అనువాదలహరి

Restless Traveler …. Usha Rani, Telugu, Indian

Road with hairpin turns through mountain valley
Road with hairpin turns through mountain valley (Photo credit: Horia Varlan)

.

When I look back now,
behind me I see,
miles-long amaranthine trail of life
I walked through to reach my temple of satiation…
It might be rough, rugged and patchy
yet it was my becoming; and people
true, intimate and uninhibiting were the landmarks.

Tossed about the passage were
the hillocks of my successes;
vales of despair and ladders of life’s longings
that lifted me up from abysses;
moments of merry broadcast by the treescape;
plains of perennial flowers;
and was dotted with cactuses of agony,
which even grief would refrain itself from.

It was an ineluctable marathon run,
no matter whether I was thirsty or tired.
And, whenever I suspended the run to catch my breath,
neither could I appropriate the sojourn,
nor it turned out to be a breather.
There were scores of colleagues,
to the left, to the right, to the fore and behind,
each going their own way,
making no meritable streak on my touchstone.

Now, when I look ahead,
an inexplicable impulse seizes me to move forward.
Seas of disturbing nightmares and
volcanoes of distresses have passed memory’s reach.
Calling of meadows of fulfilment
and turfs of salvation is invitingly alluring.
Unto the last step of my journey,
I am a restless traveler.

.

Usha Rani  (Maruvam Usha)
Usha Rani
(Maruvam Usha)

“Usha Rani…  more popular through her blog http://maruvam.blogspot.com as Maruvam Usha… is born and grew up in Nagarjunasagar project official colonies. She earned a masters in Computer Software and is an IT professional. Chicago via Sydney she is been an NRI for last 21 years, and her immaculate love for motherland and longing reflect in her poetry. the author of the collection of poems Maruvam (2013), dedicated to her father Sri Kadiyala Kesava Rao on the occasion of his sahasra poorna chandra darsanam (around 82 years of age).

Usha defines poetry as her way of living. The center of her poetry is Nature, but the span circles out to Spirituality and Philosophy. She affectionately calls her father as the spirit and soul behind her life. Her other interests include photography, dance and gardening. She doesn’t have any favorite poets, authors or guides. She reads with an ardent desire of dwelling in as many  imaginary worlds as possible.”

బహుదూరపు బాటసారి

ఈ తరుణాన వెనుదిరిగి చూస్తే వేవేల క్రోసుల నా జీవితబాట,
తృప్తిసౌధం చేరగ నేను పరుచుకుని నడిచొచ్చిన రహదారి.
గతుకులున్నాయి, అతుకులున్నాయి, అయిననూ పొందికైన అమరిక.
అరమరికలేక అంటిపెట్టుకున్న ఆత్మీయులే అట మైలురాళ్ళు.

అచటచట బాట ప్రక్కగా నా లక్ష్యసిద్ధి నిలిపిన గిరులు,
నిరాశలో కృంగిన లోయలు, వెలికి తెచ్చిన ఆశయాల నిచ్చెనలు.
నవ్వుల క్షణాలు విత్తులుగా నాటిన తరులు, పూల వనాలు,
నడుమ వేదన ఘడియలే తాకవలని ముళ్ళజెముడు పొదలు.

బడలిక వున్నా, దప్పికగొన్నా కొంత పరుగూ తప్పలేదు.
పరుగాపి విశ్రమించిన ఏ మజిలీ నాది కాలేదు, నిలవనీయలేదు.
ఇరుప్రక్కా, వెనుకా ముందూ పయనించే సహచరులు కోకొల్లలు.
ఎవరి దారి వారిదే, వేగమెంచ ఎవరి గీటురాయీ నాది కాదులే!

ముందువైపు చూపుసారిస్తే ఎందుకో వేగంగా సాగాలన్న అత్రుత.
కలల కల్లోల సాగరాలు, వెతల అగ్ని పర్వతాలు కనుమరుగైనాయి.
సాఫల్య మైదానాలు, కైవల్య పచ్చిక బయళ్ళు వూరిస్తున్నాయి.
నా త్రోవ తుది వరకు నేను అలుపెరుగని బహుదూరపు బాటసారినే!!!

.

ఉషారాణి

.

ఉషారాణిగారు 2008 నుండి తమ “maruvam.blogspot.com”  బ్లాగు  నడుపుతున్నారు. ప్రస్తుతం ఆమె అమెరికావాసి.

.

Last Night … తిలక్

When God came to me last night
looking wan and sat downcast by my bedside
tell me, did I speak any thing? did I really say anything?

Did I mention to Him about the promising boy
so full of hope, and after failing in everything,
took away his life out of hunger?

Did I speak about the young damsel
who dragged out her life selling her youth,
got tired of it, and one fine evening committed suicide?

Did I unveil the heart-break of the granny
who jumped into the river
hearing the news of her son’s death in the war with China?

Did I brief Him about the agony of the peoples
or about the acrid smell of time burning
in Congo, Cuba, Cyprus and Laos.

Tell me, tell me honestly
did I ask Him anything about you, or me
or about the decadence of the world
Or did I compel, blame or accost Him
to speak about the venom
that filled the serene comely hearts.

I know I know where lies the weakest link in the chain
I know I know
That’s why, when I saw the pitiful tears
rolling down his cheeks
in the reflection of the lamp,
I got up suddenly seized with compassion,
embraced Him, dried His tears, and consoled
and bade Him good bye,
escorting him up to the turn of the street.

I know I know
When man turns out to be a Satan
Poor old man! what can He do?
After all, he is His own making.

Image Courtesy: https://www.facebook.com/pages/Devarakonda-Bala-Gangadhara-Tilak/116860905055361

Tilak (21 August 1921 – 1966)

Poet  and Short Story Writer

Devarakonda Balagangadhara Tilak was one of the few young poets who were famous before  their poems were published in an anthology. Amrutam Kurisina Ratri (The Night When Nectar Rained) was his first collection of poems published posthumously and it received Central Sahitya Akademi Award in 1970. He was at ease with classical poetry as well and some of his poems appeared in the then benchmark journal of Telugu literature “Bharati”.

.

నిన్న రాత్రి …
.
ఒక మాట చెప్పు
నిన్న రాత్రి దేముడువచ్చి నా మంచం మీద కూర్చొని
దీనంగా నా కేసి చూసి కన్నులు దించుకున్నాడు
ఏమైనా అన్నానా? నే నేమైనా అన్నానా?

ఆకలి అని ఆశలుగొని అన్నింటా విఫలుడై
ఆత్మహత్యచేసుకున్న అబ్బాయిని గురించి అడిగానా?
అమ్ముకొని యౌవనం, అలసిన జీవనం,
సాగించి సాగించి సంధ్యవేళ ఉరితీసుకున్న
సానిపడుచు మాట చెప్పానా?
చీనాతో యుద్ధంలో చితికిన కొడుకువార్తవిని
చీకట్లో ఏట్లో దూకిన ముసలిదాని పసరుగుండె
నే చూపించానా?
కాంగోలో, క్యూబాలో, సైప్రెస్ లో లావోస్ లో
కాలి కమురుకంపుకొట్టే కాలం కథ, మానవ వ్యధ
నే వివరించానా?

నిజం చెప్పు నిజం చెప్పు

నిన్ను గూర్చి, నన్నుగూర్చి
నిఖిల సృష్టిలోని ఖిలం గూర్చి
నీరవ సుందర హృదయపాత్ర
నిండిన కాలాహలం గూర్చి
నిజం చెప్పమని అడిగానా? నిందించానా?నిలదీసానా?

నాకు తెలుసు నాకు తెలుసు గొలుసులోని అసలు కిటుకు

నాకు తెలుసు నాకు తెలుసు
దేవుని చెక్కిళ్ళమీద దీనంగా జారే కన్నీటిని
దీపకాంతిలో చూసి చటుక్కున జాలితో లేచి
కౌగిలించి ఊరడించి
కన్నీటిని తుడిచి
వెళ్ళిరమ్మని వీధిచివరిదాకా సాగనంపి వచ్చాను

నాకు తెలుసు నాకు తెలుసు

మానవుడె దానవుడై తిరగబడినప్పుడు
పాపం పెద్దవాడు… కన్న కడుపు… ఏం చేస్తాడని?

దేవరకొండ బాలగంగాధర తిలక్

Snare… Kavi Yakoob

.

It has been long since soil lost faith in man.

.

In an age when one sees no grain but only ensnaring nets,

poor birds, they still land on land in hope.

Another season has been added afresh now

to the list of seasons,

to take seize of the birds and the grain.

.

Innocent farmer!

He never knew any fable,

other than the birds flying away with the net.

To this new huntsman, however,

grain has been dearer than the farmer.

1

Farmer is a synonym for pledging and pawning.

.

When the familiar

“harrows”

and” funnels of a drill plough”

disappear from the tongue,

and unfamiliar terms and unheard relations

become tools,

the canopy looks in bewilderment!

With accursed future,

hybridized seeds,

and hissing machinery,

the backbone of this country

has now reduced to

a lone hapless wooden mast ravaged by termites.

.

As human relations get washed in dollars,

the farmer is weaned away from Nature,

to lean on her stead, the machine.

.

In her own interest,

and no longer trusting the nets

that snare man,

soil

and the Nature,

Time heralds:

The Earth needs freedom!

.

Image Courtesy: Kavi Yakoob

Kavi Yakoob

Dr. Yakoob is working as Associate Professor at Anwarul – Uloom Degree College, University of Hyderabad, Hyderabad, Andhra Pradesh. He runs a blog: http://kaviyakoob.blogspot.in/

He has so far published 3 anthologies of his poems: eDategani prayAnam(2009) PravahimcE jnApakam (1992) and Sarihaddu rEkha (2002).

The present poem focuses on how the value system existed, the fabric of  human relations in spite of caste differences prospered in earlier times and how the advent of economic liberalization made agriculture unviable and the soil barren, with the farmer sucked into the vortex of  debts, crop failures and deaths.

వల

.

మనిషిని భూమి నమ్మక చాలాకాలమైంది

నిజానికి నేలపైన మాయవలలు తప్ప
గింజలే కన్పించని కాలంలో
పక్షులు గింజల కోసం భూమ్మీద వాల్తున్నాయి
పక్షుల  మీదా
గింజల మీదా
పెత్తనం కోసం
ఇప్పుడు కొత్తగా రుతువుల జాబితాలో
వలల రుతువు

వలల్ని ఎత్తుకుపోయిన
పక్షుల కథలు తప్ప
మరేమీ తెలీని రైతు
సరికొత్త బోయవానికి
రైతు కన్నా గింజలంటేనే అతి ప్రేమ!!

1

రైతుకి మారుపేరు తాకట్టు

దూరమైన మాటలూ, విన్పించని పిలుపులూ
అన్నీ పనిముట్లైన ఈ పూట
గుంటకలూ
జడ్డిగమూ
నాలుక మీంచి ఎగిరిపోతుంటే
తలపైని కప్పుబిత్తరపోతోంది!!
వంకర జాతకాలు
సంకర గింజలూ
సర్పయంత్రాలూ
వెరసి ఈ దేశానికి వెన్నెముకరాజు
చెదలు పట్టిన నిలువెత్తు వొంటరి దిక్కులేని చెక్కస్తంభం

మానవీయ సంబంధాలు
డాలర్ అలంకారాల్ని పులుముకొంటుంటే
రైతు ప్రకృతిలోంచి యంత్రంలోకి వొదిగిపోతున్నాడు.

మనిషినీ
భూమినీ
ప్రకృతినీ
దగాచేసే వలల్ని నమ్మక
ఇప్పుడు తన స్వేచ్చకోసం కాలమే నినదిస్తుంది
భూమికి ఇప్పుడు స్వేచ్చ కావాలి!!

***

కవి యాకూబ్

డా. యాకూబ్  Anwarul – Uloom Degree College, University of Hyderabad, Hyderabad, Andhra Pradesh లో Associate Professor గా పనిచేస్తున్నారు. ఆయన రొట్టమాకురేవు అన్న బ్లాగుతో పాటు (http://kaviyakoob.blogspot.in/) Face Bookలో కవిసంగమం అన్న ఫోరం కూడా నడుపుతున్నారు. అదే పేరుతో మరొక బ్లాగుకూడ త్వరలో ప్రారంభించబోతున్నారు.
ఇంతవరకు ఎడతెగని ప్రయాణం(2009) ఫ్రవహించే జ్ఞాపకం (1992) సరిహద్దు రేఖ (2002) అన్న కవితా  సంపుటులు వెలయించారు.

గుడారాల దీపాల వెలుగులో… Walt Whitman

గుడారాల దీపాలవెలుగులో,

నా చుట్టూ నిశ్శబ్దంగా,

నెమ్మదిగా కొన్ని అందమైన నీడలు తారట్లాడుతున్నాయి…

ముందుగా నేను గమనించింది

దూరాన నిద్రలో నున్న సైనిక  పటాలం;

రేఖామాత్రంగా కనిపిస్తున్న పొలాలూ;

చిట్టడవుల చివరలూ; చిమ్మచీకటీ;

ఉండుండి చీకటిని వెలిగిస్తూ

చలిమంటలను ఎగదోసినపుడు

పైకి ఎగసిపడే నిప్పు రవ్వలూ…

నిశ్శబ్దమూ;

అప్పుడప్పుడు  దెయ్యాల్లా కదుల్తున్న

ఒకటో అరో మనుషుల జాడలూ;

చెట్లూ చేమలూ

(ఒక్కసారి కళ్ళెత్తిచూసేసరికి

అవి నన్నుదొంగచాటుగా గమనిస్తున్నాయేమోనని అనిపించింది);

గాలికూడా ఆలోచనలతో జతకట్టి ఊరేగుతుంటే…

ఓహ్! ఎంత సున్నితమైన, అద్భుతమైన ఆలోచనలు…

జీవితం గురించీ, మృత్యువుగురించీ,

ఇంట్లోవాళ్లగురించీ, గతమూ, గతించిన ప్రేమలూ,

దూరమైపోయినవాళ్ళూ;

నేనలా నేలమీద కూర్చుని గమనిస్తుంటే,

నా చుట్టూ చప్పుడుచెయ్యకుండా వెళ్తున్న ఊరేగింపులా…

దూరాన్నున్న గుడారాల వెలుగునుండి

ప్రవాహంలా వస్తున్ననీడలు…

.

Walt Whitman's use of free verse became apprec...

వాల్ట్ వ్హిట్మన్

(May 31, 1819 – March 26, 1892)

.

By the Bivouac’s Fitful Flame

.

By the bivouac’s fitful flame,
A procession winding around me, solemn and sweet and slow;—but first I note,
The tents of the sleeping army, the fields’ and woods’ dim outline,
The darkness, lit by spots of kindled fire—the silence;
Like a phantom far or near an occasional figure moving;
The shrubs and trees, (as I lift my eyes they seem to be stealthily watching me;)
While wind in procession thoughts, O tender and wondrous thoughts,
Of life and death—of home and the past and loved, and of those that are far away;
A solemn and slow procession there as I sit on the ground,
By the bivouac’s fitful flame.

.

Walt Whitman

(May 31, 1819 – March 26, 1892)

American Poet

బుడగా… బండరాయీ… లూయిజా మే ఏల్కోట్

Image Courtesy: http://t3.gstatic.com

.

ఓహ్! బోడిగా, గోధుమ రంగులో ఉన్న ఆ బండరాయి,
తన పాదాల చెంత కెరటాలు నృత్యం చేస్తుంటే
చూడ్డానికి ఎంత మనోహరంగా ఉంది!

ఒకసారి ఓ చిన్న నీటిబుడగ
అలలమీద తేలుతూ బండరాయి పక్కకి వచ్చి,
గట్టిగా అరుస్తోంది:
“ఏయ్ మొద్దూ!
త్వరగా పక్కకి తప్పుకో.
కనిపించటం లే? ఈ అలలమీద తేలియాడే
అందాన్ని నే వస్తుంటే?

చూడు హరివిల్లులాంటి నా ఆహార్యం.
చూడు నా వెలుగు కిరీటాన్ని.
నా మెరిసే సొగసూ,
గాలిలా తేలిపోగలిగే నా ఆకారాన్నీ.

నురగలతో, తుంపరలతో
తీరాన్న నర్తించడానికి
ఈ నీలికెరటాలమీద తేలియాడుతున్నాను.

ఊ! త్వరగా, త్వరగా పక్కకి జరుగు.
కెరటాలు ఉధృతంగా ఉన్నాయి.
వాటి పాదతరంగాలు
నన్ను ఒడ్డుకి త్వరగా తీసుకుపోతాయి.

కాని, ఆ బండరాయి నీటిలో నిటారుగా నిల్చుని
ఒక్కసారి క్రిందకి ఒక్కసారి తీక్షణంగా చూసి,
అంతలో సంబాళించుకుని
చిరునవ్వుతో ఇలా అంది:

“చిన్ని నా మిత్రమా!
నువ్వే మరొక త్రోవ వెతుక్కోవాలి.
నేను ఇక్కడనుండి ఎన్నో ఏళ్ళుగా
కదలకుండా పడి ఉన్నాను

“ఉప్పెనలాంటి కెరటాలు నన్ను తోసాయి,
ఉధృతమైన గాలులూ తాకేయి.
కాని, ఏవీ ఈ ఆకారాన్ని
ఒక్క అడుగుకూడా కదల్చలేకపోయాయి.

“నీటిలోగాని, గాలిలోగాని ఉన్నదేదీ
నన్ను కదల్చ లేదే.
మిత్రమా నీకోసం నేనెలా కదలగలను చెప్పు?”

అది విని కెరటాలన్నీ
సన్నని కంఠస్వరంలో మధురంగా నవ్వేయి.
నీటిపక్షులుకూడా తమ రాతి గూళ్లలోనుండి
విలాసంగా ఉన్న బుడగని ఒకసారి చూసేయి

ఆ బుడగకి అమాంతం కోపంవచ్చి,
బుగ్గలు ఎరుపెక్కి,
మితిమీరిన గర్వంతో ఇలా అంది:

“ఏయ్, వికారపు బండరాయీ!
నువ్వు నాకోసం పక్కకి తప్పుకుంటున్నావు.
తప్పుకోవాలి. అర్థం అయిందా?

“ఓయ్ పక్షులూ!
ఎందుకలా తేరిపారి చూస్తున్నారు?
నిశ్శబ్దంగా ఉండండి.

“అనాగరికపు కెరటాల్లారా!
మీ నవ్వులు కట్టిపెట్టి
నన్ను ముందుకి మోసుకెళ్ళండి.
ఈ సముద్రానికి రారాణిని నేను.
ఈ మొరటు రాళ్ళు నన్ను భయపెట్టలేవు”

కోపంతో పైకిలేచి నిందిస్తూ
ఒక్కసారి రాతిని కొట్టి పగిలిపోయింది
తెలివితక్కువ బుడగ.
బండరాయిమాత్రం
ఎంతమాత్రం కదలలేదు.

అప్పుడు గూళ్ళలోని నీటి పక్షులు
తమ గుండెలమీద పడుక్కున్న
చిన్నారులతో ఇలా అన్నాయి:

మీరు ఆ బుడగలా బుర్ర తిరుగుడుగా,
అహంకారంతో, అసభ్యంగా ఉండకండి.
దౌర్జన్యంగానైనా మీ పనులు
నెరవేర్చుకుందికి ప్రయత్నించకండి

ఆ రాయిలా నిశ్చలంగా,
నిజాయితీగా, ధృడంగా ఉండండి.
తప్పు చేసినవారిపట్ల
ఖచ్చితంగాఉంటూనే,
దయతో, ప్రసన్నతతో ఉండడం
ఎంతమాత్రం మరిచిపోవద్దు.

“చిన్నారులూ,
ఇవాళ మీరు నేర్చుకున్న
ఈ గుణపాఠం శ్రధ్ధగా గుర్తుంచుకుంటే,
మీరు వివేకవంతులౌతారు.

.

లూయిజా మే ఏల్కోట్

(November 29, 1832 – March 6, 1888)

(లూయిజా మే ఏల్కోట్ అనగానే ఛప్పున గుర్తువచ్చేది Little Women అన్న నవల (అమెరికనుసివిల్ వార్ నేపథ్యంలో రాయబడిన ఈ నవల అనంతరం నాటకంగా మలచబడింది.  5సార్లు తెరకెక్కింది. 1949 సినిమాలో ఎలిజబెత్ టేలర్ Amy March గా నటించింది).  రాల్ఫ్ వాల్డో ఎమర్సన్, హెన్రీ డేవిడ్ థొరోల వంటి హేమాహేమీల ప్రభావంతో పెరిగిన అమ్మాయి స్వతంత్రభావాలు లేకుండా ఎలాఉంటుంది? చిన్నప్పటినుండే తన రచనలద్వారా కుటుంబానికి ఆర్థికసహాయం చెయ్యవలసి వచ్చిన ఈమె, బానిసత్వ నిర్మూలనకు వ్యతిరేకంగా తనగొంతు వినిపించింది. )

.

Louisa May Alcott
Louisa May Alcott (Photo credit: Wikipedia)

The Rock and the Bubble

.

Oh! a bare, brown rock
Stood up in the sea,
The waves at its feet
Dancing merrily.

A little bubble
Once came sailing by,
And thus to the rock
Did it gayly cry,–

“Ho! clumsy brown stone,
Quick, make way for me:
I’m the fairest thing
That floats on the sea.

“See my rainbow-robe,
See my crown of light,
My glittering form,
So airy and bright.

“O’er the waters blue,
I’m floating away,
To dance by the shore
With the foam and spray.

“Now, make way, make way;
For the waves are strong,
And their rippling feet
Bear me fast along.”

But the great rock stood
Straight up in the sea:
It looked gravely down,
And said pleasantly–

“Little friend, you must
Go some other way;
For I have not stirred
this many a long day.

“Great billows have dashed,
And angry winds blown;
But my sturdy form
Is not overthrown.

“Nothing can stir me
In the air or sea;
Then, how can I move,
Little friend, for thee?”

Then the waves all laughed
In their voices sweet;
And the sea-birds looked,
From their rocky seat,

At the bubble gay,
Who angrily cried,
While its round cheek glowed
With a foolish pride,–

“You SHALL move for me;
And you shall not mock
At the words I say,
You ugly, rough rock.

“Be silent, wild birds!
While stare you so?
Stop laughing, rude waves,
And help me to go!

“For I am the queen
Of the ocean here,
And this cruel stone
Cannot make me fear.”

Dashing fiercely up,
With a scornful word,
Foolish Bubble broke;
But Rock never stirred.

Then said the sea-birds,
Sitting in their nests
To the little ones
Leaning on their breasts,–

“Be not like Bubble,
Headstrong, rude, and vain,
Seeking by violence
Your object to gain;

“But be like the rock,
Steadfast, true, and strong,
Yet cheerful and kind,
And firm against wrong.

“Heed, little birdlings,
And wiser you’ll be
For the lesson learned
To-day by the sea.”

.

Louisa May Alcott

(November 29, 1832 – March 6, 1888)

American Novelist.

జీవితం ఒక వరం … కోలరిడ్జ్

ఆత్మహత్య చేసుకోదలచుకున్న వ్యక్తి వాదన:

.

నేను పుట్టబోయే ముందు, అసలు నాకు పుట్టాలని ఉందో

లేదో అడగలేదు; అలా జరిగి ఉండవలసింది కాదు.

జీవించడమే ప్రశ్న అయినపుడు, ఆ ప్రయత్నం చెయ్యడానికి

పంపించే వస్తువుకి  ఇష్టం ఉండాలి; లేదు అంటే అర్థం? చావడమే.

.

ప్రకృతి సమాధానం:

.

ఎలా పంపేనో అలా వెనక్కితిరిగిరావడం లేదూ?

శరీరం వల్ల కొత్తగా వచ్చిన నష్టం ఏముంది?

ముందు నువ్వేమిటో ఆలోచించుకో.

గతంలో నువ్వేమిటో ఒకసారి గుర్తు చేసుకో!

నీకు అమాయకత్వాన్నిచ్చేను, భవిష్యత్తుమీద ఆశని ఇచ్చాను

ఆరోగ్యాన్ని, మేధస్సునీ, ఎన్నో అవకాశాలనూ ఇచ్చాను.

నాకు నువ్వు తిరిగి ఇచ్చినదేమిటీ? నేరమూ, సోమరితనం, నిరాశా?

ఒక సారి లెక్కలేసుకుని చూడు ; తనిఖీ చేసుకో, తైపార వేసుకో!

అప్పుడు దమ్ముంటే— చావడానికి ప్రయత్నించు!

.

Samuel Taylor Coleridge (1772-1834)
Samuel Taylor Coleridge (1772-1834) (Photo credit: Wikipedia)

సామ్యూల్ టేలర్ కోలరిడ్జ్

(21 October 1772 – 25 July 1834)

English Poet, Philosopher

(కోలరిడ్జ్ అపారమైన మేధా సంపత్తి ఉన్న వ్యక్తేగాక  ఇంగ్లీషులో రొమాంటిక్ మూవ్ మెంట్ గా పిలవబడే ఒక భావ విప్లవ ఉద్యమానికి వర్డ్స్ వర్త్ తో కలిసి రూపకల్పన చేసినవాడు. అతని మేధస్సుకి దీటైన (బ్రిటిష్ రాయల్ సొసైటీ సభ్యులకి అనేక సాహిత్య ఉపన్యాసాలిచ్చిన మేధావి) సాహిత్య కృషిని మిగల్చలేకపోయినా, ప్రకృతిని అంతవరకు చూడని ఒకకోణం లో ఆవిష్కరించిన వ్యక్తి.

ఈ కవితలో ఎంత సున్నితంగా, ఆత్మహత్యని నిరసించాడో గమనించండి. ప్రకృతి మనకు ఒక మనిషిగా  బ్రతకగలిగే అవకాశాన్నేగనక ఇచ్చి ఉండకపోతే, మనం ఏ రాయి, రప్పలా అచేతనంగా పడిఉండే వాళ్లమో తెలీదు. ప్రాణం ఇచ్చి, జ్ఞానేంద్రియాలిచ్చి, ప్రకృతిని అనేకవన్నెలలో చూసి ఆనందించగల బుద్ధివిశేషాన్నిచ్చి పంపితే, వ్యక్తి తనకిచ్చిన సంపదని గుర్తించలేక, లేనిదానికోసం వగస్తూ, నిరాశతో జీవితాన్ని అంతంచేసుకో జూస్తున్నాడంటే ఎంత హాస్యాస్పదం? మనిషి తన బలాన్ని అవగాహన చేసుకుని ఇటువంటి అపురూపమైన అవకాశం దొరికినందుకు ఆనందిస్తూ జీవితానికి ఒక పూర్ణతని సాధించాలని కవిభావన.)

.

The Suicide’s Argument

Ere the birth of my life, if I wished it or no
No question was asked me–it could not be so !
If the life was the question, a thing sent to try
And to live on be YES; what can NO be ? to die.

NATURE’S ANSWER

Is’t returned, as ’twas sent? Is’t no worse for the wear?
Think first, what you ARE! Call to mind what you WERE!
I gave you innocence, I gave you hope,
Gave health, and genius, and an ample scope,
Return you me guilt, lethargy, despair ?
Make out the invent’ry ; inspect, compare !
Then die–if die you dare !
.

Samuel Taylor Coleridge

You scurry off … leaving me to my music… Srinivas Vasudev

Even as I plead that
The word rots on the edge of the nib
Or, an idea hiccups in the gullet,
You care a toss and scurry off
Condemning me searching for you
In the Tiananmen Square, or
in the Bougainvilleas!

I have expected to find you
In the quietude of tomb being dug by Silence within, or
In the chirping of the cricket for its mate…

I search for you in
The Hibiscus asleep…
The sigh divorced from me… and, in the
Call of the birds tucking freedom under their plumes…

I search unabashedly
Thinking that you might have been caught
In the improbable shadows
And behind unreasonable soft wear
O You, the streak thought disengaged from me!
O You, that follow me like a shadow!

I look for your wakes
In the crown of the firefly that visits
At an unknown hour of the night…
And in the smiles of the Night Queen
Peeping through the dark nightly windows

For a freezing idea?
Or for the bloodless coup of a Cross
To come to the rescue of hunger and discrimination?

Thus lasts my yearning
Among the medley of words
For strains of my own cerebrations…

.

Image Courtesy: Srinivas Vasudev

Srinivas Vasudev

Mr. Srinivas Vasudev holds a Masters Degree in English Literature from Andhra University, Waltair, Andhra Pradesh, India.  He is also a graduate in journalism from the same University.  He is a Senior Lecturer in the Ministry Of Education of Brunei, Darussalam since 2003. He had earlier worked for Ministry of Education in Oman  and as Senior Lecturer in English for about 2 years for the University of London in Singapore  before moving to Brunei. Some of his works are on the anvil.

.

నువ్వెళ్ళిపోతావ్……నా సంగీతాన్ని నాకొదిలి …

పాళీ చివర్న అక్షరం మురిగిపోతుందన్నా
గొంతుమధ్యలో ఓ భావమేదో వెక్కిళ్ళలా
ఇరుక్కుందన్నా మాయమైతావు,
ఏ తియాన్మెన్ స్క్వేర్లోనో, బోగన్ విలియాల్లోనో
వెతుక్కోమంటూ!

 నిశ్శబ్దంలోపల తవ్వుకుంటున్న సమాధిలోనో
క్రికెట్ పక్షి చెట్టుకు కొట్టుకుంటూ పిల్చిన పిలుపులోనో
నువ్వు కన్పడతావనుకున్నా!

అనిద్రలో ఉన్న మందారం
నన్ను కాదని వెళ్ళిపోయిన నిట్టూర్పు
స్వేచ్చని రెక్కల్లో దాచుకున్న పక్షుల కువకువల్లో
నీకోసం వెతుకులాట…..

అసంబద్ధపు నీడల్లోనో , అసమంజసపు గుడ్డల్లోనో
ఇరుక్కుపోయింటుందని నిర్లజ్జగా చూస్తుంటా
నా మాయమైన ఆలోచనకోసం….
నానీడలాంటి ఆలోచనకోసం

ఏచీకటి రాత్రో వొచ్చిపోయిన మిణుగురుపురుగు సిగలో
చీకటితలుపుల్లోంచి తొంగి చూస్తున్న నైట్క్వీన్ నవ్వులో
నీ జాడలు వెతుకుతూ…వెతుకుతూ

గడ్డకట్టించే ఆలోచనకోసమో
ఆకలికి, అసమానతలకి అడ్డంపడే
రక్తం చిందించని శిలువకోసమో!

నా నిరీక్షణ ఇలా
ఈ అస్తవ్యస్త అక్షరాలలో
నా ఆలోచనల వెతుకులాటలో…

.

Srinivas Vasudev

శాశ్వతత్వం … ఎమిలీ డికిన్సన్.

కొందరు శాశ్వతత్వం కోసం కృషిచేస్తారు
చాలామందికి తక్షణ ప్రయోజనాలుకావాలి.
వీరికి ఫలితం వెంటనే లభిస్తే
మొదటివారికి కీర్తి…భావి చెక్కులుగా దొరుకుతుంది

అది చాలా మెల్లిగా లభ్యమౌతుంది… కాని శాశ్వతం.
ఈ రోజుకి లభించే బంగారం మాత్రం
నిత్యం చెల్లుబాటయే ఆ నాణేలతో పోలిస్తే
వెలవెలపోతుంది

అక్కడక్కడ ఉంటారు… నిర్భాగ్యులైనా
స్టాకుబ్రోకరుని మించిన సూక్ష్మబుద్ధిగల మదుపుదారులు
బ్రోకర్లకి కేవలం డబ్బులు మాత్రమే దక్కితే
వాళ్ళకి దక్కేది … అంతులేని భాగ్యాల గని.

  .

Emily dickinson
Emily Dickinson (Photo credit: Wikipedia)

ఎమిలీ డికిన్సన్.

(డిసెంబర్ 10, 1830 – మే 15, 1886)

అమెరికను కవయిత్రి

పైకి లౌకిక ప్రవృత్తిని విమర్శిస్తున్నట్టు కనిపిస్తున్నా, ఈ కవితలో తాత్విక చింతన ఉంది. చాలా మంది ఇహంలో దొరికే తక్షణప్రయోజనాలూ, ప్రలోభాలకోసం పాకులాడుతుంటే, కొందరు పరమ దుర్భరమైన జీవితం గడుపుతున్నా, పరానికి సంబంధించిన మదుపు (Investment) చేసుకుంటున్నారని కవయిత్రి చెబుతోంది. ఆమెకు తన జీవితకాలంలో తన సాహిత్యంవల్ల పేరుగాని, ధనంగాని చేకూరలేదు. కాని భవిష్యత్తులో తన కవిత్వాన్ని ఆదరించగల పాఠకులు ఉంటారన్న విశ్వాసమో, లేదా పరలోకంలో తన కృషికి తగిన పారితోషికం లభిస్తుందన్న నమ్మకమో, బహుశా, ప్రపంచానికి దూరంగా, ఏకాంతంలో 1800 కి పైగా కవితలు వ్రాయడానికి ప్రేరణ కావచ్చు. చిత్రంగా ఆమె మరణం తర్వాత చెల్లెలు లవీనియా చూసేదాకా ఆమె అంత సాహిత్య సృష్టిచేసిందన్న విషయం కూడా కుటుంబసభ్యులెవరికీ తెలీదు.

.

Some — Work for Immortality

(406)

.

Some—Work for Immortality—
The Chiefer part, for Time—
He—Compensates—immediately—
The former—Checks—on Fame—

Slow Gold—but Everlasting—
The Bullion of Today—
Contrasted with the Currency
Of Immortality—

A Beggar—Here and There—
Is gifted to discern
Beyond the Broker’s insight—
One’s—Money—One’s—the Mine—

.

Emily Dickinson

(December 10, 1830 – May 15, 1886)

American Poet

ప్రపంచపు తోటమాలి … RL Stevenson

మహానుభావుడు సూర్యుడు ప్రశాంతంగా
సువిశాల శూన్యాకాశంలో విహరిస్తున్నాడు.
వినీలగగనంలో ఈ వేసవి మధ్యాహ్నవేళ
వర్షంకంటే చిక్కనికిరణాలజల్లు కురిపిస్తున్నాడు.

అప్పటికేదగ్గరగా ఉన్నతెరల్ని ఇంకాదగ్గరగాలాగి
గదిని నీడగా, చల్లగా ఉంచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాం
అయినా ఒకటో రెండో కన్నాలు దొరుకుతూనే ఉన్నాయి
అతనికి తన వేళ్ళు అందులోంచి దూర్చడానికి

సాలీళ్ళుపట్టి దుమ్ముకొట్టుకుపోయిన అటక
చూరుకన్నంలోంచి చొచ్చుకొస్తున్న వెలుతురులో బాగా కనిపిస్తోంది
విరిగిపోయిన పెంకుల కొసలనుండి
నిచ్చెనవేసిన గడ్డివామిని నవ్వుతూ పలకరిస్తున్నాడు

మధ్యమధ్యలో తన బంగారు మోముతో
తోటలోని నేలనంతా పరికించి చూస్తున్నాడు
దట్టమైనబదనికపొదలలోని అట్టడుగుతీగెమీదకూడా
తనచురుకైన వాడి వేడి చూపులను ప్రసరిస్తున్నాడు

కొండలమీదా, సముద్రంపైనా,
నిలకడగా ఉన్న గాలిలోనూ తేలియాడుతూ
పిల్లల్ని సంతోషపరచడానికీ,
గులాబీలకి రంగులద్దడానికీ అదిగో,
ప్రపంచపు తోటమాలి ప్రయాణిస్తూనే ఉన్నాడు.

.

రాబర్ట్ లూయీ స్టీవెన్సన్

(13 November 1850 – 3 December 1894)

స్కాటిష్ కవీ, నవలా రచయితా.

ఇతని పేరు చెప్పగానే చప్పున గుర్తువచ్చేవి ట్రెజర్ ఐలండ్ (Treasure Island) అనే చిన్నపిల్లల అద్భుతమైన నవలా ;  డాక్టర్ జెకిల్ & మిస్టర్ హైడ్ (Strange case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde) అన్న మనోవైజ్ఞానిక నవలా. తమ జీవితకాలంలోనే పేరుప్రఖ్యాతులు సంపాదించుకోగలిగిన అరుదైన సాహిత్యవేత్తలలో ఇతను ఒకడు.

ఈ కవితలో సౌందర్యమంతా నా మట్టుకు నాకు “ప్రపంచపు తోటమాలి” అని సూర్యుడిగురించి చేసిన ప్రయోగంలో ఉంది. అందుకే దీనిక శీర్షికకూడా అదే ఉంచేను. భాస్కరోసర్వభక్షకః అని ఆర్యోక్తి. సూర్యుడు వేసవిలో తన వాడి వేడి కిరణాలతో పంటపొలాల్ని మాడ్చి, పంటకి హానికలిగించే క్రిమికీటకాలని  నశింపజెయ్యకపోతే, తొలకరిజల్లులకి నేల మళ్ళీ వ్యవసాయానికి సిధ్ధంకాదు. అలాగే తోటమాలి కూడ పాదులుతీస్తూ, గొప్పులుతవ్వుతూ, చీడపట్టిన చెట్లని తీసేసి, కొమ్మల్ని త్రుంచేసి, వర్షాకాలానికి తోటని  సన్నద్ధం చేస్తాడు.

Portrait of Robert Louis Stevenson, 1892.
Portrait of Robert Louis Stevenson, 1892. (Photo credit: Wikipedia).

Summer Sun

.

Great is the sun, and wide he goes
Through empty heaven with repose;
And in the blue and glowing days
More thick than rain he showers his rays.

Though closer still the blinds we pull
To keep the shady parlour cool,
Yet he will find a chink or two
To slip his golden fingers through.

The dusty attic spider-clad
He, through the keyhole, maketh glad;
And through the broken edge of tiles
Into the laddered hay-loft smiles.

Meantime his golden face around
He bares to all the garden ground,
And sheds a warm and glittering look
Among the ivy’s inmost nook.

Above the hills, along the blue,
Round the bright air with footing true,
To please the child, to paint the rose,
The gardener of the World, he goes.
.

Robert Louis Stevenson

(13 November 1850 – 3 December 1894)Scottish Poet, Novelist and Essayist.

Carry On… RW Service

.

అన్నీ అనుకున్నట్టు జరుగుతున్నంతసేపూ పోరాడడం సుళువే
గెలుపు ఇచ్చే పులకరింతలూ, ప్రఖ్యాతీ మత్తెక్కిస్తాయి;
విజయం దాపుల్లో ఉన్నంత సేపూ ఉత్సాహపరచడం సుళువే
విజయధ్వానాలుచేసుకుంటూ అక్కడ రుధిరభూమిలో దొర్లవచ్చు.
అనుకున్నది ఏదీ జరగనప్పుడే పరిస్థితి వేరు;
మానవమాత్రులమేనన్న వేదన ముసురుకున్నపుడూ
గెలుపు పదింటిలో ఒకటిగా అనిపించి, ఆశలణగారిపోతున్నప్పుడు
నడుం బిగించు ఓ నా యువ సైనికుడా! చిరునవ్వు చెదరనీకు.

ముందుకి సాగిపో! ముందుకి సాగిపో!
నీ ముష్టిఘాతాల్లో మునపటి బలం లేకపోవచ్చు
నువ్వుతిన్న దెబ్బలకి, సొమ్మసిల్లిపోతూ,
గుడ్డిగా చెయ్యివిసురుతూ ఉండవచ్చు
ఒళ్ళంతా చెమటలు కక్కుతూ, రక్తాలోడుతుండవచ్చు, ఫర్వాలేదు
మరొక్క క్షణం, మరొక్క క్షణం నిగ్రహించుకో!
నీలో ఇంకా జీవం ఉంది
ప్రాణాలుపోతున్నట్టనిపించవచ్చు, కానీ ఊపిరున్నంతవరకు
నీ పోరాటం సాగించరా, తండ్రీ! పోరాటం కొనసాగించు!

జీవితపోరాటంలోనూ అంతే.
గెలుస్తున్నంతసేపూ పోరాడడం సులభం
గెలుపు సూర్యోదయంలా తొంగిచూస్తున్నప్పుడు
శత్రువుని బంధించి, హింసించి ధైర్యంగా నిలబడొచ్చు
కానీ, నిరాశనీ, పరాజయాన్నీ ఎవడు సంతోషంగా
స్వీకరించగలడో, వాడిని దేముడు మెచ్చుకుంటాడు
ఆ దివ్యమైన ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఎవడు పోరాడుతాడో
వాడే, ఓటమి అంచుల్లో కూడా ధైర్యంగా  పోరాడగలడు.

పోరాటం కొనసాగించు! పోరాటం కొనసాగించు!
మునుపెన్నడూ భవిష్యత్తు ఇంత అంధకారంగా కనిపించి ఉండకపోవచ్చు
కానీ, నీలో పిరికిదనం లేదని చూపించు
దురదృష్టంవెన్నాడినా, నువ్వు బలహీనుడవుగాదని నిరూపించు
పోరాటం కొనసాగించు! పోరాటం కొనసాగించు!
మరొక దాడిచెయ్యడానికి సిద్ధం కా
నరకప్రాయంగా కనిపించవచ్చు— కానీ, ఏమో, ఎవరు చెప్పగలరు?
ముందుకి సాగిపో, యుద్ధవీరుడా, ముందుకి సాగిపో!

కొందరు అనుమానపుటెడారులలో దారితప్పిపోతారు
కొందరు మూర్ఖత్వంలో మగ్గుతుంటారు
మరికొందరు భక్తిమార్గం పట్టెస్తారు
ఎలాగూ వెళ్లవలసింది స్వర్గానికేగదా అని.
కాని ఇష్టంతో కష్టపడడంలోనూ
మన అత్యున్నత నైపుణ్యాన్ని చూపించడంలోనూ
ఇవ్వడంలోని తియ్యదనమూ, ఆనందమూ ఆస్వాదించడంలోనూ
ఆడుటూ పాడుతూ చేయూత అందించడంలోనూ,
అన్నెందుకు, అసలు జీవితంలోనే ఎంతో వెలుగు ఉంది.

ముందుకి సాగిపో! ముందుకి సాగిపో!
జరిపినపుడు అసలు సిసలైన పోరాటం జరుపు
నీ జీవితాశయం మీద నమ్మకం ఉంచుకో,
జీవితాన్ని నవ్వుతూ పలకరించు
నువ్వు చెయ్యవలసిన ఘనకార్యాలు చాలా ఉన్నాయి,
అందుకే నువ్విక్కడకు వచ్చింది.
ముందుకు సాగిపో! ముందుకు సాగిపో!
ఈ ప్రపంచాన్ని ఉత్తమంగా తీర్చిదిద్దు
నీ తుదిశ్వాస విడిచేటప్పుడు
ఇది నీ మరణ నినాదం కావాలి:
ముందుకి సాగిపో! నా ప్రాణమా! ముందుకి సాగిపో!

.

Image Courtesy: http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_W._Service

రాబర్ట్ విలియం సెర్విస్

(January 16, 1874 – September 11, 1958)

.

Carry On

.

It’s easy to fight when everything’s right,
And you’re mad with the thrill and the glory;
It’s easy to cheer when victory’s near,
And wallow in fields that are gory.
It’s a different song when everything’s wrong,
When you’re feeling infernally mortal;
When it’s ten against one, and hope there is none,
Buck up, little soldier, and chortle:

Carry on! Carry on!
There isn’t much punch in your blow.
You’re glaring and staring and hitting out blind;
You’re muddy and bloody, but never you mind.
Carry on! Carry on!
You haven’t the ghost of a show.
It’s looking like death, but while you’ve a breath,
Carry on, my son! Carry on!

And so in the strife of the battle of life
It’s easy to fight when you’re winning;
It’s easy to slave, and starve and be brave,
When the dawn of success is beginning.
But the man who can meet despair and defeat
With a cheer, there’s the man of God’s choosing;
The man who can fight to Heaven’s own height
Is the man who can fight when he’s losing.

Carry on! Carry on!
Things never were looming so black.
But show that you haven’t a cowardly streak,
And though you’re unlucky you never are weak.
Carry on! Carry on!
Brace up for another attack.
It’s looking like hell, but — you never can tell:
Carry on, old man! Carry on!

There are some who drift out in the deserts of doubt,
And some who in brutishness wallow;
There are others, I know, who in piety go
Because of a Heaven to follow.
But to labour with zest, and to give of your best,
For the sweetness and joy of the giving;
To help folks along with a hand and a song;
Why, there’s the real sunshine of living.

Carry on! Carry on!
Fight the good fight and true;
Believe in your mission, greet life with a cheer;
There’s big work to do, and that’s why you are here.
Carry on! Carry on!
Let the world be the better for you;
And at last when you die, let this be your cry:
Carry on, my soul! Carry on!

Robert William Service

(January 16, 1874 – September 11, 1958)

English Poet and writer

Further reading: http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_W._Service

%d bloggers like this: