అనువాదలహరి

మా ముసుగు … పాల్ లారెన్స్ డన్ బార్, అమెరికను కవి

మేము ధరించే ముసుగు  నవ్వుతూ అబద్ధాలు చెబుతుంది 

మా చెక్కిళ్ళు దాచిపెట్టి కళ్ళకి రంగులద్దుతుంది,…

మనుషుల కుతంత్రాలకు మేము చెల్లించే ప్రతిఫలమిది;

పగిలి రక్తమోడుతున్న గుండెలతో నవ్వుతాం,

కొన్ని లక్షల తియ్యని పలుకులు నేర్పుగా పలుకుతాం.

మా కన్నీళ్ళనీ, నిట్టూర్పులనీ అంచనా వెయ్యడానికి

ప్రపంచం ఎందుకు అతితెలివి ప్రదర్శించాలి?

అంతే! వాళ్ళని మమ్మల్ని చూస్తూ ఉండనీయండి,

మేము మాత్రం ముసుగేసుకునే ఉంటాం.

ఓ క్రీస్తు ప్రభూ! మేము చిరునవ్వులు నవ్వినా, నినుచేరే

మా ఆక్రందనలు వచ్చేది వ్యధార్తహృదయాలనుండే!

మేము నిన్ను స్తుతించినా, మా కాలిక్రింద నేల

కరిగిపోతూనే ఉంటుంది; గమ్యమెంతకీ చేరరాదు;

ప్రపంచం ఎలా అనుకుంటే అలా అనుకోనీ,

మేము మాత్రం ముసుగు ధరించే ఉంటాం!

.

పాల్ లారెన్స్ డన్ బార్

(June 27, 1872 – February 9, 1906)

అమెరికను కవి .

.

We Wear the Mask

.

We wear the mask that grins and lies,

It hides our cheeks and shades our eyes,–

This debt we pay to human guile;

With torn and bleeding hearts we smile,

And mouth with myriad subtleties.

Why should the world be overwise,

In counting all our tears and sighs?

Nay, let them only see us, while

We wear the mask.

We smile, but, O great Christ, our cries

To thee from tortured souls arise.

We sing, but oh the clay is vile

Beneath our feet, and long the mile;

But let the world dream otherwise,

We wear the mask!

.

Paul Laurence Dunbar

(June 27, 1872 – February 9, 1906)

American Poet, Novelist and Playwright

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/paul_laurence_dunbar/poems/14864

ప్రకటనలు

నల్లపిల్ల మరణం… కౌంటీ కలెన్, అమెరికను కవి

ఆమె గుండెలమీద రెండు తెల్ల గులాబులతో

తలదగ్గరా, కాళ్ళదగ్గరా రెండు తెల్ల కొవ్వొత్తులతో

నల్ల ‘మెడోనా’ లా ఆమె సమాధిలో పరుంది.

పెళ్ళికొడుకు మృత్యువుకి ఆమె పట్ల ప్రేమ.

తల్లి ఆమెని పెళ్ళికూతురులా అలంకరించడానికి

ఆమె ప్రధానపుటుంగరాన్ని తాకట్టు పెట్టింది;

ఈ రాత్రి తనను తాను చూసుకుని పెళ్ళికూతురు

గర్వంగా నృత్యం చేస్తూ ఆడుతూ పాడుతుంది.

.

కౌంటీ కలెన్

(30 May 1903 – 9 January 1946)

అమెరికను కవి

.

.

A Brown Girl Dead

.

With two white roses on her breasts,

White candles at head and feet,

Dark Madonna of the grave she rests;

Lord Death has found her sweet.

Her mother pawned her wedding ring

To lay her out in white;

She’d be so proud she’d dance and sing

to see herself tonight.

.

Countee Cullen (Born Countee LeRoy Porter)

(30 May 1903 –  9 January 1946)

American Poet

Poem courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/countee_cullen/poems/2425

దేముడి పక్షపాతం … అర్నా బాంటెమ్, అమెరికను కవి

బంగరుదేహచాయగలవారికి దేముడు

వయసులో ఉన్నప్పుడు అన్నీ అనుగ్రహిస్తాడు

ఎంతో ఆసక్తితో, వెదుకాడే కళ్ళకు

అనతికాలంలోనే కొత్త కొత్త ప్రదేశాలు తిరుగుతూ

వారి కలలన్నీ పండేలా చూస్తాడు.

నీలికళ్ళ వారికి పెద్దపెద్ద భవంతులూ

అందులో అన్నిదిక్కులా తిరిగే కుర్చీలూ,

ఎన్నోసార్లు నేలమీదా, ఓడల్లోనూ ప్రయాణాలూ,

కాపలాకి అంగరక్షకుల్నీ,

రక్షకభటుల్నీ అనుగ్రహిస్తాడు.

దేముడికి నల్లవాడిగురించి

అంత శ్రమపడ నవసరం లేదు

అతని కన్నీటిపాత్రని తరచు నింపుతూ

ప్రోత్సాహకంగా అప్పుడప్పుడు

ఒక చిరునవ్వు అనుగ్రహిస్తే చాలు.

దేముడు చిన్నవాళ్ళని

వారి మనోకామనల రుచికై అర్రులుజాచేలా చేస్తాడు.

.

అర్నా బాంటెమ్

( 13 October 1902 – 4 June 1973)

అమెరికను కవి

.

Arna Bontemps

.

God Give to Men

.

God give the yellow man

An easy breeze at blossom time.

Grant his eager, slanting eyes to cover

Every land and dream

Of afterwhile.

Give blue-eyed men their swivel chairs

To whirl in tall buildings.

Allow them many ships at sea,

And on land, soldiers

And policemen.

For black man, God,

No need to bother more

But only fill afresh his meed

Of laughter,

His cup of tears.

God suffer little men

The taste of soul’s desire.

.

Arna Bontemps

( 13 October 1902 – 4 June 1973)

American Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/arna_bontemps/poems/3383

అప్పచెల్లెళ్ళు… ల్యూసియో క్లిఫ్టన్, అమెరికను కవయిత్రి

నువ్వూ నేనూ అప్పచెల్లెళ్ళం
ఇద్దరం ఒక్కలా ఉంటాం.

నువ్వూ నేనూ ఇద్దరం
ఒకతల్లి బిడ్డలం.

నువ్వూ నేనూ
ఒకరితప్పులు మరొకరు సరిదిద్దుతూ
ఒకరికొకరు సహకరించుకుంటాం.

నీకూ నాకూ
పోకిరీవాళ్ళన్నా
మాదకద్రవ్యాలన్నా గొప్ప భయం.

నువ్వూ నేనూ
ఒకసారి పర్డీ స్ట్రీట్ నుండి తుళ్ళుతూ తేలుతూ వచ్చినప్పుడు
నిన్నూ నన్నూ చూసి
అమ్మ నవ్వుతూనే తలతాటిస్తూ మందలించింది.

నువ్వూ నేనూ
ఇద్దరం పిల్లల్ని కన్నాం
ఇద్దరికీ ముప్ఫై ఐదేళ్ళు పైబడ్డాయి
కొంచెం నల్లబడ్డాం
మన జుత్తు కూడా పలచబడింది
ఇద్దరికీ ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం
మనిద్దరం అప్పచెల్లెళ్ళం

కానీ, నువ్వు పాట ఎత్తుకుంటే చాలు
నేను కవయిత్రినైపోతాను.

.

ల్యూసియో క్లిఫ్టన్

(27 June 1936  – 13 February  2010)

అమెరికను కవయిత్రి.

.

.

Sisters

.

Me and you be sisters.

We be the same.

Me and you

Coming from the same place.

Me and you

Be greasing our legs

Touching up our edges.

Me and you

Be scared of rats

Be stepping on roaches.

Me and you

Come running high down Purdy Street one time

And mama laugh and shake her head at

Me and you.

Me and you

Got babies

Got thirty-five

Got black

Let our hair go back

Be loving ourselves

Be loving ourselves

Be sisters.

Only where you sing,

I poet.

.

Lucille Clifton

(27 June 1936  – 13 February  2010)

American

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/lucille_clifton/poems/5168

A Teasing Phrase… Yakoob, Telugu Poet, India

Once a beautiful idea molds itself into a phrase,

And if you do not appropriate it instantly,

You are done. It suddenly disappears into ether!

However much you long for it, you can’t recall.

Search wherever you like, you can rarely find it.

And even in that rare unlikely chance event,

Like a depetalled rose, there will be glaring imperfections.

It’s a teasing phrase which strikes the mind

Like a fruit dropping overhead unaware through foliage;

It’s as precious a phrase as a drop of rain

That abruptly slips through the clouds;

It’s a dreamy phrase that keeps company through the night

Electrifies us, yet, in a trice slithers into oblivion;

It’s a rattling phrase, unable to hail its presence, lies

Silent among the sounds, struggling to win our approval;

It’s an indiscernible phrase, as we explore the worlds around

Spreading the paper in front and concentering our mind. 

The spider which leisurely draws geometric figures on the wall

Spares no time to turn its head this way to leave any hints of it;

And the forever chasing, vigilant and alert lizard

Makes no squeaks to reveal its whereabouts;

Neither the tolling bells on the gate,

The headlines of any newspaper

Nor the remote pages of any book

Restore that alienated phrase back to me.

And I have no idea when it would strike me again.

.

Yakoob

Telugu Poet, India

Kavi Yakoob

ఏమై ఉండొచ్చు

.

ఒకసారి వాక్యం స్ఫురించాక

దాన్ని లోపలికి తీసుకోకుండా వదిలేస్తే

చటుక్కున అదెక్కడికో మాయమౌతుంది…!

ఎంత నిరీక్షించినా మళ్ళీ వెనక్కి రాదు

వెతుకులాడినా దొరకదు, దొరికినా

రేకులు రాలిన పూవులా ఏదో కొరత…

అది ‘కొమ్మల్లోంచి తెలియకుండా

తలమీద రాలిన పండుటాకులాంటి వాక్యం!

గభాల్న మబ్బుల్లోంచి జారిపడ్డ

అపురూపమైన  వర్షపుచినుకులాంటి వాక్యం!

రాత్రంతా ప్రక్కనే ఉండి

ఉక్కిరిబిక్కిరిచేసి, మరుపులోకి జారుకున్న కల లాంటి వాక్యం!

గొంతెత్తి పలకలేక శబ్దాలుగా అణిగిమణిగి

అంగీకారంకోసం పెనుగులాడుతూ ఎగుస్తున్న వాక్యం!

కాగితం  ముందేసుకుని మనసురిక్కించి

ఎంత వెతికినా కానరాని వాక్యం!

తాపీగా గోడలమీద బొమ్మలుగీసుకుంటున్న సాలీడు

ఇటువైపునించి సంౙ్ఞలుచేయదు

అదేపనిగా అటూ ఇటూ  పరుగులుపెట్టే బల్లి

కిచకిచమని కొంచెమైనా చెప్పదు

గంటలుకట్టిన గేటు తన చప్పుళ్ళతో గుర్తుచేయదు

ఏ పత్రికలోని వార్త, పుస్తకంలోని పేజీ…

దూరమైన ఆ వాక్యాన్ని నా దాకా చేర్చదు!

ఎప్పుడు నా కళ్ళముందు ప్రత్యక్షమవుతుందో తెలియనే తెలియదు!

.

కవి యాకూబ్

తెల్లవారుఝాము వచ్చిన కల … లీ చింగ్ చావో, చీనీ కవయిత్రి

ఈ కవితలో చాలా కుతూహలమైన విషయాలున్నాయి :

తెల్లవారుఝామున వచ్చిన కల నిజమౌతుందన్న నమ్మకం, అక్కడి ప్రజల్లో కూడా ఉండేదన్నమాట.

దాన్ని మూఢనమ్మకంగా గుర్తించిన మేధావి వర్గం కూడా ఉండేదన్నమాట.

మనసులో చాలా గాఢంగా ఉన్న కోరికలే కలలరూపంలో వస్తాయని ప్రతీతి. ఇష్టమైన కలలు వచ్చినపుడు ఆ కలలలోంచి బయటపడడానికి మనసు ఇష్టపడదు. అందుకే ఆ సమయంలో ఎవరైనా మేలుకొలపబోతే విసుక్కుంటాం. లేవవలసిన అవసరం వస్తే అయిష్టంగా బయటపడతాం.ఆ కలనే పదే పదే నెమరువేసుకుంటాం.

మేధావులు మేధావులతో మంచి చర్చ చెయ్యాలనుకుంటారు. అయితే ఈ చర్చలు కేవలం మేథోపరమైన చర్చలుగా మిగిలిపోకుండా, ఆ వాదోపవాదాల పర్యవసానం / నిగ్గుతేల్చిన సత్యాలు రాజ్యపాలనలో రాజు / చక్రవర్తికి ఉపయోగించేవిగా ఉండాలనుకున్న వర్గం కూడా ఉండేదన్నమాట.

***

ఈ తెల్లవారుఝామున నాకో కలవచ్చింది

గాలికి కొట్టుకుని చప్పుడౌతున్న దూరదూరంగా ఉన్న

గంటల మధ్యనుండి పోతున్నానట;

పొగమంచు నెక్కి ప్రాభాతనీరదపంక్తి నందుకున్నానట.

అక్కడ మన ప్రాచీన ఋషిసత్తముడు చీ-షేంగ్ తో

ఎప్పటినుండో కలగంటున్నట్టు సమావేశమయానట.

అనుకోకుండా అక్కడ దేవకాంత

‘ఓ లు హువా’  ని కలుసుకున్నానట.

ఇద్దరం పడవలంత పెద్ద కలువతీగెల వేర్లు చూశాము

ఇద్దరమూ పుచ్చకాయలంతప్రమాణపు రేగుపళ్ళను తిన్నాము.

మేమిద్దరం కలువలపై ఆశీనులైన వారి అతిధులం

సున్నితమైన భావవిశేషాలతో నిండిన

గొప్ప అపురూపమైన భాషలో వారు మాటాడేరు.

ఆభాసవైరుధ్యాలగూర్చి సునిశితమైనమాటలతో చర్చించారు

అప్పుడే పొయ్యిమీంచి కాచితెచ్చిన తేనీరు సేవించాము.

చక్రవర్తికి పరిపాలనలో ఇది ఉపకరించనప్పటికీ

మనుషులజీవితం ఇలా ఉండగలిగితే

ఇదొక అవధిలేని ఆనందానుభూతి.

నేనెందుకు తిరిగి నా పాత ఇంటికి మరలిపోవాలి?

మేలుకుని, దుస్తులేసుకుని, ధ్యానంలో కూచోవాలి?

అక్కరలేని రొద వినలేక చెవులుమూసుకోవాలి?

నా మనసుకి తెలుసు ఈ కల ఎన్నటికీ నిజం కాలేదని.

అయితేనేం? ఆ ప్రపంచాన్ని ఒకసారి

మనసారా తలుచుకుని నిట్టూరుస్తాను.

.

లీ చింగ్ చావో

13 మార్చి 1084 – 1155)

చినీ కవయిత్రి

Li QingZhao

(aka  Li Ching Chao)

Photo Courtesy:

http://m.womenofchina.cn/xhtml/people/history/15083277-1.htm 

.

A Morning Dream 

.

This morning I dreamed I followed
Widely spaced bells, ringing in the wind,
And climbed through mists to rosy clouds.
I realized my destined affinity
With An Ch’i-sheng the ancient sage.
I met unexpectedly O Lu-hua
The heavenly maiden.

Together we saw lotus roots as big as boats.
Together we ate jujubes as huge as melons.
We were the guests of those on swaying lotus seats.
They spoke in splendid language,
Full of subtle meanings.
The argued with sharp words over paradoxes.
We drank tea brewed on living fire.

Although this might not help the Emperor to govern,
It is endless happiness.
The life of men could be like this.

Why did I have to return to my former home,
Wake up, dress, sit in meditation.
Cover my ears to shut out the disgusting racket.
My heart knows I can never see my dream come true.
At least I can remember
That world and sigh.

.

Li Ching Chao (Li Quingzhao)

1084-1155

Chinese Poetess

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/li_ching_chao/poems/7258

పొద్దు పోయింది… తూ-ఫూ, చీనీ కవి

ఆలమందలూ, జీవాలూ ఎప్పుడో ఇల్లు చేరాయి,పసులదొడ్డి

ద్వారాలు మూయబడ్డాయి. స్పష్టమైన ఈ రేయి,

తోటకి దూరంగా పర్వతాలమీదా నదులమీదా

గాలి ఎగరగొట్టినట్టు చంద్రుడు పైకి లేస్తున్నాడు.

ఎత్తైన, నల్లని చీకటి కొండగుహల్లోంచి సెలయేళ్ళు

పలచగా జారుతున్నాయి, కొండ అంచున పచ్చిక మీద మంచు

మెల్లగా పేరుకుంటోంది. లాంతరు వెలుగున నా జుత్తు ఇంకా తెల్లగా

మెరుస్తోంది. పదే పదే అదృష్టాన్ని సూచిస్తూ దీపం ఎగుస్తోంది… ఎందుకో?

.

తూ- ఫూ

712- 770

చీనీ కవి

.

Day’s End

.

Oxen and sheep were brought back down

Long ago, and bramble gates closed. Over

Mountains and rivers, far from my old garden,

A windswept moon rises into clear night.

Springs trickle down dark cliffs, and autumn

Dew fills ridgeline grasses. My hair seems

Whiter in lamplight. The flame flickers

Good fortune over and over — and for what?

.

Tu Fu

(712- 770)

Chinese Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/tu_fu/poems/2188

కల… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నేను రోదించినా ఎవరూ పట్టించుకోరు

నువ్వు దానికి నవ్వినా నేను దానికి బాధపడను.

అలా అనుకోడం తెలివితక్కువగా కనిపించవచ్చు

కానీ, నువ్వున్నావన్నది గొప్ప ధైర్యాన్నిస్తుంది.

ప్రియతమా!నేను నిద్రలో మేల్కొన్నట్టు కలగన్నాను

నేలమీద, తెల్లగా పిండారబోసినట్టున్న వెన్నెల

చేతితో తాకాను; కానీ ఎక్కడో దూరంగా

వదులుగా ఉన్న కిటికీ ఒకటి కిర్రుమని చప్పుడైంది

గాలికి ఊగుతూ… కానీ గాలి వీచిన జాడలేదు,

నాకు భయంవేసి నీ వైపు చూశాను

నీ భరోసాకోసం చెయ్యి జాచేను

కానీ, నువ్వక్కడలేవు! మంచులా చల్లగా

నా చేతిక్రింద వెన్నెల తగిలింది.

ప్రియతమా! నువ్వు నవ్వినా నేను లక్ష్యం చెయ్యను

నేను రోదించినా ఎవరికీ పట్టదు.

కానీ, నువ్వున్నావన్నది ఒక ధైర్యాన్నిస్తుంది.

.

ఎడ్నా విసెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను కవయిత్రి

.

The Dream

.

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking,

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere

There was a shutter loose- it screeched!

Swung in the wind- and no wind blowing-

I was afraid and turned to you,

Put out my hand to you for comfort-

And you were gone! Cold as the dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter-

Ah, it is good to feel you there.

.

Edna St. Vincent Millay

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

American

Poem Courtesy:

https://love.best-poems.net/08/the_dream.html

నాకు ఒంట్లో బాగులేదు… షెల్ సిల్వర్ స్టీన్, అమెరికను కవి

“ఇవాళ నేను బడికి వెళ్ళలేను”

అంది పెగ్గీ ఏన్ మెకే.

నాకు మశూచిసోకిందో, గవదబిళ్ళలు లేచాయో

అక్కడక్కడగాట్లూ, దద్దుర్లూ, ఎర్రగా పొక్కులూ ఉన్నాయి.

నా నోరు తడిగానూ, గొంతు పొడారిపోతూనూ ఉంది

నాకు కుడికన్ను కనిపించడం లేదు.

నా టాన్సిల్స్ బండరాయిల్లా తయారయ్యాయి

నేను లెక్కెట్టేను పదహారు అమ్మవారుపోసిన పొక్కులున్నాయి

ఇదిగో, దీనితో కలిపి పదిహేడు

నా ముఖం నీకు పచ్చగా కనిపించటం లేదూ?

నా కాలుకి దెబ్బతగిలింది, కళ్ళు వాచిపోయాయి…

బహుశా అప్పుడే ఫ్లూ జ్వరం వచ్చిందేమో.

నాకు దగ్గూ, తుమ్ములూ, ఆయాసంతో ఊపిరాడటం లేదు

నా ఎడంకాలు విరిగిపోయిందని బలమైన నమ్మకం…

నా దవడకదిపితే తుంటి నొప్పెడుతోంది.

చూడు నా బొడ్డు ఎంతలోతుకిపోతోందో.

నా వీపు వొంగిపోయింది, చీలమండ బెణికింది

చినుకులు పడ్డప్పుడల్లా నా ‘ఎపెండిక్స్’ నొప్పెడుతోంది

నాకు రొంపజేసింది, కాలివేళ్ళు కొంకర్లుపోయాయి,

నా బొటకనవేలు చూడు చీరుకుపోయింది,

నాకు మెడ పట్టేసింది, మాట నీరసంగా వస్తోంది,

మాటాడుతుంటే గుసగుసలాకూడా పెగలడం లేదు,

నోరంతా పూచి  నాలుక మొద్దుబారిపోయింది

ఏమిటో, జుట్టంతా రాలిపోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది

నా మోచెయ్యి వంగిపోయింది, వెన్ను తిన్నగా నిలబడడం లేదు

జ్వరం 108 డిగ్రీలుందేమో అనిపిస్తోంది

నా మెదడు కుదించుకుపోయింది, నాకు వినిపించడం లేదు,

నా కర్ణభేరికి పెద్ద కన్నం పడిపోయినట్టుంది.

నా వేలిగోరు ఊడిపోయింది… నా గుండె… ఏమిటీ?

ఏమంటున్నావూ? ఏమన్నావో మరోసారి చెప్పూ?

ఇవాళ శనివారం అనా? సరే అయితే!

టాటా!  నేను ఆడుకుందికి పోతున్నా!

.

షెల్ సిల్వర్ స్టీన్

(September 25, 1930 – May 10, 1999)

అమెరికను కవి

.

Sick

.

“I cannot go to school today,”

Said little Peggy Ann McKay,

“I have the measles and the mumps,

A gash, a rash, and purple bumps.

My mouth is wet, my throat is dry,

I’m going blind in my right eye.

My tonsils are as big as rocks,

I’ve counted sixteen chicken pox

And there’s one more–that’s seventeen,

And don’t you think my face looks green?

My leg is cut, my eyes are blue–

It might be instamatic flu.

I cough and sneeze and gasp and choke,

I’m sure that my left leg is broke–

My hip hurts when I move my chin,

My belly button’s caving in,

My back is wrenched, my ankle’s sprained,

My ‘pendix pains each time it rains.

My nose is cold, my toes are numb,

I have a sliver in my thumb.

My neck is stiff, my voice is weak,

I hardly whisper when I speak.

My tongue is filling up my mouth,

I think my hair is falling out.

My elbow’s bent, my spine ain’t straight,

My temperature is one-o-eight.

My brain is shrunk, I cannot hear,

There is a hole inside my ear.

I have a hangnail, and my heart is–what?

What’s that? What’s that you say?

You say today is—Saturday?

G’bye, I’m going out to play!”

.

Shel Silverstein

(September 25, 1930 – May 10, 1999)

American poet

Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/sick.html

కవితలు రాస్తున్నకొద్దీ… ఛార్ల్స్ బ్యుకోవ్స్కీ, అమెరికను కవి

రాసిన కవితల సంఖ్య వేలలోకి వెళ్తున్నకొద్దీ
నీకు అర్థం అవుతుంది
నువ్వు చెప్పుకోదగ్గంత రాయలేదని.
చివరకి వానా, ఎండా,
రోడ్డుమీదవాహనాలూ, రాత్రుళ్ళూ
పగళ్ళూ, ముఖాలూ కవితావస్తువులౌతాయి.

వాటిని భరించడం కంటే విడిచిపెట్టడం
ఉత్తమం. రేడియోలో ఎవరిదో పియానో వాద్యం
వినిపిస్తుంటే మరో కవిత రాస్తున్నాను.
గొప్పకవులు రాసింది
చాలా తక్కువ
చెత్తకవులు
మరీ ఎక్కువ రాసేరు.
.
చార్ల్స్ బ్యుకోవ్స్కీ

August 16, 1920 – March 9, 1994

అమెరికను కవి

As The Poems Go

.

as the poems go into the thousands you

realize that you’ve created very

little.

it comes down to the rain, the sunlight,

the traffic, the nights and the days of the

years, the faces.

leaving this will be easier than living

it, typing one more line now as

a man plays a piano through the radio,

the best writers have said very

little

and the worst,

far too much.

.

Charles Bukowski

August 16, 1920 – March 9, 1994

German-American Poet

Poem courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/charles_bukowski/poems/12978

%d bloggers like this: