వర్గం: అనువాదాలు
-
రైలుపెట్టెలోంచి… రాబర్ట్ లూయీ స్టీవెన్సన్, స్కాటిష్ కవి
యక్షిణుల కన్నా వేగంగా, మంత్రగత్తెలకన్నా వడిగా, గుట్టలూ, ఇళ్ళూ, కంచెలూ, కందకాలూ; యుద్ద్ధంలో సేనలు దాడి చేస్తున్నట్టు పొలాల్లోంచి, గుర్రాలు, పశువుల మధ్యలోంచి; కొండలూ, మైదానాల వింతలన్నీ తరుముకొస్తున్న చిక్కని వర్షంలా పరిగెడుతునాయి; రెప్పపాటులో రంగులేసిన స్టేషన్లు మళ్ళీ కనిపించకుండా మాయమౌతునాయి. అక్కడో కుర్రాడు చూడానికి కష్టపడి ఎగబాకుతున్నాడు ముళ్ళకంపల్ని తనొక్కడూ పక్కకి తొలగించుకుంటూ; ఇక్కడొ దేశదిమ్మరి నిలబడి తేరిపారి చూస్తున్నాడు; అడివిపూలని మాలలల్లడానికి పచ్చని తీగ అదిగో! రోడ్డు మీద పరిగెత్తే గూడుబండి ఇదిగో మనుషులతో…
-
ఆదర్శం… జేమ్స్ ఫెన్టన్, ఇంగ్లీషు కవి
నేను వచ్చింది ఇక్కడనుంచి నేను వెళ్ళినది ఈ త్రోవ. ఇది చెప్పడానికి కష్టమూ కాదు అవమానకరం అంతకన్నా కాదు. వ్యక్తిత్వం వ్యక్తిత్వమే. అదేమీ తెర కాదు. ఒక వ్యక్తి తనేమిటో తప్పకుండ గౌరవించాలి. ఇదీ నా గతం దాన్ని నేను వదులుకో లేను. ఇది కష్టమే. కానీ, ఇదే ఆదర్శం. . జేమ్స్ ఫెన్టన్ 25 April 1949 ఇంగ్లీషు కవి, సాహిత్య విమర్శకుడు. చిన్న చిన్న పదాలతో, ఆత్మవంచన చేసుకోవడాన్ని (Hypocrisy)…
-
సానెట్II … జార్జి శాంతాయన, స్పానిష్- అమెరికన్
నీతోపాటే నాలో కొంతభాగంకూడా మరణించింది. నా మనో జన వనంలో శీతగాలి ఒక చెట్టును మోడుని చేసింది. ఇక మరి అది ఎన్నడూ పచ్చదనానికి నోచుకోదు. గుడీ, చలికాగేపొయ్యీ, ఊరి రోడ్డూ, సముద్రతీరమూ, తాము కోల్పోయిన స్నేహానికి అలవాటుపడుతున్నాయి. మరొకరు, నేనెంతకోరుకున్నా, దొరక లేదు, ఒక్క రోజుకే, నే నెంతో ముసలివాడినయిపోయాను. అయినా, నేను నాజ్ఞాపకాలని పదిలపరచుకుంటాను… నీ ఔదార్యం, లేతహృదయాలకిచ్చే చనవూ నీస్నేహాన్ని పొందగలిగే గౌరవమూ; ఒకప్పుడు ఇవి నావి, నాజీవితం వాటితో వన్నెకెక్కింది. ఇందులో…
-
లాయర్లకి చాలా ఎక్కువ తెలుసు…కార్ల్ సాండ్ బర్గ్… అమెరికను కవి
బాబ్! లాయర్లకి చాలా ఎక్కువ తెలుసు. వాళ్ళు జాన్ మార్షల్ పుస్తకాలకు సహపాఠులు. వాళ్లకి అన్నీ తెలుసు, చనిపోయినవాడు ఏమిటిరాసేడో బిగుసుకున్న మృతహస్తం, కూలుతున్న వేలి కణుపులూ, మెత్తగా, తెల్లగా పొడిలా రాలుతున్న చేతి ఎముకలూ. లాయర్లకి బాగా తెలుసు చనిపోయినవాడి మనసులోని మాట ఏమిటో. బాబ్! గీచి గీచి బేరమాడే లాయర్ల మాటల్లో ‘అయితే’లు, ‘కానీ’లు, ‘అయినప్పటికీ’లు సులభంగా జారుతాయి. చాలా ‘ఇంతకుముందు చెప్పినప్పటికీ’లు … రావడానికీ పోవడానికీ చెప్పలేనన్ని ద్వారాలు. బాబ్! లాయర్లు పని…
-
ప్లాట్ ఫారం పిల్లలు… సీమస్ హీనీ, ఐరిష్ కవి
వేస్తున్న రైలురోడ్డుపక్క మట్టిగుట్ట ఎక్కేం మేము మా కళ్ళూ … టెలిఫోను స్థంభాలమీది పింగాణీ కప్పులూ… మెరుస్తున్న తీగలతో సమతలంలో ఉన్నాయి చేతితో అలవోక గీసిన గీతలా తూర్పునుండి పడమరకి మైళ్ళకు మైళ్ళు సాగిపోయాయి… పిచ్చుకల బరువుకి వాలిపోతూ. మేం పిల్లలమి, తెలుసుకోవలసినది మాకేం తెలీదు అనుకుంటున్నాం. మెరిసే నీటి బిందువుల రూపంలో మాటలు తీగెల్లోంచి ప్రవహిస్తాయనుకున్నాం. ఆకాశపు అందాలను తనలో నింపుకున్న ప్రతి తీగా, దాని మీది తళతళలూ, మేమూ అంతా…
-
పానశాల … జలాలుద్దీన్ రూమి, పెర్షియన్ కవి
రోజల్లా దానిగురించి ఆలోచిస్తాను, రాత్రయేక చెబుతుంటాను. నేను ఎక్కడినుండి వచ్చేను, నేను ఇక్కడ చెయ్యవలసినదేమిటి? నాకైతే ఏమీ తెలియదు. నా ఆత్మ మాత్రం ఎక్కడిదో… అది మాత్రం నిశ్చయం, నేను చివరకి అక్కడకి చేరుకోవాలనుకుంటున్నాను. ఈ తాగుడు అలవాటయింది వేరే పానశాలలో. నేనక్కడికి చేరుకున్నానంటే, నాకు మత్తు పూర్తిగా వదులుతుంది. ఈ మధ్యకాలంలో నేను ఖండాంతరం నుండి వచ్చి పక్షిశాలలో కూర్చున్న పక్షిలా ఉన్నాను, నేను ఎగిరిపోవలసిన రోజు దూరంలో లేదు. కానీ, ఎవరది…
-
స్వర్గంలో కాఫీ… జాన్ అగార్డ్, ఆఫ్రో-గయానీస్ కవి
మీరు స్వర్గంలో అడుగుపెట్టినపుడు ఒక మంచి కప్పు కాఫీతోనూ గంధర్వ గానంతోనూ మీకు స్వాగతం లభిస్తుంది కానీ, మీకు అక్కడ కెఫీన్ తీసిన కాఫీ మాత్రమే ఇచ్చినపుడు, నరకంలోని ఫిల్టర్లనుండి సైతాను తాజా ఎస్ప్రెస్సో ఘుమఘుమలు మీ ముక్కుపుటాలమీద దాడి చేసినపుడు మీరు క్రుంగిపోరూ? . జాన్ అగార్డ్ (21.6.1949) ఆఫ్రో-గయానీస్ కవి. . . Coffee In Heaven . You’ll be greeted by a nice cup of coffee when you…
-
మిసెస్ థాచర్… స్యూ టౌన్ సెండ్, బ్రిటిష్
నువ్వు నిజంగా రోదిస్తావా, మిసెస్ థాచర్, రోదిస్తావా? నువ్వు మేల్కొంటావా, మిసెస్ థాచర్, నిద్రలో ఉలిక్కిపడి ఎన్నడైనా? ఎండి మోడై విచారగ్రస్తమైన చెట్టులా? ఖరీదైన నీ “మార్క్స్ & స్పెన్సర్” తలగడ మీద? నీ కన్నీళ్ళు మరుగుతున్న ఉక్కులా ఉంటయా? అసలు నీకు అసలు ఎప్పుడైనా ఏడుపొస్తుందా? నీ మనసులో “3 మిలియన్లు” అన్న ఆలోచనతో ఎప్పుడన్నా నిద్రలేస్తావా? వాళ్ళకి చెయ్యడానికి పని లేదని నీకెప్పుడైనా నిజంగా బాధకలుగుతుందా? నువ్వు నీ అధికారదుస్తులు వేసుకుంటున్నప్పుడు, ఉద్యోగంకోసం క్యూలో నిరీక్షిస్తున్నవారు…
-
మళ్ళీ సముద్రం మీదకి పోవాలి… జాన్ మేస్ ఫీల్డ్, బ్రిటిషు కవి
నేను మళ్ళీ సముద్రం మీదకి పోవాలి ఒంటరి సముద్రమూ, ఆకాసమూ వైపుకి. నేను కోరుకునేదల్లా ఒక పొడవాటి ఓడా దానికి దోవచూపడానికి ఒక నక్షత్రమూ, గిరగిరా తిరిగే చక్రాలూ, హుషారుగా ఈలవేసే గాలీ దానివడికి అటుఇటు ఊగే తెల్లని తెరచాపా, సంద్రతలం మీద సన్నని తెల్లని మంచుతెరా, అప్పుడే చీకటిని తొలగిస్తున్న అరుణోదయమూ. నేను మళ్ళీ సముద్రం మీదకి వెళ్ళాలి పరిగెడుతున్న అలల పిలుపుకి ఊ కొడుతూ, అది స్పష్టమైన, నీరవమైన పిలుపే, అందులో సందేహం లేదు.…
-
మనిషికి జీవితంలో తగినంత సమయం చిక్కదు… యెహుదా అమిఖాయ్, ఇజ్రేలీ కవి
అతనికి కావలిసిన దానికి దేనికీ జీవితంలో మనిషికి తగినంత సమయం చిక్కదు అతని ప్రతి అవసరానికి తగినట్టుగా అతనికి తగినన్ని ఋతువులు లేవు. ఈ విషయంలో మతగ్రంధాలు చెప్పేదంతా తప్పే. మనిషికి ఏకకాలంలోనే ప్రేమించనూ ద్వేషించనూ వలసి వస్తుంది అవే కళ్ళతో ఏడ్వనూ, నవ్వనూ వలసి వస్తుంది, ఆ చేతుల్తోనే రాళ్లు విసరనూ, ఏరుకోనూ వలసి వస్తుంది యుద్ధంలో ప్రేమించనూ, ప్రేమలో పోరాడనూ వలసి వస్తుంది ద్వేషించి క్షమించనూ, గుర్తుండి మరిచిపోనూ వలసి వస్తుంది, సవరించి చిందరపరచనూ వస్తుంది, తిని అరిగించుకోనూ…
అనువాదలహరి 