-
యువ కవికి… రొనాల్డ్ స్టూవర్ట్ థామస్, వెల్ష్ కవి
తొలి ఇరవై ఏళ్ళవరకూ నువ్వు ఎదుగుతుంటావు; శారీరకంగా; అంటే, కవిగానే అనుకో, కానీ అప్పటికింకా నువ్వు కవిగా జన్మించవు. తర్వాతి పదేళ్ళలో ఉచితానుచితాలు తెలీకుండా కవిత్వంతో ఆతురంగా చేసే సహవాసంతో మెల్లమెల్లగా నీకు జ్ఞానదంతాలు మొలవడం ప్రారంభిస్తాయి. కవిత్వంతో నీ తొలిప్రేమకలాపాన్ని గంభీరంగా తీసుకుంటావు కానీ, ఆ కవితలతో నీకు అనుబంధాలు పెనవేసుకోవు తీరా నీ ప్రేమంతా స్పందనలేని హృదయరాణి గూర్చి వేదన వెలిబుచ్చడానికి పరిమితమైనపుడు, సిగ్గుపడిపోతావు. నలభైల్లోకి ప్రవేశించగానే అక్కడక్కడ రాతల్లో వెలిబుచ్చిన అందమైన భావాలూ, పదునైన…
-
పదచిత్రాలు… రిచర్డ్ ఆల్డింగ్టన్, ఇంగ్లీషు కవి
1 బాగా ముగ్గి ఘుమఘుమలాడుతున్న పళ్ళునింపుకుని వెనిస్ నగర కాలువల్లో తీరిగ్గా సాగుతున్న గూటిపడవలా ప్రియతమా! సమ్మోహపరుస్తూ నువ్వు, నిరాదరణకుగురైన నా మనోనగరంలో ప్రవేశించావు. 2 అటూ ఇటూ తిరిగి మాయమయే పక్షుల గుంపుల్లా నీలినీలి పొగ అంచెలంచెలుగా పైకిలేస్తోంది. నా ప్రేమ కూడా నీ వంకకు గంతులేస్తోంది … భయంతో వెనుకంజవేస్తూ, మళ్ళీ కొత్తగా చిగురులేస్తోంది 3 చెట్లలో చిక్కుకున్న పొగమంచులో లేతకుంకుమరంగులో సూర్యుడు అస్తమిస్తుంటే పాలిపోయిన ఆకాశంమీద పసుపుగులాబివన్నె చందురునిచందం కనిపిస్తున్నావు నువ్వు నాకు.…
-
మనిషి విశ్వంతో… స్టీఫెన్ క్రేన్, అమెరికను కవి
మనిషి విశ్వంతో అన్నాడు: “ప్రభూ! నేను ఉపస్థితుడనై ఉన్నాను.” “అంతమాత్రంచేత,” పలికింది విశ్వం సమాధానంగా “ఆ వాస్తవం, నీ అస్తిత్వాన్ని కొనసాగించడానికి నాలో ఏ విధమైన నిబద్ధతా కలిగించడంలేదు.” . స్టీఫెన్ క్రేన్ November 1, 1871 – June 5, 1900 అమెరికను కవి . . A Man Said to the Universe . A man said to the universe: “Sir I exist!” “However,” replied the universe,…
-
ఒక హిమ రాత్రి … బోరిస్ పాస్టర్ నాక్, సోవియట్ రష్యా
మంచు కురుస్తూ, కురుస్తూ ఉంది, ప్రపంచమంతటా సృష్టీ ఈ మూలనుండి ఆ మూలకి మంచుతో కప్పబడింది. మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది; ఒక కొవ్వొత్తి మండుతోంది. వేసవిలో దీపంచుట్టూ చేరి పురుగులు తమ రెక్కలు కొట్టుకున్నట్టు ఆరుబయట సన్నని తీగసాగిన మంచు పలకలు కిటికీ అద్దానికి కొట్టుకుంటున్నాయి. మంచు తుఫాను గాజు తలుపుమీద బాణాల్లా, శంఖాల్లా అకృతులు రచిస్తోంది. మేజా మీద ఒక కొవ్వొత్తి వెలుగుతోంది; ఒక కొవ్వొత్తి మండుతోంది. వెలుగునిండిన గదిలోపల, కప్పుమీద చిత్రంగా…
-
సానెట్ 04 … ఏడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి
(ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే 66వ వర్ధంతి సందర్భంగా) * నీ రూపాన్నీ, దాని గురించి నే కన్నకలలతో సహా నా జ్ఞాపకాలు పరిభ్రమించడానికి అనుమతించేది ఈ సిగరెట్టు కాల్చడం పూర్తయీదాకా మాత్రమే. నేలమీద నుసి నిశ్శబ్దంగా రాలుతుంటే నేపథ్యంలోని జాజ్ సంగీతంతో కలిసి చలిమంట వెలుగులో ముక్కలు ముక్కలుగా క్రీనీడలు గోడమీద వంకరలుపోతూ కత్తిలా పొడవుగా సాగేవరకే. ఒక లిప్త కాలం, ఆ తర్వాత అంతా ముగిసిపోతుంది. ఆ తర్వాత శలవు. వీడ్కోలు. కల కనుమరుగౌతుంది.…
-
కలలోని బాధ.. రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్, అమెరికను కవి
. నేను అడవిలోకి మరలిపోయాను, నా గీతం చెదరగొట్టబడిన ఆకులతోపాటు చెల్లాచెదరైపోయింది. ఆ అడవి అంచులకి ఒకసారి నువ్వు వచ్చేవు. (ఇది నా కల) వచ్చి చూసి చాలసేపు ఆలోచనలోపడ్డావు. కోరిక బలంగా ఉన్నా, లోపలికి అడుగుపెట్టలేదు. “ధైర్యం చాలడంలేదు, అతని అడుగులు చాలదూరం దారితప్పేయి… అతని తప్పు సరిచేసుకుంటె అతనే నన్ను కోరుకుంటాడు” అన్నట్టు వ్యాకులంగా ఉన్న నీ తలను అయిష్టంగా తాటించేవు. ఏంతో దూరం లేదు, చాలా దగ్గరగానే నిలబడి ఇదంతా…
-
మహానగరం… కన్స్టాంటిన్ కవాఫిజ్, గ్రీకు కవి
నువ్వు అన్నావు:”నేను వేరేదేశం వెళిపోతాను, మరో తీరానికి చేరుకుంటాను, ఈ నగరం కంటే మెరుగైనది మరొకటి వెతుక్కుంటాను. నేను ఏది ప్రయత్నించినా అది విఫలమౌతూనే ఉంది నామనసు జవజీవాలు తప్పి, సమాధిచెయ్యబడినట్టుంది. ఎన్నాళ్ళని ఇక్కడ నా మనసుని బూజుపట్టేలా ఉగ్గబట్టుకోను? నేనెటు తిరిగినా, ఏ దిక్కుచూసినా, చివికి జీర్ణమైన నా జీవితమే గోచరిస్తోంది. నేను ఇన్నాళ్ళూ ఇక్కడే గడిపి నా జీవితాన్ని వృధాచేసుకున్నాను, పూర్తిగా సర్వనాశనం చేసుకున్నాను.” నీకెన్నడూ మరొక కొత్తదేశం కనిపించదు. మరో తీరమూ అందదు.…
-
కవిత్వస్పృహ… పాబ్లో నెరూడా, చిలియన్ కవి
సరిగ్గా ఆ వయసులో కవితాస్పృహ నాలో ప్రవేశించింది… నన్ను వెతుక్కుంటూ. నాకు తెలీదు. అదెక్కడనుండి వచ్చిందో మంచులోంచి వచ్చిందా, ప్రవాహంలోంచి వచ్చిందా తెలీదు. అదెలా వచ్చిందో ఎప్పుడొచ్చిందోకూడా తెలీదు. నిజం. అవి గొంతులు కావు, అవి మాటలు కావు, నిశ్శబ్దమూ కాదు, నడుస్తున్న నన్ను రమ్మని ఆజ్ఞాపించింది చీకటికొమ్మలమాటునుండీ, అకస్మాత్తుగా అన్నిచోటులనుండీ వీశృంఖలమైన అగ్నికీలలలోంచో ఒంటరిగా తిరిగి వస్తున్నపుడో, ఏ ముఖమూలేక పడున్న నన్ను ఒక్కసారిగా తాకింది. నాకేం చెప్పాలో తెల్లీలేదు నోటమాటలు రాలేదు ఎలా పలకరించాలో…
-
పళ్ళు కొయ్యవద్దు… ఏడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే
ఎన్నడూ, ఎన్నడూ కొమ్మనుండి పళ్ళు కొయ్యవద్దు కోసి తట్టల్లోకి ఏరుకో వద్దు. ప్రేమతో తినేవాడు పండు ఎక్కడ వేలాడితే అక్కడే తినాలి, కొమ్మలు రెల్లు పోచల్లా అలవోకగా వంగితే వంగనీ పండు గడ్డిలో మెరుస్తూనో, చెట్టుకి వాడిపోతూనో కనిపించనీ, ప్రేమతో తినాలనుకున్నవాడు తీసుకోగలిగింది తనపొట్ట ఎంత పడితే అంత మాత్రమే. జేబుల్లో ఏదీ దాచుకోకూడదు పైమీద కండువాల్లోనూ పట్టుకోకూడదు ఎన్నడూ పళ్ళు చెట్టునుండి కోసి తట్టల్లోకీ తొట్టెల్లోకీ ఏరుకోకూడదు. ప్రేమ లేని ఋతువు తెగులు పట్టిన తోటలో…
-
ఒడంబడిక … ఏజ్రా పౌండ్, అమెరికను కవి
వాల్ట్ వ్హిట్మన్! నేను నీతో ఒడంబడిక చేసుకుంటున్నాను — నిన్ను చాలా కాలం అసహ్యించుకున్నాను. నేను నీ దగ్గరకి ఒక వయసొచ్చిన కొడుకు మూర్ఖుడైన తండ్రిదగ్గరకి వచ్చినట్టు వచ్చేను ఇపుడునాకు నీతో స్నేహం చెయ్యగల విజ్ఞత వచ్చింది కొత్త చెట్లను నరికింది నువ్వు; వాటిని వస్తువులుగా మలచవలసిన సమయం ఆసన్నమయింది. మనదగ్గిర ఒక చేవగల కర్ర, వేర్లూ ఉన్నాయి మనిద్దరం ఒక అంగీకారానికి వద్దాం. . ఎజ్రా పౌండ్ (30 October 1885 – 1 November…