అనువాదలహరి

అతను పొడవుగా బలిష్ఠంగా ఉండేవాడు, అతని కళ్ళు వేసవి పొద్దు దిగంతాలకొసల నింగీ, కడలీ కలిసినంత నీలంగా ఉండేవి. నను పెళ్ళి చేసుకున్నపుడు అతని బుగ్గల ఎరుపుముందు ఆ ఎర్రని కొండశిఖరాల రంగు వెలవెలబోయింది. ఆ పిచ్చుకలు కాపురముండే వసారా దాటేము ఆ చిన్న కావిరంగు చర్చిని వీడి బయటకి వచ్చేము, అవసరం లేకపోయినా, అతని భుజానికి ఆనుకున్నాను కేవలం అతని దారుఢ్యాన్నీ, అనునయాన్నీ ఆస్వాదించడానికే. ఒక్కటి మాత్రం ఎంతప్రయత్నించినా మరిచిపోలేకున్నాను; నేను ప్రార్థన చేద్దామనుకున్నపుడల్లా గొంతు…