతున్నై.
గడ్డిపరకలు మంచుతో
కప్పబడిపోయే లోపు
వీలయినంత నిటారుగా నిలబడుతున్నై.
ఇంటిప్రహారీలప్రక్కదారిలో
పిల్లుల కాలి జాడలు
మంచుమీద చిత్రవిచిత్రమైన
ఆకారాలు రచిస్తున్నాయి.
.

జేమ్స్ డి సెనెటో

సమకాలీన అమెరికను కవి

.

The Whitening

.

I remember

the attic window

would form

iced crescents

in the winter

and the sun’s rays

would separate

into blues and reds

as they passed through

and into my eyes.

There, in the chill

and stillness,

I’d smoke

imaginary cigarettes

and watch the world

bundle up against

the cold.

In my solitude

I could see the snow

float by my window

and from my vantage

I could trace

the path of a flake

from the tops of trees

to the hedgerow below

and in time the shrubs

would resemble crumb cakes

and the tips of grass

would reach out

before their snowy burial

and cat paws would leave

abstract images

on the whitening

sidewalk.

.

James D. Senetto

Contemporary American Poet.

Poem Courtesy:

http://gdancesbetty.blogspot.in/2010/04/whitening-james-d-senetto.html

For  James D. Senetto’s Artwork & Poetry Pl. Visit :

http://www.talkofthetownband.com/Jim/jim.htm

స్నేహంగా పలకరించే పాతవ్యధల ముఖాలే నాకిష్టం;
వాటికి తెలియని రహస్యాలంటూ నాకు ఏవీ లేవు.
అవెంత పాతవంటే, అప్పుడెప్పుడో, ఎంత పరుషమైన మాటలు
నేను వినాల్సొచ్చిందో అవి ఈపాటికి మరిచిపోయి ఉంటాయి.

తీక్ష్ణమైన, కనికరంలేని కొత్త వ్యధలచూపులంటే నాకసహ్యం; ఎప్పుడూ
ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడే నన్ను పట్టుకుని అలా నిలబడి నన్నే పరీక్షిస్తుంటాయి.

పాత వ్యధలు ఎంత మార్పుకు లోనయ్యాయో గుర్తుంచుకోగలిగితే
బహుశా, నేను మరింత ధైర్యంగా ఉండగలిగేదాన్నేమో!
.

కార్ల్ విల్సన్ బేకర్ 

13 Oct 1878 – 8 Nov 1960

అమెరికను కవయిత్రి

.

Karle Wilson Baker Photo Courtesy: Wikipedia

Karle Wilson Baker Photo Courtesy: Wikipedia

I Love The Friendly Faces Of Old Sorrows

I love the friendly faces of old Sorrows;

I have no secrets that they do not know.

They are so old, I think they have forgotten

What bitter words were spoken, long ago.

I hate the cold, stern faces of new Sorrows

Who stand and watch, and catch me all alone.

I should be braver if I could remember

How different the older ones have grown.

.

Karle Wilson Baker

13 Oct 1878 – 8 Nov 1960

American Poetess

Poem courtesy: https://archive.org/stream/contemporaryvers00storrich/contemporaryvers00storrich_djvu.txt

ష్! నా గుండెలో పనిచేసే శ్రామికుడా!
నువ్వలా పోటుపెడుతుంటే, నాకు నొప్పెడుతోంది.
రాత్రీ, పగలూ లేక, నీ సుత్తి బాదుతూనే ఉంటుంది
నువ్వేమిటి నిర్మిస్తున్నావో నాకు తెలియడం లేదు.

నీ శ్రమకి నాకు అలుపు వచ్చేసింది.
చక్కగా ప్రకాశిస్తున్న కొండమీద
దారితప్పిన ఒంటరి గొర్రెలా
నాకు నిశ్చలంగా ఉండాలనుంది.

విశ్రాంతిలేని నీ పిచ్చి బాదుడు ఆపు!
ఉత్సాహం తగ్గించుకుని తెలివిగా మసలుకో!
నువ్వు కలకాలం నిలిచేదేదీ నిర్మించడం లేదు.
నన్ను కళ్ళు మూసుకుని విశ్రాంతి తీసుకోనీ!
.

స్కడర్ మిడిల్ టన్

(September 9, 1888 –   1959)

అమెరికను కవి

.

The Worker

.

Be quiet, worker in my breast:

  You hurt me, pounding so!

Day and night your hammer rings.

  What you build, I do not know.

I am tired by your effort.

  I would like to be as still

As the solitary sheep

  Scattered on the sunny hill.

Stop your mad, insistent beating!

  Be less eager and more wise!

You are building nothing lasting.

  Let me rest and close my eyes.

 .

Scudder Middleton

(September 9, 1888 –   1959)

American Poet

 

Poem Courtesy: http://www.bartleby.com/273/102.html

Harper’s Magazine

హేమంతము ఇలా గతించింది
వసంతం అలా అడుగుపెట్టింది
నేనొక రహస్యప్రదేశంలో దాక్కుని
అక్కడి కలకూజితాలు వింటాను.

అక్కడ మావి చిగురుల్లో
కోయిల మనోహరంగా పాడుతుంది
అక్కడ పూల పొదల్లో
మైనా కమ్మగా ఆలపిస్తుంటుంది

ఆ చల్లని ఇంటికప్పుమీదకి
దట్టంగా ఎగబాకిన లతలు
గుబురుపొదలై మొగ్గతొడుగుతూ
నెత్తావులు పరుచుకుంటున్నాయి

సుగంధాలు నింపుకున్న
అల్లరిగా తిరిగే చిరుగాలి
మెల్లగా గుసగుసలాడుతోంది:
“ఇక్కడ ఏ ఉచ్చులూ పన్నలేదు;

“ఇక్కడ క్షేమంగా వసించు
ఒంటరిగా నివసించు
స్వచ్ఛంగా పారుతున్న సెలయేరు
నాచుపట్టిన బండరాయీ అవిగో.

“ఇక్కడ సూర్యుడు చల్లని
నీడలు పరుస్తాడు
దూరాననున్న సముద్రపుహోరు
ప్రతిధ్వని వినిపిస్తుందిక్కడ
అదెంతదూరాన్నున్నా!”
.

క్రిస్టినా రోజేటి

(5 December 1830 – 29 December 1894)

ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

Christina Rossetti Portrait by her brother Dante Gabriel Rossetti courtesy: Wikipedia

Christina Rossetti
Portrait by her brother Dante Gabriel Rossetti
courtesy: Wikipedia

.

Spring Quiet

Gone were but the Winter,

Come were but the Spring,

I would go to a covert

Where the birds sing.

Where in the whitethorn

Singeth a thrush,

And a robin sings

In the holly-bush.

Full of fresh scents

Are the budding boughs

Arching high over

A cool green house:

Full of sweet scents,

And whispering air

Which sayeth softly:

“We spread no snare;

“Here dwell in safety,

Here dwell alone,

With a clear stream

And a mossy stone.

“Here the sun shineth

Most shadily;

Here is heard an echo

Of the far sea,

Though far off it be.”

.

Christina Rossetti

(5 December 1830 – 29 December 1894)

English Poet

Poem Courtesy:

http://2dayspoem.blogspot.in/2007/04/spring-quiet.html

వ్రాసినది: NS Murty | ఫిబ్రవరి 10, 2017

దొంగాట… వాస్కో పోపా, సెర్బియన్ కవి

ఒకడు మరొకడికి కనిపించకుండా దాక్కుంటాడు

అతని నాలుకకింద దాక్కుంటాడు

రెండవవ్యక్తి ఇతనికోసం నేలలో వెతుకుతాడు.

ఒకడు  తన తలరాతలో దాక్కుంటాడు

రెండవవాడు ఇతనికోసం చుక్కల్లో వెతుకుతుంటాడు

అతను తన మతిమరుపులో దాక్కుంటాడు

రెండవవాడితనికోసం గడ్డిలో వెతుకుతుంటాడు.

అతనికోసం వెతుకుతూనే ఉంటాడు

అతనికోసం వెతకనిచోటుండదు.

అలా వెతుకుతూ దారితప్పిపోతాడు.

.

వాస్కో పోపా

June 29, 1922 – January 5, 1991

సెర్బియన్ కవి

Hide and Seek

Someone hides from someone else

Hides under his tongue

The other looks for him under the earth

He hides on his forehead

The other looks for him in the sky

He hides inside his forgetfulness

The other looks for him in the grass

Looks for him looks

There’s no place he doesn’t look

And looking he loses himself

.

Vasko Popa

June 29, 1922 – January 5, 1991

Serbian Poet of Romanian Descent

Poem Courtesy:

https://www.poemhunter.com/poem/hide-and-seek/

వ్రాసినది: NS Murty | ఫిబ్రవరి 9, 2017

వాన… ఎడ్వర్డ్ థామస్, ఇంగ్లీషు కవి

ఒకటే వాన, అర్థరాత్రి కురుస్తున్న వాన, ఈ పాకమీద
కుండపోతగా కురుస్తున్న వాన; నాకు మళ్ళీ
దగ్గరలోనే చనిపోతానేమోనని అనిపిస్తోంది, బహుశా
నేను మరోసారి వాన చప్పుడు వినలేకపోవచ్చు,
నేను ఒంటరిగా పుట్టినప్పటికంటే నిష్కల్మషంగా
నన్ను శుభ్రపరచినందుకు దానికి ఉచితరీతిలో
కృతజ్ఞతలు చెప్పుకోలేకపోవచ్చు. అద్భుతమైన ఈ వాన
తమమీద కురిసే విగతజీవులు ఎంతధన్యులో!
కానీ ఇప్పుడు నేను ఒకప్పుడు ప్రేమించినవారితో సహా
ఎవరూ ఈ రాత్రి మరణించకూడదనీ, ఒంటరిగా
వానపడటం వింటూ గాని, బాధతో గాని
ఎండిపోయిన చెట్లమధ్య ప్రవహించే నీరులా,
ఇంకా మేలుకోకూడదనీ, నిస్సహాయంగా సజీవులమధ్యగాని,
నిర్జీవుల మధ్యగాని ఉండకూడదని ప్రార్థిస్తున్నాను.
ఇక్కడ నిశ్చలంగా, శిధిలమై, బిర్రబిగిసిన కట్టెలు చాలా ఉన్నాయి.
ప్రేమ ఎరుగని నాలాగే, ఈ అదుపులేని వాన, అన్ని ప్రేమలనీ
తుడిచిపెట్టేసింది… ఒక్క మృత్యువుమీద ప్రేమతప్ప.
పరిపూర్ణమైన దానిని మనం ప్రేమించవలసీ మనం ప్రేమించ
లేమంటే, తుఫాను హెచ్చరిస్తోంది, నా నమ్మకం వమ్మవుతుందని.

.

ఎడ్వర్డ్ థామస్,
(3 March 1878 – 9 April 1917)
ఇంగ్లీషు కవి
( మొదటి ప్రపంచయుద్ధంలో పాల్గొన్న బ్రిటిషు సైనికుడూ కవీ ఐన ఎడ్వర్డ్ థామస్ యుద్ధం నిష్ప్రయోజనమని చెబుతూ 1916 లో యుద్ధభూమిలో వ్రాసిన కవిత. అతను భయపడినట్టుగానే, ఈ కవిత రాసిన ఏడాదిలోనే, Battle of Arras లో ఎడ్వర్డ్ చనిపోతాడు. )

Edward Thomas (3 March 1878 – 9 April 1917) British Poet

Edward Thomas
(3 March 1878 – 9 April 1917) British Poet                               photo courtesy: Wikipedia

.

Rain

.

Rain, midnight rain, nothing but the wild rain

On this bleak hut, and solitude, and me

Remembering again that I shall die

And neither hear the rain nor give it thanks

For washing me cleaner than I have been

Since I was born into solitude.

Blessed are the dead that the rain rains upon:

But here I pray that none whom once I loved

Is dying tonight or lying still awake

Solitary, listening to the rain,

Either in pain or thus in sympathy

Helpless among the living and the dead,

Like a cold water among broken reeds,

Myriads of broken reeds all still and stiff,

Like me who have no love which this wild rain

Has not dissolved except the love of death,

If love it be towards what is perfect and

Cannot, the tempest tells me, disappoint.

.

Edward Thomas

(3 March 1878 – 9 April 1917)

British Soldier, poet, essayist and novelist

Poem Courtesy: https://www.poetryfoundation.org/poems-and-poets/poems/detail/52315

Edward Thomas’s autobiographical poem ‘Rain’ was written in 1916, while Thomas, as soldier, was fighting in the trenches during the First World War.  He was training in the English countryside at the time of writing the poem and was  visualising his fate on the battlefield. The theme of the poem is the futility of war and death.  (Incidentally, Thomas would himself be killed at the Battle of Arras in 1917, a year after he wrote ‘Rain’.)

ఇన్ని జరిగినప్పటికీ,
అది నీలోంచి విస్ఫోటనం చెందుతూరాకపోతే
నువ్వు రాయకు.
నువ్వు అడక్కుండనే నీ
గుండెలోంచీ, మనసులోంచీ, నోటిలోంచీ
నీ గొంతులోంచీ రాకపోతే,
నా మాటవిని రాయకు!
దానికోసం నువ్వు గంటలతరబడి
నీ కంప్యూటరు తెరవంక తేరిపారచూస్తూనో,
లేక, నీ టైపురైటరు మీద వాలిపోయో
మాటలకోసం వెతుక్కుంటూ
కూచోవలసి వస్తే
రాయకు!
నువ్వు డబ్బు కోసమో,
కీర్తికోసమో రాస్తుంటే
దయచేసి ఆ పని చెయ్యకు.
స్త్రీల పొందు దొరుకుందని ఆశించి
నువ్వు రాద్దామనుకుంటే,
రాయొద్దు.
నువ్వు అక్కడ కూచుని
పదే పదే చెరిపిరాయవలసి వస్తే
నా మాటవిని రాయొద్దు.
దాని గురించి ఆలోచించడమే పెద్ద శ్రమ అనుకుంటే
రాయవద్దు.
నువ్వు మరొకరిలా రాద్దామని
ప్రయత్నిస్తుంటే
ఆ విషయం మరిచిపోవడం మంచిది.
అది నీలోంచి ఉరుముతున్నట్టు రావడానికి
నిరీక్షించాల్సి వస్తే,
దానికోసం ఎంతకాలమైనా నిరీక్షించు.
అదెప్పటికీ నీలోంచి ఉరుముతూ రాకపొతే
మరోపని మొదలెట్టు.
నువ్వు రాసింది ముందుగా నీ భార్యకో
ప్రేయసికో, నీప్రియుడికో,
తల్లిదండ్రులకో, అసలెవరికో ఒకరికి
చూపించడం తప్పనిసరి అయితే
నువ్వు రాయడానికి ఇంకా సిద్ధంగా లేవు.
నువ్వుకూడా అందరు రచయితల్లాగే ఉండకు
నువ్వుకూడా తాము రచయితలమని చెప్పుకునే
వేలాదిమందిలో ఒకడివి కావద్దు
నీరసంగా, విసిగెత్తిస్తూనో
లేనిది ఉన్నట్టు నటిస్తూనో,
నీమీద నువ్వు జాలిపడుతూనో ఉండకు.
ఇప్పటికే ప్రపంచంలోని
గ్రంధాలయాలన్నీ
ఇలాంటి రాతలతో నిండి
ఆవులిస్తూ
నిద్దరోతున్నాయి.
వాటికి మరొకటి జోడించకు.
అది నీ చైతన్యంలోంచి
రాకెట్టులా దూసుకుంటూ రాకపోతే,
రాయకుండా ఉండడం
నీకు పిచ్చెక్కించడమో
ఆత్మహత్యకో, హత్యకో
నిన్ను పురికొల్పేలా లేకపోతే
రాయొద్దు.
నీలోని అగ్నిజ్వాలలు
నీ గొంతు దహిస్తూ ఉండకపోతే,
రాయకు.
ఆ సమయం నిజంగా వచ్చినపుడు
అది నిన్ను ఎంచుకున్నపుడు,
దానంతట అదే
వస్తుంది. అంతే కాదు,
అది నువ్వు మరణించేదాకానో
అది నీలో మరణించేదాకానో
వస్తూనే ఉంటుంది.

అంతకంటే వేరే మార్గం లేదు.

ఇంతకు మునుపూలేదు.
.
ఛార్ల్స్ బ్యుకోవ్ స్కీ

August 16, 1920 – March 9, 1994

అమెరికను కవి

.

charles_bukowski

.

So You Want To Be A Writer

.

if it doesn’t come bursting out of you

in spite of everything,

don’t do it.

unless it comes unasked out of your

heart and your mind and your mouth

and your gut,

don’t do it.

if you have to sit for hours

staring at your computer screen

or hunched over your

typewriter

searching for words,

don’t do it.

if you’re doing it for money or

fame,

don’t do it.

if you’re doing it because you want

women in your bed,

don’t do it.

if you have to sit there and

rewrite it again and again,

don’t do it.

if it’s hard work just thinking about doing it,

don’t do it.

if you’re trying to write like somebody

else,

forget about it.

if you have to wait for it to roar out of

you,

then wait patiently.

if it never does roar out of you,

do something else.

if you first have to read it to your wife

or your girlfriend or your boyfriend

or your parents or to anybody at all,

you’re not ready.

don’t be like so many writers,

don’t be like so many thousands of

people who call themselves writers,

don’t be dull and boring and

pretentious, don’t be consumed with self-

love.

the libraries of the world have

yawned themselves to

sleep

over your kind.

don’t add to that.

don’t do it.

unless it comes out of

your soul like a rocket,

unless being still would

drive you to madness or

suicide or murder,

don’t do it.

unless the sun inside you is

burning your gut,

don’t do it.

when it is truly time,

and if you have been chosen,

it will do it by

itself and it will keep on doing it

until you die or it dies in you.

there is no other way.

and there never was.

.

Charles Bukowski

American.

వ్రాసినది: NS Murty | ఫిబ్రవరి 7, 2017

హృదయవేదన… నజీం హిక్మెత్, టర్కీ కవి

డాక్టర్ గారూ, నా గుండె సగం ఇక్కడ ఉంటే
రెండో సగం చైనాలో ఉంది
” యెల్లో రివర్ ” వైపు
పరుగులు తీస్తున్న సైనికులతో.
ప్రతిరోజూ, డాక్టర్ గారూ,
ప్రతి ఉదయమూ నా గుండె
గ్రీసులో గాయపడుతుంది.
ప్రతి రాత్రీ, డాక్టరు గారూ,
ఖైదీలందరూ నిద్రిస్తున్నపుడు,
ఆసుపత్రులన్నీ నిర్మానుష్యమైనపుడు,
నా గుండె ఇస్తాన్ బుల్ లో
ఒక పాడుబడ్డ ఇంటి ముందు ఆగిపోతుంది.

పదేళ్ళు గడిచేక
నా పేదప్రజలకి నేనివ్వగలిగింది
నా చేతిలో ఉన్న ఈ ఏపిలే డాక్టరుగారూ,
ఒక ఎర్రని ఏపిలు: అదే, నా గుండెకాయ.

అదే డాక్టరుగారూ అదే,
ఈ గుండెపోటుకి అదే కారణం…
నికోటీనూ, జైలూ, ధమనులు గట్టిబడడం కాదు.
నేను ఊచల్లోంచి రాత్రిని చూస్తుంటాను,
నా గుండెమీద ఇంత బరువున్నప్పటికీ
అనంత దూరాన ఉన్న నక్షత్రాలు చూడగానే
నా గుండె ప్రతిస్పందిస్తుంది.
.
నజీం హిక్మత్

(15 January 1902 – 3 June 1963)

టర్కీ కవి

.

Nazim Hikmet Turkish Poet courtesy: Wiki

Nazim Hikmet
Turkish Poet
courtesy: Wiki

.

Angina Pectoris

.

 If Half My Heart Is Here, Doctor,

       The Other Half Is In China

 With The Army Flowing

      Toward The Yellow River.

 And, Every Morning, Doctor,

 Every Morning At Sunrise My Heart

      Is Shot In Greece.

 And Every Night, Doctor,

 When The Prisoners Are Asleep And The Infirmary Is Deserted,

 My Heart Stops At A Run-Down Old House

                                        In Istanbul.

 And Then After Ten Years

 All I Have To Offer My Poor People

 Is This Apple In My Hand, Doctor,

 One Red Apple:

                My Heart.

 And That, Doctor, That Is The Reason

 For This Angina Pectoris-

 Not Nicotine, Prison, Or Arteriosclerosis.

 I Look At The Night Through The Bars,

 And Despite The Weight On My Chest

My Heart Still Beats With The Most Distant Stars.

.

Nazim Hikmet

(15 January 1902 – 3 June 1963)

Turkish Poet

Translated by Randy Blasing, Mutlu Konuk Blasing and Mutlu Konuk

poem courtesy: http://pgrnair.blogspot.in/2012_06_01_archive.html 

Older Posts »

వర్గాలు

%d bloggers like this: