అనువాదలహరి

తండ్రీ! కొత్తగా మొలకెత్తుతున్న గడ్డిపరకలపై తేల్చితేల్చి ఎలా నడవాలో నాకు బోధించు; క్రూరమైన ఈ ప్రపంచం చేసే గాయాలని రాయిలా తట్టుకోగల ఆత్మనిబ్బరాన్ని ప్రసాదించు; కానీ, ఈ మనసునిమాత్రం నీ శక్తితో నిలబెట్టి, పువ్వుల్లా నిరాడంబరంగా ఉండేలా అనుగ్రహించు; ఆర్ద్రత నిండుకున్న ఈ హృదయకలశాన్ని నిండనీ ఎర్రని పాపీ పువ్వుల్లా తలెత్తి ఎదురుచూస్తూ; జీవితం దాని ఔన్నత్యాన్ని తేలికగా తీసుకోనీ పండిన పాపీలు వినమ్రంగా తలవాల్చుకున్నట్టు; మనసు నైరాశ్యంలో కూరుకుపోయినప్పుడూ, తొలిచిగురుతో తిరిగి బతుకుని ప్రారంభించినపుడూ చెట్లలా…