వర్గం: అనువాదాలు
-
The Ultimate Survivor … Vinnakota Ravi Sankar, Indian Poet
. Gradually Life becomes a reconciliation to death. Instead of pigeons, now Lapwings carry messages. The smiling faces of the childhood group-photo leave one by one searching for their own. Not only the actors, even the audience recede one after another. There will be nobody left on either side, to share tears for the tragedy…
-
Android … Kiran Gali
. I need some pain. a pain that can squeeze my heart dry Honestly! There is no catch here, nor an ounce of exaggeration. . For, somehow, I became immune and turned mechanical and exiled myself from me. There are no longer any sleepless nights, haunting memories, or, burning passions. Nor have I the faith…
-
Pablo Neruda
. మిధ్యగా కనిపిస్తున్న ఈ బహుళంలో, అన్ని ఆకులూ … ఈ ఆకే అన్ని రేకులూ… ఈ పువ్వే. అన్ని పళ్ళూ ఒక పండే అన్ని చెట్లూ ఒక చెట్టే ఒక్క పువ్వు ఈ ప్రపంచాన్ని నడిపించగలదు. పావ్లో నెరూడా (పైకి ఎంతో సరళంగా కనిపిస్తున్న ఈ కవితలో, గొప్ప తాత్త్విక సత్యం ఉంది. నిజానికి అన్ని రూపాలలో కనిపిస్తున్న పువ్వైనా, ఆకైనా, అవి ఒక్కటే. ఆ ఒక్కటీ మిగతావాటికన్నిటికీ ప్రాతినిధ్యం…
-
నాన్నంటే… అజ్ఞాత కవి.
. భగవంతుడు మహా పర్వతాల పటుత్వాన్నీ మహా వృక్షాల ఔన్నత్యాన్నీ వేసవి సూర్యుడి వేడిమినీ మహాసముద్రాల ప్రశాంతతనీ విశ్వాత్మ ఔదార్యశీలతనీ నిర్భీతిగా నిదురపుచ్చే రేయి నెమ్మి హస్తాన్నీ గతకాలాల విజ్ఞతనీ గరుడుడి వియద్విహార శక్తినీ వాసంత ప్రభాతపు ఆనంద హేలనీ ఆవగింజ మొక్కవోని ఆత్మస్థైర్యాన్ని అనంతమైన సహనాన్నీ సంసారమంత గంభీరమైన అవసరాల్నీ ఎంచెంచి ఏర్చి ఈ లక్షణాలన్నీ కలగలిపి ఇంకేమీ అవసరంలేకపోవడంతో తను ఊహించిన అత్యుత్తమ ఆకృతి అతనికి పూర్తయిందని దానికి తండ్రి అని నామకరణం చేశాడు.…
-
పిచ్చుకలు… K A Abbas
. రహీం ఖాన్ పొలం నుండి ఇంటికి తిరిగుముఖంపట్టే వేళకి ఊరికి పడమర పొలిమేరలోనున్న మామిడి తోటలో సూర్యుడు అస్తమిస్తున్నాడు. యాభయ్యవపడిలో పడినప్పటికీ విశాలమైనఛాతీతో బలంగా, ధృడంగా ఉండి, భుజంమీద నాగలి వేసుకుని, తన రెండెడ్లనూ తోలుకుంటూ గ్రామం ప్రధానవీధిలోంచి నడుస్తున్నాడు. అతని వాలకం చూస్తే చాలా కోపంతో ఆవేశంతో ఉన్నట్టు తోస్తుంది. అతను నాలుగురోడ్ల కూడలికి వచ్చేసరికి, అంతవరకూ రోజూ సాయంకాలం తమ దమ్ము వేసుకోడానికి అక్కడికివచ్చే పది, పదిహేనుమంది రైతుల పరాచికాలతో ఆహ్లాదంగాఉన్న వాతావరణం ఒక్కసారి…
-
మనసే నా సామ్రాజ్యం …ఎడ్వర్డ్ డైయర్, ఇంగ్లీషు కవి
. మనసే నా సామ్రాజ్యం. అక్కడ నాకు ఎంత మహదానందం దొరుకుతుందంటే… దాతలు కనికరించడం వల్లనో, లేక స్వతస్సిద్ధంగానో సృష్టిలో లభించే ఆనందాలన్నీ దాని ముందు దిగదుడుపే. అందరూ కోరుకునేవే నేను కోరుకున్నప్పటికీ నా మనసు అలాంటివి అడక్కూడదని నిషేధిస్తుంది. రాజుల ఆడంబరాలూ, అంతులేని సంపదలూ… యుద్ధంలో జయించడానికి సైన్యాలూ… నా బాధలు ఉపశమించడానికి కపటోపాయాలూ… కళ్ళ తనివి తీరడానికి అందమైన ఆకృతులూ… వీటి వేటికీ నే బానిసని కాలేను. కావలసినవన్నీ నామనసు నాకిస్తుంటే, ఎందుకవి? బాగా…
-
ప్రేమా – నవ్వూ … రాబర్ట్ బర్న్స్ స్కాటిష్ మహా కవి.
నువ్వు నవ్వితే ప్రపంచం నీతో నవ్వుతుంది; నువ్వుఏడిస్తే, నువ్వొక్కడివే ఏడవాలి; ఈ పురాతనమైన నేల సంతోషం ఎరువుతెచ్చుకోవాలి ఎందుకంటే, దానికి చాలినన్ని దుఃఖాలు దానికి ఉన్నాయి; గొంతెత్తి పాడిచూడు, కొండలు ప్రతిధ్వనిస్తాయి, అదే నిట్టూర్పు విడిచి చూడు, గాలిలో కలిసిపోతుంది. ప్రతిధ్వనికూడా, ఆనందాన్ని సంతోషంగా నినదిస్తుంది ఆలనాపాలనా చెప్పాలంటేనే, నోరుమెదపదు. నువ్వు ఆనందంగా ఉన్నప్పుడు ఉంటారు స్నేహితులు మెండు; అదే దుఃఖిస్తూ ఉండు, ఒక్కడు ఓదార్చేవాడుండడు; మధురమైన మదిరని పంచుతాను అను, వద్దనేవాడుండడు; కన్నీళ్ళు దిగమింగుకోవాల్సివస్తే, ఒట్టుకి ఒక్కడుండడు…
-
ఓ నావికుడా! నా నాయకుడా! … వాల్ట్ వ్హిట్మన్
ఓ నావికుడా! నా నాయకుడా! మన భయంకర ప్రయాణం ముగిసింది. మన ఓడ ప్రతి ప్రమాదాన్నీ తట్టుకుని నిలబడింది, మనం లక్ష్యాన్ని సాధించగలిగాం అదిగో, రేవు సమీపిస్తోంది, గంటలు వినబడుతున్నై ప్రజలు ఉత్సాహంతో ఉరకలువేస్తున్నారు, సాహసయాత్రముగించిన ఈ నౌక నిలకడగా లంగరు వేస్తుంటే అందరికళ్ళూ దాని మీదే, మౌనంగా, విచారంగా… అయ్యో నా హృదయమా! హృదయమా! హృదయమా! నా నాయకుడు ఈ డెక్ మీద రాలిపోయాడు… శరీరం చల్లబడి, నిశ్చైతన్యమై రక్తం బొట్లు బొట్లుగా కారుతూనే ఉంది.…
-
Absurd Painting … Praveena Kolli
. It’s a medley of colours smeared of ideas, ensconced in the inmost layers of the mind, hanging on to the tip of the brush for long and dropped and splattered in a dream. Who knows If the infinities at the centres of circles and emotional upsurges in the haphazard strokes betoken lust or infatuation…
-
నిరాశతో ముఖాముఖీ… థామస్ హార్డీ,ఆంగ్ల కవి
. చీకటిపడేవేళకి నన్ను నేను చూసుకునేసరికి నిస్సారమైన ఊషరక్షేత్రంలో ఉన్నాను. నల్లని ఆ చిత్తడినేల ఏ రూపురేఖలులేకుండా రూపుగట్టిన విషాదంలా కనిపించింది. “ఇదికూడా నా జీవితంలానే ఉంది, చీకటి పుట్టలా.” అనుకున్నాను నేను. “దురదృష్టం వెన్నాడి చవుడు పడిపోయింది…. ఎటుచూసినా వెలుగురేక కనబడదు” తలెత్తి ఒకసారి ఆకాశం లోకి చూసేసరికి, అక్కడి వర్ణవ్యంజనము నన్నాకట్టుకుంది. మెరుగంచుల కారుమబ్బులు చూసేక అనిపించింది: చూడాలేగాని, బహుశా సాంత్వన అన్నిచోట్లా దొరుకుతుందని.” ఒక వక్ర బుద్ధి, నిర్దాక్షిణ్యంగా మంచిని చెడుగ వ్యాఖ్యానించినపుడు కలిగే…
అనువాదలహరి 