అనువాదలహరి

Life is an Enigma … Kopparthy

Image Courtesy: http://jt76.files.wordpress.com

.

Man must survive.

Even if death is inviolable,

Man should last as long as he can.

Living is a wonderful process…

To live with the consciousness of being alive

and vitality of spirit is a feat…

Possible only with man

Living is a grace, an elegance

A yearning, an adventure

Sadly, life is… an overpowering painful infatuation.

.

To sustain life is a challenge alike vanquishing Time.

It’s a polite defiance of the Sun, the Moon, the stars

And, the whole of creation.

It’s like getting an extended lease over

Few more dawns and bright moonlit autumnal nights.

Man sustaining his life is a challenge

Akin to vanquishing Time.

.

Sun is deemed alive

Only when man wakes up from his sleep;

Stars’ twinkle get noticed

Only when man looks up to watch;

Just… and just for that, man should be alive.

One must prolong the life of a man

Hovering between life and death, by a moment;

And for that moment

The whole humanity should stake all its resources.

To the question “Of what use is this lease?”

I would answer: “To keep the world alive for one more moment.”

.

No moment matches its bygone predecessor

Nor any moment is premature to its successor

Like you can’t take a dip in a flowing water

One can’t live the same moment twice

And even the centurion had lived

The hundredth year once,

And for the first time … too.

.

Alas!

If words impregnated with life

Can’t speak about life, it’s just dumbness;

If looks invested with life

Can’t find life, it’s just blindness;

And if a heart sensitive to life

Can’t found life in itself, it’s just senselessness.

.

Who called Life a flame, and who refuted it?

Who said Life is a solid and who, it’s a liquid?

Who accounted Life as singular, and who, as plural?

But who called Life, Life in the first place?

Once it became impossible to find it

Spite of pervading the whole being of man,

It became clear that Life is

An unintelligible insular hermetic secret !

.

Yet, I wanted to ask the five elements

Pray the flowers, birds, the natal children

What life is;

Blame my life partner till I go hoarse

Who partnered me for life…

Yet, never revealed the nature of Life.

On a clear cloudless evening

Stretching both my hands to the sky

I want to ask the yonder infinite darkness

That dyed the endless vacuum with azure

To give me a cue if Life had any hue;

In the wee hours of some wintry dawn

I want to walk about the green grassy meadows alone

And urge the enveloping fog stretching across to tell me

If it were a “proto” of life.

.

Apprehending at what unexpected moment, or

Through what gesture or sound

Nature would reveal that eluding secret of Life,

I wanted to make friendship with

Every animate and the inanimate existing.

I wanted to render the trilling of birds

The signs of flora, the roaring of cataracts,

And the expansive silence of mountains

Into human language.

To catch the wrong side of last instance

When life spills into death

I am rehearsing to catch

The last second I slip into sleep.

If Life were an alchemy

I want to implore the poet and poetry

To unveil its secret.

I want to beseech the traveller

Who strayed across the city limits of Life,

But came back safe,

To whisper into my ear

What was seen on the other side of the border.

.

When nobody speaks on its behalf,

Life has to speak about itself;

And has to unveil itself.

I want approach Life to explain

Its secret behind being everywhere yet nowhere.

And again,

I want to accost Life to comment

On the surprising absence of man,

More than his presence.

.

Kopparthy Venkata Ramana Murthy

Kopparthy.

.

ప్రాణం ఒక ప్రశ్న

.

మనిషి బ్రతకాలి
చావడం అనివార్యమే అయినా
బ్రతకగలిగినంత కాలం మనిషి  బ్రతకాలి
బ్రతకడం ఒక అద్భుత ప్రక్రియ.
బ్రతుకున్నామనే చైతన్యంతో
గొప్ప స్పృహతో బ్రతకడం
మనిషికి మాత్రమే  సాధ్యమైన  విన్యాసం.
బ్రతకడం ఒక విలాసం, ఒక హొయలు
ఒక లాలస, ఒక సాహసం
బ్రతకడం ఒకానొక విషాదమోహనం.
.
ప్రాణాన్ని నిలబెట్టుకోవటం
కాలాన్ని జయించటం లాంటిది.
సూర్యుడ్ని చంద్రుడ్ని నక్షత్రాల్ని
సమస్త ప్రకృతిని
ప్రేమతో ధిక్కరించడంలాంటిది
మరికొన్ని సూర్యోదయాలమీద, శారదరాత్రులమీద
అవ్యాజమైన ఆధిపత్యం పొందడం లాంటిది
మనిషి ప్రాణాన్ని నిలబెట్టుకోవటం
కాలాన్ని జయించటం లాంటిది.
.

మనిషి నిద్రలేస్తేనే సూర్యుడు బ్రతికినట్టు లెక్క
మనిషి తదేకంగా చూస్తేనే నక్షత్రాలు మిణుకుమన్నట్లు లెక్క
అందుకే మనిషి బ్రతకాలి.
చావుబ్రతుకులమధ్య కొట్లాడుతున్న మనిషిని
మరొక్క క్షణమైనా బ్రతికించాలి.
ఆ ఒక్క క్షణం బ్రతుకుకోసం
మానవాళి సమస్తం సర్వశక్తులూ ధారపోయాలి.

ఒక్క క్షణం అదనంగా బ్రతికి చేసేదేమిటి అన్నప్రశ్నకు
“ఒక్క క్షణం అదనంగా ప్రపంచాన్ని
బ్రతికించటమే”నన్నదే సమాధానం.
ఏ క్షణమూ పూర్వక్షణం లాంటిది కాదు.
ఏ క్షణమూ మళ్ళీ వచ్చిన క్షణం కాదు.
ప్రవహించేనీటిలో రెండుసార్లు మునకలేయలేనట్లు
ఎవరూ ఒక క్షణాన్ని రెండుసార్లు జీవించలేరు
నూరేళ్ళు జీవించిన జీవితమైనా
నూరవయేడును ఒక్కసారే, మొదటిసారే జీవిస్తుంది.

.

ప్రాణశక్తి ఉన్న మాటలకు
ప్రాణంగురించి మాట్లాడే శక్తి లేకపోవడం మూగతనమే
ప్రాణదృష్టి ఉన్న చూపులకు
ప్రాణాన్ని పసిగట్టే దృష్టిలేకపోవడం అంధత్వమే
ప్రాణస్పృహ వున్న హృదయం
ప్రాణాన్నిప్రతిష్టించుకోలేకపోవడం ఇంద్రియ రాహిత్యమే
.
ప్రాణమొక జ్వాలన్నదెవరు, కాదన్నదెవరు
ప్రాణాన్ని ఘనమన్నదెవరు, ద్రవమన్నదెవరు
ప్రాణ ఏకవచనమన్నదెవరు, బహువచనమన్నదెవరు
అసలు ప్రాణమన్నది ఎవరు
మనిషిలో అణువణువూ ఆక్రమించుకుని వున్నా
నిజంగా ఎక్కడుందో చెప్పటం సాధ్యం కాలేకపోయినప్పుడే
ప్రాణం ఒక జ్వాలాద్వీపరహస్యమని తేలిపోయింది
అయినా ప్రాణమంటే ఏమిటోచెప్పమని
నీటినీ, నింగినీ, నేలనీ, నిప్పునీ, గాలినీ అడగదలిచాను
పువ్వుల్నీ. పిట్టల్నీ, అప్పుడే ప్రాణం పోసుకుంటున్న
పసిపిల్లల్నీ ప్రార్థించదలచాను
ప్రాణస్నేహమనిచెప్పి స్నేహాన్ని మాత్రం చూపించి
ప్రాణం గురించి ఏమీ చెప్పెకుండా దాటిపోయిన మిత్రుణ్ణి
గాద్గదికంగా నిందించదలచాను.
ఒకానొక నిర్మేఘపు సాయంత్రాన
ఆకాశంకేసి రెండుచేతులూజాచి
అనంత శూన్యానికి రంగులిచ్చిన నీలిమను
ప్రాణానికి వర్ణం వుందా అని ప్రశ్నించదలిచాను.
ఒక హేమంత సుప్రభాతాన ఒక్కణ్ణీ వెళ్ళి
ఆకుపచ్చ మైదానమంతా ఆవరించిన పొగమంచుని
ప్రాణానికి ప్రతిరూపం నువ్వేనా అని అడగదలిచాను
ఎప్పుడు ఏ కదలిక ద్వారా, సవ్వడిద్వారా ప్రకృతి
ప్రాణ రహస్యాన్ని నివేదిస్తుందోనని
సకలచేతనాచేతనాలతో చెలిమిచేయదలిచాను
పిట్టలభాషను, మొక్కల సంజ్ఞలను
జలపాతాలహోరును, పర్వతాల నిశ్సబ్దాన్నీ
మానవభాషలోకి అనువదించదలిచాను.
జీవితం లోంచి మృత్యువులోకి ఒలికిపోయే క్షణపు
ఉత్తరభాగాన్ని పట్టుకునేందుకు
ప్రతిరోజూ మెలకువలోంచి నిద్రలోకి జారే
విఘడియను గుర్తుపట్టదలిచాను.
ప్రాణం కూడా ఆల్కెమీ అయితే, దాని రహస్యం కూడా
విప్పమని కవినీ, కవిత్వాన్నీ బ్రతిమలాడదలిచాను.
మృత్యువాటికకేగిన యాత్రికుణ్ణి ఎవరినైనా వచ్చి
ప్రాణనగర సరిహద్దుకావల  ఏముందో
చెవిలో ఊదిపొమ్మని ప్రాధేయపడదలిచాను.
.
తనగురించి ఏదీ  మాట్లాడలేకపోతున్నప్పుడు
ప్రాణం గురించి ప్రాణమే మాట్లాడుకోవాలి.
తనని తానే ఆవిష్కరించుకోవాలి.
అందుకని అంతటావుండి
ఎక్కడా లేకపోవడంలోని ఆంతర్యాన్నివిప్పమని
ప్రాణాన్నే ఆశ్రయించదలిచాను
మనిషి వుండడంకన్న లేకపోవడంలోని
ఆశ్చర్యాన్ని వ్యాఖ్యానించమని
ప్రాణాన్నే
మళ్ళీ ప్రాణాన్నే నిలదీయదలిచాను.
.
కొప్పర్తి

3 thoughts on “Life is an Enigma … Kopparthy”

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

స్పామును తగ్గించడానికి ఈ సైటు అకిస్మెట్‌ను వాడుతుంది. మీ వ్యాఖ్యల డేటా ఎలా ప్రాసెస్ చేయబడుతుందో తెలుసుకోండి.

%d bloggers like this: