.

ఓ ప్రభూ! నన్ను త్వరగా తీసుకుపో!

నాకు వివేకము శూన్యం, మాటలు రావు, కన్నీళ్ళింకిపోయాయి;

నా మనసు శిలగా మారి ఎంత చైతన్యవిహీనమయినదంటే

ఇపుడిక ఏ ఆశలూ, ఏ భయాలూ దాన్ని మేల్కొలపలేవు.

కుడి ఎడమల ఎటుచూసినా తోడులేని ఒంటరి జీవిని;

కళ్ళెత్తి చూతునా, దుఃఖపుపొరతో చూపుమందగిస్తుంది

శాశ్వతమైన ఏ మహోన్నత శృంగాల్నీచూడలేను.

నా జీవితమిపుడు పండుటాకులా రాలిపోతోంది.

.

ఓ ప్రభూ! నాలో నువ్వు తిరిగి ఉదయించు!

నా జీవితం రంగువెలిసిన ఆకు పోలికలోనూ 

నా ఫలసాయం ఊకగానూ పరిణమించాయి;

నా జీవితం నిజంగా శూన్యమూ, సంక్షిప్తమూ అయి

ఈ అస్తమయవేళ, ఎంతకీ ముగియక విసిగెత్తుతోంది;

నా బ్రతుకు మంచులో సమాధిచెయ్యబడి ఉంది

ఇక పచ్చగా చిగిర్చి, మొగ్గతొడిగే ఆశలేదు:

ఐతే ఇది వసంతంలో తప్పక పునరుద్భవిస్తుంది.  
 
.

నా జీవితం ఒక బీటవారిన పానపాత్ర…

పిపాసువైన నా హృదయం కోసం

ఒక చుక్క నీటినైనా మిగల్చలేనిదీ

పరీక్షించే చలిలో వెచ్చదనాన్నివ్వలేనిదీ;

శిధిలమైన దీన్ని కొలిమిలోకి విసిరేసి

కరిగించి, తిరిగి భగవంతుని నివేదనానికి

యోగ్యమైన దానిగా తీర్చి దిద్దు.

ప్రభూ! నన్ను నీ సేవకి నియోగించుకో (వూ)! 

.

క్రిస్టినా రోజేటి

 

ఆంగ్ల కవయిత్రి 

 .

.

A Better Resurrection

.

I have no wit, no words, no tears;

My heart within me like a stone

Is numbed too much for hopes or fears.

Look right, look left, I dwell alone;

I lift mine eyes, but dimmed with grief

No everlasting hills I see;

My life is in the falling leaf:

O Jesus, quicken me.

.

My life is like a faded leaf,

My harvest dwindled to a husk:

Truly my life is void and brief

And tedious in the barren dusk;

My life is like a frozen thing,

No bud nor greenness can I see:

Yet rise it shall–the sap of spring;

O Jesus, rise in me.

.

My life is like a broken bowl,

A broken bowl that cannot hold

One drop of water for my soul

Or cordial in the searching cold;

Cast in the fire the perished thing;

Melt and remould it, till it be

A royal cup for Him, my King:

O Jesus, drink of me.

.

Christina Rossetti