అనువాదలహరి

చిత్రం… లూయీ అంటర్ మేయర్, అమెరికను కవి

ఊపిరి తీయనివీ, కంటి చూపు లేనివీ,

వాటికే మరణం లేకపోవడం ఏమిటి?!

చైతన్యం ఎరుగని ఒక బండరాయికీ, పిసరంత

నేలకీ శాశ్వతత్వం అనుగ్రహించబడటం ఏమిటి?!

ఒక ధూళికణం, ఒక మట్టి బెడ్డ

భగవంతుడి అపురూపమైన వరానికి నోచుకుంటాయి.

దారి పక్కన పడుండే గులకరాయికి

చావు లేదు.

మన తాత ముత్తాతలు కోసిన గడ్డి పరకలు

ఇప్పుడు వాళ్ళ సమాధులమీద మొలుస్తున్నాయి.

కనీ కనిపించకుండా ప్రవహించే పిల్లకాలువలు

అనవరతంగా ప్రవహిస్తూ ఎండిపోతుంటాయి.

పేలవంగా, నిశ్చలంగా పడి ఉండే ఇసకరేణువులకి

ఎటువంటి మరణమూ లేదు.

మనిషి బలవంతుడూ, తెలివైనవాడూ,

గొప్పవాడూ కనుకనే అతనికి మరణం.

.

లూయీ అంటర్ మేయర్

(October 1, 1885 – December 18, 1977)

అమెరికను కవి

.

.

Irony

Why are the things that have no death 

The ones with neither sight nor breath! 

Eternity is thrust upon 

A bit of earth, a senseless stone. 

………………

………………

Left blank for copyright reasons

……………………. 

The grass our fathers cut away 

Is growing on their graves to-day;         

The tiniest brooks that scarcely flow 

Eternally will come and go. 

…………………………

Left blank for copyright reasons

…………………………..

But Man is great and strong and wise—         

                       And so he dies. 

.

Louis Untermeyer

(October 1, 1885 – December 18, 1977)

American Poet, Critic and editor

Poem Courtesy:

https://allpoetry.com/poems/read_by/Louis%20Untermeyer?page=1

ప్రకటనలు

కేవలం ఒక సామాన్య సైనికుడు … లారెన్స్ వెయిన్ కోర్ట్, కెనేడియన్ కవి

.

అతను బాన పొట్టతో, జుత్తు రాలిపోతూ త్వరగా ముసలివాడైపోయాడు

అతను మందిచుట్టూ చేరి, గతాన్ని కథలు కథలుగా చెప్పేవాడు…

అతను పాల్గొన్న యుద్ధాలగురించీ, అతని సాహసకృత్యాలగురించీ,

సాటి సైనికులతోఆటు సాధించిన విజయాలగురించీ, అందులో అందరూ వీరులే.

అప్పుడప్పుడు అతని చుట్టుప్రక్కలవాళ్ళకి అవి హాస్యాస్పదంగా కనిపించేవి

కానీ అతనితో పనిచేసినవాళ్లందరూ వినేవారు అతనేం మాటాడుతున్నాడో తెలుసు గనుక

ఇకనుంచి మనం అతని కథలు వినలేము, కారణం బిల్ చచ్చిపోయాడు

ప్రపంచం ఒక సైనికుని మరణం వల్ల కొంత నష్టపోయింది.

అతని మరణానికి శోకించేవరు ఎక్కువమంది లేరు: అతని భార్యా, పిల్లలూ అంతే!

ఎందుకంటే అతను అతి సామాన్యమైన జీవితం గడిపాడు, పెద్ద విశేషాలేమీ లేవు.

అతనికి ఉద్యోగం ఉండేది, సంసారం చేశాడు, తనమానాన్న తను బ్రతికాడు.

ఈ రోజు ఒక సైనికుడు మరణించినా, అతని మరణాన్ని దేశం గుర్తించదు.

 

అదే రాజకీయ నాయకులు మరణిస్తే, శరీరాన్ని ప్రజల దర్శనార్థం

ఉంచుతారు, వేలమంది అతని మరణానికి విచారించి గొప్పవాడని కీర్తిస్తారు.

పత్రికలు సైతం బాల్యంనుండీ వాళ్ళ జీవిత సంగ్రహాన్ని ప్రచురిస్తాయి,

కానీ ఒక సైనికుడి మరణం ఏ గుర్తింపుకీ, పొగడ్తలకీ నోచుకోదు.

ఈ దేశ శ్రేయస్సుకి అమూల్యమైన సేవని ఎవరు చేశారు

ఇచ్చిన వాగ్దానాల్ని నిలబెట్టుకోక ప్రజల్ని మోసగించిన వాడా?

లేక, సామాన్యమైన జీవితం గడుపుతూ, విపత్కర సమయం వచ్చినపుడు

ఈ దేశానికి సేవచెయ్యడానికి తన జీవితాన్ని సైతం సమర్పించేవాడా?

ఒక రాజకీయనాయకుడికి వచ్చే జీతం అతని జీవన శైలీ

ఒక్కోసారి అతను దేశానికి చేసే సేవకి అనులోమానుపాతంలో ఉండవు.

తన సర్వస్వాన్నీ అర్పించే ఒక సామాన్య సైనికుడికి దక్కేది

మహా అయితే ఒక ప్రశంసా పతకమూ, పిసరంత పింఛనూ.

వాళ్ళని మరిచిపోవడం సహజం, ఎందుకంటే వాళ్ళెప్పుడో పనిచేశారు

ఆ ముసలి “బిల్” లాంటి సైనికులు ఎప్పుడో యుద్ధంలో పాల్గొన్నారు. కానీ

మనకు తెలుసు, ఈనాడు దేశం అనుభవిస్తున్న స్వాతంత్య్రాన్ని తెచ్చిపెట్టింది

తమ కూహలూ, రాజీలు పన్నాగాలు పన్నే రాజకీయనాయకులు కాదని.

ఎదురుగా శత్రువు మోహరించి, మీరు ఆపదలో చిక్కుకున్నప్పుడు, ఎన్నడూ

ఒక అభిప్రాయం మీద నిలబడని రాజకీయనాయకుడి సాయం కోరుతారా?

లేక తన నేలనీ, జాతిపౌరుల్నీ, దేశాన్నీ రక్షించడానికి కడదాకా

పోరాడుతానని ప్రతిజ్ఞచేసిన సైనికుడి సహాయం అర్థిస్తారా?

అతనొక సామాన్య సైనికుడు. అతనిలాంటివాళ్ళు క్రమంగా సన్నగిలుతున్నారు.

కానీ అతని సమక్షం అలాంటివాళ్లు మనకి కావాలని గుర్తుచెయ్యాలి.

దేశాలు యుద్ధంలో చిక్కినపుడు రాజకీయనాయకులు ప్రారంభించిన

సమస్యలకి పరిష్కారం కనుక్కోవలసిన బాధ్యత సైనికుడిదే.

మన మధ్య ఉన్నప్పుడు అతన్ని తగినవిధంగా గౌరవించలేకపొయినా

మరణించిన తర్వాతనైనా మనం అతనికి శ్రద్ధాంజలి ఘటిద్దాం.

కేవలం, ప్రతి వార్తాపత్రికలోనూ మొదటిపేజీలో చిన్న మకుటం :

ఒక సైనికుడు ఈ రోజు మరణించినందుకు దేశం దుఃఖంలో మునిగి ఉంది. 

.

లారెన్స్ వెయిన్ కోర్ట్,

(1923   –  20th April 2009)

కెనేడియన్ కవి

read the full poem here:

A. Lawrence Vaincourt

.

Just a Common Soldier

(A Soldier Died Today) 

.

He was getting old and paunchy and his hair was falling fast,

And he sat around the Legion, telling stories of the past.

Of a war that he had fought in and the deeds that he had done,

In his exploits with his buddies; they were heroes, every one.

deliberately left blank  for copyright reasons

He will not be mourned by many, just his children and his wife,

For he lived an ordinary and quite uneventful life.

Held a job and raised a family, quietly going his own way,

And the world won’t note his passing, though a soldier died today.

When politicians leave this earth, their bodies lie in state,

While thousands note their passing and proclaim that they were great.

Papers tell their whole life stories, from the time that they were young,

But the passing of a soldier goes unnoticed and unsung.

…. deliberately left blank  for copyright reasons

A politician’s stipend and the style in which he lives

Are sometimes disproportionate to the service that he gives.

While the ordinary soldier, who offered up his all,

Is paid off with a medal and perhaps, a pension small.

… deliberately left blank  for copyright reasons

Should you find yourself in danger, with your enemies at hand,

Would you want a politician with his ever-shifting stand?

Or would you prefer a soldier, who has sworn to defend

His home, his kin and Country and would fight until the end?

...

deliberately left blank  for copyright reasons

If we cannot do him honor while he’s here to hear the praise,

Then at least let’s give him homage at the ending of his days.

Perhaps just a simple headline in a paper that would say,

Our Country is in mourning, for a soldier died today.

.

 

 A. Lawrence Vaincourt

1923  – 20th April 2009

Canadian Poet

Read the complete Poem here

బట్టలుతికిన రోజు …జూలియా వార్డ్ హోవ్, అమెరికను కవయిత్రి

బట్టలారవేసిన తీగ … కుటుంబంలో

ప్రేమకీ, సేవకీ ఒక రుద్రాక్షమాల వంటిది;

తల్లి ప్రేమించే ప్రతి చిన్న దేవదూత

దుస్తులూ అక్కడ మనకి దర్శనం ఇస్తాయి.

ఆమె పెరటిలో ఆలోచనలలో మునిగి

దండెం మీద ఒక్కొక్కబట్టా ఆరవేస్తున్నప్పుడు

ప్రతి బట్టనీ ఒక రుద్రాక్షపూసగా

పరిగణిస్తుందంటే ఆశ్చర్యపోనక్కరలేదు.

అపరిచితవ్యక్తినైన నేను అటువైపుగా పోతూ

ఆ ఇంటికీ, దుస్తులకీ ఒక అంజలి ఘటిస్తాను

ప్రేమపూర్వకమైన శ్రమకీ, ప్రార్థనకీ గల దగ్గరపోలిక

మదిలో మెదలినపుడు పెదాలపై చిరునవ్వు మెరుస్తుంది.

.

జూలియా వార్డ్ హోవ్

(27 May 1819 –  17 October 1910) 

అమెరికను కవయిత్రి 

 

Julia Ward Howe

.

A Thought for Washing Day

.

The clothes-line is a Rosary

Of household help and care;

Each little saint the Mother loves

Is represented there.

And when across her garden plot

She walks, with thoughtful heed,

I should not wonder if she told

Each garment for a bead.

A stranger passing, I salute

The Household in its wear,

And smile to think how near of kin

Are love and toil and prayer.

.

Julia Ward Howe

(Written between (1879 – 1882) Published in her daughter’s biography, Julia Ward Howe (1819 – 1910) which earned Laura E Richards and Maud Howe Elliott the Pulitzer Prize in 1917.)

Poem and Image Courtesy:

https://americanliterature.com/author/julia-ward-howe/poem/a-thought-for-washing-day

ఎలా? … షెల్ సిల్వర్ స్టీన్, అమెరికను కవి…

నిన్న రాత్రి, అలా ఆలోచిస్తూ విశ్రమిస్తుంటే,

కొన్ని ‘ఎలా?” అన్న భయాలు నా చెవిలో దూరి

రాత్రల్లా గెంతులేస్తూ, పండగ చేసుకుంటూ

వాటి పాత పల్లవి “ఎలా? ఎలా?” ని అందుకున్నాయి:

స్కూలో నేను సరిగా మాటాడలేకపోతే ఎలా?

వాళ్ళు ఈత కొలను మూసెస్తే ఎలా?

ఒకవేళ ఎవరైనా నన్ను చితక్కొట్టెస్తే ఎలా?

నా కప్పులో ఎవరైనా విషం కలిపితే ఎలా?

ఒకవేళ నేను ఏడవడం మొదలెడితే ఎలా?

ఒకవేళ నాకు రోగం వచ్చి చచ్చిపోతే ఎలా?

నేను ఆ పరీక్షలో తప్పితే ఎలా?

నా ఛాతీమీద ఆకుపచ్చ రోమాలు మొలిస్తే ఎలా?

నేనంటే ఎవరికీ ఇష్టం లేకపొతే ఎలా?

మెరుపు మెరిసి నామీద పిడుగుపడితే ఎలా?

నేను ఎదగకుండా మరుగుజ్జుగా ఉండిపోతే ఎలా?

నా తల రోజురోజుకీ కుంచించుకుపోతే ఎలా?

నా గాలానికి చేప చిక్కకపోతే ఎలా?

సుడిగాలి నా గాలిపటాన్ని చింపిపోగుపెడితే ఎలా?

ఒకవేళ వాళ్ళే యుద్ధం మొదలెడితే ఎలా?

ఒకవేళ అమ్మా నాన్నా విడిపోతే ఎలా?

బస్సు ఒకవేళ ఆలస్యంగా వస్తే ఎలా?

నా దంతాలు తిన్నగా మొలవకపొతే ఎలా?

పొరపాటున నేను నా పంట్లాం చించేసుకుంటే ఎలా?

జీవితంలో నేను ఎన్నడూ నాట్యం నేర్చుకోలేకపోతే ఎలా?

అన్నీ సవ్యంగానే ఉన్నాయి. అంతా బాగానే ఉంది.

కానీ చీకటిపడితే చాలు, “ఎలా?” అన్న భయాలు తలెత్తుతుంటాయి.

.

షెల్ సిల్వర్ స్టీన్

(September 25, 1930 – May 10, 1999)

అమెరికను కవి

.

Shel Silverstein

(Sheldan Allan Silverstein)

(September 25, 1930 – May 10, 1999)

Image Courtesy: Wikipedia
.

What-if? 

.

Last night, while I lay thinking here,

some What-ifs crawled inside my ear

and pranced and partied all night long

and sang their same old What-if song:

What-if I’m dumb in school?

What-if they’ve closed the swimming pool?

What-if I get beat up?

What-if there’s poison in my cup?

What-if I start to cry?

What-if I get sick and die?

What-if I flunk that test?

What-if green hair grows on my chest?

What-if nobody likes me?

…..

….

….

… (Deliberately left blank for copyright reasons)

….

….

….

….

….

 

Everything seems well, and then

the nighttime What-ifs strike again!

.

Shel Silverstein

(September 25, 1930 – May 10, 1999)

American Poet

 

Read the poem in full here

కాలం… హెన్రీ వాన్ డైక్, అమెరికను

కాలం

ఎదురుచూసే వారికి బహునెమ్మదిగా గడుస్తుంది

భయపడే వారికి మరీ తొందరగా గడిచిపోతుంది

శోకించేవారికి ఎంతకీ తరగదు

ఆనందంతో గంతులేసేవాళ్లకి ఇట్టే పరిగెడుతుంది

కానీ ప్రేమికులకి

అసలు దాని ఉనికే తెలీదు.

.

హెన్రీ వాన్ డైక్ Jr.

(November 10, 1852 – April 10, 1933)

అమెరికను కవి

Henry Van Dyke Jr.

 

Time is…

.

Time is

Too slow for those who wait,

Too Swift for those who Fear,

Too long for those who grieve,

Too Short for those who rejoice;

But for those who Love,

Time is not.

 .

Henry Van Dyke Jr.

(November 10, 1852 – April 10, 1933)

American

Poem Courtesy: https://americanliterature.com/author/henry-van-dyke/poem/time-is

 

నాకు నక్షత్రగతులు తెలుసు, కానీ… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

నాకు పేరు పేరునా నక్షత్రాలు తెలుసు

ఆల్డెబరాన్ (రోహిణి), ఆల్టేర్ (శ్రవణం) …

విశాలమైన నీలాకాశపు నెచ్చెన

అవి ఎలా ఎక్కుతాయో కూడా తెలుసును.

వాళ్ళు చూసే చూపులనుబట్టి

మగవాళ్ళ రహస్యాలు పసిగట్టగలను

వారి వింత వింత, చీకటి ఆలోచనలు

బాధకలిగించడంతో పాటు జాగ్రత్తనీ బోధించాయి.

కానీ నీ కళ్ళే నా ఊహకి అందటం లేదు,

అవి పదే పదే పిలుస్తున్నట్టు అనిపిస్తున్నా…

నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావో లేదో తెలీదు

అలాగని, అసలు ప్రేమించటం లేదనీ చెప్పలేను.

నాకు చాలా విషయాలు తెలుసును. ఏం లాభం?

సంవత్సరాలు వస్తున్నాయి, పోతున్నాయి,

చివరకి నేను తెలుసుకుందామని ఉబలాటపడేది

బహుశా తెలుసుకోకుండానే మరణిస్తాను.

.

సారా టీజ్డేల్

 (8 August 1884 – 29 January 1933)

అమెరికను కవయిత్రి

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

.

I Know the stars

.

I know the stars by their names

Aldebaran, Altair

And I know the path they take

Up the heaven’s broad blue stair

I know the secrets of men

By the look of their eyes

Their gray thoughts, their strange thoughts

Have made me sad and wise.

But your eyes are dark to me

Though they seem to call and call—

I cannot tell if you love me

Or do not love me at all.

I know many things,

But years come and go,

I shall die not knowing

The thing I long to know.

.

Sara Teasdale

(8 August 1884 – 29 January 1933)

American Lyrical Poet

వివేచనల కావల… జలాలుద్దీన్ రూమీ, పెర్షియన్ కవి

ఇది మంచీ అది చెడూ అన్న వివేచనల కావల

ఒక సీమ ఉంది. నిన్నక్కడ కలుసుకుంటాను.

అక్కడ పచ్చిక మీద ఆత్మ విశ్రమించినపుడు

మనసంతా నిండుగా ఉండి మాటాడబుద్ధి వెయ్యదు.

ఆలోచనలూ, భాష, చివరకి ఒకరినికరు పలకరించుకునే

మాటలకు కూడా ఏమీ అర్థం కనిపించదు.

.

జలాలుద్దీన్ రూమీ

పెర్షియను కవి

13 వ శతాబ్దం

Jalal ad-Dīn Muhammad Rumi
Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Rumi

 

Out Beyond Ideas …

.

Out beyond ideas of wrongdoing and right doing,

there is a field.  I’ll meet you there.

When the soul lies down in that grass,

the world is too full to talk about.

Ideas, language, even the phrase each other

doesn’t make any sense.

.

Jalaluddin Rumi

Persian Mystic 

13th century

(From Essential Rumi

Tr. by Coleman Barks)

Poem Courtesy: http://peacefulrivers.homestead.com/rumipoetry1.html#anchor_13839

 

జీవిత సంగ్రహం… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి

బ్లేడ్లు … నొప్పి పెడతాయి

నదులు …తడిగా ఉంటాయి

ఆమ్లాలు …మరకలు చేస్తాయి

మాదకద్రవ్యాలు …ఒళ్ళునొప్పిచేస్తాయి

తుపాకులు …చట్టవిరుద్ధం

ఉరితాళ్ళు …తెగిపోతాయి

గాస్ వాసన… భరించలేం

దానికంటే నువ్వు బ్రతకడమే మెరుగు.

.

డొరతీ పార్కర్

August 22, 1893 – June 7, 1967

అమెరికను కవయిత్రి

 

 

Resumé
.

Razors pain you;

Rivers are damp;

Acids stain you;

And drugs cause cramp.

…..

….. (deliberately left blank for copyright reasons)

…..

.

Dorothy Parker

August 22, 1893 – June 7, 1967

American Poetess

Read the Original Poem here

తన దృష్టిలోపం మీద… జార్జ్ లూయీ బోర్హెస్, అర్జెంటీనా కవి

నా ఇష్టాయిష్టాలతో నిమిత్తం లేకుండా, అవిచ్ఛిన్నమైన

వెలుగుపుంజమొకటి కాలక్రమంలోనన్నావహించింది,

అది సమస్త వస్తువుల్నీ విశ్లేషించి విశ్లేషించి కడకు, నా ముందు

వర్ణ,రూపరహితమైన వస్తువుగా నిలబెట్టేది,కేవల భావనగా.

జనప్రవాహంతో పొరలిప్రవహించే మౌలికమైన దివారాత్రాలు కూడా

ప్రాభాతసమయాన అరుణోదయానికి ఎదురుచూస్తూ

చిక్కగా, స్థిరంగా, నిలకడగా కనిపించే ఉషః కాంతిలా

మారిపోయేవి. నాకు ఒక్కటంటే ఒక్కటైనా మనిషిముఖం

చూడగలిగితేబాగుణ్ణనిపించేది. నాకు తెలియకుండానే,

చేత్తోపట్టుకోడం తప్ప మరేమీచెయ్యలేని ఆ మూసిన విజ్ఞానసర్వస్వ

సంపుటాలలోంచి చిన్నచిన్న పక్షులూ, వెన్నెల చందమామలూ ఎగిరిపోయేవి.

మంచికో చెడుకో, తక్కినవాళ్ళందరికీ ఈ ప్రపంచం దక్కితే దక్కనీ

నాకు మాత్రం ఈ మసకవెలుతురూ, కవిత్వప్రయాసలూ చాలు.

.

జార్జ్ లూయీ బోర్హెస్

(24th Aug 1899 – 14th June 1986)

అర్జెంటీనా కవి

 

 

.

Jorge Luis Borges
Argentine Poet

On His Blindness

.

In the fullness of years, like it or not,

A luminous mist surrounds me, unvarying,

That breaks things down into a single thing,

Colorless, formless. Almost into a thought.

The elemental, vast night and day

Teeming with people have become a fog

Of constant, tentative light that does not flag,

And lies in wait at dawn. I longed to see

Just once a human face. Unknown to me

The closed encyclopedia, the sweet play

In volumes I can do no more than hold,

The tiny soaring birds, the moons of gold.

Others have the world, for better or worse;

I have this half-dark, and the toil of verse.

.

Jorge Luis Borges

(24th Aug 1899 – 14th June 1986)

Argentine Poet

Poem Courtesy: https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/browse?contentId=38927

వలస పిచ్చుక… ఛార్లెట్ స్మిత్ ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

Image Courtesy: https://www.birdlife.org/worldwide/news/spring-alive-swallows-spring

.

పోడుమీద ముళ్ళచెట్టు పచ్చగా పూసింది

గట్లమీద వెరోనికలు నీలంగా నవ్వుతున్నాయి

ఓక్ చెట్లు పూతకొచ్చాయి, వాటిక్రింద

త్వరలో తెల్లని హాదార్న్ ఘుమఘుమలాడుతూ

మే నెలలకి రజతహారాన్ని వేయబోతోంది.

మధుమాసం కుదురుకున్నాక వచ్చే అతిథి

స్వాలో (వలస పిచ్చుక*) కూడా చివరకి విచ్చేసింది.

సరిగ్గా సూర్యుడు గ్రుంకే వేళ, పికాలు రాగాలందుకునే వేళ,

తుర్రుమనుకుంటూ శరవేగంతో రెక్కలార్చుకుని

నాముందునుండి పరిగెడితే ఒకసారి పలకరించేను.

ఓ వేసవి అతిథీ! నీకు స్వాగతం!

రా, నా రెల్లుపాక లోకప్పుకి నీ మట్టిగూడు అల్లుకో.

ఆ చూరుక్రింద ప్రతిరోజూ

తూరుపు ఎర్రబారుతుంటే కిచకిచమంటూ

నీ ప్రాభాత రాగాలను నా చెవులు ఆలకించనీ!

ఎక్కడో కథలో చెప్పినట్టు, ఒక భారతీయ ఋషి

అక్కడ అడవుల్లో తపస్సుచేసుకుంటూ

తన నిర్మానుస్జ్యమైన ఆశ్రమంలో

నీ పాటని ఏదో పుస్తకంలో వ్రాసినట్టు

అక్షరం అక్షరం అనువాదం చేశాడట.

అటువంటి శక్తులు నాకుకూడా ఉంటే ఎంత బాగుణ్ణు.

ఓ తుర్రు పిట్టా! అప్పుడు, నీ దగ్గరనుండి,

ఇప్పటిలా వ్యర్థంగా ఊహించడానికి బదులు

నువ్వు నిజంగా ఏ దూర సముద్రాలు దాటుకుని

ఏ ఏడారులు దాటుకుని వచ్చేవో తెలుసుకోగలను.

నీ రెక్కలజోరుని ఒక లిప్తపాటు ఆపి,

నువ్వు వర్షాన్ని మోసుకొచ్చే మేఘాలమీద

ఎగిరివచ్చేవో, లేక పడమటి సముద్రన్ని

తరచివచ్చేవో, లేక గాలితరగల రథంపై

ఊరేగివచ్చేవో తెలుసుకుని ఉండేదాన్ని.

ఇంతకీ ఆఫ్రికాలో, సువాసనలు వెదజల్లే

లతానికుంజాల్లోంచీ, ఖర్జూరపు తోటలలోంచీ

దూసుకుపోయే వేడి గాలి కోకిలపాటలు ఇంకా మోస్తోందా?

సతత సంచారులు ‘రెయిల్ ‘ (Rail)పక్షులూ,

దేశదిమ్మరులైన పావురాలూ ఒక్క క్షణమైనా ఆగుతాయా?

ఎప్పుడైనా అసియా ఖండానికి వెళ్ళేవా?

అక్కడ ప్రసిద్ధికెక్కిన నీ సోదరి శోకంలో మునిగి,

తన బాధల్ని దీనంగా ఆలపిస్తోందేమో చెప్పు;

లేక గులాబితో తన శోభనోత్సవాన్ని

ఆనందంగా ఆలపిస్తోందేమో చెప్పవూ?

ఇంతింత దూరాలు, దారీ తెన్నూ లేని

మహాసముద్రాలు,విశాలమైన భూభాగాలు తరచినా,

క్రితంసారి వచ్చిన చోటుకే వచ్చి, దానికి

కొనసాగింపుగా కొత్త గూడుకట్టడానికి ఇంకా

నీ చిన్ని రెక్కల్లో శక్తి ఎక్కడిదో అడగాలని ఉంది.

కానీ, వత్సరానికి వీడ్కోలు వేళ వచ్చిందనడానికి 

సూచనగా, చలిగాలులతీవ్రత ముదిరినపుడు

తొలిచిన కొండశిఖరాల బొరియలలోనో

లేక ఇక్కడే చలికి కొంకర్లుపోతూ ఎక్కడో,

ఎలానో ఎవరికీ తెలియకుండా దాక్కున్నపుడు,

అలా జీవవ్యాపారాలకి దూరంగా నిద్రలో మునిగినపుడు

సంతోషగడియలు వచ్చేయని నిన్నేకలలు నిద్రలేపుతాయి?

వెలుగు కిరణాలపై నృత్యంచేస్తూనో, సెలయేటిపై

వెలుగువాకలై తూగాడుతూనో, సరసుపై

మే-మక్షిక (May-fly) ఉనికిని నీకెవరు చెబుతారు?

రానున్న ఆహారపు కొరత అంతర్దృష్టివల్ల

నువ్వు తెలుసుకో గలిగే వనుకున్నా,నువ్వు

ఎక్కడెక్కడి లంకలూ, తిప్పలూ తిరుగుతావు,

కిక్కిరిసి వాలినన కొమ్మలపై నువ్వూ వాలి, వాటితోపాటు

కొమ్మలతోపాటు తిన్నెలలోకి ఒంగుతావు;

తెలియక అడుగుతాను, లోతైన, చెమ్మదేరిన నీగూటిపైన

చలిగాలులు భీకరంగా చప్పుడుచేస్తూ విహరిస్తున్నప్పుడు

వసంత ఋతువువస్తోందనీ పూలు పూస్తాయనీ,

నీ తాత్కాలిక సమాధిలోంచి వెలుగులోకి, చైతన్యం

నవ జీవనంలోకి, మేల్కోవాలని ఎలా గ్రహిస్తావు?

అరే! ప్రకృతి తన అగోచరమైన ముసుగుని ఎక్కడ ఎలా

పరుస్తుందో మనం కొంచెమైనా గ్రహించలేము కదా!

అబ్బురపడిన శాస్త్రశోధన దాన్ని పరిశోధించి

స్వంతం చేసుకోనీ; కానీ ఆ రహస్యాలన్నీ ప్రకృతికి

ఆ సూత్రాలనుగ్రహించిన ఒక్క దైవానికే మాత్రమే ఎరుక!

.

ఛార్లెట్ స్మిత్

(4 May 1749 – 28 October 1806) 

ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

Notes and Legends:

1.      Swallow ని, తెలుగులో పిచ్చుకకి సమానపదంగా వ్యవహరిస్తున్నప్పటికీ, రెండూ వేరు. Cuckoo, Rail, Dove ల మాదిరి           కేవలం వసంతంలో మాత్రం కనిపించే దేశదిమ్మరి పక్షి ఇది.

2.      Primrose, Cowslip, Daisy లలా ఎక్కువ ప్రాచుర్యంలో లేకపోయినప్పటికీ, Veronica chamoedrys చాలా అందమైన              ప్రాంతీయ కుసుమం. దీన్ని వెరోనికలు అని సరదాకి తెలుగుచెయ్యడం జరిగింది.

3.     పక్షులభాష తెలిసినట్టుగా చెప్పబడుతున్న ఋషుల కథనాలు భారతీయ సాహిత్యంలో చాలా ప్రచారంలో ఉన్నాయి.          ఆ విషయాన్నే ఆమె ఉటంకిస్తోంది.

4.     ప్రముఖ గ్రీకు కవి Ovid రచించిన Metamorphoses పురాణగాథ ప్రకారం, Procne, Philomela ఇద్దరూ ఏథెన్సు                          ప్రభువైన Pandion కుమార్తెలు. Thrace కి ప్రభువైన Tereus తో Procne వివాహం జరుగుతుంది. పెళ్ళైన 5                                  సంవత్సరాలకి Procne  తనని ఇంటికైనా పంపమనీ లేకుంటే చెల్లెలు Philomela ని అక్కడకు తీసుకురమ్మనైనా                  తీసుకురమ్మని భర్తని కోరుతుంది. Athens వెళ్ళి ఆమెని రాజ్యానికి తీసుకువస్తూ, ఆమెను అంతకుముందే కామించి              ఉండడంతో, Teres తన రాజ్యానికి వచ్చేక అత్యాచారం చేసి మౌనంగా ఉండమని ఆదేశిస్తాడు. ఆమె దానికి ఎదురు              తిరగడంతో  ఆమె ఎవరితోనూ చెప్పుకోలేకుండా, నాలిక కోసేస్తాడు. ఆమె ప్రతీకారంతో, జరిగిన వృత్తాంతాన్ని తన                మెయికప్పు వస్త్రంపైవ్రాసి తన అక్కకు ప్రదర్శిస్తుంది. ఆమె కోపంతో, Teres ద్వారా తనకు కలిగిన కుమారుణ్ణి చంపి            అతనికి ఆహారంగా  వడ్డిస్తుంది. అతను భోజనం పూర్తిచేసిన తర్వాత, అతనికి కుమారుడి శిరస్సు చూపించి తమపగ          ఎలా  తీర్చుకున్నారో చెబుతారు. దానికి ఆగ్రహించి అతను వాళ్ళను చంపబోతాడు. అతనినుండి తప్పించుకుని                పారిపోతూ, ఇక తప్పించుకోలేమని గ్రహించిన వేళ వాళ్ళు దేవతలని ప్రార్థిస్తే, వాళ్ళు Procne ని Swallow గానూ,                  Philomela ని Nightingale గానూ మారుస్తారు.

5.    కొందరు ప్రముఖ Birdwatchers అభిప్రాయం ప్రకారం వలసపక్షులలో చాలా వరకు తాము అంతకు ముందు                         సంవత్సరం వచ్చిన చోటికే వచ్చి, అంతకు ముందు అల్లిన గూటికే మరమ్మత్తులు చేస్తాయిట.

6.   మరికొందరి అభిప్రాయం: వాటికి అనుకూలంగా లేని ఋతువుల్లో కొన్ని పక్షులు వలసపోకుండా, కొండ గుహల్లో, చెట్టు          తొర్రలూ పాడుబడిన ఖాళీ ప్రదేశాల్లో దాగుని,(ప్రఛ్ఛన్నంగా) ఉంటాయని.

7.   ఇంకొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం, Swallows ఋతువు ముగిసిన వేళ, నదులూ, సరస్సులూ ఉన్న ప్రాంతాలకుపోయి,          చాలవరకు కొన్ని చెట్లకొమ్మలమీద వాలి, వంగిన ఆ చెట్టుకొమ్మలతోపాటే ఆ నీటి అడుగున మళ్ళీ వసంతం                          వచ్చేదాకా  నిద్రాణమైన అవస్థలో ఉంటాయని. ఇంత వైరుధ్యం ఉన్న సిద్ధాంతాలగురించి మరిన్ని వివరాలు                      తెలుసుకోగోరే వారు “White’s History of Selbourne.”చూడొచ్చు. (కవయిత్రి వివరణ)

 

.

THE SWALLOW.

The gorse is yellow on the heath,

The banks with speedwell flowers are gay,

The oaks are budding; and beneath,

The hawthorn soon will bear the wreath,

The silver wreath of May.

The welcome guest of settled Spring,

The Swallow too is come at last;

Just at sun-set, when thrushes sing,

I saw her dash with rapid wing,

And hail’d her as she pass’d.

Come, summer visitant, attach

To my reed roof your nest of clay,

And let my ear your music catch

Low twittering underneath the thatch

At the gray dawn of day.

As fables tell, an Indian Sage,

The Hindostani woods among,

Could in his desert hermitage,

As if ’twere mark’d in written page,

Translate the wild bird’s song.

I wish I did his power possess,

That I might learn, fleet bird, from thee,

What our vain systems only guess,

And know from what wide wilderness

You came across the sea.

I would a little while restrain

Your rapid wing, that I might hear

Whether on clouds that bring the rain,

You sail’d above the western main,

The wind your charioteer.

In Afric, does the sultry gale

Thro’ spicy bower, and palmy grove,

Bear the repeated Cuckoo’s tale?

Dwells there a time, the wandering Rail

Or the itinerant Dove?

Were you in Asia? O relate,

If there your fabled sister’s woes

She seem’d in sorrow to narrate;

Or sings she but to celebrate

Her nuptials with the rose?

I would enquire how journeying long,

The vast and pathless ocean o’er,

You ply again those pinions strong,

And come to build anew among

The scenes you left before;

But if, as colder breezes blow,

Prophetic of the waning year,

You hide, tho’ none know when or how,

In the cliff’s excavated brow,

And linger torpid here;

Thus lost to life, what favouring dream

Bids you to happier hours awake;

And tells, that dancing in the beam,

The light gnat hovers o’er the stream,

The May-fly on the lake?

Or if, by instinct taught to know

Approaching dearth of insect food;

To isles and willowy aits you go,

And crouding on the pliant bough,

Sink in the dimpling flood:

How learn ye, while the cold waves boom

Your deep and ouzy couch above,

The time when flowers of promise bloom,

And call you from your transient tomb,

To light, and life, and love?

Alas! how little can be known,

Her sacred veil where Nature draws;

Let baffled Science humbly own,

Her mysteries understood alone,

By Him who gives her laws.

.

Charlotte  (Turner) Smith

(4 May 1749 – 28 October 1806) 

English Poetess

Poem Courtesy:

Beachy Head : With Other Poems pp 79-83

https://oac.cdlib.org/view?docId=kt609nc030&brand=oac4&doc.view=entire_text

%d bloggers like this: