-
That girl…. Rama Sundari, Telugu, Indian’
I still remember the girl! Once when the faint drizzle And tender greenery made friendship I saw her humbly walking hugging the books Down the Jamun-trees alley; At the Andhra University out-gate, many times I saw her giving her hoarse voice chorus to Gaddar’s song; She used to sit all alone near the Martyr’s memorial…
-
Let me speak of a Poem… Bala Sudhakar Mauli, Telugu, Indian
A Poem is nowhere else But moves amongst us! When conversation Between two people Fails to flow freely Poem suffers silently Shuttling in the gullet; A poem convulsing Standing on the dais of Conflict and mistrust Between people of two regions, Is a disheartening spectacle; When the camaraderie In the faces of people disappears Poem,…
-
మాతృత్వం… ఏలిస్ మేనెల్, అమెరికను కవయిత్రి
ఒకామె తన ఒకే ఒక బిడ్డకై ఏడుస్తోంది. పోయి పదేళ్ళయింది, పురిటిలోనే. “ఏడవకు. స్వర్గంలో ఉన్నాడులే” అన్నారందరూ. ఆమె అంది కదా: ” అయినా సరే! “పదేళ్ళ క్రిందట పేగుతెంచుకున్న ఆ బిడ్డని ఇప్పుడు మరిచిపోలేను. కానీ, అయ్యో! పదేళ్ళ క్రిందట నిష్ప్రయోజనంగా ఒక అమ్మ, ఒక తల్లి జన్మించింది. ” . ఏలిస్ మేనెల్ అమెరికను కవయిత్రి . Alice Meynell . Maternity . One wept whose only child was dead…
-
One Has to Search… Mohana Tulasi Ramineni Telugu, Indian
On the wings of another night, or Under the umbrages of moon or Jasmine bowers Or, in the amative eyes of a sweetheart The threads of last night’s sentence Before the first rays of the day break. In deep ebony cloud-lets, or in dolorous sagas, In moments when sky seems the limit Or on the…
-
Towards Life… Kasi Raju, Telugu, Indian
Contriving loneliness For some unknown reason, You sit somewhere idling away the evening Then the man within begins A winter session with the man without. There will only be endless deliberations But never any worthwhile agreements reached. As you continue with your search You stumble upon your vine of success. You try to pull it…
-
Trash… Yakoob, Telugu, Indian
The city is an obsolete, redundant Unintelligible hackneyed metaphor Spite of years of residence, the land under my feet Did not naturalize me. Nothing looks pleasant to the eyes; Nor anything sounds sonorous to the ears. The streets as streets and houses as houses Continue to exist as they have been Neither Life comes to…
-
కొండవాలు… ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్, అమెరికను కవి
ఆ ఎల్మర్, హెర్మన్, బెర్ట్, టామ్ , ఛార్లీ ఏరీ? మనసు నిలకడలేనివాడు, భుజశాలి, చమత్కారి, తాగుబోతు, తగవులమారి ఏమయ్యారు? అందరూ, ఇపుడందరూ కొండవాలులో నిద్రిస్తున్నారు. ఒకడు జ్వరంతో పోయాడు ఒకడు గనిలో కాలిపోయాడు ఒకడు పోట్లాటలో మరణించాడు ఒకడు జైల్లో చనిపోయాడు ఒకడు భార్యాపిల్లలకై శ్రమిస్తూ వంతెనమీంచి జారిపోయాడు… అందరూ, ఇపుడందరూ నిద్ర, దీర్ఘనిద్రపోతున్నారు కొండవాలులో. ఎలా, కేట్, మేగ్, లిజ్జీ, ఎడిత్ ఏరీ? దయాళువు, అమాయకురాలు, కోపిష్టి, గర్విష్టి, ఎప్పుడూ హాయిగా ఉండే వాళ్ళేరీ? ఒక్కొక్కరూ,…
-
తుమ్మెదా- కవీ … జార్జి ఆర్నాల్డ్, అమెరికను కవి
తుమ్మెద అందమైన రెక్కలమీద తేలిపోతుంది తను ప్రపంచం గురించి ఏమీ పట్టదు తనకి ఒక్క తేనెటీగ జోలపాట తప్ప పువ్వులలో మకరందం తప్ప; ఈ రోజు లిల్లీ మధుకలశం ప్రేమగా గ్రోలితే రేపు,గులాబినీ అంతప్రేమగానూ ఆనుతుంది. కవి అందమైన కలలమీద తేలియాడతాడతను ప్రపంచం గూర్చిన ధ్యాసే లేదతనికి ఒక్క యువతుల నవ్వులూ పాటలూ తప్ప వాళ్ళ అధరామృతాల ఆలోచనలు తప్ప. ఈ రోజు సొగసైఅన ఎడిత్ ని గాఢంగా ప్రేమిస్తే రేపు,కావికనుల ఇసాబెల్ ని అంతగానూ ప్రేమిస్తాడు.…
-
బడిపిల్లడు… విలియం బ్లేక్, ఇంగ్లీషు కవి
ఎండాకాలంలో ఉదయాన్నే లేవడం నాకిష్టం ఎందుకంటే ప్రతి చెట్టుమీంచీ పిట్టలు పాడుతుంటాయి; దూరంగా వేటగాడు తన బూరా ఊదుతుంటే, ఇక్కడ స్కైలార్క్ నాతో శృతి కలుపుతుంది అబ్బ ఎంత బాగుంటుందో వాటితో సావాసం. కానీ, ఉదయాన్నే బడికెళ్ళమంటేనే అబ్బ, ఉన్న ఉత్సాహమంతా నీరుగారిపోతుంది. పిల్లలందరూ రోజంతటినీ తీక్షణమైన ముసలి చూపుల పరివేక్షణలో ఉస్సురని నిట్టూరుస్తూ, విసుగ్గా గడపాలి. ఒక్కోసారి నేను నిస్సత్తువతో వాలి కూచుంటాను బడి ఎప్పుడు పూర్తవుతుందా అని ఆతృతగా ఎదురుచూస్తాను పుస్తకాలు చదవడంలోనూ ఆనందం…
-
శకటాల సంగీతం… తూ ఫూ, చీనీ కవి
శకటాలు ముందుకి కదులుతూ కిర్రు మంటున్నాయి గుర్రాలు మంద్రంగా శకిలిస్తూ మురుస్తున్నాయి నిర్బంధ సైనికుల నడుములకి ధనుర్బాణాలు వేలాడుతున్నాయి. వాళ్ళ తలిదండ్రులూ, భార్యాపిల్లలూ వీడ్కోలివ్వడానికి పరిగెడుతున్నారు, ఎంత దుమ్ము రేగుతోందంటే, గ్జ్యాన్యాంగ్ వంతెన కనిపించడం లేదు. వాళ్ళు బట్టలు చించుకుని, కాళ్లు నేలకు బాదుతూ, ఏడుస్తూ త్రోవకి అడ్డుపడుతున్నారు వాళ్ళ రోదనలు మింటికెగసి మబ్బుల్ని తాకుతున్నాయి. దారినపోయే దానయ్య ఒకడు సైనికుణ్ణడిగాడు “ఎందుకేడుస్తున్నా”రని సైనికుడు అన్నాడు: ఈ నిర్బంధపు సైనిక సేవ తరచు జరుగేదే. పదిహేనేళ్ళకు చాలా…
-
Subscribe
Subscribed
Already have a WordPress.com account? Log in now.
అనువాదలహరి 