వర్గం: కవితలు
-
కపాల లిఖితం … లార్డ్ బైరన్.
. భయపడకు… నా ఆత్మ లేచిపోయిందని అపోహపడకు. నాలో కపాలాన్ని మాత్రమే చూడు బ్రతికున్న బుర్రల్లోంచి ప్రవహించేవాటిలా నాలో ప్రవహించేదేదీ నిరుత్సాహం కలిగించదు . నీ లాగే నేనూ ఒకప్పుడు జీవించేను, ప్రేమించేను, తాగేను, మరణించి నా ఎముకలను నేలకి అప్పగించేను. నింపుకో… నన్ను నువ్వు బాధించ లేవు; క్రిముల పెదాలు నీ పెదాలకంటే కంపుగొట్టేవి . కులకులలాడే వానపాములని పోషిస్తూ వాటి ఆహారమై మిగిలే కన్న మెరిసే మదిరని మోస్తూ సురాపానపాత్రగా తిరుగాడమే మిన్న .…
-
ఎవరీతడు? … రవీంద్రనాథ్ టాగోర్
. బయలువెడలితి నొంటిగ సమావేశ స్థలికి ఈ నిశీధిని నన్ననుగమించు న ద దెవరు? . దారి విడిచితి తప్పించుకొన, విఫలుండనైతి . ప్రతి పదమునను భూ పరాగముల చెణుకు గర్వి, ప్రతి పదమున అహంకారమునె తొణుకు . స్వామి! నా ప్రతిరూపమె, స్వల్పబుధ్ధి, సిగ్గదన్నదెరుంగడు, చిత్రమేమొ వెనుకె వచ్చెను నీ గృహవాటి వారకు మరలనేరడు, సిగ్గయ్యె మరల మరల . రవీంద్రనాథ్ టాగోర్ . Who is This? . I came out alone…
-
A Babe is Greater Than the World … K. Geetha
——————————————————————————————- నా బ్లాగ్మిత్రులకీ, సందర్శకులకీ వారి కుటుంబ సభ్యులకీ, ఈ మకర సంక్రాంతి 2012 అశ్రాంతమూ ఆనందోత్సాహాలూ, సుఖసంతోషాలూ, సిరిసంపదలూ, ఆయురారోగ్యాలూ సమకూర్చుగాక అని మనసా కోరుకుంటున్నాను. —————————————————————————————— . My babe is greater than any world to me The world shall be on its heels the moment the day breaks But, the day begins in our world with exultations of giggling. As…
-
జీవన సంధ్య … డొరతీ పార్కర్
. వయసు పైబడి, సౌకర్యాలమరి కోరికలకి భరతవాక్యం పాడి, కేవలం జ్ఞాపకాలే శయ్యావిభాగినులై ప్రశాంతతతో నే చలికాగుతున్నప్పుడు చలువచేసిన నా టోపీ క్రింద శిరోజాలనందమైన పాయలుగ అలంకరించుకుని బలహీనమూ, శీతలమూ ఐన నా చేతులు నా ఒడిలో వేసుకుని నెమ్మదిగా కూర్చుంటాను. పూలూ, లతలూ అల్లి, లేసులువేసిన నా గౌను మెడదాకా తొడిగి లోకానికి తెరదించి, ఒక ఉల్లాసమైన కూనిరాగాన్నందుకుంటాను. కారే కన్నీరు తీరు మరచి, తూగుతూ, ఊగుతూ, నా టీ కలుపుకుంటాను.…
-
రూపాంతరాలు … థామస్ హార్డీ
. ‘యూ’ చెట్టు లోని ఈ భాగం మా తాతగారికి తెలుసు, దాని మొదలులో కనిపించకుండా దాగున్న ఈ కొమ్మ బహుశా అతని భార్య అయి ఉండవచ్చు… జీవం తొణికిసలాడే మానవ జీవితం ఇపుడు లేజివురుగా రూపాంతరం చెందింది . ఈ పచ్చికలు, గత శతాబ్దంలో ప్రశాంతత కోసం నిరంతరం ప్రార్థనలు చేసిన ఆమె కావచ్చు; నేను చాలా సార్లు పరిచయం చేసుకోవాలని ఉబలాటపడ్డ ఆ అందమైన పిల్ల బహుశా ఈ గులాబీలో ప్రవేశిస్తోందేమో! . కనుక,…
-
వెఱపు ఛాయలు … HW లాంగ్ ఫెలో
. నాలో నే ననుకున్నా, “రేపు నాకేదైనా జరిగితే నా పిల్లల గతి ఏమిటి? సాయం, ప్రోత్సాహం కోసం ఇపుడు నా దిక్కు చూస్తున్న వీళ్ళ భవిష్యత్తు ఏం గాను? ఒక మహాగ్రంథం లాంటి వీళ్ల జీవితాలలో కేవలం తొలి అధ్యాయాలు మాత్రమే చదివేను, ఇంకెంత సౌందర్యమూ, విషాదమూ భవిష్యత్తులో మిగిలిఉన్నాయో చూడలేను కద!” మళ్ళీ నన్ను నేనే సముదాయించుకున్నా: “ఈ ప్రపంచము ఈనాటిదా! ఎన్ని తరాలు గతించేయి; సూర్యుణ్ణనుగమించే నీడల్లా ఇంకెన్ని తరాలు గతించనున్నాయి; బహుశా ఈ…
-
ప్రజాస్వామ్యం … లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్
. భయం వలనా, రాజీ పడడం వలనా ప్రజాస్వామ్యం ఇవాళా, ఈ ఏడాదీ రాకపోవడమే కాదు, ఎప్పటికీ రాదు. నా రెండు కాళ్ళ మీదా నిలబడడానికీ ఈ నేలని స్వంతంచేసుకుందికీ అవతలి వ్యక్తికి ఎంతహక్కుందో నాకు కూడా అంత హక్కే ఉంది. అన్ని విషయాలనీ ‘కాలమే నిర్ణయించనీ’ అనే వ్యక్తులను విని విని నాకు విసుగెత్తిపోయింది. రేపు అన్నది మరో రోజు. నేను పోయిన తర్వాత నాకు స్వాతంత్ర్యంతో పనిలేదు. నేను రేపటి రొట్టెతిని ఇవాళ బతకలేను.…
-
వసివాడిన నా పసిపాపకి … లూయిజా ఎడిలేడ్ హార్స్ ఫీల్డ్
. పువ్వులు మళ్ళీ మొగ్గతొడిగి విరబూస్తాయి మోడైన చెట్లు మళ్ళీ చిగిర్చి మారాకు హత్తుకుంటాయి విశీర్ణమైన మైదానాన్ని పచ్చిక తివాచీలా కప్పుతుంది కానీ, నువ్వుమాత్రం నా దరికి తిరిగి రావు! . నల్ల పిట్టా, గూటిగువ్వా, రసనిష్యందమైన గీతాలాలపిస్తూ, సిగ్గుదొంతరల వసంతాన్ని స్వాగతిస్తాయి, కానీ, నువ్వు మాత్రం నా దరికి తిరిగి రావు! . లేదు! వాడిపోయిన నీ లేబుగ్గలు ఇక ఎన్నిసార్లు వసంతం విరిసినా, మరి చిగురించవు దేవుని దివ్యసౌధాన్నలంకరించడానికి ఎక్కడో ఆకాశతీరాలకావల వికసిస్తాయి .…
-
My Lord ! … Viswanatha
. My Lord! The abode you commit me to live… Is an essence of intense darkness of the night, A veritable trove of abject poverty, disconsolate, And, dabbed with endless stream of tears. . And in that Stygian darkness my Lord! you once Flourished, eons ago; And, that day my humble cot was pervaded with a…
-
Grace of Mirth … Sowbhagya
. Look! Look at those creepers! Those ductile creepers thinner than ‘thin’ Are more like the tunes you hum within. How beautifully they have spun! . Look at those fledgling sprigs! They dangle as gently as your mirthful thoughts. Flowers appear like the smiles you broadcast on your way For that matter the very earth…