వర్గం: అనువాదాలు
-
దేశమంటే ఏమిటి?… సర్ విలియం జోన్స్, వెల్ష్ కవి
దేశమంటే ఏమిటి? ఎత్తైన ప్రాకారాలూ, కూలీలు శ్రమపడికట్టిన మట్టిదిబ్బలూ, మందమైన గోడలూ, ద్వారాల చుట్టూ కందకాలూ కాదు; గోపురాల్లా అంతస్థులమీద అంతస్థులూ, తళుకులీనే శిఖరాలూ కాదు; తుఫానులనుసైతం ధిక్కరించి, శక్తిమంతమైన నౌకాదళం తిరుగాడే విశాలమైన సముద్రతీరాలూ, పొడవైన ఓడరేవులూ కాదు; సంస్కారహీనమైన కొంచెపుదనం ఆడంబరంగా వెదజల్లే సెంటు వాసనలతో నిండి, దేశపతాక రెపరెపలాడే న్యాయస్థానాలూ కాదు; అవును కానే కాదు. దేశమంటే ఉదాత్తమైన వ్యక్తులు, అనాగరికులూ, మందమతులకంటే మహా శక్తివంతులు అడవుల్లో, పొదల్లో, కొండ గుహల్లో మృగాలు…
-
కల్పన… బెన్ జాన్సన్, ఇంగ్లీషు కవి
ఓ కల్పనా! నీ జీమూత గుహలనుండి బయటకి రా! నీ వన్నె వన్నెల రెక్కలను విస్తరించు. ఇప్పుడు నీ అన్ని ఆకారాలూ అంగీకారమే వస్తువుల అన్ని స్వరూపాలూ ఆమోదయోగ్యమే; ఒక ఉధృత ప్రవాహంలా ఊహాచిత్రాలు సృష్టించు, అవి రక్తమాంసాలు కలిగి ఉండాలి, జడత్వాన్ని కాదు; అవి వట్టి పగటి కలలు అయితే అవనీ, కానీ అవి సుగంధంలా తేలిపోవాలి అన్ని ఇంద్రియాలనూ లోబరచుకోవాలి, మా కళ్ళమీద నిద్రలా అల్లనల్లన వాలాలి లేదా సంగీతంలా చెవులపడాలి. . బెన్…
-
ఒక చక్కని ఉదయం… జాన్ స్టెర్లింగ్, స్కాటిష్ రచయిత
ఓ అగోచరమైన దివ్యాత్మా! నీ నుండి ఒక అపూర్వమైన ప్రశాంతత ప్రసరిస్తోంది, భూమ్యాకాశాలు ఉప్పొంగుతున్నాయి! వృక్షాలూ, కొండలూ, వాకిళ్ళూ స్పష్టంగా మెరుస్తున్నాయి, నీ విశాలమైన సాగరం నలుదిక్కులా సేదదీరుతోంది. ఊదారంగు ఆకాశ నేపధ్యంలో గిరిశిఖరాల వరుస స్పష్టంగా, నిలువుగా, నల్లని రాళ్లతో, లోయలతో కనిపిస్తోంది, అనాచ్చాదితమైన వెలుగు రేకలు విశాలంగా పరుచుకుంటున్నాయి దూరంగా రోదసిలో నీ ఉనికికి ఆటపట్టయిన శూన్యంలో. ఎక్కడో మ్రోగుతున్న గంటలు, మంద్రంగా ఘోషిస్తున్న సముద్రమూ, అడవిలో, ఊసులాడే పొదల్లో పక్షులుపాడే కమ్మని పాటలూ…
-
సెయింట్ అగస్టీన్ జీవితంలో ఒక రోజు… అజ్ఞాత కవి
సెయింట్ అగస్టీన్ చాలసేపు ఆ పేజీమీద దృష్టిపెట్టాడు, సందేహాల పరంపర అతని మనసంతా అలముకుంది; భగవంతుని నిగూఢమైన స్వరూపంలో, మూడు మూర్తులు కలగలసి ఎలా ఉన్నాయి, అని ఆలోచించాడు. అతనికి ఆలోచిస్తున్నకొద్దీ అతనికి అసాధ్యంగా కనిపించసాగింది ఒకదాని తర్వాత ఒకటి ఒరుసుకొస్తున్న సందేహాలు నివృత్తిచెయ్యడం పెను తుఫానులో చిక్కుకున్న ఓడని అదృష్టం ఎక్కడకి విసిరెస్తే అక్కడకి చేరినట్టు అతని మనసు కకావికలమై, సాంత్వన దొరకక అల్లాడుతోంది. బుర్రవేడేక్కిపోయి, సంపుటాన్ని మూసి పక్కనబెట్టి సముద్రపొడ్డుకి కాసేపు మనశ్శాంతికోసం తిరగడానికి…
-
నిజమైన ప్రేమ తీరు … షేక్స్పియర్
ఇది షేక్స్పియర్ 400 వ వర్థంతి సంవత్సరం నే నిప్పటివరకు చదివినదాని బట్టీ చూసినవీ, కథలు కథలుగా విన్నదాన్ని బట్టీ నిజమైన ప్రేమికుల జీవితాలెప్పుడూ సజావుగా సాగలేదు. అయితే అవి అంతరాలున్న వర్గాలకు చెందడమో వయసులబట్టి చూస్తే పొందిక లేకపోవడమో, లేకపోతే హితుల ఎంపికమీద ఆధారపడడమో; ఒక వేళ ఎంపికలో సానుభూతి ఉండి ఉంటే, అవి యుద్ధమో, మరణమో, లేక రోగం వల్లనో ప్రేరితమై పరిగెత్తే నీడలా, కరిగిపోయే కలలా, ధ్వనిలా ….. క్షణమాత్రం ప్రభావం చూపుతాయి.…
-
ప్రభాతసమయం… సర్ విలియం డేవినంట్, ఇంగ్లీషు కవి
భరతపక్షి తన జలస్థావరాన్ని విడిచి, మంచుపేరిన రెక్కలల్లార్చి గాలిలోకి ఎగురుతోంది, ప్రభాతమా! తూరుపున నీ కిటికీ తలుపు తడుతోంది వెలుగునభ్యర్థిసూ, అవ్యక్తగీతాలాలపిస్తోంది; లే! లే! నీ కన్నుల్లో తన అందాన్ని సరిదిద్దుకోకుండా ఉదయకాంత బయటకి రాలేదులే. వేగుచుక్కకి వర్తకుడు వేయి దండాలు పెట్టుకుంటున్నాడు హాలికుడు అరుణబింబాన్నిబట్టి ఋతువులు లెక్కిస్తున్నాడు; తన ప్రేయసి కంటే ముందులేచిన ప్రియుడు ఆ రేండూ ఏమిటో తెలియక వింతగా చూస్తున్నాడు. లే! లే! ఆ మంచుముసుగునుచీల్చుకుని రా ప్రభాతమా! చీకటితెరలు తీసి, రోజుకి…
-
మండుతున్న పొద… ఫాస్టర్ డేమన్, అమెరికను
ఈ అనంత విశ్వంలో నిలబడి ఒక రోజు నన్ను నేను ఒక మహావృక్షంగా ఊహించుకున్నాను అంతే, నా గుండె అమాంతం పచ్చగా మెరుస్తూ వ్యాపించే చిగురాకుల్లా ముందుకు చొచ్చుకుపోసాగింది నా చేతులు నాకు సజీవమైన చెట్టుకొమ్మల్లా అనిపించి నా శరీరం వింత అనుభూతిని పునః పునః అనుభవించింది. నా వెన్నులోంచి ఒక్క సారిగా జీవ ప్రసరణ గుండెలోంచి రక్తం దూకినట్టు కొనసాగింది. నీ చెప్పులు పక్కన విడిచిపెట్టు (నిశ్శబ్దం) నీ పాదాన్ని ఒక పవిత్రస్థలంలో ఉంచు. నా…
-
జీవనవిహారం… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి
మనిద్దరం వినీలాకాశం క్రింద మహానగాగ్రాల శిఖరాలపై రెక్కలు బారజాపుకుని గాలిలో జంటగా ఎగిరే పక్షులం. సూర్యకాంతి మనని రంజిస్తుంది పేరుకున్న మంచు విస్మయపరుస్తుంది పల్చబడి చెదురై, చిక్కులుపడుతూ మన వెనక మేఘాలు గిరికీలుకొడతాయి మనిద్దరం పక్షులులాంటి వారిమి; కానీ మృత్యువు తరుముకొచ్చి దానికి మర్త్యులమై మోకరిల్లినపుడు, మనలో ఒకరు నిష్క్రమించగానే, రెండవవారు అనుసరింతురు గాక! ఈ గగనవిహారము ముగియుగాక! చితిమంటలు చల్లారుగాక! పుస్తకము మూసివెయ్యబడుగాక! . సారా టీజ్డేల్ August 8, 1884 – January 29,…
-
పాపాయి… జార్జి మెక్డొనాల్డ్, స్కాటిష్ కవి
ప్రియమైన పాపాయీ ఎక్కడనుండి ఇక్కడకు వచ్చేవు? ఈ విశాల విశ్వంలోంచే నీదగ్గరకు వచ్చేను? నీ కళ్ళు ఎందుకు అంత అందంగా నీలంగా ఉన్నాయి? ఓ అదా, నేను వస్తుంటే ఆకాశం రంగు అంటుకుంది ఆ కళ్ళలో వెలుగులెందుకు చక్రాల్లా తిరిగి మెరుస్తున్నాయి? అందులో నక్షత్రాల తునకలు కొన్ని చిక్కుపడిపోయాయి నీ కన్నుల్లో అస్రుకణం ఎక్కడినుండి వచ్చింది? నేనిక్కడికొచ్చేసరికి నాకై అది ఎదురుచూస్తోంది. నీ నుదురెందుకు మెత్తగా ఉన్నతణ్గా కనిపిస్తోంది? ఓ అదా, మెత్తని చెయ్యొకటి నే వస్తుంటే…
-
సానెట్ 8… షేక్స్పియర్
ఇది షేక్స్పియర్ 400 వ వర్ధంతి సంవత్సరం *** వినగల మధురగీతమున్నప్పుడు, విషాదగీతమేలవినాలి? తియ్యందనాలు పోట్లాడుకోవు, ఒకదాని సన్నిధిలో ఒకటి అతిశయిస్తాయి నీకు ఆనందంతో సమర్పింపబడనిదాన్ని బలవంతంగా ప్రేమించడమెందుకు? నీకు చిరాకుకలిగించేదాన్ని ప్రేమగా స్వాగతించడమెందుకు? ఒద్దికగా కలగలిసిన స్వర అనుస్వరాలమేళవింపు వాటి సమాగమం నీ చెవులకు ఇంపుగా వినిపించడంలేదంటే, ఒంటరితనంలో భరించవలసి వస్తున్న విషయాలకూ ఆ భ్రమకు… నిన్ను సుతిమెత్తగా మందలిస్తున్నాయన్నమాట. ఒకసారి గమనించు, ఒక తీగ, రెండవదానికి సరిగ్గా తగిన జోడీ ఒకదాని నొకటి ప్రోత్సహించుకుంటూ రాగమధురమౌతున్నాయి.…
అనువాదలహరి 