అనువాదలహరి

అది సాధ్యమే… అజ్ఞాత కవి

ఎవడైతే “అది సాధ్యం కాదు” అని అంటాడో

వాడు జీవితంలోని సౌందర్యాన్ని కోల్పోతునట్టే.

అతను గర్వంగా ఒక ప్రక్క నిలబడి

అందరూ చేసే ప్రయత్నాలన్నిటినీ ఆక్షేపిస్తుంటాడు.

వాడికే గనక మానవజాతి చరిత్ర సమస్తాన్నీ

తుడిచిపెట్టే శక్తి ఉండి ఉంటే,

మనకి ఈ నాడు రేడియోలు, మోటారు కార్లు

వీధుల్లో విద్యుద్దీపాల కాంతులూ ఉండేవి కావు;

టెలిఫోన్లూ, తంతివార్తలూ లేక

మన రాతియుగంలో ఉన్నట్టే జీవించే వాళ్లం.

“అది సాధ్యపడదు” అని చెప్పేవాళ్ళు ప్రపంచాన్ని శాసిస్తే

ప్రపంచం ఎప్పుడో మొద్దునిద్దరలో ఉండేది.

.

అజ్ఞాత కవి

It Can Be Done

.

The Man who misses all the fun,

Is he who says, “It can’t be done”

In solemn pride he stands aloof

And greets each venture with reproof.

Had he the power he’d efface

The history of the human race;

We’d have no radio or motor cars,

No streets lit by electric stars;

No telegraph nor telephone,

We’d linger in the age of stone.

The world would sleep if things were run

By men who say “It can’t be done.”

.

Anonymous.

Poem Courtesy: https://www.poetrynook.com/poem/it-can-be-done  

 

ప్రకటనలు

జూన్ నెలలో ఒక రాత్రి… విలియమ్ వర్డ్స్ వర్త్, ఇంగ్లీషు కవి

సూర్యుడెప్పుడో అస్తమించాడు
నక్షత్రాలు ఒక్కటొకటిగా మిణుకుమంటున్నాయి
చెట్లగుబురుల్లో
పిట్టలు ఇంకా రాగాలాపనలు అందుకోలేదు.
అక్కడొక కోయిల ఇక్కడ ఒక రెండు పాలపిట్టలూ
దూరాన్నుండి ఎగసివస్తున్న సుడిగాలి
పక్కనే పారుతున్న సెలయేటి పాట
ఒక్కసారిగా దిగంతాలవరకూ సాగుతూ
రోదసిని ముంచెత్తుతున్న కోయిల పాట…

ఇవన్నీ ఉంటే
ఎవడయ్యా ఇటువంటి జూన్ రాత్రిలో
ఆడంబరంగా లండను పోయేది?
మారువేషాలతో ఆటలాడేది?
అంత మెత్తని వెన్నలాంటి అర్థచంద్రుడూ
ఇంత ఖర్చులేని ఆనందాలూ దొరుకుతుంటే?
అందులో ఇంత చక్కని రాతిరి?
.
విలియమ్ వర్డ్స్ వర్త్
(7 ఏప్రిల్ 1770 – 23 ఏప్రిల్ 1850)
ఇంగ్లీషు కవి

 

.

A Night in June

(This Impromptu appeared, many years ago, among the Author’s poems, from which, in subsequent editions, it was excluded. It is reprinted at the request of the Friend in whose presence the lines were thrown off.)

The sun has long been set,

The stars are out by twos and threes,

The little birds are piping yet

Among the bushes and trees;

There’s a cuckoo, and one or two thrushes,

And a far-off wind that rushes,

And a sound of water that gushes,

And the cuckoo’s sovereign cry

Fills all the hollow of the sky.

Who would go “parading”

In London, and “masquerading,”

On such a night of June

With that beautiful soft half-moon,

And all these innocent blisses?

On such a night as this is!

.

William Wordsworth

(7 April 1770 – 23 April 1850)

English Poet

https://www.poetrynook.com/poem/night-june-3

రూబీ బ్రౌన్… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ఆమె యవ్వనవతి, అందగత్తె
ఆమె శరీరాన్ని నులివెచ్చన చేసే సూర్యరశ్మిలా
కొద్దిగా బంగారు మెరుపు ఉంది ఆమెలో.
కానీ, ఆమె నల్లజాతి యువతి కావడంతో
‘మేవిల్లే ‘ లో ఆమెకి చోటు లేదు
ఆమె మనసులో జ్వలిస్తూ స్వచ్ఛమైన జ్వాలలా
పైకి ఎగసిపడే ఆనందానికి అవకాశాలూ లేవు.

ఒక రోజు
మిసెస్ లాథామ్ ఇంటి వెనక పెరట్లో
గిన్నెలు తోముకుంటూ,
తనని తాను రెండు ప్రశ్నలు వేసుకుంది
ఆ రెండింటి సారాంశమూ సుమారుగా ఇది:
తెల్లజాతి స్త్రీ వంటింట్లో పనిచేసే
నల్లజాతి పిల్ల ఆ డబ్బు ఏంచేసుకుంటుంది?
ఈ ఊర్లో ఆనందించడానికి ఏమైనా ఉందా?

ఇప్పుడు నది దిగువగా ఉన్న వీధులన్నిటికీ
ఈ అందమైన పిల్ల రూబీ బ్రౌన్ గురించి ఎక్కువ తెలుసు
అక్కడ ఎప్పుడూ కిటికీలు మూసి చీకటిగా
ఉండే గదుల్లో ఈ పసుపుపచ్చని పిల్ల
తన ప్రశ్నలకు సమాధానం వెతుక్కుంటూ బ్రతుకుతోంది.
చర్చికి వెళ్ళే నీతిమంతులైన ప్రజలు
ఆ పిల్ల పేరు ఇప్పుడు ఉచ్ఛరించరు.

కానీ, ఆ చీకటిగదుల ఇంటికి వెళ్లడానికి
అలవాటుపడ్డ తెల్లజాతి పురుషులందరూ
వాళ్ళ వంటిళ్ళల్లో ఆమె పనిచేస్తున్నపుడు
ఇంతకుముందు ఎన్నడూ ఇవ్వనంతగా
డబ్బు ముట్టజెప్ప సాగేరు.
.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

అమెరికను కవి

.

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

Ruby Brown

.

She was young and beautiful

And golden like the sunshine

That warmed her body.

And because she was colored

Mayville had no place to offer her,

Nor fuel for the clean flame of joy

That tried to burn within her soul.

One day,

Sitting on old Mrs. Latham’s back porch

Polishing the silver,

She asked herself two questions

And they ran something like this:

What can a colored girl do

On the money from a white woman’s kitchen?

And ain’t there any joy in this town?

Now the streets down by the river

Know more about this pretty Ruby Brown,

And the sinister shuttered houses of the bottoms

Hold a yellow girl

Seeking an answer to her questions.

The good church folk do not mention

Her name any more.

But the white men,

Habitués of the high shuttered houses,

Pay more money to her now

Than they ever did before,

When she worked in their kitchens.

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/ruby-brown

పొద్దుపొడుపు… H W లాంగ్ ఫెలో, అమెరికను కవి

సముద్రం మీంచి చిరుగాలి ఎగిసింది; 
“ఓ మంచు తెరలారా, నాకు దారి ఇవ్వండి,”  

ఓడలవంక చూస్తూ ఎలుగెత్తి, “నావికులారా!
తెరచాపలెత్తండి! రాత్రి ముగిసింది!” 

దూరాననున్న నేలమీదకి పరిగెత్తి అరిచింది,
“ఊఁ! ఊఁ! లేవండి తెల్లవారింది”  

అడవిదారులంటపరిగెత్తి “ఎలుగెత్తు!
నీ ఆకుల జండాలన్నీ రెపరెపలాడించు!”  

అది వడ్రంగిపిట్ట ముడుచుకున్న రెక్కలు సవరిస్తూ
“ఓ పిట్టా! లే! లే! నీ రాగం అందుకో!”  

పొలాలపక్కన కళ్ళాలకి పోయి, “ఓ, కోడి పుంజూ!
నీ బాకా ఊదు. తెల్లారబోతోంది!”  

బాగా పండిన పంటచేలలోకి దూరి,
“తలొంచుకోండి! ప్రభాతాన్ని స్తుతించండి”  

చర్చిగోపురానికి వేలాడుతున్న ఘంట దగ్గరకి పొయి
“ఓ ఘంటా! నిద్ర లే! సమయం ఎంతయిందో చెప్పు!”  

చర్చి వాకిళ్ళు ఉస్సురనుకుంటూ దాటుతూ,
‘సమయం రాలేదు! అందాకా పడుక్కునే ఉండండి!”  
.

హెన్రీ వాడ్స్ వర్త్ లాంగ్ ఫెలో

(February 27, 1807 – March 24, 1882)

అమెరికను కవి

.

.

Daybreak

.

A wind came up out of the sea,        

And said, “O mists, make room for me!”  

It hailed the ships, and cried, “Sail on,      

Ye mariners, the night is gone!”       

And hurried landward far away,              

Crying, “Awake! It is the day!”        

It said unto the forest, “Shout!         

Hang all your leafy banners out!”    

It touched the wood-bird’s folded wing,    

And said, “O bird, awake and sing!”        

And o’er the farms, “O chanticleer, 

Your clarion blow; the day is near!”

It whispered to the fields of corn,    

“Bow down, and hail the coming morn!”  

It shouted through the belfry-tower,        

“Awake, O bell! proclaim the hour.”

It crossed the churchyard with a sigh,       

And said, “Not yet! in quiet lie.”

.

Henry Wadsworth Longfellow

(February 27, 1807 – March 24, 1882)

American Poet

Poem Courtesy:

The World’s Best Poetry.

Eds Bliss Carman, et al.   

Volume V. Nature.  1904.

Light: Day: Night

http://www.bartleby.com/360/5/23.html

నా మతం… హోవర్డ్ ఆర్నాల్డ్ వాల్టర్, అమెరికను కవి

నేను నిజాయితీగా ఉంటాను, నన్ను నమ్మేవాళ్ళు ఇంకా ఉన్నారు గనుక;
నేను నిర్మలంగా ఉంటాను, నేనంటే పట్టించుకునేవారు ఉన్నారు గనుక;
నేను దృఢంగా ఉంటాను, బాధపడటానికి మున్ముందు చాలా ఉంది గనుక;
నేను ధైర్యంగా ఉంటాను, సాహసంతో ఎదిరించవలసింది ఉంది గనుక;
నేను అందరికీ మిత్రుడుగా ఉంటాను … శత్రువుకీ, స్నేహితులు లేనివాళ్ళకీ;
నేను అందరికీ అన్నీ ఇస్తూ, ఇచ్చిన విషయం మరిచిపోతాను ,
నేను వినయంగా ఉంటాను, నా బలహీనతలు నాకు తెలుసు గనుక;
నేను తలెత్తి చూసి, ప్రేమతో నవ్వుతూ ముందుకు పోతాను.

నేను నిజాయితీగా ఉంటాను, నన్ను నమ్మేవాళ్ళు ఇంకా ఉన్నారు గనుక;
నేను నిర్మలంగా ఉంటాను, నేనంటే పట్టించుకునేవారు ఉన్నారు గనుక;
నేను దృఢంగా ఉంటాను, బాధపడటానికి మున్ముందు చాలా ఉంది గనుక;
నేను ధైర్యంగా ఉంటాను, సాహసంతో ఎదిరించవలసింది ఉంది గనుక;
నేను అందరికీ మిత్రుడుగా ఉంటాను … శత్రువుకీ, స్నేహితులు లేనివాళ్ళకీ;
నేను అందరికీ అన్నీ ఇస్తూ, ఇచ్చిన విషయం మరిచిపోతాను ,
నేను వినయంగా ఉంటాను, నా బలహీనతలు నాకు తెలుసు గనుక;
నేను తలెత్తి చూసి, ప్రేమతో నవ్వుతూ ముందుకు పోతాను.

 .

హోవర్డ్ ఆర్నాల్డ్ వాల్టర్

(19 August 1883 – 1 November 1918)

అమెరికను కవి

.

My Creed

.

I would be true, for there are those who trust me;

I would be pure, for there are those who care;

I would be strong, for there is much to suffer;

I would be brave, for there is much to dare.

I would be friend of all—the foe, the friendless;

I would be giving, and forget the gift,

I would be humble, for I know my weakness,

I would look up, and love, and laugh and lift.

I would be true, for there are those who trust me;

I would be pure, for there are those who care;

I would be strong, for there is much to suffer;

I would be brave, for there is much to dare.

I would be friend of all—the foe, the friendless;

I would be giving, and forget the gift,

I would be humble, for I know my weakness,

I would look up, and love, and laugh and lift.

.

Howard Arnold Walter

(19 August 1883 – 1 November 1918)

American

https://www.poetrynook.com/poem/my-creed

జీవితంలో అతిముఖ్యమైన విషయం… గ్రెన్ విల్ క్లీజర్, కెనేడియన్ అమెరికను కవి

నీకు ఏదో ఒక విషయం చెబుదామనిపించి
అది చెబితే విచారించవలసి వస్తుందనీ తెలిసి,
లేదా, ఒక అవమానం తీవ్రంగా పరిగణించి,
అది అంత త్వరగా మరిచిపోలేననుకున్నప్పుడు
అదే సరియైన తరుణం, నీ విచారాన్ని అణుచుకుని
మనసుని ప్రశాంతంగా ఉంచుకునే ప్రయత్నం చెయ్యడానికి,
ఎందుకంటే, మనసు నిశ్చలంగా ఉన్నప్పుడే
మన చెడు ఆలోచనలన్నీ అణగారిపోతాయి.
కోపం తెచ్చుకోవడం చాలా సుళువు
ఒకరు మనని మోసగించినపుడూ, ఎదిరించినపుడూ;
మనం కోరిన కోరికలు నెరవేర్చనపుడు
చిటపటలాడుతూ, నిరుత్సాహపడడం సహజం;
కానీ, మన స్వార్థం మీదా, ఈర్ష్యమీదా
అర్థవంతమైన విజయం సాధించాలంటే
మనం రాజీలేని మౌనాన్ని పాటించడం నేర్చుకోవాలి
తప్పు మనలో లేదని తెలిసినప్పటికీ.
కనుక, శత్రువు నిన్ను ప్రతిఘటించినపుడు
నీ సంయమనాన్ని కోల్పోకూడదు.
అది దొంగచాటుదెబ్బ తీసే శత్రువైనా
లేదా, మీకు తెలిసిన ఏ ప్రమాదమైనా సరే!
మీ చుట్టూ ఎంత కలకలం రేగుతున్నా
మీరు నిగ్రహంతో ప్రశాంతంగా ఉండగలిగినంతసేపూ
మీ జీవితంలో అతిముఖ్యమైన విషయంలో
మీరు పట్టు సాధించేరన్న విషయం మరిచిపోవద్దు.
.
గ్రెన్ విల్ క్లీజర్
1868–  27th August 1953
కెనేడియన్ అమెరికను కవి

.

The Most Vital Thing in Life

.

When you feel like saying something

— That you know you will regret,

Or keenly feel an insult

— Not quite easy to forget,

That’s the time to curb resentment

— And maintain a mental peace,

For when your mind is tranquil

— All your ill-thoughts simply cease.

It is easy to be angry

— When defrauded or defied,

To be peeved and disappointed

— If your wishes are denied;

But to win a worthwhile battle

— Over selfishness and spite,

You must learn to keep strict silence

— Though you know you’re in the right.

So keep your mental balance

— When confronted by a foe,

Be it enemy in ambush,

— Or some danger that you know.

If you are poised and tranquil

— When all around is strife,

Be assured that you have mastered

— The most vital thing in life.

.

Grenville Kleiser

1868–  27th August 1953

Canadian-American

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/most-vital-thing-life

బట్టలారవేసుకునే దండెం… చార్లెట్ డ్రూయిట్ కోల్

చేతిలో చెయ్యివేసుకుని ఒక వరుసలో గెంతుతాయి
ఇటూ అటూ, ముందుకీ వెనక్కీ, దండెం మీద బట్టలు
తప్! తపా తప్! అంటూ గాలికి కొట్టుకుంటాయి
మంచుసోనలాంటి తెల్లనైన రెపరెపలాడే శాల్తీలు
బెదురుతున్న గుర్రాల్లా దుముకుతూ యెగిసిపడుతుంటాయి
జానపదకథల్లో మంత్రగత్తెల్లా వెర్రిగా గెంతుతుంటాయి
ముందుకి గుండ్రంగా, వెనక డొల్లగా
అవి ఆహ్లాదకరమైన మార్చి పిల్లగాలికి వణుకుతూ, దాటుతుంటాయి.
ఒకటి అలా పిచ్చిగా గెంతడం చూశాను
అది విడిపించుకునే దాకా తెగ గింజుకోవడం.
అంతే, దండానికున్న క్లిప్పుల్ని వాటిమానాన వాటిని వదిలేసి
పక్షిలా రెక్కలుజాపుకుంటూ ఎవరికీ దొరక్కుండా ఎగిరిపోయింది
మంచి ఎండలో తెరచాపలా అది ఎగరడం నేను చూసేను
సరదాకి వొంకరలు పోతూ, తపతపకొట్టుకుంటూ, దబ్బున జారిపోతూ.
ఇప్పుడది ఎక్కడుందో ఎవరికీ తెలీదు
సముద్రంలో మునిగిపోయిందో, కాలువలో పడిపోయిందో.
ఇందాకటి వరకు అది నా చేతిరుమాలుగా ఉండేది
అది తిరిగి నా జేబులోకి చేరదని మాత్రం నాకు తెలుసు.
.
ఛార్లెట్ డ్రూయిట్ కోల్

 (ఈ కవయిత్రి గురించి సరియైన సమాచారం ఇవ్వలేనందుకు విచారిస్తున్నాను )

.

The Clothes-Line

.

Hand in hand they dance in a row,

Hither and thither, and to and fro,

Flip! Flap! Flop! And away they go—

Flutt’ring creatures as white as snow,

Like restive horses they caper and prance;

Like fairy-tale witches they wildly dance;

Rounded in front, but hollow behind,

They shiver and skip in the merry March wind.

One I saw dancing excitedly,

Struggling so wildly till she was free,

Then, leaving pegs and clothes-line behind her,

She flew like a bird, and no one can find her.

I saw her gleam, like a sail, in the sun,

Flipping and flapping and flopping for fun.

Nobody knows where she now can be,

Hid in a ditch, or drowned in the sea.

She was my handkerchief not long ago,

But she’ll never come back to my pocket, I know.

.

Charlotte Druitt Cole

(I deeply regret  I could not get any reliable information about this poetess)

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/clothes-line

ఈ రోజు ఎంత బాగుంది? … డగ్లస్ మలోష్, అమెరికను కవి

నిజమే! ఈ ప్రపంచం కష్టాలమయం
అవి లేవని నే ననలేదు.
దేవుడా!నాకు చాలినన్ని కష్టాలున్నాయి,
మొరపెట్టుకుందికి రెండింతల కారణాలు.
వర్షాలూ, తుఫానులూ చిరాకు పెట్టేవి
ఆకాశం ఎప్పుడూ మేఘావృతమై ఉండేది
నా మార్గం నిండా ముళ్ళూ
ముళ్ళకంపలూ నిండి ఉన్నాయి
అయితేనేం, ఈ రోజు బాగులేదూ?

ఎప్పుడూ ఏడుస్తూ కూచుంటే లాభమేమిటి?
బాధలు ఇంకా కొనసాగించడం తప్ప?
ఎప్పుడూ గతాన్ని మనసులో పెట్టుకుని
చింతిస్తే లాభమేమిటి?
ఎవరికి వాళ్ళ బాధలుంటాయి
సుఖాలూ కష్టాలతో పలచబడుతూనే ఉంటాయి
జీవితం, వేడుకచేసుకుందికేమీ లేదు
కష్టాలంటావా? నా పాలు నాకున్నాయి.
అయినా సరే, ఈ రోజు చాలా బాగుంది!

నేను బ్రతుకున్నది ఈ క్షణంలోనే
నెల్లాళ్ళక్రిందట కాదు.
పొందడం, పోగొట్టుకోవడం, ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం,
కాలం ఎలా నడిపిస్తే అలా.
నిన్న ఒక దుఃఖ మేఘం
నా మీద బాగా కురిసింది;
రేపు మళ్ళీ వర్షించవచ్చు;
అయినా సరే నే నంటాను
ఈ రోజు బాగులేదూ? అని.
.

డగ్లస్ మలోష్,

(May 5, 1877 – July 2, 1938)

అమెరికను కవి

.

 

Douglas Malloch

Photo Courtesy:

http://www.azquotes.com/author/18028-Douglas_Malloch .

Ain’t It Fine Today

.

Sure, this world is full of trouble —

I ain’t said it ain’t.

Lord, I’ve had enough and double

Reason for complaint;

Rain and storm have come to fret me,

Skies are often gray;

Thorns and brambles have beset me

On the road — but say,

Ain’t it fine today?

What’s the use of always weepin’,

Making trouble last?

What’s the use of always keepin’

Thinkin’ of the past?

Each must have his tribulation —

Water with his wine;

Life, it ain’t no celebration,

Trouble? — I’ve had mine —

But today is fine!

It’s today that I am livin’,

Not a month ago.

Havin’; losin’; takin’; givin’;

As time wills it so.

Yesterday a cloud of sorrow

Fell across the way;

It may rain again tomorrow,

 It may rain — but say,

Ain’t it fine today?

.

Douglas Malloch

(May 5, 1877 – July 2, 1938)

American Poet

Poem Courtesy: https://www.poetrynook.com/poem/aint-it-fine-today

రెండు పిల్లి పిల్లలు… జేన్ టేలర్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

రెండు పిల్లి పిల్లల మధ్య
ఒక తుఫానురాత్రి
ప్రారంభిమైన తగవులాట
పెరిగి, కొట్టుకునేదాకా వచ్చింది.

ఒకదాని దగ్గర ఎలక ఉంది
రెండోదాని దగ్గర లేదు,
అసలీ తగవంతటికీ
మూలకారణం అదే!  

“ఆ ఎలుక నా క్కావాలి,”
అంది రెండింటిలో పెద్దది
“నీకు ఎలక కావాలేం?
అదెలా జరుగుతుందో చూద్దాం!”

“ఆ ఎలక నెలాగైనా తీసుకుంటాను,”
అంది ‘తాబేలు డిప్ప’
అని, ఉమ్ముతూ, గీకుతూ
దాని చెల్లెలుమీద దూకింది.

నే చెప్పినదంతా ఆ రాత్రి
తుఫాను రాకముందు పిల్లిపిల్లలు
రెండూ తగవులాడుకోడం
ప్రారంభించినప్పటి సంగతి.
 
ఈ లోపున ముసలావిడ
తుడుచుకునే చీపురుకట్ట తీసి
రెండింటినీ గది అవతలకి
గట్టిగా విసిరేసింది.

అక్కడ నేలంతా
మంచుతో తడిసిఉంది
నోటిదగ్గరకూడు పోయింది
వెళ్ళడానికి వేరే దారి లేదు.

అందుకని తలుపుమాటున
వణుకుతూ నిలుచున్నాయి
ఆ ముసలామె గది తుడుపు
పూర్తి అయ్యేదాకా.  

రెండూ మెల్లగా ఎలకల్లా
చడీచప్పుడులేకుండా లోనకొచ్చాయి
ఒంటినిండా మంచుతో
ఒళ్ళంతా చలిపట్టుకుపోయి

ఆ తుఫాను రాత్రి
తగవులాడుకుని తన్నుకోవడంకంటే
పొయ్యిదగ్గర చలికాచుకోవడం
ఉత్తమమని తెలుసుకున్నాయి.
.
జేన్ టేలర్
(23 September 1783 – 13 April 1824)
ఇంగ్లీషు కవయిత్రి
“ట్వింకిల్ ట్వింకిల్ లిటిల్ స్టార్” ద్వారా ప్రఖ్యాతి వహించింది.

Jane Taylor
English Poetess
‘Twinkle Twinkle Little Star’ Fame.

.

Two Little Kittens

.

Two little kittens,

One stormy night,

Began to quarrel,

And then to fight.

One had a mouse

And the other had none;

And that was the way

The quarrel begun.

“I’ll have that mouse,”

Said the bigger cat.

“You’ll have that mouse?

We’ll see about that!”

“I will have that mouse,”

Said the tortoise-shell;

And, spitting and scratching,

On her sister she fell.

I’ve told you before

‘Twas a stormy night,

When these two kittens

Began to fight.

The old woman took

The sweeping broom,

And swept them both

Right out of the room.

The ground was covered

With frost and snow,

They had lost the mouse,

And had nowhere to go.

So they lay and shivered

Beside the door,

Till the old woman finished

Sweeping the floor.

And then they crept in

As quiet as mice,

All wet with snow

And as cold as ice.

They found it much better

That stormy night,

To lie by the fire,

Than to quarrel and fight.

.

Jane Taylor

(23 September 1783 – 13 April 1824)

English Poet

( “Twinkle Twinkle Little Star” Fame)

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/two-little-kittens

కాలవిహంగము… సరీజినీ నాయుడు, భారతీయ కవయిత్రి

ఓ కాల విహంగమా! ఫలభరితమైన నీ పొదరింటినుండి
నువ్వు ఏ రాగాలను ఆలపిస్తున్నావు?
జీవితంలోని ఆనందం, గొప్పతనం గురించా,
పదునైన దుఃఖాలూ, తీవ్రమైన వివాదాలగురించా?
హుషారైన వాసంత గీతాలనా;
రానున్న భవిష్యత్తు గురించి బంగారు కలలనా,
రేపటిఉదయానికి వేచిఉండగల ఆశగురించా?
ప్రాభాత వేళల పరిమళభరితమైన తెమ్మెరలగురించా
మనుషులు మరణమని పిలిచే మార్మిక నిశ్శబ్దంగురించా?

ఓ కాలవిహంగమా! నీ గొంతులో అవిరళంగా మారే
నీ శృతుల గమకాలను ఎక్కడ నేర్చావో చెప్పవూ?
ప్రతిధ్వనించే అడవులలోనా, విరిగిపడే అలలలోనా
ఆనందంతో తృళ్ళిపడే నవవధువుల నవ్వులలోనా?
అప్పుడే పొడచూపుతున్న వసంత నికుంజాలలోనా?
తల్లి ప్రార్థనలకు పులకించే తొలిపొద్దులోనా?
నిరుత్సాహపడిన హృదయానికి ఆశ్రయమిచ్చే యామినిలోనా?
జాలిగా విడిచే నిట్టూర్పులోనా, ఈర్ష్యతో కలిగే రోదనలోనా
లేక విధిని ధిక్కరించిన మనసు ఆత్మవిశ్వాసంలోనా?
.
సరోజినీ నాయుడు

(13 February 1879 – 2 March 1949)

భారతీయ కవయిత్రి

 

.

The Bird of Time

.

O Bird of Time on your fruitful bough

What are the songs you sing? …

Songs of the glory and gladness of life,

Of poignant sorrow and passionate strife,

And the lilting joy of the spring;

Of hope that sows for the years unborn,

And faith that dreams of a tarrying morn,

The fragrant peace of the twilight’s breath,

And the mystic silence that men call death.

O Bird of Time, say where did you learn

The changing measures you sing? …

In blowing forests and breaking tides,

In the happy laughter of new-made brides,

And the nests of the new-born spring;

In the dawn that thrills to a mother’s prayer,

And the night that shelters a heart’s despair,

In the sigh of pity, the sob of hate,

And the pride of a soul that has conquered fate.

.

Sarojini Naidu

(13 February 1879 – 2 March 1949)

Indian Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/bird-time

%d bloggers like this: