వర్గం: కవితలు
-
నవజాత శిశువుకి… లూయీ అంటర్ మేయర్, ఆమెరికను కవి
జీవితమనే కదనరంగానికి ఇదిగో బిడ్డా, నువ్వు ఏతెంచేవు, విజయ సూచకంగా అరుచుకుంటూ, కానీ, ఒక సంఘర్షణ నుండి మరొక సంఘర్షణ లోకి తమస్సీమలనుండి, సందేహాలలోకి అడుగిడుతునావు. వయసనే సున్నితమైన కవచాన్ని ధరించి, బిడ్డా, నువ్వు అనేక యుద్ధాలలో పాల్గొనాలి, నిరసనలే నీ కృపాణాలుగా, సత్యమే నీ డాలుగా, తారామండలాలను జయించడానికి ప్రేమే నీ పతాకం కావాలి. నీ చుట్టూ ప్రపంచంలోని నిరాశానిస్పృహలు అలముకుంటాయి, ఒకోసారి పరాజయం పాలై, దారివెతుక్కోవలసి వస్తుంది. తప్పటడుగులువేస్తున్నవారికి, నువ్వు ప్రేరణవి కా; నిరాశాతప్తమైన…
-
ఏడిల్ స్ట్రాప్… ఎడ్వర్ద్ థామస్, ఇంగ్లీషు కవి
అవును … ఏడిల్ స్ట్రాప్… ఆ ఊరుపేరు నాకు బాగా గుర్తు, ఎందుకంటే ఒకరోజు మధ్యాహ్నం మంచి ఎండవేళలో ఆ ఊర్లో రైలు ఆగింది అకస్మాత్తుగా; అవి జూన్ నెల చివరిరోజులు. అక్కడ చెట్లూ, చెట్లనానుకున్న లతలూ, పచ్చికా, వనసంపదా, గడ్డివాములూ… సమస్తమూ ఆకాసంలో వెల్లగా వేలాడే బొల్లిమేఘాల్లా నిశ్చలంగా, వేటిమట్టుకు అవి ఉన్నాయి. ఒక్క నిముషంపాటు దగ్గరలోనే ఒక నల్లని పక్షి కుయ్యగానే, చిత్రంగా దానికి ప్రతిస్పందన అన్నట్టు దూరంగా ఆక్స్ ఫర్డ్ షీర్, గ్లాస్టర్…
-
ప్రేమ అందిన తర్వాత… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి
ఇక అందులో ఏమాత్రం గారడీ కనిపించదు, అందరూ కలుసుకున్నట్టే మనమూ కలుసుకుంటాము నువ్వు, నేను ఆశ్చర్యపొయేపనులు చెయ్యవు నేను, నువ్వు ఆశ్చర్యపోయేలా ఉండను. నువ్వు పవనానివి, నేను సముద్రాన్ని, రెండింటిలో ఏ గొప్పదనమూ కనిపించదు. నేను సముద్రపొడ్డున ఉన్న నీటిగుంటలా అశాంతితో జీవిస్తుంటాను. నిజమే, నీటిగుంటకి తుఫానులతాకిడి ఉండదు పెద్ద అలలనుండి దానికి విశ్రాంతి ఉంటుంది. కానీ, దానికున్న ప్రశాంతతకి సముద్రం కంటే కల్లోలంగా ఉంటుంది. . సారా టీజ్డేల్ (August 8, 1884 – January…
-
మృత్యువుతో సమావేశం… ఏలన్ సీగర్, అమెరికను
నాకు మృత్యువుతో సమావేశం ఉంది ఒకానొక వివాదాస్పదమైన సరిహద్దువెంబడి, మళ్ళీ వసంతం నీడలగలగలతో ఆపిలు పూలవాసనలో గాలిలో ఎగజిమ్ముకుంటూ వచ్చినపుడు నాకు మృత్యువుతో సమావేశం ఉంది… ఆమని మళ్ళీ వెచ్చని వెలుగులరోజులు తోడ్కొని వచ్చినపుడు. బహుశ తను నా చేతిని తనచేతిలోకి తీసుకుని తన చీకటి సామ్రాజ్యంలొకి తీసుకుపోవచ్చు, నా కళ్ళను మూసి, నా ఊపిరి ఆపవచ్చు… ఏమో, నేను అతని పక్కనుండి వెళ్లిపోయినా వెళ్ళిపోవచ్చు. అయినా, నాకు మృత్యువుతో సమావేశం ఉంది ఫిరంగులతాకిడికి బాగా దెబ్బతిని…
-
ఏరోన్ స్టార్క్… E.A. రాబిన్సన్, అమెరికను
పైగా, ఏరోన్ స్టార్క్ చాలా బక్కపలచని మనిషి, శాపగ్రస్తుడు; మురికిగా, శుష్కించి, ఎప్పుడూ ఏదోపోయినట్టు, తగువులాడుతూ ఉంటాడు. అతనొక పిసినారి, తగ్గట్టే ముక్కుకూడా ఉందా లేదా అన్నట్టు ఉంటుంది, అతని కళ్ళు చీకట్లో చిరునాణేల్లా ఉంటాయి. అతని గీతగీసినట్టున్న నోరు అక్కడొక ఆనవాలులా ఉంటుంది; అతను మాటాడినపుడు నోటంట వచ్చే ఆ రెండుమూడు శబ్దాలూ ఎడమైనకోరలమధ్యనుండి కోపంతో వచ్చే బుసలా ఉండి, కుక్క దాని అరుపుకే భయపడి జాగ్రత్తపడినట్టు ఆగిపోతాయి. అతనికున్న చెడ్డపేరుకి సంతోషిస్తూనే ప్రేమచేబహిష్కృతుడైన అతడు…
-
నీలిదుస్తుల విద్యార్థినులు … జాన్ క్రో రాన్ సమ్, అమెరికను
మీ నీలి గౌన్లను గిరగిర తిప్పుకుంటూ, మీ బడిని ఆనుకున్న పచ్చనిపొలాలలో నడుచుకుంటూ మీ గురువృద్ధులు చెప్పింది వినండి పిల్లలూ; కానీ, అందులో ఒక్కముక్కకూడా నమ్మకండి. మీ తలకట్టు చుట్టూ తెల్లని కేశబంధాల్ని తగిలించి, గడ్డిమీద ఎగురుకుంటూ ఉబుసుపోకమాటలు చెప్పుకునే నీలి నీలి పిట్టల్లా ఇక జరగబోయేదానికి ఆలోచించడం మానెయ్యండి. ఇదిగో నీలి దుస్తుల అమ్మాయిలూ, అంతరించకమునుపే మీ చక్కదనాన్ని సాధనచెయ్యండి. నేను పెద్ద గొంతుకతో నలుగురికీ ప్రకటిస్తాను:దాన్ని మన అధీనంలోని సమస్త శక్తులూ నిర్ణయించలేవని. చక్కదనం…
-
జానపదగీతిక … ఎజ్రా పౌండ్, అమెరికను కవి
వెలుగు ఆమె హేలగా మారి, కళ్ళు మిరుమిట్లు గొలుపుతూ మనుషాకృతుల్లో ఎన్నో క్రీనీడలను ప్రాకిస్తోంది. చూడు, వెలుగు మనసు దోచి మనచే ఎలా కూనిరాగాలు తీయిస్తోందో! ఆమె క్షణకాలం సూర్యుడి వెలుగుని ధరిస్తుంది నా మనసు ఎన్నడో ఆమె అధీనమైపోయింది . కీకారణ్యాల్లో ఏ జింకపిల్లలూ, దుప్పులూ సంచరించవు అంత నిశ్శబ్దంగా ప్రాకుతోంది సూర్యరశ్మి; ఆమె నడుస్తున్నంత మేరా, తలవాల్చిన పచ్చిక మీద మెరుస్తున్న పచ్చలు ఎక్కడ త్వరగా ఇగిరిపోతాయోనని సూరీడు వాటిని క్రిందకి తరుముతున్నాడు; సాలీడు సైతం ఆమె…
-
యువ వీరులకు నివాళి… విల్ఫ్రెడ్ ఓవెన్ , ఇంగ్లీషు కవి
సొమ్ముల్లా రాలిపోయిన ఈ యువతకి ఇవేమి మృత్యుఘంటికలు?! అవి భయానకమైన శతఘ్నుల కోపోద్దీపితమైన అరుపులు మాత్రమే డగడగ…డగడగమని ఆగకుండా తూటాలు విరజిమ్మే తుపాకుల చప్పుడు మాత్రమే వారి కడసారి ప్రార్థనలు త్వరగా వల్లెవేయగలదు. వారిని శ్లాఘిస్తూ ఏ ఉపన్యాసాలూ లేవు; ఏ ప్రార్థనలూ, గంటలూ లేవు. ఈ విషాద సంగీతం తప్ప వేరు శోక సంకేతాలు లేవు. అవిగో కీచుగా, పిచ్చిపట్టినట్టు శోకించే తూటాల ఆక్రందనలు, యువవీరులని జన్మభూమికి రారమ్మంటున్న తుత్తారల గద్గద నిస్వనాలు. వారికి అంతిమ…
-
ఏ రోజుకి ఆ రోజు బ్రతుకు… జోస్ వాండర్లీ దీయాస్, పోర్చుగీసు కవి.
నువ్వు గ్రహించగలిసినదంతా గ్రహించు… ప్రతి రోజూ… ప్రతి క్షణమూ… ప్రతి ౠతువూ… నీ జీవించినంతకాలమూ. అప్పుడు భవిష్యత్తులోకి ధైర్యంగా చూడగలవు గతాన్ని విచారంలేకుండా అవలోడనంచేసుకోగలవు. నువ్వు నీలాబ్రతుకు, కానీ నీలోని ఉత్తమోత్తమపార్శ్వాన్ని చూపు. భిన్నంగా ఉండడానికి సాహసించు; నీ భవిత నువ్వే వెతుక్కో… ఆనందంగా ఉండడానికి ఎంతమాత్రం వెరవకు! సౌందర్యాన్ని ఆస్వాదించు. ప్రతిదాన్నీ మనసారా, హృదయపూర్వకంగా ప్రేమించు. నిన్ను ప్రేమించేవారిపై నమ్మకం ఉంచు. ఒక నిర్ణయం తీసుకుని ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, నిర్ణయాన్ని ఎంత వివేకంతో, తొందరగా తీసుకోగలవో,…
-
ఓ నా మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే!… ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే అమెరికను కవయిత్రి
ఓ నా ప్రియ మిత్తికా! నువ్వూ గతించవలసిందే! ఇంత నీ సౌందర్యమూ నిన్ను ఎంతమాత్రం కాపాడలేదు; ఎక్కడా లోపం కనరాని ఈ నిపుణ హస్తమూ, అందమైన శిరసూ, జ్వలించే ఉక్కులాంటి ఈ శరీరమూ, సుడిగాలివంటి మృత్యువు ముందు, లేదా దానీ హేమంత హిమపాతం ముందు, ఏ ఆకు రాలడానికి భిన్నంగా లేకుండా, మొట్టమొదటి ఆకు రాలినట్టు రాలిపోక తప్పదు; ఈ అద్భుతం తెరమరుగుకాక తప్పదు… మార్పుకిలోనై, అందరికీ దూరమై, చివికి శిధిలమై. ఆ సమయంలో నా ప్రేమకూడా…
అనువాదలహరి 