వర్గం: అనువాదాలు
-
యువ వీరులకు నివాళి… విల్ఫ్రెడ్ ఓవెన్ , ఇంగ్లీషు కవి
సొమ్ముల్లా రాలిపోయిన ఈ యువతకి ఇవేమి మృత్యుఘంటికలు?! అవి భయానకమైన శతఘ్నుల కోపోద్దీపితమైన అరుపులు మాత్రమే డగడగ…డగడగమని ఆగకుండా తూటాలు విరజిమ్మే తుపాకుల చప్పుడు మాత్రమే వారి కడసారి ప్రార్థనలు త్వరగా వల్లెవేయగలదు. వారిని శ్లాఘిస్తూ ఏ ఉపన్యాసాలూ లేవు; ఏ ప్రార్థనలూ, గంటలూ లేవు. ఈ విషాద సంగీతం తప్ప వేరు శోక సంకేతాలు లేవు. అవిగో కీచుగా, పిచ్చిపట్టినట్టు శోకించే తూటాల ఆక్రందనలు, యువవీరులని జన్మభూమికి రారమ్మంటున్న తుత్తారల గద్గద నిస్వనాలు. వారికి అంతిమ…
-
ఏ రోజుకి ఆ రోజు బ్రతుకు… జోస్ వాండర్లీ దీయాస్, పోర్చుగీసు కవి.
నువ్వు గ్రహించగలిసినదంతా గ్రహించు… ప్రతి రోజూ… ప్రతి క్షణమూ… ప్రతి ౠతువూ… నీ జీవించినంతకాలమూ. అప్పుడు భవిష్యత్తులోకి ధైర్యంగా చూడగలవు గతాన్ని విచారంలేకుండా అవలోడనంచేసుకోగలవు. నువ్వు నీలాబ్రతుకు, కానీ నీలోని ఉత్తమోత్తమపార్శ్వాన్ని చూపు. భిన్నంగా ఉండడానికి సాహసించు; నీ భవిత నువ్వే వెతుక్కో… ఆనందంగా ఉండడానికి ఎంతమాత్రం వెరవకు! సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించు. ప్రతిదాన్నీ మనసారా, హృదయపూర్వకంగా ప్రేమించు. నిన్ను ప్రేమించేవారిపై నమ్మకం ఉంచు. ఒక నిర్ణయం తీసుకుని ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, నిర్ణయాన్ని ఎంత వివేకంతో, తొందరగా తీసుకోగలవో,…
-
ఓ నా మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే!… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే అమెరికను కవయిత్రి
ఓ నా ప్రియ మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే! ఇంత నీ సౌందర్యమూ నిన్ను ఎంతమాత్రం కాపాడలేదు; ఎక్కడా లోపం కనరాని ఈ నిపుణ హస్తమూ, అందమైన శిరసూ, జ్వలించే ఉక్కులాంటి ఈ శరీరమూ, సుడిగాలివంటి మృత్యువు ముందు, లేదా దానీ హేమంత హిమపాతం ముందు, ఏ ఆకు రాలడానికి భిన్నంగా లేకుండా, మొట్టమొదటి ఆకు రాలినట్టు రాలిపోక తప్పదు; ఈ అద్భుతం తెరమరుగుకాక తప్పదు… మార్పుకిలోనై, అందరికీ దూరమై, చివికి శిధిలమై. ఆ సమయంలో నా ప్రేమకూడా…
-
ఆ కొండ… ఎడ్గార్ లీ మాస్టర్స్, అమెరికను కవి
ఎల్మర్, హెర్మన్, బెర్త్, టామ్, ఛార్లీ అంతా ఏరీ, స్థిరచిత్తం లేని వాళ్లూ, భుజబలం కలిగినవాళ్ళూ, హాస్యగాడూ, తాగుబోతూ, యోధుడూ…ఏరీ? అందరూ… అందరూ ఆ కొండమీద నిద్రిస్తున్నారు. ఒకరు జ్వరంతో పోయారు ఒకరు గనిలో కాలిపోయారు ఒకరు తగవులాటలో మరణించేరు మరొకరు చెరసాలలో మరణించేరు. భార్యాబిడ్డల్ని పోషించడానికి పనిచేస్తూ మరొకరు వంతెనమీంచి జారిపోయారు వాళ్ళంతా… అంతా… ఇప్పుడు ఆ కొండమీద నిద్రిస్తున్నారు. ఎలా, కేట్, మేగ్, లిజ్జీ, ఎడిత్ వీరంతా ఏరీ. మెత్తని మనసూ, అమాయకత్వం, గయ్యాళితనం,…
-
మనసా! కాస్త నెమ్మది… A E హౌజ్మన్, ఇంగ్లీషు కవి
ఓ మనసా! కాస్త నెమ్మది వహించు; నీ అస్త్రాలు ఎందుకూ పనికిరావు, భూమ్యాకాశాల దగ్గర ఇంతకన్నా బలమైనవి ఎప్పటినుండో స్థిరంగా ఉన్నాయి. ఆలోచించు. ఒకసారి గుర్తుతెచ్చుకో, ఇప్పుడు నువ్వు విచారిస్తున్నావు గాని, ఒకప్పుడు మనం అచేతనంగా పడి ఉండే వాళ్ళం. ఆ రోజులు అనంతం. అప్పుడూ మనుషులు నిర్దాక్షిణ్యంగా ఉండెవారు; ణెను ఆ చీకటి గుహలో పడుకున్నాను అందుకు చూడలేదు; కన్నీళ్ళు చిందేవి, కానీ విచారించలేదు; చెమట కారేది, రక్తం ఉడుకెత్తేది, కానీ నే నెన్నడూ విచారించలెదు;…
-
తుదిశ్వాస విడిచిన తర్వాత… థామస్ హార్డీ, ఇంగ్లీషు కవి
(జెమీమా హార్డీ (1813 – 1904) స్మృతిలో ) . ఇక చెయ్యడానికీ, భయపడడానికీ, ఆశించడానికీ ఏమీ లేదు; ఇక ఎవ్వరూ కనిపెట్టుకుని ఉండనక్కరలేదు;చిన్నగొంతుతో మాటాడడాలూ, విసిగి వేసారడాలూ ఉండవు; దుప్పటిమీద ఇబ్బందిగా కనిపించే ముడతలు సరిదిద్దనక్కరలేదు, తలగడ ఆమెకు వాలులో పెట్టనక్కరలేదు. మేము శూన్యదృక్కులతో చూస్తున్నాం. ఉండడం, వెళ్ళిపోవడం ఇక మా ఇష్టమే; ఆతృతతో వేసుకున్న రేపటి మా పథకాలు వాటి లక్ష్యం తప్పాయి; ఇక ఈ రాత్రికి ఊరు వదిలినా, రేపు ఉదయందాకా నిరీక్షించినా…
-
దాస్యమూ- స్వాతంత్య్రమూ… రాబర్ట్ ఫ్రాస్ట్, అమెరికను కవి
రెండుచేతులతో పెనవేసుకుని కొండలతో సహా నిలబడడానికీ, భయాన్ని దూరంగా ఉంచడానికీ, గదిలో గది, గదిలో గదిగా, ప్రేమకి నేల ఆసరా ఉంది కానీ ఊహకి అలాంటి అవసరమేమీ లేదు, ఎందుకంటే దానికి భయమెరుగని రెండు రెక్కలున్నాయి. మంచులోనూ, ఇసుకలోనూ, పచ్చికమీదా నేను ప్రేమ విడిచిన పదముద్రలు చూశాను ప్రపంచపు బిగికౌగిటిలో అవి ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ… ప్రేమ అంటే అదే, దానికి అలా ఉండడమే ఇష్టం. కానీ ఊహకి కాళ్ళు ఒకచోట నిలువవు. ఊహ తారానివహాలమధ్యనున్న చీకట్లు చీలుస్తూ…
-
గతించినవన్నీ… వాల్టర్ డి లా మెర్, ఇంగ్లీషు కవి
ఈ వనాళి అతి పురాతనమైనది; ముళ్ళపొదల్లోంచి పైకిలేచే లేతీవెలపై కుసుమిస్తున్న మొగ్గలు, వసంతాగమన సూచీ వీచికలకు, ఎంత అందంతో ఇనుమడిస్తున్నాయో— ! ఈ గులాబి ఎన్ని అజ్ఞాత శతాబ్దులుగా నలుచెరగులా విరబూస్తున్నాదో ఏ మనిషీ చెప్పలేడు. ఈ సెలయేళ్ళూ పురాతనమైనవే; నీలాలనింగి క్రింద చల్లగా నిద్రించే హిమపాతాలనుండి ఉద్భవించే కొండవాగులు గతంలోకి జారుకున్న చరిత్రని ఎంతగా ఆలపిస్తాయంటే సాలమన్ చక్రవర్తికంటే వివేకవంతంగా వాటి ప్రతి పదమూ పలుకుతుంది. మనుషులం మనందరం పురాతనులమే; ఈవ్ కి చెలికత్తెలైన నైటింగేల్…
-
ప్రభాత గీతం… కార్ల్ విల్సన్ బేకర్, అమెరికను కవయిత్రి
ఆ కొండ చిగురున లేలేత వెలుగు ప్రసరిస్తోంది అక్కడెక్కడో ఒక పచ్చని చామంతి కనిపిస్తోంది, మరెక్కడో అంతకంటే తీయని మధువు ఆస్వాదించబడుతోంది. కొన్ని శిలలుగా ఉండిపో నిర్ణయించబడ్డాయేమో! తమకి తెలిసిన విషయాలే తెలుసుకుంటూ తమ ఆత్మలోకి మరింత గాఢంగా నాటుకుంటూ… కానీ, కొన్ని నన్నూ చిరుగాలినీ అనుసరించవలసిందే మేమెప్పుడూ స్వేచ్ఛగా, విహరించడానికి సిద్ధంగా ఉంటాం, భవిష్యంత ఆశావహంగా ఇంకెన్నడూ ఉండలేదు! . కార్ల్ విల్సన్ బేకర్ (1878–1960) అమెరికను కవయిత్రి. Photo Courtesy: Wikipedia .…
అనువాదలహరి 