.

కోకిల గూడు చిన్నబోయింది.
విరిసిన మంచు, చలిగాలికి గడ్డకడుతోంది.
నక్క తన మంచుబిలంలోంచి అరుస్తోంది…
అయ్యో! నా ప్రేయసి నాకు దూరమయింది.
నేనా ఒంటరిని…
ఇది చూస్తే చలికాలం.
.

ఒకప్పుడు ఇవే నీర్కావి పూలు మత్తెక్కించేవి.
ఆ నల్లతుమ్మెద ఎందుకో పువ్వును వదలి రావడం లేదు.
అందాల్నివెదజల్లుతూ కాంతి దీప్తిమంతంగా ప్రసరిస్తోంది.
నేనా ఒంటరిని…
ఇది చూస్తే చలికాలం.
.

ఈ కొవ్వొత్తి నులివెచ్చని వేడిమినందిస్తోంది.
ఆకాశంలో మృగశిర మృగయావినోదంలో ఉంది.
ఇక చిమ్మటలు పట్టినా,
నీడలు వేలాడినా,
ఈ ప్రపంచం ఉనికి నాకు లేదు.
అయ్యో! నా ప్రేయసి నాకు దూరమయింది.
నేనా ఒంటరిని…
ఇది చూస్తే చలికాలం.
.

వాల్టర్ డి ల మేర్

.

Alone
.
The abode of the nightingale is bare,
Flowered frost congeals in the gelid air,
The fox howls from his frozen lair:
Alas, my loved one is gone,
I am alone:
It is winter.

Once the pink cast a winy smell,
The wild bee hung in the hyacinth bell,
Light in effulgence of beauty fell:
I am alone:
It is winter.

My candle a silent fire doth shed,
Starry Orion hunts o’erhead;
Come moth, come shadow, the world is dead:
Alas, my loved one is gone,
I am alone;
It is winter.

Walter de la Mare

(25 April 1873 – 22 June 1956)

English poet, Short Story Writer and Novelist.