-
వనదేవత… జాన్ మిల్టన్, ఇంగ్లీషు కవి
అడుగుల జాడలు అగుపడక, మిలమిల మెరిసే మెత్తని ఆకుపచ్చని పచ్చికమీద, నేను తీగలు సారిస్తూ పాటపాడుతుంటే నన్ననుసరించు. చుక్కలు చొరరాని చిక్కని ఎల్మ్ చెట్టు కొమ్మల నీడలో నా వెంట రా ఆమె దివ్యత్వానికి తగ్గట్టుగా శోభాయమానంగా అలంకరించుకుని కూచున్న ఆమెదగ్గరకి నిను చేరుస్తాను. అటువంటి వనదేవతని ఈ నేల ఎన్నడూ చూసి ఎరుగదు. . జాన్ మిల్టన్ 9 December 1608 – 8 November 1674 ఇంగ్లీషు కవి (From ‘Arcades’) . O’RE the…
-
గంతులేసే పిల్లలు… జార్జి డార్లీ, ఐరిష్ కవి
సొట్టలుపడే బుగ్గల్లా తూగుతున్న పచ్చిక బీళ్ళలోకి తెల్లకుచ్చుల జుత్తుగల తలలగుంపొకటి దూసుకొచ్చింది మొగ్గల్లాంటి పెదాలున్న బాలురూ బాలికలూ ప్రేమపాశాల చిట్టిపొట్టి ప్రతిరూపాలు వాళ్ళు. నవ్వులతో సుడులు తిరుగుతున్న కనుల వరుసలవి ఎంతచక్కగా మెరుస్తున్నాయి! ఎలా కదలాడుతున్నాయి! నదిమీద తళతళలాడే కెరటాల్లా జంటవెంట మరొక జంట మెరుస్తున్నాయి. ఆనందపు మత్తులో తూలుతున్న కెంపువన్నె ముఖాలు సంతోషం తాండవించే దివ్యస్వరూపాలు అవి, ప్రేమగా మీరుచేసే ఎకసెక్కాలూ, కోణంగిచేష్టలూ వాళ్ళూ మీతో చేస్తారు, చెయ్యడానికి వాళ్ళు భయపడరు. . జార్జి డార్లీ…
-
హామ్లెట్ స్వగతం… షేక్స్పియర్
జీవించడమా, మరణించడమా,- అదీ అసలు ప్రశ్న:- అదృష్టము ఇష్టమొచ్చిన రీతిలో సంధించే బాధలూ కష్టాలను మనసులోనే భరించి సహించి ఊరుకోవడం ఉదాత్తమా, లేక సముద్రకెరటాల్లా వచ్చే ఆపదలపై కత్తి దూయడమా, అలా ఎదిరించడం వల్ల వాటికి ముగింపు పలకడమా? లేక మృత్యువు… దీర్ఘనిద్ర నశించడం; అలా మరణించడం వల్ల, మనం గుండె దొలిచే బాధలనుండి ఈ శరీరానికి ప్రకృతిసిద్ధంగావచ్చే, వారసత్త్వంగా సంక్రమించే వేల కొద్దీ కష్టాలనుండి గట్టెక్కగలమా? అటువంటి పరిపూర్ణమైన విముక్తి మనసారా కోరుకోవలసిందే నశ్వరమైన శరీరం……
-
విశ్వజనీన ప్రార్థన… అలెగ్జాండర్ పోప్, ఇంగ్లీషు కవి
సమస్త సృష్టికీ ఆద్యుడవైన ఓ తండ్రీ! ప్రతి యుగంలో, ప్రతి దేశంళో యోగులూ, పశుప్రాయులూ,వివేకులు కొలిచే యెహోవా, ప్రభూ, పరమాత్మా! నువ్వే ప్రథమ కారణానివి, అనవగతమవు, నా ఇంద్రియాలన్నిటినీ స్వాధీనపరుచుకుని ఇదొక్కటి తెలియజేస్తావు, నువ్వు సత్యమని నామట్టుకు నేను నిను చూడలేని అంధుణ్ణి. కానీ, ఈ విశాల నిశా సామ్రాజ్యంలో చెడులో మంచి చూడగల శక్తి నిచ్చేవు. ప్రకృతిని విధికి బానిసను చేసి కాస్తంత వెసులు ఇచ్చావు తోచింది చెయ్యడానికి. నా మనసు ఏది చెయ్యమని చెబుతుందో…
-
రాకుమారి… బ్యోర్న్ స్టెయిన్ బ్యోర్న్ సన్, నార్వే కవి
రాకుమార్తె తన స్వంత పొదరింటిలో ఒంటరిగా కూర్చుంది ఆ యువకుడు కోటబురుజు పీఠం దగ్గర కూచుని బూరా ఊదుతున్నాడు. “ఎందుకు ఎప్పుడూ పాడుతుంటావు? బ్రతిమాలుకుంటాను. ఊదకు. సూర్యాస్తమయ మయితే, అది నా ఆలోచనలు స్వేచ్చగా దూరంగా విహరించనీయదు. తన స్వంత పొదరింటిలో రాకుమార్తె దీనంగా కూచుంది. ఆ యువకుడు కొమ్ము ఊదడం ఆపేసేడు. “ఓహ్! నువ్వెందుకు మౌనంగా ఉన్నావు? బ్రతిమాలుతాను పాట వాయించు. సూర్యాస్తమయితే, అది నా ఊహలకి రెక్కలు తొడిగి ఎక్కడికో విహరింపజేస్తుంది. తన స్వంత…
-
ఇంటి మారాజు… హెన్రీ వాడ్స్ వర్త్ లాంగ్ ఫెలో, అమెరికను కవి
కూచుని ఆ ఇద్దర్నీ చూస్తుంటాను కానీ ఒంటరిగా కాదు, వాళ్ళో దేవదూతని కూడా అలరిస్తుంటారు తెలియకుండానే. ముఖం అచ్చం చంద్ర బింబంలా ఒక రాజ అతిథి వేంచేసేరు ఎగురుతున్న జుత్తుతో తన సింహాసనం మీద ఆసీనుడై చెంచాతో టేబిలుమీద వాయిద్యం వాయిస్తూ నిర్లక్ష్యంగా దాన్ని క్రిందకు విసిరేసేడు, మునుపెన్నడూ చూడనిదాన్ని అందుకునే ప్రయత్నంలో. ఇవి స్వర్లోకపు మర్యాదలా? మనసు హరించే మార్గాలూ, కళాకలాపాలా? అహా! సందేహం లేదు. అతిథి ఏంచేసినా ఆలోచించే చేస్తాడు, ఏం చేసినా బాగుంటుంది;…
-
ఇంట్లో పిల్లలు లేరు… క్లారా డోలివర్, అమెరికను కవయిత్రి
నా కర్థమయింది, ఇంట్లో పిల్లల్లేరని ఇల్లు మరీ శుభ్రంగా, పొందికగా ఉంది. నేల మీద చేతుల్తో ఇష్టమొచ్చినట్టు విసిరేసిన ఆట బొమ్మలు కనిపించడం లేదు. కిటికీల మీద వేలిముద్రలు లేవు, కుర్చీల మీద గీతలు లేవు; కర్ర బొమ్మలు వరుసలో నిలబెట్టి లేవు, లేదా జంటలుగా తరలించిందీ లేదు; కాలివేళ్ళదగ్గర బాగా మురికిపట్టి చిరుగులు పడ్డ మేజోళ్ళు లేవు పోగువెయ్యడానికి; చిన్న చిన్న మరమ్మత్తు చెయ్యడానికి అన్నీ పిల్లలబట్టలతో కూడిన మేటలు లేవు ఆర్చడానికి ఏ చిన్న…
-
చిత్రపటంతో … ఆర్థర్ సైమన్స్, ఇంగ్లీషు కవి
బీరువాలోంచి విచార వదనం ఒకటి నన్ను పరికిస్తోంది… గతించిన ప్రేమకు అవశేషం నా ప్రేతాత్మకి సగ భాగం. నాకు ఇష్టమైన ఆ నిరీక్షించే కళ్ళు నన్ను పరిశీలిస్తూ ఎంతగా అభిమానించేవని… ఏమిటో ఇప్పుడు బరువైన జ్ఞాపకాల దొంతరలు ఆమె నిరీక్షించే చూపులు. ఓ నా ప్రేమ చిహ్నమా, నీకు అన్యాయం జరిగింది, తిరిగి రా: అలనాటి ప్రేమలోని బాధలన్నీ, అప్పుడు భరించి, ఇపుడు మరుగుపడినా, మళ్ళీ తిరిగిరా! వాటిని మరిచిపోకు, కానీ మన్నించు! ప్చ్! సమయం మించిపోయింది! ఏడ్చిప్రయోజనం లేదు.…
-
పైబడుతున్న వయసు… జార్జి క్రేబ్, ఇంగ్లీషు కవి
ఆరేళ్ళు గడిచిపోయాయి, ఆరుకు ముందు ఇపుడు నలభై, కాలం అలవాటుగా తన మాయలు పన్నడం ప్రారంభించింది: ఒకప్పుడు యువతుల కనులకు సొగసుగా కనిపించిన గోధుమ రంగు ఉంగరాలజుత్తు,రానున్న తెలుపు పొడచూపుతోంది; ఒకప్పుడు వెచ్చగా ఉండే నెత్తురు ఇప్పుడు చల్లబడడం ప్రారంభించింది దానితో పాటే, మనిషిని వశం చేసుకునే కాలం శక్తీ పెరగసాగింది. ఒకప్పుడు నడవడమో, స్వారీ చెయ్యడమో అలవాటు, ఇపుడు సవారీ చెయ్యాలన్న కోరిక కలగడం లేదు; ఒక మోస్తరు తొందరగా నడిచినా ఒళ్ళు వేడెక్కిపోతుంది, కాస్తంత…