వర్గం: కవితలు

• ఏప్రిల్ 8, 2015

  ఆలోచనా తరంగం… కేథరీన్ ఫిలిప్స్, వెల్ష్ కవయిత్రి

  మృత్యువు సమవర్తి; సౌందర్యమైనా, రాజులైనా, చక్రవర్తులైనా, దివ్యమైనవీ, ప్రఖ్యాతిగలవీ ఏదైనా ఒక నిర్దాక్షిణ్యమైన దాని ఒక్క తోపుతో వాటి సమాధుల్లో ఎ చడీ చప్పుడూ లేకుండా దుమ్మూ ధూళీలా పోగుపడవలసిందే! మనుషులకి మల్లే, సామ్రాజ్యాలకి కూడా అంతం ఉన్నప్పుడు పెనుమార్పులకి ఆశ్చర్యపోయేదెవ్వరు? అవి క్రమంగా క్షీణించి నశించవలసిందే; ఈ ప్రపంచంలో దేననికీ నిశ్చయం లేదు, ఒక్క అనిశ్చితత్వానికి తప్ప. అధికారమూ, కీర్తీ అన్నవి ఎంత క్షణికాలంటే గుడీశలు చూసి జాలీ, రాజుల్ని చూసి ఈర్ష్యా పడేది ఎవడు?…
• ఏప్రిల్ 5, 2015

  In Search of a Phrase… Vadrevu Chinaveerabhadrudu, Telugu, Indian

  For that haunting phrase you greet many a dawn, Reach out to many and sacrificed a lot. And For the apt word to flash in your mind, like a fisherman On boat, you sieve the seas every day.   For the first shoots of sunlight every dawn You bide; Fog-screen in front; the pool of…
• ఏప్రిల్ 4, 2015

  Awaiting Inspiration… Ramaswamy Nagaraju, Telugu, Indian

  Whenever I reduce To a still silent vacuous voice I reach out to the swelling seas of sound To implete myself with waves of melody; Then The notes that echo shall Awaken the dormant ideas within.  . Whenever I reduce To a bare barren autumnal wood I run to vast verdurous pastures To glean tender…
• ఏప్రిల్ 3, 2015

  One Sunday Afternoon… Mohan Rishi, Telugu, Indian

  All the guests had left. Mother and I… remained.   It was my innocence to long If only the guests all had remained!   That nobody remains forever at any place… Is the quintessence of mother’s looks!   While I stopped in the hall itself She was after cleaning up kitchen mess.   After a…
• మార్చి 28, 2015

  నీగ్రో గాయకుడు… జేమ్స్ డేవిడ్ కొరోదర్స్, అమెరికను కవి

  నా పాటలన్నిటిమీదా పరివ్యాప్తమై ఒక ముఖం జాడ ఉంటుంది; అడవిలో పెరిగే అందమైన పూల మీద నీడలా. ఆ ఆనందపారవశ్యంలో కమ్మని కలలొస్తాయి ; అంత అద్భుతమైన వీణ అందిచ్చిన ఆనందమూ, నిమ్న జాతి గాయకుడికి ఆశీస్సులీయగల అనుకంప కలిగించలేకపోతుంది. ఇది నన్ను చాలా కాలం వేధించింది; అందులో చిత్రమైన వేళల్లో: అప్పుడు హీరా ఉద్యానాలు, సింథియా పొదరిళ్ళూ కళకళలాడుతున్నై; ఎక్కడో దూరంగా ఏకాంతంగా ఉన్న ఎర్రని ఆశల తోరణాలతో… అయినా నన్ను మరింత లోతుగా తవ్వి…
• మార్చి 27, 2015

  అద్భుతమైన లుకేషియా స్నేహనికి గురుతుగా… కేథరీన్ ఫిలిప్స్, వెల్ష్ కవయిత్రి

  ఆనందం పరాకాష్ఠకు చేరిన ఈ క్షణం దాకా నా జీవితం జీవితం కాదు. అపవాదుల భయం లేకుండా నేనిపుడు అనొచ్చు, నేను నీదాన్ని కాదు, నేను నువ్వే. ఈ కాయము శ్వాసించింది, నడిచింది, నిద్రించింది దానితో ప్రపంచం అంతా నమ్మింది ఇందులో ఆత్మ ఉండి ఈ పనులన్నీ చేయిస్తోందని. కాని వాళ్ళంతా పొరబడ్డారు. ఎందుకంటే, కీ ఇచ్చిన వాచీ నడిచిన తంతే నా చేష్టలూను; నిన్ను కలిసినదాకా ఈ ఒరిండాకి ఆత్మ అంటూ ఒకటి లేనే లేదు.…
• మార్చి 26, 2015

  వీడ్కోలు… ఛార్ల్స్ కింగ్స్ లీ, ఇంగ్లీషు కవి

  నా చక్కని తల్లీ, నీకు వదిలిపెట్టడానికి విలువైనదేదీ లేదు; పేలవమైన నా కథని ఆలపించడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించరు; కానీ నేను మరణించేలోగా నీకు అనవరతమూ మార్గదర్శి కాగల ఒక జీవిత సత్యాన్ని బోధించగలను. బంగారు తల్లీ! అందరితో మంచిగా ఉండు; ఎవరి తెలివి వాళ్ళని ప్రదర్శించనీ; పొద్దల్లా కలలుకంటూ కూచోకుండా, గొప్ప పనులు చేసి చూపించు; అలా చేసి, అనంతమైన నీ జీవితాన్నీ, చివరకి మరణాన్ని కూడా ఒక మధురమైన గీతంగా మలుచుకో. . ఛార్ల్స్ కింగ్స్…
• మార్చి 25, 2015

  దేవుని వరాలు… జార్జి హెర్బర్ట్, వెల్ష్ కవి

  దేముడు మొదట మనిషిని సృష్టించినపుడు ప్రక్కన ఒక గ్లాసునిండా వరాలు ఉంచుకున్నాడు, తనలో తాను “మనం మనదగ్గర ఉన్నదంతా ఇచ్చెద్దాం. చెల్లా చెదరుగా ఉన్న సృష్టిలోని సంపదలన్నీ ఒక్కచోటకి పోగుపడనిద్దాం” అనుకున్నాడు. అనడమే తడవు, ముందు బలం దారి తీసింది; అందం దాన్ని అనుసరించింది, తర్వాత వివేకం, కీర్తి, ఆనందం: ఉన్నవన్నీ అయిపోయిన తర్వాత, దేముడు ఒక క్షణం ఆగేడు, అన్ని సంపదలలోకీ అట్ట అడుగున “విశ్రాంతి” పడిఉండడం గమనించేడు. ఇలా అనుకున్నాడు: నా జీవికి ఈ…
• మార్చి 24, 2015

  మొర … ఎబ్ నెజర్ ఏలియట్, ఇంగ్లీషు కవి

  చలిగా, లోతుగా, నల్లగా కెరటాలు సాగుతుంటాయి ఎక్కడా గాలి ఊసు లేని సముద్రం మీద ఎవరికీ ఎరుకలేని ఏ చారెడు నేలకోసమో! . ఆ చీకటి అలలతరగలమీద తేలుతూ వినీ వినిపించక, శతృ, మిత్రుల శోకాలు, ఎవరికీ తెలియని ఏ నేలనో వెతుక్కుంటూ పోతాయి. దూరాన రక్షించమంటూ విధివంచితుడెవరో అరుస్తున్నాడు; ఈ లోకంలోని బాధలనుండి విముక్తుడై మిగతావాళ్ళలాగే ఎవరికీ తెలియని తీరానికి పోతున్నాడు. ఆ వెళుతున్నవాని వెంట కొన్ని వేల మంది పోయినా గాలి ఆడని ఆ…
• మార్చి 23, 2015

  జత గ్లోవ్జ్ పందెంలో ఓడిపోయినపుడు… జేమ్స్ రస్సెల్ లోవెల్, అమెరికను కవి

  మేం పందెం వేసుకున్నాం, ఆమె ఎండవస్తుందనీ, నేను వర్షం పడుతుందనీ. అందులో, కించిత్తు కుతంత్రం ఉందని ఒప్పుకోవాలి, నిజం చెప్పాలంటే ఎందుకంటే, ఆమెకు ముందుగా గెలుస్తానన్న ధీమాలేకపోతే మేమిద్దరం కలిసిపంచుకున్న ఈ వెచ్చదనం ఆమె సృష్టించి ఉండేదా? . జేమ్స్  రస్సెల్ లోవెల్ 22 ఫిబ్రవరి 1819 –  12 ఆగష్టు  1891 అమెరికను కవి, విమర్శకుడు, సంపాదకుడు, దౌత్యవేత్త . . James Russell Lowell Epigrams: With a Pair of Gloves Lost…