అనువాదలహరి

నానమ్మ పాత చేతికుర్చీలో కూచుని నిర్లిప్తంగా సమయం తెలీకుండా అల్లుకుంటోంది; శాంతంగా, అయినా గంభీరంగానే, ముగ్గుబుట్టతలతో గతకాలపు బాదరబందీలు నెమరువేసుకుంటోంది. మనవరాలు మోకాళ్ళమీద హాయిగా కూచుని నానమ్మ ముణుకుమీద మోచేయి ఆనించి ఏదో ముఖ్యమైన విషయాన్ని ఎలా చెప్పాలా అని దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టు ఇట్టే తెలిసిపోతోంది. అల్లికసూదులు టకటకమని కదిలిపోతున్నాయి నాజూకైన రెండు చేతులు కళ్ళని మూసీదాకా, సిగ్గుపడుతూ, మురిపెంగా ఆ అమ్మాయి అడిగింది “తాతయ్య పెళ్లిచేసుకోమని నిన్నెలా అడిగేరో చెప్పవా?” అని. ఒక్కసారి అల్లుతున్నదీ, గిరగిర…