అనువాదలహరి

ఒక గుండ్రని పండులా, కవిత స్పర్శకి తెలిసి మౌనంగా ఉండాలి ఎప్పటివో పాతపతకాలు బొటనవేలితో మాటాడినట్టు మూగగా మాటాడాలి నాచుపట్టిన కిటికీపక్క నాపరాయిపలకలు భుజాలరాపిడికి  అరిగినట్టు చప్పుడుచెయ్యకుండా అరిగిపోవాలి ఎగురుతున్న పక్షుల్లా కవిత భాషాతీతంగా ఉండాలి నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా కాలానికి తెలియకుండా అది కదలాలి చీకటికి చిక్కుపడ్డ చెట్లు విస్తరిస్తున్న వెన్నెలలో ఒకటొకటిగా కొమ్మలు కనిపించినట్టు, అర్థమవాలి శీతకాలపు చెట్ల ఆకుల వెనక కదిలే చంద్రుడిలా ఒక్కొక్క జ్ఞాపకపు పొరా విడిచిపెట్టాలి నెమ్మదిగా నింగినెక్కుతున్న చంద్రుడిలా…