.

Ambient silence after the cremation of a corpse…

A terrible silence.

On every wood, knoll, and cottage

Even on people in the end

Settles a pall of silence.

When you look at it

You goose-bump

Recalling a pacific-looking sea.

You can’t bear such unnerving silence…

A silence where your heart beat is so audible to you!

You shoot a question

Then again,

There is silence in answer…

.

 But….

There

The door panel hollowed by the tearing bullet

A plant sheared of a length of its bark…

A damp undried strain of blood on the road…

None of them may be intelligible to you, but

The sound on the lips silenced by

The din of the striped devil hovering overhead—

And the streak of sanguine in the staring eyes

Must have surely answered you.

Silence is the grief

That rolls through the eyes piercing the heart.

A silence …so  inhuman.

The wounds on the branches inflicted by the metallic boots

Hurt you deeply at heart.

It’s abominable to bear the bestiality

That sucks the human blood like a blotting paper!

Stillness… is still the answer.

.

Yet….

The shouts of “Fire, Fire”

Still echo in the air across the sky

And the half-erased haphazard fleeing foot prints stay.

All these may  be unintelligible to you, but

The silent fist of the Gond raised

After feeling the wet, bloodied bandage

Must have surely answered you

.

The silent currents of the sea

Are readying for a war.

It is the ominous silence of  the sea

Before the waves surge into tides

The silence

Between the hand raised to beat the tom-tom

And the beat

Is

But a fraction of a second

.

Vimala

.

“నిశ్శబ్ద గీతం “

.

శవాన్ని తగలేశాక చుట్టూమిగిలిన నిశ్శబ్దం.

నిశ్శబ్దం భయంకరంగా వుంది.

ప్రతి చెట్టూ, గుట్టా, గుడిసెమీదా

ఆఖరికి మనుషులమీద కూడా

నిశ్శబ్దం కప్పబడింది.

అది చూస్తే

నీకు ప్రశాంతంగా కనపడే సముద్రం గుర్తొచ్చి

ఒళ్ళు జలదరిస్తుంది.

నీ గుండె చప్పుడు నీకే వినిపించేంత నిశ్శబ్దాన్ని, 

భయపెట్టే నిశ్శబ్దాన్ని భరించలేవు!

నువ్వు ప్రశ్నిస్తావు –

మళ్ళీ నిశ్శబ్దమే జవాబు

.

కానీ……

తూటా దెబ్బ దూసుకుపోయిన తలుపు చెక్కా

బెరడు రాలిపడ్డ మొక్కా

రోడ్డుమీద ఇంకా తడి ఆరని రక్తపు మరక….

ఇవి ఏవీ నీకు అర్థం కాకున్నా,

తలమీద ఎర్రచారల రాకాసి చప్పుడుకి

నిశ్శబ్దంగా మూతపడ్డ మనిషి పెదవుల ధ్వని,

విచ్చుకున్న కళ్ళలో ఎర్రజీరా—

నీకు తప్పక జవాబు చెప్పేవుంటాయి.

గుండెల్ని చీల్చుకొచ్చి

కళ్ళల్లో సుళ్ళుతిరిగే దుఃఖం నిశ్శబ్దం.

నిశ్శబ్దం అమానుషంగా వుంది.

చెట్లకొమ్మలమీద ఇనుప బూట్లు చేసిన గాయాలు

నీ హృదయాన్ని గాయపరుస్తాయి.

మానవ రక్తాన్ని బ్లాటింగ్ పేపర్లా పీల్చే

అమానుషత్వాన్ని భరించడం అసహ్యకరం.

తిరిగి నిశ్శబ్దమే జవాబు.

.

కానీ ……..

ఈనాటికీ ఆకాశంలో,

ధ్వని తరంగాల్లో గింగురుమంటున్న

“ఫైర్, ఫైర్ ” అన్న కేకలు

అస్తవ్యస్తంగా పూర్తిగా చెరగని

పరిగెత్తిన పాదాల గుర్తులు.

ఇవి ఏవీ నీకు ఇంకా అర్థం కాకున్నా

తడిసి ఎర్రబడ్డ బ్యాండేజీ చూసుకుని

అడవిలోకి అడుగుపెడుతూ

నిశ్శబ్దంగా పైకెత్తిన గోండు పిడికిలి

నీకు తప్పక జవాబు చెప్పే వుంటుంది.

.

ప్రశాంత సముద్రంలోన అలలు

కదనానికి సన్నధ్ధం అవుతున్నాయి.

లోనుండి అలలు పైకెగిసిపడే ముందటి నిశబ్దం అది.

తుడుం మోగించడానికై

పైకెత్తిన చేతులకీ- శబ్దానికీ

మధ్యనున్న నిశ్శబ్దం

ఒక్క క్షణం మాత్రమే.

.

విమల 

“అడవి ఉప్పొంగిన రాత్రి”  కవితాసంకలనం నుండి