వర్గం: అనువాదాలు
-
కరెంటు తీగలు… ఫిలిప్ లార్కిన్., ఇంగ్లీషు కవి

ఈ కవితలో గొప్ప సౌందర్యం ఉంది. ఒకలా చూస్తే నిరాశావాదంలా కనిపిస్తున్నా, అది కవి లక్ష్యంకాదు. ఇక్కడ తీగెలు నిజం తీగెలు కానక్కరలేదు. అవి ప్రతీకలు మాత్రమే. సమాజంలో పాతుకు పోయిన మూఢనమ్మకాలూ, ఆచారాలూ, సంప్రదాయం పేరిట చలామణీ అయే ఏ అలవాట్లైనా కావచ్చు. ఇవి మానసికంగా ఒక గోడను, ఒక బలహీనతను యువతలో సృష్టిస్తాయి. అంతేకాదు, ఈ రకమైన ఆచరణలకీ, జీవితంలో మనంచేసే కృషికి లభించే ఫలితాలకీ ఏ రకమైన సమసంబంధ సామ్యం లేకపోయినా, ఏదో రకంగా ఈ రెండింటికీ…
-
నీలి రంగు కిటికీలోంచి ఒక దృశ్యం… ఎర్నెస్టో కార్దెనల్, నికరాగువా కవి

ఆ గుండ్రటి చిన్ని కిటికీలోంచి అంతా నీలిమయం నేల నీలం, లేత నీలం, ఆకాశవర్ణం, అంతా నీలి నీలి రంగు. నీలవర్ణపు సరస్సులు, నీలి నీలి మడుగులు, నీలి రంగు అగ్నిపర్వతాలు ఇంకా దూరంగా ఉన్న నేలంతా నీలమే నీలి రంగు దీవులూ, కాసారాలూ. దాస్యశృంఖలాలు త్రెంచుకున్న నేల తీరే అంత! నా ఉద్దేశ్యంలో. ఎక్కడైతే ప్రేమకోసం అందరూ పోరాడుతారో, ఎక్కడ దోపిడీ, ద్వేషమూ లేక జీవిస్తారో, ఒకర్నొకరు ఆప్యాయతతో చూసుకుంటుంటారో, ఆ నేల చాలా సౌందర్యంగా ఉంటుంది.…
-
The Night Side … Sivala Jagannadha Rao, Telugu, Indian
[Born in 1945, Sivala Jagannadha Rao entered literary field in 1965 with his short story ‘Sita’. Though he did not have any formal education, he has more than 250 short stories and a dozen novels to his credit. Some of his short stories and three of his novels won state-level awards. Though his narration looks…
-
Dead of Night – Sowbhagya, Telugu, Indian Poet
Look where you will Flowers are asleep – smiles are asleep and so are the doves— peacefully. cool breeze soars high up to greet the milky-way Moonlight descends to soothe pent-up hearts. beating rhythmically over the sea Tides lull earth to sleep. Branches rollick the twigs in their cradle laps And the heavens look like…
-
అంతా అయిన తర్వాత … సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి
ఇప్పుడు నువ్వంటే నాకు ప్రేమ లేదు, నీకూ నే నన్నా ప్రేమ లేదు, అద్భుతమైన పెను తుఫానులా ప్రేమ మనల్ని తాకి, వెళ్ళిపోయింది. అయినప్పటికీ, మనిద్దరి మధ్యా దూరాలూ, కాలమూ పెరుగుతున్నకొద్దీ ఏవో చిన్న చిన్న విషయాలు జ్ఞాపకానికి వస్తూనే ఉంటాయి: వానతోపాటు వచ్చిన వాసన చినుకులతోపాటు నేలమీదకి జారి అక్కడ రాలిన ఎండుటాకుల్లోకీ పుష్పించే లతాగుల్మాలలోకి చేరినట్టు… స్ఫటికాల్లాటి వానబిందువులు అక్కడి సాలెగూళ్ళ వలలపై తేలి మిణుకుమనే తారకలతో సామ్యాన్ని ఆపాదించుకున్నట్టు. . సారా టీజ్డేల్…
-
దీవులు… ఆర్చిబాల్డ్ మెక్లీష్, అమెరికను కవి
సాగర దీవుల్లోని గేలిక్ ప్రజల్లా ముసలివాళ్ళు జీవితాల్ని వెలారుస్తారు, సముద్రపుటొడ్డున పొలమూ, ఒక భార్యా, కాసేపు కొడుకులనిపించుకునే పిల్లలూ; కొంత కాలానికి భార్యా, సముద్రపుటొడ్డు పొలమూ సముద్రపు హోరూ, దాని గురించిన ఆలోచనలూ, పిల్లలూ … అందరూ ఆ నీటిమీదనుండే ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతారు. చివరకి పెద్దకొడుకూ ఆఖరి కూతురూ కూడా ఆ నీటిబాటనే జీవితాన్ని వెతుక్కుంటూ కనుమరుగైపోతారు. కడకి ఆ ఇద్దరూ… ముసలాడూ, ముసల్దీ మిగుల్తారు ఆ సాగర ద్వీపం మీద. ముసలివాళ్ళు మాటాడుకునేట్టుగానే మాటాడుకుంటూ తలూపుకుంటూ,…
-
నేను పెద్దవాణ్ణవుతున్న కొద్దీ… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికన్ కవి
చాలాకాలం క్రిందటి మాట. నేను నా కలని పూర్తిగా మరిచేపోయాను. కానీ అప్పుడు ఆ కల నా కళ్ళముందు కదలాడేది సూర్యుడిలా ప్రకాశవంతంగా అందమైన నా కల! తర్వాత ఒక గోడ లేచింది నెమ్మది నెమ్మదిగా నాకూ నా కలకీ మధ్య ఒక అడ్దుగోడ ఆకాశాన్ని తాకేదాకా లేస్తూనే ఉంది ఆ గోడ. పెద్ద నీడ. నేను నల్లగా. నేను ఆ నీడలో పరున్నాను. ఇపుడు నా కళ్ళకెదురుగా నా కల వెలుగు లేదు. నా మీదా…
-
వాసంత ప్రభాతవేళ… ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్, అమెరికను కవయిత్రి
ఇంత చక్కని మనోజ్ఞ వాసంత ప్రభాతవేళ హృదయమా! ప్రాణప్రదమైన నా ప్రియుని అడుగుజాడలు తెలుపవా? అప్పుడు నేను నా స్వామికి, నా ప్రభువుకి ఉచితమైన దృక్కులతో, నైవేద్యములతో త్వరత్వరగా ఎదురేగి స్వాగతిస్తాను సప్తవర్ణాల ఇంద్రధనుస్సులను సృష్టించే తుంపరలుగా మహోన్నతమైన శిలలపై పతనమయే నీటిచాలుల అతని కనుగొంటే, అవి నే తెచ్చే కలలకు సాటిరావని గ్రహిస్తాడు; తెల్లని ఎండలో తళతళలాడే పచ్చని గోరింటలతో మైదానం కళకళలాడే చోట అతని దర్శించితినా ‘ఆమె బంగారురంగు శిరోజసౌందర్యము ముందు ఈ పూలసౌందర్యమేకాదు,…
-
The Lost Case… Sriraj Ginne, Telugu, Indian
Sriraj Ginne (Born: November 22, 1946) ******** “A lawyer shouldn’t discriminate between one case and the other. Doing justice to one’s clients is true dispensation of justice,” is what lawyer Sundara Ramayya always told his colleagues. Everybody knew that only Sundara Ramayya had the knack of distancing ‘in’ from ‘justice’ jumbling with words and…
-
చెట్టునుండి రేగుపళ్ళు రాలుతున్నాయి…అజ్ఞాత చీనీ కవి.
చాలా కాలం క్రిందట ఒక కథ చదివేను. పేరు గుర్తు రావటం లేదు. అందులో కథానాయకుడికి ఒక అమ్మాయిమీద మనసుంటుంది. దగ్గర చుట్టం కూడా. అమ్మాయి వాళ్ల దగ్గరనుండి సంబంధం కలుపుకుందామని కబుర్లు వస్తుంటాయి. ఇష్టం లేనపుడు ‘నాకప్పుడే పెళ్లి వొద్దు అనడం ఒక ఆనవాయితీ’. అబ్బాయి వాళ్లింట్లో తల్లీ, వదినా, అన్నా ఒక్కొక్కరే కథానాయకుడి అభిప్రాయం కనుక్కుందికి ప్రయత్నిస్తారు వేర్వేరు సందర్భాలలో. సిగ్గుకొద్దీ ‘నాకప్పుడే పెళ్లి వొద్దు’ అని అనేవాడు వాళ్లతో. దానితో, చివరకి మన…