.

నాకో వ్యక్తి బాగా ముఖం పరిచయం,

లోపాలేమీ కనిపించని వాడు.

ఏడాదవుతుందో, లేదా కొంచెం ఎక్కువో

రోజూ మా ఇంటి పక్కనుండే వెళుతుండేవాడు.

అయితే అతనితో నే నెన్నెడూ మాటాడ లేదు.

.

ఓ సారి ఎందుకో

మూడు మైళ్ళ దూరం వెళ్ళడం తటస్థించింది.

అక్కడ అతను  ఓ వీధిలో తారసపడ్డాడు.  చేతికర్రతో సహా.

అతన్ని నేనూ నన్ను అతనూ

ఎగాదిగా చూసుకున్నాం చాలసేపు.

.

తర్వాత ఏదో దూరపుటూర్లో కనిపించాడు.

అతని ముఖం చూడగానే

అసంకల్పితంగా తలవంచి పలకరించాను.

అతను కూడా ఆశ్చర్యపోతూ,

వెంటనే తలవంచి పలకరించి,

పక్కనించి వెళ్ళిపోయాడు.

.

తర్వాత విదేశంలో కలిసినప్పుడు,

అతని చెయ్యి నా చేతిలోకి తీసుకున్నాను.

చాలా సేపు ఇద్దరం పిచ్చాపాటీ మాటాడుకున్నాం.

ఏదో వెయ్యేళ్ళబట్టి పరిచయం ఉన్నవాళ్ళలా.

.

ఇటీవల,

ఇద్దరం వనభోజనానికి వెళ్ళినప్పుడు,

అతను తెచ్చినది నేను తిన్నాను.

అతను పడిన కష్టాలు అతనూ,

నా దేశదిమ్మరి బాధలు నేనూ కలబోసుకున్నాం.

ఇద్దరం ఒకరికొకరు ప్రాణస్నేహితులమయిపోయాం.

.

నా కేమని అనిపిస్తుందంటే,

గొప్పా, బీదా తేడా లేకుండా

ఈ భూమ్మీద పుట్టిన ప్రతివారికీ

చిన్నతనంలోనో  పెద్దయ్యాకో ఏదో ఒక రోజు

అపరిచితులో, శత్రువులో ఇలానే తెలుస్తారు.

.

హెన్రీ డేవిడ్ థొరో

.

I knew a man by sight,
A blameless wight,
Who, for a year or more,
Had daily passed my door,
Yet converse none had had with him.

I met him in a lane,
Him and his cane,
About three miles from home,
Where I had chanced to roam,
And volumes stared at him, and he at me.

In a more distant place
I glimpsed his face,
And bowed instinctively;
Starting he bowed to me,
Bowed simultaneously, and passed along.

Next, in a foreign land
I grasped his hand,
And had a social chat,
About this thing and that,
As I had known him well a thousand years.

Late in a wilderness
I shared his mess,
For he had hardships seen,
And I a wanderer been;
He was my bosom friend, and I was his.

And as, methinks, shall all,
Both great and small,
That ever lived on earth,
Early or late their birth,
Stranger and foe, one day each other know.
.
Henry David Thoreau