వర్గం: కవితలు
-
మధురక్షణం … మేరీ ఫ్రాన్సిస్ బట్స్, బ్రిటిషు రచయిత్రి
తీరుబాటులేని పనితో గడిచిన రోజు ముగిసింది ఇంటిపనులు చక్కబెట్టుకోడం అయింది పగలల్లా చికాకు పరిచిన బాధ్యతలు సూర్యుడితోపాటే శలవుతీసుకున్నాయి చీకటి చిక్కబడుతున్న సంధ్యవేళ హాయిగా విశ్రాంతి తీసుకుంటూ కూచున్నాను గులాబి పువ్వులాంటి నా చిన్నారి నా గుండెమీద నిద్రపోతోంది. తెల్లని కనురెప్పలు పట్టు పోగు అంచుతో పల్చబదుతున్న వెలుగుని నిరోధిస్తున్నాయి ఒక చిన్ని పిడికిలి గట్టిగా బిగిసి అమ్మ చేతివేళ్ళని ఆసరాగా పట్టుకుంది మెత్తని దుప్పటి ముడతల్లో ఇంతసేపూ చురుకుగా ఉన్న పాదాలు చివరికి ఎలాగైతేనేం విశ్రాంతి…
-
పొద్దు పొడుపు… లాంగ్ ఫెలో, అమెరికను కవి
సముద్రం మీంచి గాలి ఉవ్వెత్తుగా పైకి లేచి, అడిగింది “ఓ మంచు తెరలారా! నాకు దారి ఇవ్వండి!” ఓడవంక చూసి ఇలా అరిచింది, “ఓ నావికలారా! చీకటి తొలగిపోయింది. ఇక కొనసాగించండి మీ ప్రయాణం!” దూరాన ఉన్న నేలకి ఉరుకులతో పరుగులెత్తి మేలుకొలిపింది, “ఒహోయ్! లేవండి పొద్దుపొడుస్తోంది” అడవితో ఊసులాడుతూ, “నీ కలరవాలేవి? నీ ఆకులతోరణాల్ని వేలాడదియ్యి!”అంది. ముడుచుకున్న పక్షిరెక్కను గోముగా నిమురుతూ, ఓ పికమా! లే! లే! లేచి కమ్మగా ఒక పాట పాడు!” కళ్ళాలవెంట…
-
ప్రేమించొద్దు… కెరొలీన్ ఎలిజబెత్ సారా నార్టన్,
ప్రేమించొద్దు, ప్రేమించొద్దు, చాతకాని మట్టి మనుషులారా! అందమైన ఆశల మాలికలన్నీ మట్టిపూలతో చేసినవే అవి వికసించి కొద్ది గంటలైనా గడవక ముందే, ఆ వస్తువులు వాడి రాలిపోడానికి ఉద్దేశించినవే ప్రేమించొద్దు! ప్రేమించొద్దు, ప్రేమించొద్దు. మీరు ప్రేమించినది మారిపోవచ్చు. దొండపండు వంటి పెదవి మిముజూసి నవ్వకపోవచ్చు కరుణ చిప్పిలే నయనాలు మిమ్ము వింతగా చూసి పట్టించుకో పోవచ్చు గుండె వెచ్చగా కొట్టుకో వచ్చు, కానీ అది విధేయం కాకపోవచ్చు, ప్రేమించొద్దు! ప్రేమించొద్దు! మీరు ప్రేమించినది మరణించవచ్చు… ఆహ్లాదమూ ఆనందకరమైన…
-
తల్లీ- బిడ్డా…. యూజీన్ ఫీల్డ్ అమెరికను
ఒక రాత్రి చిన్న మంచు బిందువొకటి గులాబి ఎదమీద పడింది… “ఓ చిన్ని చుక్కా! నిన్ను జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాలే ఇక్కడ నిశ్చింతగా సేదదీరు” అని ఆదరించింది అనురాగముతో మెరుస్తున్న గులాబిని చూసి ఆకసానికి ఈర్ష్యతో ముఖం నల్లబడింది వెంటనే వేడి వెలుగుల దూతను పంపి మంచు బిందువును హరించింది. “ఓహ్! దైవమిచ్చిన నా బిడ్డని నాకిచ్చీ! అది నా ప్రాణం…” అని గులాబి బాధతో ఆక్రోశించింది కానీ, ఆకసం విజయ గర్వంతో నవ్వింది పాపం, గులాబి తల్లి,…
-
సేవ… రాబర్ట్ బ్రౌనింగ్, ఇంగ్లీషు కవి
(ఈ రోజు రాబర్ట్ బ్రౌనింగ్ 205 వ జన్మదినం.) అన్ని సేవలూ భగవంతుని దృష్టిలో సమానమే ఇప్పుడు నడిచినా, ఒకప్పుడు నడిచినా అతను మన నేలమీద నడిస్తే స్వర్గమే. మనందరం అతనెలా అనుకుంటే అలాగే పనిచెయ్యగలం మనలో గొప్పవాళ్ళైనా, నీచులైనా తోలుబొమ్మలమే ఇందులో ఒకరు ఉత్తములూ, ఒకరు అధములూ లేరు. “చిన్న సంఘటన” అనొద్దు. “చిన్న” దేమి? ఇంతకంటే ఎక్కువ బాధ కలగాలా? ఇంతకంటే ఏదో పెద్ద సంఘటన జరగాలన్నట్టు? ప్రభూ! జీవితంగా చుట్టుకునే కర్మల…
-
పిల్లలు… వాల్టర్ సావేజ్ లాండర్, ఇంగ్లీషు కవి
తల్లులెలాంటి వారో పిల్లలలాంటి వారు. వెర్రి అభిమానపడే తండ్రి అంత వెర్రిగా చూచినా, ఉయ్యాలలో నిద్రపోతున్న కొడుకుమీద రాశిపోసిన తన అన్ని ఆశలూ, భయాలతో తల్లి తన పేగుబంధంతో చూసినట్టుగా ఆ చిన్నారి హృదయాన్ని ప్రేమగా చూడలేడు. తన ప్రక్కన మోకాళ్ళమీద కూచుని తన రూపుదిద్దుకుంటున్న తన ముఖంలో ఎప్పుడూ తల్లి పోలికలు వెదుకుతున్న నాన్నను చూసి ఆ చిన్నారి ఆశ్చర్యంగా,గుడ్లప్పగించి చూస్తాడు; కానీ, ఆమె ఒక్కతెకే చేతులు చాచి నిలబడతాడు; ఆమె ఒక్కతెకే ఆ కళ్ళు…
-
త్యాగం… సెబా స్మిత్… అమెరికను
కొండవాలంతా చలిగాలులు వీస్తున్నాయి త్రోవకనరాని ఆ ఆరుబయలు బావురుమంటోంది, సమయం ఎంతయిందో తెలియరాని ఆ చీకటి రాత్రి పాపం, ఒక తల్లి తన బిడ్డతో దారితప్పి తిరుగుతోంది. తేలిపోతున్న మంచుని కాగలించిందా అన్నట్టుగా ఆమె గుండెను పొదువుకుని బిడ్డ నిద్రిస్తోంది. గాలి ఇంకా చల్లగానే విసిరికొడుతోంది. నడి రాత్రి అప్పుడే గడిచిపోయింది తేలివస్తున్న మంచు బాగా ముసురుకుంటోంది: ఆమె అవయవాలు చచ్చుబడి, శక్తిసన్నగిలింది. “భగవంతుడా!” అంటూ ఆమె గట్టిగా మొరపెట్టుకుంది, “నేను చనిపోవలసి వస్తే, నా బిడ్డను…
-
ఈ జీవితం… విలియం డ్రమ్మోండ్ ఆఫ్ హాదార్న్ డెన్, స్కాటిష్ కవి
ఎంతో సుందరంగా కనిపించే ఈ జీవితం ఆడుకునే పిల్లలు గట్టిగా ఊపిరి బిగబట్టి గాలిలోకి ఊదే సబ్బునురగలాంటిది. ఆ బుడగని పట్టుకుందికి అన్ని దిక్కులా పరిగెత్తి దాని చలనాన్ని వారసత్వంగా ఇవ్వడానికి ప్రయత్నిస్తుంటారు. ఒకోసారి అది స్వేచ్చాజీవిలా కనిపిస్తుంది బంగారంతో చేసిన వస్తువులా గాలిలో అతికించినట్టు ఆ ఎత్తులో నిలకడగా వేలాడదీస్తున్నట్టు కానీ, ఆ వైభవం అట్టే కాలం ఉండదు. అది కేవలం ఊహల్లోనే అతిగా కొనియాడబడుతుంది. కారణం, అంతకు ముందు దాని ఉనికి లేదు, తర్వాత ఉండదు.…
-
నమస్సులు… శలవు… రోజామండ్ మేరియట్ వాట్సన్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి
ఓ నా యవ్వనమా! శలవు! ఇక మనిద్దరం విడిపోక తప్పదు, ఇదిగో, దారులు ఇక్కడ చీలుతున్నై; ఇక్కడ చేతులోంచి చెయ్యీ, మనసులోంచి మనసూ దూరం చెయ్యవలసిందే- ఇక ఈ ఎడాబాటు నిత్యమూ… అనంతమూ. నా కోసం నువ్వు వాడిన పూలు ధరించకు, నేను నీకై ఇక రోజుల తరబడి శోకిస్తుంటాను. ఇక పొదలలో, పొదరిళ్ళలో పాటలలో ఇన్నాళ్ళూ కనిపించిన ఇంద్రజాలమహిమ కనిపించదు. మన ఎడబాటు ఖరారుచేసి శీఘ్రతరంచేసి ముద్ర వేసే ముదిమి తోడుగా ఇక నేను ముందుకి…
-
మునిగిపోయిన నగరం… విల్ హెల్మ్ మ్యుల్లర్, జర్మను కవి
ష్.ష్.ష్! మునిగిపోయిననగరపు ఘంటల చప్పుడు మరోసారి అలవాటుగా సాయంత్రం నెమ్మదిగా వినవస్తోంది, వినండి! సముద్రగర్భపు లోతుల్లోంచి స్వేఛ్ఛగా ఒక అద్భుతమైన పాట తేలివస్తోంది, ఎప్పటిదో ఏ కాలమునాటిదో. గుడులు, గోపురాలు, ఎన్నో అంతస్థుల రమ్య హర్మ్యాల గుమ్మటాలు అన్నీ సాగరగర్భంలో సమాధియై పడి ఉన్నాయి ఎవరికంటికీ కనపడక, ఒక్క సాయం వేళ కడలి కెరటాలపై పసిడికాంతులు విరిసినపుడు కనవచ్చే వాటి దివ్యకాంతులు తప్ప. ఆ తళత్తళలు చూసిన ఏ నావికునికయినా, అతని చెవిలో ఈ శబ్దాలు రహస్యంగా…
అనువాదలహరి 