సాదా రొట్టెలూ, నీ కాఫీ మాత్రమే అడిగి తీసుకుని

నువ్వు బల్ల దాటి వస్తున్నపుడు, అక్కడ అన్నీ జాగ్రత్తగా

గమనిస్తున్న యజమానురాలిని పలకరించిన తర్వాత

మైధునంలో ఉన్న పక్షులని దాటేటంత నెమ్మదిగా

లోనకి ప్రవేశించి, వార్తాపత్రిక అంచుమీదుగా

వివేకంతో చూడమని అడ్గుతునాను. ఆదిగో ఆ మూల

అస్పష్టంగా, ఏ మాటూ లేని ఆ మేజాబల్ల వెనక

స్త్రీ పురుషులిద్దరు అనుకున్నట్టుగా కలుసుకుని

మౌన సంభాషణ కొనసాగ్ఫిస్తున్నారు.

బయట కాలిబాటమీద చక్కని వెలుగు వెల్లువెత్తుతోంది;

దూరంగా గుట్టమీద  పనిపిల్ల కిటికీ తలుపులు తెరుస్తోంది

ఏదో తెలియని పాత విషాద  జానపద గీతం పాడుతున్నట్టు

వీధిలో తిరుగుతూ అమ్ముకునేవాళ్ళు గొంతుమార్చి అరుస్తున్నారు.

లోపల  ఆలోచనలో మగ్నమైన ప్రేమికులు, దేన్నీ పట్టించుకోకుండా

చేతిలోచెయ్యి వేసుకునో, లేక సన్నగా గుసగుసలాడుతూనో

తమ ప్రేమని వ్యక్తపరచుకుంటున్నారు.

అప్పుడప్పుడు ఆమె గొలుసుతో ఆడుతుంటుంది,

అతని భుజం మీద సన్నగా వాలుతూ, పిల్లచేష్టలు చేస్తుంటుంది.

ఆమె ముందుంచిన పాలు ఆమె ముట్టనైనా ముట్తలేదు.

ఆమె ఫలహారమూ, లోనకి రావడానికి ప్రవేశ రుసుమూ అదే.

ఆమె చూపులో ఆరాధనా, విశ్వాసమూ కనిపిస్తున్నాయి.

జీవితం అంత కఠినంగా లేకపోతే, బహుశా, అందంగా కనిపించేది

అతను మాత్రం, ఆ టేబిలుకి ఆనించిన

తుప్పట్టిన అతని సైకిలులాగే, శుష్కించి

ముఖకవళికలు బొత్తిగా పీక్కుపోయి, బలహీనంగా ఉన్నాడు.

ఇలా కుదుర్చ్వుకోగలిగిన రహస్య సమావేశంలో వాళ్ళు

అపురూపంగా గడిపే మధుర క్షణాలు

తర్వాత రోజంతా ఆమెకి హాయిని గొలుపుతాయి.

అతనికి బహుశా మరింత కష్టంగా గడవొచ్చు.

జీవితంలో అసలు ప్రేమే లేక,  పొయ్యి ప్రక్కన

చేతులు వెచ్చజేసుకునే, ముదుసలులారా,

ఉదయమనే మీ డోమినోస్ ఆటని జాగ్రత్తగా ఆడండి.

.

జోసెఫ్ వారెన్ బీచ్

(January 14, 1880 – August 13, 1957)

అమెరికను కవి.

.

Rue Bonaparte

.

You that but seek your modest rolls and coffee,

When you have passed the bar, and have saluted

Its watchful madam, then pray enter softly

The inner chamber, even as one who treads

The haunts of mating birds, and watch discreetly

Over your paper’s edge. There in the corner,

Obscure, ensconced behind the uncovered table,

A man and woman keep their silent tryst.

Outside the morning floods the pavement sweetly;

Yonder aloft a maid throws back the shutters;

The hucksters utter modulated cries

As wistful as some old pathetic ballad.

Within the brooding lovers, unaware,

Sit quiet hand in hand, or in low whispers

Communicate a more articulate love.

Sometimes she plays with strings and, gently leaning

Against his shoulder, shows him childish tricks.

She has not touched the glass of milk before her,

Her breakfast and the price of their admittance.

She has a look devoted and confiding

And might be pretty were not life so hard.

But he, gaunt as his rusty bicycle

That stands against the table, and with features

So drawn and stark, has only futile strength.

The love they cherish in this stolen meeting

Through all the day that follows makes her sweeter,

And him perhaps it only leaves more bitter.

But you that have not love at all, old men

That warm your fingers by this fire, discreetly

Play out your morning game of dominoes.

.

Joseph Warren Beach

(January 14, 1880 – August 13, 1957)

American poet, novelist, critic, educator and literary scholar.

Poem Courtesy: The New Poetry: An Anthology.  1917.

Ed. Harriet Monroe, ed. (1860–1936)

http://www.bartleby.com/265/21.html