వర్గం: కవితలు
-
ఇదిగో నీకే…. వాల్ట్ విట్మన్, అమెరికను
పద! అందరికీ దూరంగా మనిద్దరం కలిసినడుద్దాం; ఇక మనిద్దరం ఏకాంతంగా ఉన్నాం గనుక కాసేపు మర్యాదలన్నీ పక్కనబెడతావా? ప్రారంభించు! నువ్వింతవరకు ఎవరికీ చెప్పనిది నాతో చెప్పు. విషయమంతా ఉన్నదున్నట్టుగా చెప్పు. నువ్వు నీ సోదరుడికీ, నీ భార్యకీ (లేదా భర్తకీ), వైద్యుడికీ చెప్పనివన్నీ వినిపించు. . వాల్ట్ విట్మన్ మే 31, 1819 – మార్చి 26, 1892 పద అమెరికను . . To You . Let us twain walk aside from…
-
మా పూర్వీకుల గ్రామంలో… వాస్కో పోపా, సెర్బియన్ కవి
ఒకరు నన్ను కాగలించుకుంటారు ఒకరు నా వంక తోడేలులా చూస్తారు మరొకరు తన టోపీని తీస్తారు తనని నేను బాగా చూడగలిగేలా. ప్రతివారూ నన్నడుగుతుంటారు నేన్నీకు ఏమౌతానో చెప్పగలవా అంటూ ఎన్నడూ ఎరుగని వృద్ధ స్త్రీలూ, పురుషులూ నా చిన్నప్పటి జ్ఞాపకాలలోనిలిచిన పేర్లు చెబుతూ … వాళ్ళు తామే అంటారు. అందులో ఒకర్ని అడుగుతాను: నామీద దయ ఉంచి చెప్పండి “తోడేలు జార్జి” ఇంకా బ్రతికున్నాడా? ఏదో మరో లోకంనుండి మాటాడినట్టు ఒక వ్యక్తి “అది నేనే”…
-
జ్వాలలు… జోసెఫ్ కాంప్ బెల్, ఐరిష్ కవి
ప్రకృతి రగిలించే ఆ చిన్ని చిన్ని జ్వాలలు… నీలి నీలి మొగ్గలూ, ఎర్ర ఎర్రని పూలూ… తుఫాను రాత్రుల్లో ఆమె ఆగ్రహం కొండల్ని కొరడాలతో కొట్టినపుడు, చల్లారుతుంది. మేఘాల ఎత్తుకి ఆమె ఎగదోసే మంటలు రంగురంగుల హరివిల్లూ, తటిల్లతలూ … ఆమె ఆగ్రహంతో నేలను గట్టిగా శపిస్తూ కుమ్మేస్తుంది పర్యవసానం మృత్యువైనా లెక్కచేయదు. ఆమె ఆత్మలో రగిలించే అగ్ని కీలలు కవి ఆవేశంలోనూ, విప్లవకారుడి ఆలోచనలోనూ; రెంటినీ నియంత్రించలేదు; అక్కడ వాడిన ఇంధనం ఇక్కడకాదు, వేరే గనుల్లోంచి…
-
ఓటమి … గ్లెన్ వార్డ్ డ్రెస్ బాక్, అమెరికను కవి
హతుని ముఖం కాల్పులదిశలో ఉంటూ యుద్ధం గుర్చిన అన్ని కోర్కెలూ చిక్కిశూన్యమై మితిలేని మరపులో కప్పబడి; చివరకి మృత్యువు మాత్రమే ఉపశాంతినివ్వగడంలో ఓటమి ఉంది. ఈ శరీరం ఆత్మ సంకల్పాలని గ్రహించలేక దేవులాడుతూ, చిత్రహింసలపాలైన బుద్ధి తిరిగి పొందలేని పూర్వవైభవాన్ని తలుచుకుంటూ మదిరప్రభావానికిలోనైనట్టు స్మృతితప్పడంలో ఓటమి ఉంది. కానీ, విజయానికి ప్రేరణనిచ్చి, దాన్ని సాధ్యం చేసిన కలల్ని పక్కనబెట్టి, చిత్రంగా, సాధించిన విజయానికి సంతృప్తి చెంది, గెలుపు ప్రయోజనం క్రమంగా బలహీనపడుతూ, చివరకి ఏ ప్రయోజనం ఇవ్వకపోగా, ఇవ్వలేని…
-
నీడపట్టున నివసించేవాళ్ళు … హోవర్డ్ ముంఫోర్డ్ జోన్స్ , అమెరికను కవి
నీడపట్టున నివసించేవాళ్ళు చూపుమేర వ్యాపించిన నీడల మైదానాలలో భ్రాంతికలిగించే తెలినురుగు తీరాలవెంట ప్రేతాత్మల్లా నిరంతరం సంచరిస్తూనే ఉంటారు. వాళ్ళజీవితాలలో ఏ కోశానా ఆశ కనిపించదు ఐనప్పటికీ వాళ్ళు మరణించలేరు, బావురుమనే వాళ్ళ సముద్ర తీరాల్ని వదలలేరు అసంతృప్తికరమైనా, వాళ్ళ ఊహల్ని వదులుకోలేరు. నీడపట్టున నివసించేవాళ్ళు ఎండుటాకుల కదలికల్లా మాటాడుతుంటారు. పచ్చనిమైదానాలతో మాటాడేటపుడు ఎవరికీ సంతోషమూ ఉండదు, విచారం ప్రకటించరు. వాళ్ళు అలా గుసగుసలాడుతూనే ఉంటారు అంతే బహుశా బిక్కుబిక్కుమని ఒంటరిగా ఒడ్డుకుచేరే కెరటాలకీ అక్కడ నివసించే మనిషికి…
-
ఏం చేద్దాం మనం ?… ఎలా వీలర్ విల్ కాక్స్, అమెరికను కవయిత్రి
ఇప్పుడిక, ఎప్పటికన్నాకూడా, మనజీవితాలు విడిపోకతప్పదు నా దారి అటు వెళుతోంది, నీదారి ఇంకోవైపుకు పోతోంది. ఓ మనసా! మనం ఈ ప్రాణప్రదమైన ప్రేమని ఏం చేద్దాం? అది రోజు రోజుకీ భరించలేని భారమౌతోంది. దాచెద్దామా? ఈ భూమిమీద అన్ని మాళిగలలో, శూన్యమూ, రోదసిలో ప్రియా, దాన్ని దాచడానికి సరిపడినంత జాగా దొరకదే ; గతమంతటి ఘనమైన అంతులేని గిడ్డంగి కూడా మనకళ్ళకి కనిపించకుండా దాన్ని దాచలేదని నా భయం. పోనీ దేన్లోనో ముంచెద్దామా? అన్ని సముద్రాలలోని నీళ్ళనూ…
-
నీకు పెనుగాలంటే భయమా?… హామ్లిన్ గార్లాండ్, అమెరికను
నీకు పెనుగాలి హోరంటే భయమా? వర్షం కత్తిలాకోస్తుంటే భయమా? ఫో! వాటిని ఎదుర్కో. వాటితో పోరాడు! మళ్ళీ ఆటవికుడివయిపో! తోడేల్లా ఆకలితో అలమటించి చలిలో వడకట్టిపో! వెళ్ళు, వెళ్ళు, కొంగలా బురదలో నడూ. నీ అరచేతులు బండబారుతాయి, నీ బుగ్గలు ఎండకి నలుపెక్కుతాయి, నువ్వు చింపిరిజుత్తుతో, అలసి, నల్లనడతావు. అయితేనేం, నువ్వొక మనిషిలా తిరుగుతావు. . హామ్లిన్ గార్లాండ్ (September 14, 1860 – March 4, 1940) అమెరికను . . DO YOU…
-
అయితే, నువ్వు రచయితవి కావాలనుకుంటున్నావన్న మాట!… ఛార్ల్స్ బ్యుకోవ్ స్కీ, అమెరికను కవి
ఇన్ని జరిగినప్పటికీ, అది నీలోంచి విస్ఫోటనం చెందుతూరాకపోతే నువ్వు రాయకు. నువ్వు అడక్కుండనే నీ గుండెలోంచీ, మనసులోంచీ, నోటిలోంచీ నీ గొంతులోంచీ రాకపోతే, నా మాటవిని రాయకు! దానికోసం నువ్వు గంటలతరబడి నీ కంప్యూటరు తెరవంక తేరిపారచూస్తూనో, లేక, నీ టైపురైటరు మీద వాలిపోయో మాటలకోసం వెతుక్కుంటూ కూచోవలసి వస్తే రాయకు! నువ్వు డబ్బు కోసమో, కీర్తికోసమో రాస్తుంటే దయచేసి ఆ పని చెయ్యకు. స్త్రీల పొందు దొరుకుందని ఆశించి నువ్వు రాద్దామనుకుంటే, రాయొద్దు. నువ్వు అక్కడ…
-
హృదయవేదన… నజీం హిక్మెత్, టర్కీ కవి
డాక్టర్ గారూ, నా గుండె సగం ఇక్కడ ఉంటే రెండో సగం చైనాలో ఉంది ” యెల్లో రివర్ ” వైపు పరుగులు తీస్తున్న సైనికులతో. ప్రతిరోజూ, డాక్టర్ గారూ, ప్రతి ఉదయమూ నా గుండె గ్రీసులో గాయపడుతుంది. ప్రతి రాత్రీ, డాక్టరు గారూ, ఖైదీలందరూ నిద్రిస్తున్నపుడు, ఆసుపత్రులన్నీ నిర్మానుష్యమైనపుడు, నా గుండె ఇస్తాన్ బుల్ లో ఒక పాడుబడ్డ ఇంటి ముందు ఆగిపోతుంది. పదేళ్ళు గడిచేక నా పేదప్రజలకి నేనివ్వగలిగింది నా చేతిలో ఉన్న ఈ…
-
రెండు సానెట్ లు… చార్ల్స్ హామిల్టన్ సోర్లీ, స్కాటిష్ కవి
I సత్పురుషులు ఉదాత్తమైన నీ ఆత్మని శ్లాఘించారు. మహోన్నతమైన నీ కీర్తిచంద్రికలకు కవులు సిగ్గుపడ్డారు. నువ్వు చూపిన మార్గంలో నడవడానికి ఉద్యుక్యులైన అనేకమంది సరసన మేమూ నిరీక్షిస్తూ నిలబడ్డాము. ఇప్పుడు పేరుబడ్డా, ఒకప్పుడు నువ్వెవరో ఎవరికీ తెలీదు; నీ ఉనికి గుర్తించకుండా జీవించడానికి ప్రయత్నించాము. కానీ ఇపుడు ప్రతి వీధిలోనూ, ప్రతి దిక్కునా నిలకడగా నిశ్చలంగా నీ గుర్తులున్న స్థంబాలు చూస్తున్నాము. ‘కొండలమీదకి ఎక్కడానికి మార్గము ‘అని సూచిస్తూ మా ఊర్లో ఉన్న పాడుబడ్డ పొడుగాటి రాటని…
అనువాదలహరి 