అనువాదలహరి

ఆనందం పరాకాష్ఠకు చేరిన ఈ క్షణం దాకా నా జీవితం జీవితం కాదు. అపవాదుల భయం లేకుండా నేనిపుడు అనొచ్చు, నేను నీదాన్ని కాదు, నేను నువ్వే. ఈ కాయము శ్వాసించింది, నడిచింది, నిద్రించింది దానితో ప్రపంచం అంతా నమ్మింది ఇందులో ఆత్మ ఉండి ఈ పనులన్నీ చేయిస్తోందని. కాని వాళ్ళంతా పొరబడ్డారు. ఎందుకంటే, కీ ఇచ్చిన వాచీ నడిచిన తంతే నా చేష్టలూను; నిన్ను కలిసినదాకా ఈ ఒరిండాకి ఆత్మ అంటూ ఒకటి లేనే లేదు.…

దేముడు మొదట మనిషిని సృష్టించినపుడు ప్రక్కన ఒక గ్లాసునిండా వరాలు ఉంచుకున్నాడు, తనలో తాను “మనం మనదగ్గర ఉన్నదంతా ఇచ్చెద్దాం. చెల్లా చెదరుగా ఉన్న సృష్టిలోని సంపదలన్నీ ఒక్కచోటకి పోగుపడనిద్దాం” అనుకున్నాడు. అనడమే తడవు, ముందు బలం దారి తీసింది; అందం దాన్ని అనుసరించింది, తర్వాత వివేకం, కీర్తి, ఆనందం: ఉన్నవన్నీ అయిపోయిన తర్వాత, దేముడు ఒక క్షణం ఆగేడు, అన్ని సంపదలలోకీ అట్ట అడుగున “విశ్రాంతి” పడిఉండడం గమనించేడు. ఇలా అనుకున్నాడు: నా జీవికి ఈ…

తొలిసంజ మేల్కొలపగలిగిన అన్నిటినీ మేల్కొలిపింది స్వేచ్ఛగా తిరిగే పిచుకల్నీ, పిట్టల్నీ, కోయిలలనీ, గొల్ల వనిత పాటల్నీ, తోటమాలి దోకుడుకత్తి చప్పుడునీ, ప్రభాత ప్రార్థన ఘంటనీ, గండు తుమ్మెదలనీ: మంచోడుతున్న మొక్కజోన్నకంకులపై మిణుగురులు సేదదీరుతున్నై, విద్యార్థి సరిచెయ్యడం మరచిన లాంతరు వత్తుల్లా, నదీ తీరాన్న అవి కొడిగడుతున్నాయి. కందిరీగ తన ఝంకారం మరిచిపోయింది కొండమీదా, మైదానం మీదా కీచురాళ్ళు నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి, రైతు తుపాకికి చప్పుడుకి దౌడుతీస్తున్న ఏనుగుల మందలా రాత్రి భయాలూ, పీడకలలూ, ప్రతి ఒక్కటీ తొలికిరణానికి…