ఇంకా కోతకొయ్యని వరిచేను గట్టున 

చేతిలో కొడవలితో అతను మోకరిల్లి ఉన్నాడు;

అతని ఒంటిమీద బట్టలేదు,

అట్టగట్టిన తల ఇసుకలో కూరుకుని ఉంది.

పదే పది సార్లు  కలత నిదుర మగతలో

అతను తన మాతృభూమిని చూశాడు.

.

అతని విశాలమైన కలలప్రపంచంలో

నైగర్ నది విలాసంగా ప్రవహిస్తోంది.

దాని ఒడ్దున మైదానాలలోని తాటిచెట్లక్రింద

మరొకసారి అతను మహరాజులా నడుస్తున్నాడు;

కొండమీదనుండి దిగుతున్న సార్థవాహుల

బండ్ల ఎద్దులమెడగంటలు వినిపిస్తున్నాయి.  

.

మరొకసారి తన నీలికన్నుల రాణిని

తన పిల్లలమధ్యలో నిలుచుండగా చూశాడు.

వాళ్ళు తన మెడహత్తుకునీ, బుగ్గలు ముద్దాడుతూ

అతని చేతులుపట్టుకునీ ఉన్నారు…

నిద్రపోతున్న అతని కనులనుండి

ఒక భాష్పకణం ఉబికి ఇసుకలో ఇంకిపోయింది. 

.

ఆ నదీ తీరమువెంట అతనపుడు,  

చాలా వేగంగా గుర్రాన్ని పరిగెత్తించాడు

అతని చేతిలోనున్న గుర్రపు పగ్గాలు బంగారువి

ప్రతి గుర్రపుదాటుకీ యుధ్ధ చేస్తున్నట్టు

తన ఉక్కుకత్తి ఒర గుర్రపు జీనుని

తాకడం తనకి తెలుస్తూనే ఉంది. 

.

ఎర్రజెండాల్లా ఫ్లెమింగోలు అతనికి ముందుగా 

తళతళలాడుతూ ఎగురుతున్నాయి. 

పొద్దుపొడిచినదగ్గరనుండి పొద్దుపోయేవరకు…  

సముద్రం కంటికి ఉవ్వెత్తుగా ఎగసిపడుతూ,

కాఫిరుల గుడిశలు కనిపించేదాకా …

చింతతోపుల ఆ మైదానాలలో వాటిని అనుసరించేడు.

.

రాత్రి వేళ అతను ఒక సింహ గర్జనా 

ఒక దుమ్ములగొండి అరుపులూ విన్నాడు;

అతను ఒక చిన్న సెలయేటిపక్కన

రెల్లుపొదలు దొలుస్తుంటే, అతని నిద్దట్లో

ఒక హిప్పో దుందుభులు మ్రోగినట్టు

సాకారమైన అతని కలలా పరిగెత్తింది.

.

అడవులన్నీ తమ వేవేల నాల్కలతో 

స్వాతంత్ర్యం కోసం నినదిస్తున్నాయి

ఎడారులలోని వడగాలులుకూడా

ఎంతగట్టిగా, విశృంఖలంగా ఘోషించేయంటే

అతను నిద్రలో ఉలిక్కిపడిలేచి

వాటి అదుపులేని ఆనందాన్నిచూసి సన్నగానవ్వేడు.   

.

అతనికిప్పుడు రౌతు చేతిలోని కొరడాగాని

మండిపోతున్న పగటి వేడిమి గాని తెలియడం లేదు

కారణం, మృత్యువతని కలలలోకాన్ని వెలిగించింది

నిర్జీవమైన అతని శరీరమూ, పక్కనే

అతని ఆత్మ … విరిచి విసిరిపారేసిన

ఒక పాడుబడ్డ సంకెలా ఉన్నాయి ఇపుడక్కడ.

.

H W లాంగ్ ఫెలో

February 27, 1807 – March 24, 1882

అమెరికను కవి 

.

.

The Slave’s Dream

.

Beside the ungathered rice he lay,
His sickle in his hand;
His breast was bare, his matted hair
Was buried in the sand.
Again, in the mist and shadow of sleep,
He saw his Native Land.

Wide through the landscape of his dreams
The lordly Niger flowed;
Beneath the palm-trees on the plain
Once more a king he strode;
And heard the tinkling caravans
Descend the mountain-road.

He saw once more his dark-eyed queen
Among her children stand;
They clasped his neck, they kissed his cheeks,
They held him by the hand!–
A tear burst from the sleeper’s lids
And fell into the sand.

And then at furious speed he rode
Along the Niger’s bank;
His bridle-reins were golden chains,
And, with a martial clank,
At each leap he could feel his scabbard of steel
Smiting his stallion’s flank.

Before him, like a blood-red flag,
The bright flamingoes flew;
From morn till night he followed their flight,
O’er plains where the tamarind grew,
Till he saw the roofs of Caffre huts,
And the ocean rose to view.

At night he heard the lion roar,
And the hyena scream,
And the river-horse, as he crushed the reeds
Beside some hidden stream;
And it passed, like a glorious roll of drums,
Through the triumph of his dream.

The forests, with their myriad tongues,
Shouted of liberty;
And the Blast of the Desert cried aloud,
With a voice so wild and free,
That he started in his sleep and smiled
At their tempestuous glee.

He did not feel the driver’s whip,
Nor the burning heat of day;
For Death had illumined the Land of Sleep,
And his lifeless body lay
A worn-out fetter, that the soul
Had broken and thrown away!

Henry Wadsworth Longfellow

February 27, 1807 – March 24, 1882 

American poet