అనువాదలహరి

పాత ఓడలకి కొన్ని జ్ఞాపకాలు అంటిపెట్టుకుని ఉంటాయి ముక్కిపోయిన వాసనతో బరువులేని సరుకులాగ – లోతులేని సింధుశాఖలూ, ముఖాన్ని ముద్దుపెట్టుకునే నీటిపెదాలూ, తుఫాను రాత్రుళ్ళూ, ఇంతవరకు చెప్పని కథలూ… సూర్యోదయంతో కనిపించే ద్వీపాలూ తమ సన్నని తెరచాపకొయ్యలని పరీక్షించిన అగ్రభూములూ, వెన్నుపలకలను విరిచేసిన వంకరలు తిరిగిన జలమార్గాలూ, ప్రశాంత నీలి గగనపు నిశీధులూ, నక్షత్రాలూ… ఊంహూ, ఓడలు ఒడ్డును మరిచిపోతాయనుకోకు, అలాగే తమని వివేకవంతుల్ని చేసిన సముద్రాలనీ, గాలుల్నీ; మీదుమిక్కిలి, ప్రతి సంఘర్షణా ఒక జ్ఞాపకాన్ని మిగులుస్తుంది;-…