(ఈ మధ్యకాలంలో ఇంత అందమైన కవిత నేను చదవలేదు. అందుకే మీతో పంచుకుందామనిపించింది. అమ్మ మీద, నాన్న మీద మంచి కవిత్వం వచ్చింది గాని, అక్కమీద చాలా తక్కువ కవితలు వచ్చాయి. మూలకవిత అవడానికి మళయాళీకవిత అయినా, విషయం మన తెలుగువాళ్ళకి అనుభవంలో లేనిది కాదు. ఒక వంక అక్కని గుర్తుచేసుకుంటూ, మరొక వంక అంతరించిపోయిన “అటు పల్లే… ఇటు పట్టణమూ”కాని నగరాలలోని దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబాల జీవిత చిత్రణ ఇందులో కనిపిస్తుంది. నాకు విజయనగరంలో మా చిన్నక్కతో గడిపిన 1960లలోని రోజులు గుర్తుకి వచ్చేయి.)

.

పెద్దక్కయ్య ఇంటికి వచ్చినప్పుడల్లా

ఇల్లంతా ఒక పిట్టలువాలిన చెట్టులా ఉంటుంది.

ప్రతి గదీ కిలకిలలతో మారుమోగుతుంటుంది.

ఇంట్లోవాళ్లు ఆనందంతో గెంతులేస్తున్నారని

బయటనించి ఇట్టే తెలిసిపోతుంది.

.

ప్రతిరోజూ వంటగదివెనక

అంట్లగిన్నెలు చప్పుడుచేస్తుంటాయి;

కాకులు తమవాటాకోసం కావు కావు మంటుంటాయి;

ఆమె చీపురుతో వాకిలి తుడుస్తున్నప్పుడు

అది చప్పుడుచేస్తూ ఆవరణంతా

అర్థచంద్రుళ్ళని గీస్తూ ఉంటుంది.

.

సూర్యాస్తమయం అయిందంటే, పేలు చూస్తుంది.

సూర్యుడికంటే ముందే అక్క నిద్రలేస్తుంది.

.

గిలక చప్పుడు వినిపిస్తోందంటే

పెద్దక్క అక్కడుందని అర్థంచేసుకోవచ్చు.

నీటిలో బాల్టీ ములుగుతున్న చప్పుడూ

ఆ బొక్కి బాల్టీలోంచి కారిపోతూ

అయిష్టంగా పైకి వస్తున్న నీళ్ళ చప్పుడుకూడా వినొచ్చు.

.

పెద్దక్క ఇంట్లో ఉందంటే ఎప్పుడూ బోలెడు చిక్కు(1)

కాలువకి అడ్దంగా పడుతుంటుంది

అక్క కాటికా బొట్టూ పెట్టుకున్నాక

గోడకి రాసేసిన ఆమె వేలి గుర్తులు

చూడ్డానికి ఒక పూలతోటలా ఉంటాయి.

.

అక్కయ్య వెళ్ళిపోయిందంటే,

ప్రతిగదినీ చీకటి ఆవరిస్తుంది,

నిశ్శబ్దం పెరిగి పెరిగి

పక్షుల కిలకిలల్ని కూడా కబళిస్తుంది.

గాలి చెట్టుకొమ్మల్లో వీయడం మరిచిపోతుంది.

ఉడతలు ఒక కొమ్మమీదనుండి ఇంకొక కొమ్మమీదకి గెంతవు.

పెరటిలోని గులాబీ తోట అడవిలా పెరిగిపోయి

ఒక్క పువ్వూ పుయ్యకుండా, ముళ్ళుమాత్రం చాలా కనిపిస్తాయి.

.

దండెం మీద ఏమీ లేకపోవచ్చు.

కానీ ఆరేసిన పరికిణీ రెప్రెపల్లో గాలి దాగున్నట్టు,

మనుషులు అంతా ఎక్కడో దాంగున్నట్టు

చప్పుడుకూడా ఎక్కడో నక్కి ఉందేమో అనిపిస్తుంది.

దడిమీద పూస్తున్న సన్నజాజి పువ్వులతో

క్యూటిక్యూరా పౌడరూ, చంద్రికా సబ్బూ

ఇప్పుడు తగవులు పెట్టుకోవు.

.

అయినా,బావగారి అనుమతి తీసుకుని

అప్పుడప్పుడు చుట్టంలా ఇంటికి వస్తుంటుంది.

ఆ రోజు, ఆమె చీరకుచ్చెళ్లకి వేలాడుతూ

గాలి మళ్ళీ వీయడం ప్రారంభిస్తుంది.

పక్షులకి పాటమళ్ళీ పలుకుతుంది.

చేతులగాజులచప్పుడు వినగానే

ఉడతలు మళ్ళీ ఆ రోజుకి పరిగెత్తి వస్తాయి.

అద్దమూ స్నానాలగదీ

ఆ రోజుకి, అనసూయా, ప్రియంవదలైపోయి (2)

“ఏమిటి సంగతు”లని అడుగుతాయి.

ఆమె ఊపిరి పసిగట్టిన వంటపొయ్యి

బాగా మండడం ప్రారంభిస్తుంది.

.

ఆమె సాయంకాలం సెలవు తీసుకొగానే

అందరికళ్ళూ చెమ్మగిలుతాయి.

.

విష్ణు ప్రసాద్,

మలయాళీ కవి

ఇంగ్లీషు అనువాదం : వి. మాధవన్ కుట్టీ

(Notes:

(1) చిక్కు:  స్త్రీలు తల దువ్వుకుంటున్నప్పుడు పన్నితో వచ్చే ఊడిపోయిన జుత్తుని మా ప్రాంతంలో (North Coastal Andhra)”చిక్కు” అంటారు.

(2) అనసూయా ప్రియంవదలు మహాకవి కాళిదాసు అభిజ్ఞాన శాకుంతలంలో శకుంతల స్నేహితురాండ్రు.

.

 Vishnu Prasad

Vishnu Prasad born in 1972 is  a major Indian poet writing in Malayalam.  Vishnu Prasad has established himself as one of the pioneers of the new age poetry in Malayalam. He belongs to Wayanad district in  North Kerala. Currently working as Teacher with the Department  of Education, Kerala.

He has to his credit two collections of poetry and many  critical studies on Malayalam poetry and literature. As a poet, his interventions  in cyberspace has a remarkable impact. His poetry blog, http://www.prathibhaasha.blogspot.com is one of the most visited poetry places in the Malayalam e-w0rld.  His writings often have the backdrop of the environmental props like the river, the pond, the forest, the cow, the winds, the sea, the sky etc. At the same time, he manages to elevate his poetry to the extreme sensibilities generated conversing with the common man so effortlessly through his otherwise simple words.

.

When Big Sister was Home….

————————————–

When big sister was home

The house was like a bird house

Every room was lit by noise.

Even from outside, the

Surging joy of living was evident.

Every morning, behind the kitchen,

Unwashed vessels would bicker,

Crows would come demanding their share

The noise of the broom sweeping courtyard

Would mark the entire courtyard with semi-circles.

The squeaking pulley

Could be heard as big sister stands by the well

Noise of the pail running into the well,

Splashing spillage voicing water’s reluctance to come up.

Lice picking begins as sun sets

Even sunlight shows its head to big sister

Always when big sister’s home

A ball of hair in the washroom

Would remain, defiant

Big sister’s eye shadow and vermilion stained

Finger marks on the wall with mirror

Appear like the picture of a garden.

After big sister’s departure,

Darkness gathered in every room,

A silence grew and grew and

Ate up even the songs of birds.

The breeze forgot branches.

Squirrels do not flit from branch to branch.

The rose garden in the courtyard is wild and overgrown

Without offering a flower, it shows a lot of thorns….

Seems like the sound of a flapping wet petticoat

Drying on the clothesline

Like people lurking, perhaps noise too might be hiding.

There might be nothing on the clothes line.

The fragrance of Cuticura powder or Chandrika soap

Will not go seeking an argument

With the jasmine flowers

Blooming on the fence.

Still, taking permission from brother-in-law

Big sister will one day come like a guest.

That day the breeze will return, holding to the pleats

Of her fluttering saree.

Birds will re-possess their songs

From the jingle of bangles

Squirrels will return

Just for a day.

The mirror and washroom

Will become friends like Anasooya and Priamvada (1)

And ask for news.

The cooking fire would burn brighter

Recognizing the breath

When she leaves in the evening

All our eyes would be wet…..

Malayalam Original: Vishnu Prasad
English Translation: Variath Madhavan Kutty
(For another translation by Rahul Kochuparambil please visit: https://www.facebook.com/groups/kavisangamam/445110745541683/?notif_t=group_activity#!/notes/vishnu-prasad/when-big-sister-was-home/10152143459980468?comment_id=35506531¬if_t=like)