అనువాదలహరి

గాలులు అలసి శోషించి, సాగరాలు ప్రశాంతంగా ఉన్నాయి; ఉద్రేకాలు చల్లబడినపుడు మనమూ అంత ప్రశాంతంగానూ ఉంటాము. క్షణభంగురాలై, నశించిపోయేవాటిగురించి గర్వించడం ఎంత వృధానో మనకి తెలుస్తుంది. ముదిమి స్పష్టంగా చూడగల ఆ శూన్యాన్ని యవ్వనంలో ఉన్నపుడు ప్రేమ పొరలు మసకబారుస్తాయి. ఎన్నో ఎదురుదెబ్బలు తిని, శిధిలమైన ఈ అంధకారపు ఆత్మ గృహం కాలం చేసిన రంధ్రాలలోంచి కొత్తవెలుగులు లోనికి పోనిస్తుంది; వాళ్ళ శాశ్వత నివాసానికి దగ్గర చేరుతున్నకొద్దీ, మనుషులు తమ బలహీనతల వల్ల, జ్ఞానవంతులౌతారు. ఈ శరీరాన్నీ,…