వర్గం: అనువాదాలు
-
పొద్దుపొడుపు వేళ… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి
కొందరు మగాళ్ళు, ఒక పుస్తకాల షాపుని దాటి పోలేరు. (ఓ ఇల్లాలా, మనసు రాయి చేసుకో, జీవితకాలం నిరీక్షించు) కొందరు మగాళ్ళు చెత్త ఆటలు ఆడకుండా ఉండలేరు. (“ఏదీ చీకటిపడే వేళకు రానూ?” అన్నాడు, అప్పుడే సూర్యోదయం కావస్తోంది) కొందరు మగాళ్ళు పానశాలను దాటి రాలేరు. (నిరీక్షించు, ఎదురుచూడు… చివరకు అదే మిగులుతుంది) కొందరు మగాళ్ళు అందమైన స్త్రీని దాటి పోలేరు. (భగవంతుడా! అలాంటి వాళ్ళని నాదగ్గరకు పంపకు) కొందరు మగాళ్ళు గాల్ఫ్ మైదానం దాటి రాలేరు. (పుస్తకం చదువు,…
-
కల… ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి
ప్రియతమా! నా రోదనకి విలువ లేదు నువ్వు నవ్వితే, నేను పట్టించుకోను. అలా ఆలోచించడం నా తెలివితక్కువలా కనిపించవచ్చు కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది. ప్రియతమా! నిద్రలో నేను మేలుకున్నట్టు కలగన్నాను… భయపెట్టే,తెల్లని వెన్నెల అలా నేలమీద పాకురుతూ వచ్చింది…ఎక్కడో, ఏ మూలనో కిటికీ ఓరగా ఉంది… అది కిర్రు మంది. చిత్రం! గాలికి కొట్టుకుందేమో అనుకుందికి గాలే లేదు! నాకు చాలా భయమేసింది. నీకోసం చూశాను. నీ అనునయంకోసం చెయ్యి చాచేను… కానీ…
-
అహః ప్రవాహం … కేథరీన్ టఫెరీలో అమెరికను
మూడు గంటలు, ఆమె నే నెరిగిన గది ఒక్కొక్కటీ మారుతూ తుడవడం గమనిస్తాను మగతనిద్రలోనే కళ్ళముందు ఏవో బొమ్మలు కదలాడుతుంటే, ఆ చీపురు చప్పుడు వింటాను. అది ఆకుల గలలా ఉంటుంది కాగితాల రెపరెపలా ఉంటుంది జాచినచేతులతో చెల్లాచెదరుచేసే మంచులానూ; మూలన కుంపటి పేట్టే నిట్టూర్పు వినిపిస్తుంది దానితో పాటే ఆమె నిట్టూర్పూ వినిపిస్తుంది ఆమె చేతిలోని అడక లయాన్వితంగా నడుపుతూనే. అది నన్ను ఈ నేలమీంచి, ఈ ద్వారంలోంచి ఆలా సముద్రం మీదకి నడుపుకుంటూ పోతోంది.…
-
స్వీట్ ఛారియట్ అంత్యక్రియల సంఘం ప్రకటన… మెరిలీన్ టేలర్, అమెరికను
[ముందుగా ఊహించినట్టు సమాధులలో ఖాళీజాగా కొరత కారణంగా ఒక సరికొత్త సేవ అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చాము. ఇందులోని ప్రత్యేకత వ్యక్తుల భౌతిక అవశేషాలను జాగ్రత్తగా ఒక అంతరిక్ష నాళికలో ప్రోదిచేసి, భద్రపరచి చివరకు భూకక్ష్యలో శాశ్వతంగా ఉండేటట్టు ప్రవేశపెట్టడం…. డిస్కవర్ మేగజీన్ ] *** మిత్రమా! మేము మా సామర్థ్యాన్ని మించి పనిచేస్తున్నాం. ఇక మేము మీ సమాధికై పచ్చని పచ్చిక స్థలాన్ని కేటాయించలేము. ఖాళీ జాగా అలభ్యం. మా ఖాతాదారులకు వినతి: బదులుగా, మీరు మీ చితా…
-
చిన్న ఓడ … ఏలన్ సల్లివాన్, అమెరికను
సొగసైన తీరానికి వీడ్కోలు చెప్పి, చుక్కాని నిలకడజేసి జోరుగా తెప్ప వెళుతుంటే, అందులో అటూ ఇటూ తిరగడం ఇష్టంగా ఉండేది. తక్కిన ఓడసరంగులకు హుషారుగా చెయ్యి ఊపుతుండే వాడిని. అన్నిటిలోకీ నాది ఎప్పుడూ వేగంగా పోయేదని గర్వించే వాడిని. దాని పక్కలని చిన్నచిన్న అలలు తడుతూ పాడే జోలపాటలు వినడానికి అనువుగా “చుక్కలబల్ల” దగ్గర ఒదిగి పడుకోడం ఇష్టం; పెను గాలికో, వడి అలలకో అది దిశమారుతున్నప్పుడు వాడ కిటికీల్లోంచి చూడడం, సముద్రకాకుల అరుపులు వినడం ఇష్టం.…
-
మనిషికి యంత్రాల నివాళి… ఎలీషియా స్టాలింగ్స్, అమెరికను కవయిత్రి
ఆ మొరటుచేతుల వెచ్చదనాన్నిపుడు కోల్పోయాం, వాళ్ళ వేళ్లకంటుకున్న చముర్లూ, దులపడానికి ప్రయత్నించినపుడు రేగొట్టిన దుమ్మూ, మనల్ని నిందిస్తూ తిట్టే బండబూతులూ లేవిపుడు. మనం చెడిపోయినపుడు కుక్కల్ని తన్నినట్లు కాళ్ళతో తన్నేవాళ్ళు, అయినా మనం ఎన్నడూ మూలగలేదు. పళ్ళు బిగించి ఓర్చుకున్నాం. అటువంటు వాడి వేడి తిట్లు తినడం, మనల్ని కుక్కల్లా చూడడమే ఒక పెద్ద సమ్మానంగా భావించుకున్నాం. మనం అర్థాంతరంగా ఆగినపుడు వాళ్లు మనల్ని బ్రతిమాలుతూ, ఇష్టంలేని ప్రియురాలిని ప్రార్థించినట్టు గొంతుక బొంగురుపోయేలా “రా! ఈ ఒక్కసారికీ…
-
అదృశ్య నేత్రం …జాన్ ష్రైబర్, అమెరికను కవి
అదృశ్యమైన నురుగును ఎవరు సృష్టించగలరు; లేదా పొర్లిన ఇసుకను చూసీ, వీచిన పిల్లతెమ్మెరనుండీ అప్పుడే ఇంకిన కెరటపుజాడ ఎవరూహించగలరు? కంటికి చిక్కి, కనుమరుగై, ఇంకా అక్కడ ఆవిష్కారమౌతూనే ఉంటుంది. . జాన్ ష్రైబర్ జననం 1941 అమెరికను కవి, అనువాదకుడు, సాహిత్య విమర్శకుడు . . Camera Obscura . Who can retrieve from fallen spray or guess from altered sand or air the wave just past, caught in…
-
మరుపు… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి
ప్రారంభంలో తేడా చాలా చిన్నగా ఉండేది… తాళం ఎక్కడో పెట్టేయడమో, ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండి, వాళ్లని పలకరించాలనుకున్నప్పుడు కొత్తగా పక్కింట్లో చేరినవాళ్ల పేరు మరిచిపోవడమో; బాగా తెలిసిన ప్రదేశమే, తెల్లారేసరికల్లా ఎవరో మాయచేసినట్టు బొత్తిగా కొత్తప్రదేశమైపోయేది… “ఫ్రాన్స్ లో చాలా పేరుపడ్ద గొప్ప కెఫే ఉంది (లేక గ్రీసులోనా?) మనం కోరింత్ లో కదూ కబుర్లుచెప్పుకుంటూ మద్యం సేవించింది (లేక నైస్ లోనా?)..” “అప్పుడే మరిచిపోయావా? అది నార్మండీ.” అలా ఇద్దరం ఒకరి పొరపాట్లు ఒకరు క్షమించేసుకుంటాం…
-
A Blade of Grass… Srirangam Narayana Babu, Telugu , Indian
Tread! Trample! March over me! After all I am just a blade, a blade of grass! I’m a flower at the auspicious moment; And a sacred haulm in the hour of need. Once the exigency passes And you encounter me in the open I am my usual self, a mean, worthless Blade of grass;…
-
About War… Vadrevu Chinaveerabhadrudu, Telugu, Indian
People who talk about war are very vociferous about war. They don’t let you sit still, hurry you up, give vent to anger and grief. They engineer new strategies, clamor at a high pitch and unfurl flags. People who talk about war, talk nothing else about but war. But it is a different matter with…