వర్గం: అనువాదాలు
-
సాయంస్తుతి… ఫిల్లిస్ వ్హీట్లీ, ఆఫ్రికను అమెరికను కవయిత్రి
సూర్యుని చివరి వెలుగులు తూరుపుని విడిచిపెట్టగానే రోదసి ఒక్క సారి ఘంటరావాలతో నిండిపోయింది అద్భుతమైన దృశ్యం! అప్పుడే వికసిస్తున్న వసంతపు సుగంధాలని చిరుగాలి నలుదిక్కులా మోసుకొస్తోంది. సెలయేళ్ళు గలగలమంటున్నాయి; పక్షులు నవరాగాలాలపిస్తున్నాయి; గాలిలో వాటి సమ్మిళిత సంగీతం తెరలు తెరలుగా తేలియాడుతోంది. ఆహ్! ఆకాశంనిండా ఎన్ని అందమైన రంగులు అలముకున్నాయి. పడమరమాత్రం ముదురు ఎరుపురంగును అద్దుకుంది నల్లని చీకటి తెరలను దించడంతో పాటు వెలుగులనూ విరజిమ్మే సృష్టికర్త సంకీర్తనలతో నిండి అవనిమీద ప్రాణంతో స్పందించే…
-
నే పోయిన తర్వాత … హెన్రీ ఆస్టిన్ డాబ్సన్, ఇంగ్లీషు కవి
నే పోయిన తర్వాత నా సమాధి కంటే ఎత్తుగా గడ్డిమొలిచినపుడు … ఇష్టంగానో అయిష్టంగానో ప్రపంచం నన్ను చిరుకవిగా గుర్తించడానికి బేరీజు వేస్తుంటుంది అప్పుడు నేను ప్రశ్నించనూ లేను, జవాబూ చెప్పనూలేను. నేను ఉదయాకాశాన్ని చూడనూ లేను నడిరేయి గాలి నిట్టూర్పులు వినలేను నే పోయిన తర్వాత అందరు మనుషుల్లాగే నేనుకూడా మూగగా ఉండిపోతాను. అయినప్పటికీ, ఇపుడు నేను బ్రతికుండగా, ఎవరైనా ఇలా చెప్పగలిగితే సంతోషిస్తాను: “అతను తన కలాన్ని కళకి అంకితం చేశాడు సిగ్గుచేటు పనులకీ,…
-
కడసారి ప్రార్థన… వాల్ట్ వ్హిట్మన్, అమెరికను
ఎలాగైతేనేం, చివరకి, తేలికగా కోటలా భద్రమైన ఈ ఇంటి గోడల మధ్యనుండీ చక్కగా దువ్విన కురుల కౌగిలిబంధాలనుండీ మూసిన తలుపుల చెరసాలనుండీ నన్ను ఎగిరిపోనీ. ఓ మనసా! తలుపులు తెరూ! చప్పుడు చెయ్యకుండా ఇక్కడినుండి పోనీ; మెత్తనైన తాళంచెవితో గుసగుసలాడుతూ తాళం తెరూ… తొందరపడకు! ఓరిమి వహించు, (ఓ నశ్వరమైన శరీరమా, నీమీది మోహం వదలదు సుమీ! ఓ ప్రేమపాశమా, నీ బంధం ఒకంత వదలదు సుమీ!) . వాల్ట్ వ్హిట్మన్ మే 31 1819 –…
-
మనిద్దరిలో ఒకరు ముందు పోవలసినపుడు… రాబర్ట్ బ్రిడ్జెస్, ఇంగ్లీషు కవి
మనిద్దరిలో ఒకరు ముందు పోవలసినపుడు అది నేనే కావాలని కోరుకుంటున్నాను, ఎప్పటిలా ఇంటిలో హాయిగా ఉండు అలా అయితేనే నే కోరుకున్నది జరుగుతుంది. నా మనసుకూడా నీది చేసుకుని నీ మోకాళ్ళమీద బిడ్డకి పాటపాడు, లేదా, ఒంటరిగా నీలో నువ్వు నీ కోసం రాసిన పాటలు చదువుకో. . రాబర్ట్ బ్రిడ్జెస్ 23 October 1844 – 21 April 1930 ఇంగ్లీషు కవి . Robert Bridges . When Death to…
-
కాలానిది చక్రగతి… రాబర్ట్ సౌత్ వెల్… ఇంగ్లీషు కవి
ఒకసారి నరికినచెట్టు, కొన్నాళ్ళకి మళ్ళీ చిగురించవచ్చు పూర్తిగా బోడులైన మొక్కలు మళ్ళీ పూలూ కాయలూ కాయవచ్చు అలవిమాలిన కష్టాలుపడే అభాగ్యుడికిసైతం ఉపశమనం లభిసుంది ఎండిపోయిన నేల సైతం వర్షపు చినుకును పీల్చుకోగలుగుతుంది కాలం చక్రంలా దొర్లుతుంది, భాగ్యాభాగ్యాలు దారి మళ్ళుతుంటాయి: కష్టం నుండి సుఖానికీ, సుఖం నుండి కష్టానికీ అదృష్టాంబోనిధి నిరంతరం పోటులోనే ఉండదు అది తన అలలను విలైనంత వెనక్కి తీసుకుంటుంటుంది; అవి ముందుకీ వెనక్కి ఒక క్రమంలో వచ్చిపోతుంటాయి ఆ మగ్గము ముతకబట్టనీ, నూరోనంబరూనీ…
-
మన జీవితం ఏమిటి? … సర్ వాల్టర్ రాలీ, ఇంగ్లీషు కవి
మన జీవితం ఏమిటి? కేవలం మన ఆవేశాల ప్రదర్శన మరి సంతోషం సంగతి? ఆగి ఆగి వినిపించే సంగీతం మన మాతృగర్భాలు “గ్రీన్ రూం”ల వంటివి ఈ లఘు జీవిత హాస్యనాటికకి వేషధారణ చేసుకుందికి. ఈ ప్రపంచం ఒక రంగస్థలం; విధి ప్రేక్షకుడు కూచుని చూస్తూ ఎవడు తప్పు చేస్తున్నాడా అని గమనిస్తుంది; మలమల మాడ్చే ఎండనుండి నీడనిచ్చే సమాధులు నాటకం అయిపోయిన తర్వాత వాలిపోయే తెరల్లాటివి; అలా ఈ గుర్రపు పందేల ఆట ఆడుతూ తాత్కాలికంగా…
-
ప్రతి రాత్రీ అవి బోధించేది… విలియం హాబింగ్టన్, ఇంగ్లీషు కవి
అమూల్యమైన మణులు వేలాడుతున్న ఆ తేజోవంతమైన ఖగోళాన్ని రాత్రి దర్శించినపుడు, అది నాకు ఇథియోపియన్ పెళ్లికూతురులా కనిపిస్తుంది. నా మనసు రెక్కలు విప్పుకుని ఒక్కసారి ఆకాశంలోకి ఎగురుతుంది దిశాంతాలకు వ్యాపించిన రోదసి ఖండాల్లో సృష్టికర్త అద్భుత ఆవిష్కరణలు చూడ్డానికి. ఆంత ప్రకాశమానమైన ఆకాశమూ ఏ మంటలూ విరజిమ్మదు; నిశ్శబ్దంగానైనా, అతివిపులంగా భగవంతుని ఉనికిని ప్రదర్శిస్తుంది కనిపించే ఏ చిన్న నక్షత్రమూ మానవుని దృష్టికి దూరంగా కనిపించనంత చిన్నగా తన వెలుగులు ఉపసంహరించుకోదు. కానీ మనం ఓపికగా గమనించినట్టయితే…
-
సానెట్ -30… షేక్స్పియర్
(This is Shakespeare’s 400th Death Anniversary Year) నేను పదే పదే మౌనంగా మధురమైన ఊహలలోతేలుతూ జరిగిపోయిన సంఘటనలు గుర్తుచేసుకుంటున్నప్పుడు నేను కోరుకున్న చాలా వస్తుచులు దక్కనందుకు చింతిస్తాను ఆ పాత బాధలతోపాటు, జీవితం వృధా అయ్యిందని కూడా. మృత్యువు కౌగిలిలో తెలవారని రేయి గడుపుతున్న ఆప్తమిత్రులకు ముందెన్నడూ లేనంతగా శోకిస్తూ కన్నీరు కారుస్తాను ఎప్పుడో మరిచిపోయిన భగ్నప్రేమకై రోదిస్తూ కనుమరుగైన ఎన్నో సుందరదృశ్యాలకై వగస్తాను. ఒక బాధ తర్వాత మరొక బాధ వల్లెవేసుకుంటూ నేను…
-
ఒక ముసలి తల్లి బతుకుపాట… WB యేట్స్, ఐరిష్ కవి
(విలియం బట్లర్ యేట్స్ 150 వ జన్మదిన సందర్భంగా) నేను పొద్దు పొడుస్తూనే లేస్తాను, మోకాళ్లమీద ఆనుకుని నిప్పురవ్వ నిలిచి బాగా వెలిగేదాకా పొయ్యి ఊదుతాను; తర్వాత ఇల్లు ఊడ్చి, అంట్లుతోమి,వంటవండుతాను చీకటిపడి చుక్కలు తొంగిచూసి మిణుకుమనేదాకా; పిల్లలు పొద్దెక్కేదాకా పడుక్కుని కలలు కంటుంటారు జుత్తుకీ, జాకెట్టుకీ ఏ రిబ్బన్లు జోడీ కుదురుతాయా అని, వాళ్ళకి రోజంతా పూచికపుల్ల పనిలేకుండా గడిచిపోతుంది జుత్తు గాలికి చెదిరితే చాలు, వాళ్ళు నిట్టూర్పులు విడుస్తారు నేను ముసలిదాన్ని కదా అని…
-
కాకతాళీయం… ఎఫ్. టి. కూపర్, అమెరికను
నానమ్మ పాత చేతికుర్చీలో కూచుని నిర్లిప్తంగా సమయం తెలీకుండా అల్లుకుంటోంది; శాంతంగా, అయినా గంభీరంగానే, ముగ్గుబుట్టతలతో గతకాలపు బాదరబందీలు నెమరువేసుకుంటోంది. మనవరాలు మోకాళ్ళమీద హాయిగా కూచుని నానమ్మ ముణుకుమీద మోచేయి ఆనించి ఏదో ముఖ్యమైన విషయాన్ని ఎలా చెప్పాలా అని దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నట్టు ఇట్టే తెలిసిపోతోంది. అల్లికసూదులు టకటకమని కదిలిపోతున్నాయి నాజూకైన రెండు చేతులు కళ్ళని మూసీదాకా, సిగ్గుపడుతూ, మురిపెంగా ఆ అమ్మాయి అడిగింది “తాతయ్య పెళ్లిచేసుకోమని నిన్నెలా అడిగేరో చెప్పవా?” అని. ఒక్కసారి అల్లుతున్నదీ, గిరగిర…
అనువాదలహరి 