అనువాదలహరి

For an Ounce of Self Respect… Kalekuri Prasad, Telugu, Indian

I don’t know when I was born

but I was annihilated on this very land

and since, passing through the cycle of birth and death.

I know nothing about the Theory of Karma

But I was raising over and over

On the very soil I was ceasing.

Melded into this expanse,

my land has become the Ganga-Sind plateau

when tears overwhelmed in my eyes

the rivers of this land have become perennial.

When elements oozed from my veins

this country has become prosperous yielding plenty

Eons before I was Sambooka

And twenty two years before

I was Kancikacharla Kotesu,

I was born at Kilavelmani

Karamcedu  and Neerukonda.

But now, the name  that the hardened feudal cruelty

tattoos on my heart with its sharp ploughshare

Is Chunduru.

From hence, Chunduru is no more a noun

but stands for a pronoun.

Every heart is a Chunduru now…

an open un-healing cancerous  abscess.

I am a wound of the masses

and a mass of hurts

For generations immemorial

I have been a slave in a free country

subjected to insults and abuses

rape and torture.

I raise my head to uphold my ounce of self-respect.

In a reign of hubristic, filthy rich, arrogant blood

I just live to assert my protest

and for the sake of existence, I die every moment.

Don’t call me a sufferer

I am immortal!

I am immortal!! I am immortal!!!

To spare this world of its riches

I swallowed

the venom of famine

Standing the somersaulting dawn upright

I kicked the Sun on his face

I voice the words of anger

tempered in the furnace of my heart…

No! Spare your words of compassion

shed no tears for me.

I am not a sufferer

but a fluttering flag of contempt and disdain.

Pray! Shed no tears for me.

If it is possible for you

bury me at the centre of the city.

I grow into a great grove of bamboo

to play the tunes of life perpetually.

Put my dead body

on the cover page of this country

Into the pages of history

I penetrate like a promising future.

Quelled in the battle of torches

I will be born again on this land. 

.

Kalekuri Prasad

( October 25, 1964  – May 17, 2013)

Telugu

Indian

Prasad was a front ranking Dalit Revolutionary activist and a popular lyricist whose poems found their way into Telugu filmdom.  He was active in Jana Natya Mandali and Vi. Ra. Sam. (Revolutionary Writers’ Association) for long. He was editor for some time for various revolutionary magazines. Proficient in English and Telugu, he translated “The Menace of Hindu Imperialism” by Swami Dharma Theertha into Telugu which went into ten reprints and also many English poets. He also translated Arundhati Roy’s “God of Small Things”.

(bio courtesy:

http://telugu.oneindia.in/sahiti/essay/2013/dalit-poet-kalekuri-prasad-passed-away-116627.html)

 

Kalekuri Prasad
Kalekuri Prasad
Poem and Photo Courtesy: http://prajakala.org/mag/kprasad_1/#more-839

 

పిడికెడు ఆత్మగౌరవం కోసం.. –  

 

నేను ఎప్పుడు పుట్టానో తెలియదు గానీ   
వేల ఏళ్ల క్రితం ఈ గడ్డమీదనే చంపబడ్డాను   
‘పునరపి మరణం పునరపి జననం’   
నాకు కర్మ సిద్ధాంతం తెలియదు కానీ 
మళ్లీ మళ్లీ మరణించిన
చోటనే పుడుతున్నాను
నాదేశం ఈ దేశంలో కరిగిపోయి
గంగా సింధూ మైదానమయ్యింది
నా కనుగుడ్లు కన్నీరై ద్రవిస్తే
ఈ దేశంలో జీవనదులు ప్రవహించాయి

నా సిరల నుండి జీవధాతువులు స్రవిస్తే
ఈ దేశం సస్యశ్యామలమై సిరులు కురిసింది
త్రేతాయుగంలో నేను శంభూకుణ్ని
ఇరవై రెండేళ్ల క్రితం
నా పేరు కంచికచర్ల కోటేశు
నా జన్మస్థలం కీలవేణ్మణి,
కారంచేడు, నీరుకొండ 
ఇప్పుడు కరుడుకట్టిన భూస్వామ్య క్రౌర్యం
నా గుండెల మీద నాగేటి కర్రులతో
పచ్చబొడిసిన పేరు చుండూరు
ఇక చుండూరు నామవాచకం కాదు
సర్వనామం
ఇప్పుడు ప్రతి గుండే ఒక చుండూరు, 
రగిలే రాచపుండూరు 
నేను జన సమూహాల గాయాన్ని
గాయాల సమూహాన్ని
తరతరాలుగా స్వతంత్ర దేశంలో
అస్వతంత్రుణ్ణి
అవమానాలకూ, అత్యాచారాలకూ, 
మానభంగాలకూ, చిత్రహింసలకూ గురై 
పిడికెడు ఆత్మగౌరవం కోసం తలెత్తిన వాణ్ణి
ధనమదాంధ కులోన్మత్తుల రాజ్యంలో
బతకడమే ఒక నిరసనగా బతుకుతున్న వాణ్ణి
బతికేందుకు పదేపదే చస్తున్నవాణ్ణి
నన్ను బాధితుడని పిలువకండి
నేను అమరుణ్ణి, 
నేను అమరుణ్ణి నేను అమరుణ్ణి!
లోకానికి సంపదల్ని మిగిల్చేందుకు
క్షామాన్ని మింగిన
గరళ కంఠుణ్ణి నేను
శీర్షాసనం వేసిన సూర్యోదయాన్ని
నిటారుగా నిలబెట్టి
సూర్యుడి నెత్తి మీద యీడ్చితన్నిన వాణ్ణి
రగిలే గుండె కొలిమిలో
నినాదాలు కురిపిస్తున్న వాణ్ణి
నాకు జాలిజాలి మాటలొద్దు
కన్నీటి మూటలొద్దు
నేను బాధితుణ్ణి కాదు అమరుణ్ణి
ఎగిరే ధిక్కార పతాకాన్ని
నాకోసం కన్నీరు కార్చకండి
మీకు చేతనైతే
నన్ను నగరం నడిబొడ్డున ఖననం చేయండి
జీవన రవళిని వినిపించే
వెదురువనాన్నయి వికసిస్తాను
నా శవాన్ని ఈ దేశం 
ముఖచిత్రంగా ముద్రించండి
చరిత్ర పుటల్లోకి సుందర
భవిష్యత్తునై పరివ్యాపిస్తాను
ఒక పెనుమంటల పెనుగులాటనై
మళ్లీ మళ్లీ ఈ దేశంలోనే ప్రభవిస్తాను

.

 

కలేకూరి ప్రసాద్

1964 అక్టోబర్ 25 —  2013 మే 17

 

Poem Courtesy: http://prajakala.org/mag/kprasad_1/#more-839

 

 

 

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు / మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: