రాత్రల్లా కీచురాళ్ళు అరుస్తూనే ఉంటాయి
చిమ్మచీకటిలాంటి నిశ్శబ్దంలో
చిన్న చిన్న చుక్కలు మిణుకుమిణుకుమన్నట్టు.

వేసవిరాత్రుల నిరామయతలో
క్రమం తప్పని అద్భుతమైన లయతో అవి అరుస్తూనే ఉంటాయి:
నీడల్ని వాటి చిన్నిగొంతులతో మోస్తున్నాయేమోన్నట్టుగా.

కానీ, ప్రత్యూషకిరణాలకి మేల్కొన్న పక్షుల రవాలు
చెట్టునుండి చెట్టుకు ప్రాకుతూ అడివల్లా సందడి నిండినపుడు
ఓ ప్రత్యూష స్వర్ణవర్ణసమ్మేళనమా!
ఒక దాని వెనక ఒకటిగా
కీచురాళ్ళు నిశ్శబ్దాన్ని సంతరించుకుంటాయిసుమా.
.

లెనోరా స్పేయర్,

7 November 1872 – 10 February 1956

అమెరికను

.

lady_speyer_by_john_singer_sargent

 Lady Speyer

Painting by John Singer Sargent, 1907

.

Crickets at Dawn

.

ALL night the crickets chirp,

Like little stars of twinkling sound

In the dark silence.

They sparkle through the summer stillness

With a crisp rhythm:

They lift the shadows on their tiny voices.

But at the shining note of birds that wake,

Flashing from tree to tree till all the wood is lit—

O golden coloratura of dawn!—

The cricket-stars fade slowly,

One by one.

.

 (Poetry, A Magazine of Verse)

Leonora Speyer

7 November 1872 – 10 February 1956

American Poet and Violinist

1927 Pulitzer Prize for Poetry for her book of poetry Fiddler’s Farewell. 

Anthology of Magazine Verse for 1920.

Ed. William Stanley Braithwaite (1878–1962).

 

గడియారాలన్నీ ఆపండి, టెలిఫోన్లు కత్తిరించండి,
రసాలూరు బొమికని కొరుకుతూ అరుస్తున్న కుక్కని అరవనీకండి,
చాలు! పియానోవాయించడాన్ని ఆపమనండి, మద్దెలపై గుడ్డకప్పండి
శవపేటికని బయటకి తీసుకు రండి, శోకించేవాళ్ళని దారి ఇవ్వండి.

అతని మరణవార్తని ఆకాశంలో రాసుకుంటూ, విమానాలను
నెత్తిమీద విచారసూచకంగా చక్కర్లు కొట్టనీండి
తెల్లని పావురాల మెడల్లో మెత్తని పట్టు దండలు వెయ్యండి
రాకపోకలు నియంత్రించే పోలీసుల్ని నల్లని చేతిమేజోళ్ళు ధరించమనండి

అతనే నాకు తూరుపూ, పడమరా, ఉత్తరం, దక్షిణం
నా పనిరోజులూ, ఆదివారాల విశ్రాంతీ అతనే
అతనే నా చంద్రుడూ, నా అర్థరాత్రీ, నా మాట, నా గీతం;
నేను ప్రేమ శాశ్వతం అనుకున్నాను; కాదు, నేను తప్పు.

ఇక నక్షత్రాల అవసరం లేదు; అన్నీ ఆరిపెయ్యండి;
చంద్రుణ్ణి మూటగట్టి, సూర్యుణ్ణి ఏ కీలు కా కీలు విడగొట్టండి
సముద్రాల్ని తోడి పారబొయ్యండి, అరణ్యాలను చదునుచెయ్యండి
ఇక ఇప్పుడు ఏదీ ఎందుకూ పనికి రాదని తేలిపోయింది .
.

W H ఆడెన్

21 February 1907 – 29 September 1973

ఇంగ్లీషు కవి

auden

.

Stop All The Clocks, Cut Off the Telephone

.

Stop all the clocks, cut off the telephone,
Prevent the dog from barking with a juicy bone,
Silence the pianos and with muffled drum
Bring out the coffin, let the mourners come.

Let aeroplanes circle moaning overhead
Scribbling on the sky the message He Is Dead,
Put crepe bows round the white necks of the public doves,
Let the traffic policemen wear black cotton gloves.

He was my North, my South, my East and West,
My working week and my Sunday rest,
My noon, my midnight, my talk, my song;
I thought that love would last for ever: I was wrong.

The stars are not wanted now: put out every one;
Pack up the moon and dismantle the sun;
Pour away the ocean and sweep up the wood.
For nothing now can ever come to any good.

.

WH Auden

21 February 1907 – 29 September 1973

English Poet

Poem Courtesy:

http://unix.cc.wmich.edu/~cooneys/poems/auden.stop.html

వ్రాసినది: NS Murty | డిసెంబర్ 2, 2016

Untimely Rain… Bandla Madhava Rao, Telugu, Indian

What does it matter to me now

where the clouds come from?

 

When I am severed from this soil

And bade goodbye to farming,

What if it rains on time or, untimely?

 

Once the chord between me and water snapped

what matters if it my barren fields are overcast with nimbus.

let it rain 

wherever it pleases… in brambles, bushes, rills and ponds.

 

it can no longer help a seed sprout in my field. 

let it thunder in hailstorms or hurricanes

it can neither quenches my thirst any more

nor, shall wash off my sweat from my back.

it is just the same if it rains in concrete jungles

or over the land I was alienated from.

 

The rain that drowns now 

could no longer solve the hardened sod of my life.

And it failed to refill verdure in the dried up crop

waiting relentlessly during that summer season. 

And the idling agricultural tools became food for white ants.

 

let it rain

it no longer concerns me

when the pal had long parted his ways.

when it is destined to meet the sewage drains 

it matters little wherever it rains. 

When the whole farm had become barren,

and the land is traded throwing currency across

even a seasonal rain becomes a belated rain. 

 

When rain can’t sink into the soil

to regenerate as life once more,

wherever it rains  or whenever it rains

it is just a downpour of water  but not rain.

 

When once my connection with the soil was snapped

my relation with water had also snapped.

Now, the only link that’s left between me and water is

to quench my thirst. That’s all!.

.

Bandla Madhava Rao

First published 18.10. 2015, Andhra Jyothi

From Kavitvam 2015

Edited with permission from the poet.

.

 bamdla-madhava-rao-001

అకాల వర్షం

ఇక్కడకురుస్తున్న మేఘం ఎక్కడిదైతే నాకేంటి

అకాలంలో కురుస్తుందో సకాలంలో కురుస్తుందో
మట్టినాది కాకుండా పోయాక
రైతుపదానికి నేను రాజీనామాచేశాక
నా ముచ్చబోడుమీద మొగులు కమ్మితే ఏంటి

నీటికీనాకూ ఉన్న జీవం తెగిపోయాక
కురిసిన మేఘం డొంకల్లో వాగుల్లో చెరువుల్లో
ఎక్కడ ప్రవహించినా ఎక్కడ నిలిచినా
నా చేలో విత్తనానికి మొలకనివ్వదని తెలిసాక

కురవనీ
వడ్సగళ్ళుగానో, తుఫాన్లుగానో,
ఎలా కురిస్తేనేం
నా చెమటలో కలవనప్పుడు
నా దాహం తీర్చనప్పుడు
ఏ సిమెంటు కాంక్రీటు వనాల్లో కురిసినా ఒక్కటే

ఇక్కడ కురిసిన వాన
నా జీవన మట్టిబెడ్డను కరిగించలేదు
ఒకానొక గ్రీష్మకాలాన ఎండిన
నా పచ్చదనాన్ని చిగురింపజెయ్యలేదు
వానకోసం పరితపించిన పనిముట్లు
చెదలుపట్టి మట్టిలో కలిసిపోయాయి.

కురవనీ
ఎలా కురిసినావానకూ నాకూ
బంధం తెగిపోయాక
డ్రైనేజీ కాలవల్లో కలవబోయేవాన
ఎక్కడ కురిస్తే నాకేంటి
పొలం మొత్తం శాశ్వతంగా ఈడుపడిపోయాక
మట్టిలోంచి పుట్టిన కాగితపునోట్లు
భూమి మొత్తం పరుచుకున్నాక
అకాలంలో కురిసినా సకాలంలో కురిసినా
అది అకాల వర్షమే

కురిసిన నీరు
మట్టిగర్భంలో కలిసి మొలకెత్తలేనపుడు
ఎక్కడకురిసినా ఎప్పుడు కురిసినా
అది వాన కాదు
నేలతో బంధం తెగినప్పుడే
నీటితోనూ బంధం తెగిపోయింది

ఇప్పుడు నీటికీ నాకూ ఉన్న ఒకే ఒక అనుబంధం
శరీరదాహం తీర్చుకోవడమే.
.
బండ్ల మాధవ రావు

నేనేమైనా దుఃఖానికి
దగ్గరచుట్టాన్నా, తలుపుతట్టేగడియ
అస్తమాటికీ జారి పడిపోతుందెందుకు?
అలాగని, దబ్భుమనీ పడిపోదు
చప్పుడుచెయ్యకుండానూ రాలిపడదు,
ఎప్పటినుండో దుఃఖం తట్టుకి అలవాటుపడినట్టు!
గుమ్మం చుట్టూ బంతిపూలూ
దవనమూ వేలాడుతుంటాయి.
అయినా, అక్కడ బంతిపూలుంటే నేమిటి
దవనం ఉంటే నేమిటి దుఃఖానికి?
నేనేమైనా దాని చుట్టాన్నా?
అస్తమాటికీ నాతలుపు తట్టడానికి
మనం దాని చుట్టాలమా?
ఓహ్! మీరా! రండి రండి లోపలికి.
.
ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే
February 22, 1892 – October 19, 1950
అమెరికను

 .

.

Kin To Sorrow

.

Am I kin to Sorrow,

That so oft

Falls the knocker of my door–

Neither loud nor soft,

But as long accustomed,

Under Sorrow’s hand?

Marigolds around the step

And rosemary stand,

And then comes Sorrow–

And what does Sorrow care

For the rosemary

Or the marigolds there?

Am I kin to Sorrow?

Are we kin?

That so oft upon my door–

Oh, come in!

.

Edna St. Vincent Millay

American

poem courtesy: http://www.blackcatpoems.com/m/kin_to_sorrow.html

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 30, 2016

ఇటుకపొడి… లూయిజా బ్రూక్

అదొక శైధిల్యపు నుసి మేట
ఏకధాటిగా గోడలు కూలిపోడమే.
ఒకప్పుడు “ఇల్లు” అనిపిలవబడేచోట
నా చిన్నతనం గడిచింది.

వీడ్ధుల్లో పియానోలపై ప్రశాంతంగా
ఫ్రాన్సు జాతీయగీతం వాయిస్తుంటే,
ఎండ మండిపోతున్నప్పుడు
ఆ అటకెక్కి ఏదో రాసుకుంటూండేదాన్ని

ఇంటి యజమాని సాలుపురుగు కూర్చున్నాడు
రాత్రివంటకాల వాసనావలయంలో
మనుషులు తమకుచ్చిటప్పాల నరకంలో
క్రమక్రమంగా మురిగిపోతున్నారు.

అక్కడ నే నేర్చుకున్నది తల్చుకుంటే జుగుప్స.
నేను రాత్రి తగలేసిన చమురుకీ
ఎండి పోయిన నా కలకీ
విచారిస్తూ కాలం వెళ్ళబుస్తూ ఉండవచ్చు.
.

లూయిజా బ్రూక్

Brick-Dust

.

IT’S just a heap of ruin,

  A drunken brick carouse—

This thing my spirit grew in

  That once was called a house.

An attic where I scribbled

  Through baking summer days,

While street-pianos nibbled

  At the patient Marseillaise.

The spider-landlord squatted

  In a web of dinner-smells,

And people slowly rotted

  In little gossip-hells.

I hated all I learned there—

  And yet I could have cried

For a little oil I burned there,

  A little dream that died.

 .

Louisa Brooke

Courtesy: http://www.bartleby.com/273/68.html

Poetry, A Magazine of Verse

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 29, 2016

సౌందర్యం… ఆర్మెల్ ఒ కానర్

సూర్యుడు చాలాచోట్ల మెరిసిపోతున్నాడు
సౌందర్యం నేలమాళిగల్లోకి దిగబడుతోంది
ఒక దీపం ఎన్నో ముఖాల్ని తేజోమయం చేస్తుంది
దోషాన్నెత్తిచూపడంద్వారా, దోషరాహిత్యం నిర్వచిస్తోంది.

ప్రతి కొండా, ఆకాసమూ, సెలయేరూ
నా ప్రశ్నలకి ఒక దివ్యమైన సమాధానాన్ని
అందిస్తోంది: అనుగ్రహించినవాడి
అనుగ్రహం ఎన్నడూ తరిగిపోయేది కాదని.

అయినా, నేను సరిపోల్చుకుంటూ, సందేహిస్తూ
అకళంకమైన నా ఆనందాన్ని నాశనం చేసుకుంటాను
ఎవరూ పంచుకోలేని సంపద భగవంతుడే….
కాలాతీతమైన సౌందర్యం …ఇక నా పాలు.

.
ఆర్మెల్ ఒ కానర్

.

Beauty

.

 

The Sun shines bright in many places,

Beauty stoops into the vault;     

One Light illumines many faces,         

Shows perfection through the fault.    

And every mountain, sky or river                  

Holds one heavenly reply         

To my questions, from the Giver        

Of the Gift that cannot die.       

Yet I destroy my purest pleasure        

While I hesitate, compare.                   

God is the undivided Treasure …       

Timeless Beauty is my share.

  (The Catholic World)

.

Armel O’Connor

 

Poem Courtesy: http://www.bartleby.com/273/4.html

ఇంతకుమునుపెన్నడూ వసంతాన్ని ఒంటరిగా ఎదుర్కో లేదు;
ఆ పుష్పాలూ, ఆ పిట్టలూ, ఆ తరులతాదుల శోభా…
ఎప్పుడూ నాకు జంటగా నా ప్రేమిక ఉండడమే కారణం—
ఇటువంటి పారితోషికాలనుండి రక్షించగలిగేది, ప్రేమ ఒక్కటే!

కానీ, ఇపుడు నేను ఒంటరిని, సుదీర్ఘమైన
రేయింబవళ్ళిపుడు కేవలం జ్ఞాపకాలతో వెళ్ళబుచ్చడమే పని .
మేము జంటగా గడిపిన ఏప్రిల్ నెలలలో ఎన్నడైనా
వసంతం మనసునింత గాయపరిచేదిగా ఉందా?

మునుపెన్నడూ వసంతాన్ని ఒంటరిగా ఎదుర్కో లేదు
ఈ పసిడివెలుగుల వరద… నా దుఃఖాన్ని అతిశయిస్తోంది.
వసంతాగమనవేళ… ఒంటరిగా ఉండడమంటే… ఆ వ్యక్తి
మృతుడైనా అయి ఉండాలి… ముదిమి ఒక్కసారిగా పైబడైనా ఉండాలి.
.

కెరోలీన్ గిల్టినన్

 (April 19, 1884 –  ???)

అమెరికను కవయిత్రి

.

Alone in Spring

 .

I NEVER met the Spring alone before:

The flowers, birds, the loveliness of trees,

For with me always there was one I love—

And love is shield against such gifts as these.

But now I am alone, alone, alone;

The days and nights one long remembering.

Did other Aprils that we shared possess

The hurting beauty of this living Spring?

I never met the Spring alone before—

My starving grief—this radiance of gold!

To be alone, when spring is being born,

One should be dead—or suddenly grown old.

 [Contemporary Verse]

.

Caroline Giltinan

 (April 19, 1884 –  ???)

American

http://www.bartleby.com/273/39.html

ప్రతి ఏడూ ఎమిలీ డికిన్సన్ ఒక మిత్రుడికి
తనతోటలో పూసిన తొలి “ఆర్బ్యుటస్”  మొగ్గల్ని పంపేది.

ఆండ్రూ జాక్సన్ తన మరణశాసనంలో
ఒక మిత్రుణ్ణి గుర్తుచేసుకుని జార్జి వాషింగ్టన్
వాడిన దూర్భిణి” ని అతనికి బహూకరించేడు.

నెపోలియన్ కూడా, తన వీలునామాలో, ఫ్రెడరిక్ ది గ్రేట్
పడకగదిలోంచి తను సంగ్రహించిన వెండి వాచీని
ఫలానా మిత్రుడికి దాన్ని అందజెయ్యవలసిందిగా ఆదేశించాడు.

ఓ హెన్రీ తనకోటుకి తగిలించుకున్న ఎర్రని పువ్వుని తీసి
కూరగాయలదుకాణంలో పనిచేస్తున్న పల్లెయువతికి ఇచ్చి
“ఎర్రనైన మొగ్గలు ఈ నగరాలలోని దుమ్మూధూళికి
ఎర్రగా మిగలొచ్చు, మిగలకపోవచ్చు” అని రాసేడుట.

అలా చెపుతుంటారు చాలా. కొన్ని నమ్ముతాం. కొన్ని నమ్మం.

టాం జెఫర్సర్ తన ముల్లంగికి మురిసిపోయేవాడట.
అబ్రహాం లింకన్ తనజోళ్ళు తనే పాలిష్ చేసుకునే వాడట,
బిస్మార్క్ బెర్లిన్ ని “ఇటుకలతో, వార్తాపత్రికలతో నిండిన నిర్జనప్రదేశం” అన్నాడట.

అలా అంటూనే ఉంటారు. ఇవన్నీ సిద్ధసత్యాలు: 
అలా అలా అలా ఎగిరిపో కొత్త లోకాల్లోకి
ఎన్నడూ విని ఎరగని సముద్రాలు దాటిపో, ఈ భూమిని చుట్టిరా!
నీ చంక్రమణం పూర్తయి తిరిగి వచ్చేక ఏ పూచెట్టునీడనో కూచోవచ్చు
గోళీలకై కుర్రాళ్ళు తగువులాడుకోవడం వినొచ్చు.
మనకి మిడతే అందంగా కనిపించవచ్చు.

అదంతే…

.
కార్ల్ శాండ్బర్గ్

అమెరికను

.

Accomplished Facts

.

Every year Emily Dickinson sent one friend

the first arbutus bud in her garden.

In a last will and testament Andrew Jackson

remembered a friend with the gift of George

Washington’s pocket spy-glass.

Napoleon too, in a last testament, mentioned a silver

watch taken from the bedroom of Frederick the Great,

and passed along this trophy to a particular friend.

Henry took a blood carnation from his coat lapel

and handed it to a country girl starting work in a

bean bazaar, and scribbled: “Peach blossoms may or

may not stay pink in city dust.”

So it goes. Some things we buy, some not.

Tom Jefferson was proud of his radishes, and Abe Lincoln

blacked his own boots, and Bismarck called Berlin a wilderness of brick and newspapers.

So it goes. There are accomplished facts.

Ride, ride, ride on in the great new blimps—

Cross unheard-of oceans, circle the planet.

When you come back we may sit by five hollyhocks.

We might listen to boys fighting for marbles.

The grasshopper will look good to us.

So it goes….

 .

Carl Sandburg

(January 6, 1878 – July 22, 1967)

American Poet.

Courtesy: http://www.bartleby.com/273/81.html

 

వ్రాసినది: NS Murty | నవంబర్ 24, 2016

అసలు లేని వడ్డీ… రూమీ, పెర్షియన్ కవి

తినబొయేదానిమీద ఆశే, ప్రేమికుని నిలబెట్టేది;
చేతిలో రొట్టె ఉండనక్కరలేదు;
ప్రేమలో నిజాయితీ ఉన్నవాడు అస్తిత్వానికి బానిస కాడు.

ప్రేమికులకి అస్తిత్వంతో పనిలేదు.
ప్రేమికులు అసలు లేకుండా వడ్డీ గణిస్తారు.

రెక్కలులేకుండానే ప్రపంచం చుట్టివస్తారు; 
చేతులు లేకుండనే, పోలోబంతిని మైదానం బయటకి కొనిపోతారు.

వాస్తవం ఆచూకీ పట్టుకోగలిగిన డార్విష్
అతని చేతులు ఖండించబడినా, బుట్టలల్లగలిగేవాడు

ప్రేమికులు తమ డేరాలని శూన్యంలో నిలబెట్టేరు
వాటి లక్షణం, గుణం రెండూ శూన్యాన్నిపోలినవే.

.

రూమీ

పెర్షియను కవి

The lover’s food is the love of the bread;
no bread need be at hand:
no one who is sincere in his love is a slave to existence.

Lovers have nothing to do with existence;
lovers have the interest without the capital.
Without wings they fly around the world;
without hands they carry the polo ball off the field.

That dervish who caught the scent of Reality
used to weave basket even though his hand had been cut off.

Lover have pitched their tents in nonexistence:
they are of one quality and one essence, as nonexistence is.

.

Rumi

Persian Poet and Sufi

 

poem Courtesy:

http://www.rumi.org.uk/passion.htm

మరో ఆలోచనా, జాలి, బిడియమూ లేకుండా

వాళ్ళు నా చుట్టూ గోడలు కట్టేరు, ఎత్తుగా… మందంగా.

ఇప్పుడు నేనిక్కడ కూచుని నిస్సహాయంగా నిట్టూరుస్తున్నాను.

నేను మరొకటి ఆలోచించలేకున్నాను; ఈ దుస్థితి నా మనసు నమిలేస్తోంది

కారణం, ఆవల నేను చెయ్యవలసింది చాలా ఉంది.

వాళ్ళీ గోడలు కడుతున్నపుడు, నేనెలా పోల్చుకోలేకపోయానబ్బా!!!

నా కెన్నడూ మేస్త్రీలు కనిపించలేదు, పిసరంత చప్పుడైనా లేదు.

నేను గ్రహించలేనంత నేర్పుగా నన్ను బాహ్యప్రపంచానికి దూరం చేసేసేరు.

.

కన్స్టాంటిన్ కవాఫిజ్

April 29 1863 – April 29, 1933

గ్రీకు కవి

Poem Courtesy: http://cavafis.compupress.gr/kave_36.htm

Walls

.

With no consideration, no pity, no shame,
they have built walls around me, thick and high.
And now I sit here feeling hopeless.
I can’t think of anything else: this fate gnaws my mind –
because I had so much to do outside.
When they were building the walls, how could I not have noticed!
But I never heard the builders, not a sound.
Imperceptibly they have closed me off from the outside world.

Constantine P. Cavafy 

April 29 1863 – April 29, 1933

Greek Poet

Poem Courtesy: Poem Courtesy: http://cavafis.compupress.gr/kave_36.htm

 

1800 th Post

 

Older Posts »

వర్గాలు

%d bloggers like this: