వర్గం: కవితలు
-
చేతికి అంటిన ఆనవాళ్ళు … లెన్ క్రిసాక్, అమెరికను కవి
ఇది మనకి బాగా పరిచయమైన సాయంసంధ్యా చిత్రంతో పాటు, ప్రకృతిలోని ఒక సంఘటనని చమత్కారంగా కవితలోకి మలుచుకోవడంలో కవి ప్రతిభ కనిపిస్తుంది. మా మిత్రుడు శ్రీ యెరికలపూడి సుబ్రహ్మణ్య శర్మగారు (సమవర్తి పేరుతో ఈమాటలో పద్యాలు వ్రాస్తుంటారు) ఒక సందర్భంలో రాత్రి ప్రకృతిని వర్ణించి వర్ణించి, ముగింపుగా, దానికి “ప్రాతః సూర్యదీపాంజలి” సమర్పిస్తున్నానని సూర్యోదయాన్ని పేర్కొంటూ ముగిస్తారు. అది గుర్తొచ్చింది ఈ కవిత చదవగానే. *** నేల చదునుచెయ్యడం పూర్తయి, కోసినగడ్డి బస్తాకెత్తి గట్టుమీదపెట్టి, నొప్పెడుతున్న వీపుని…
-
కవులకి సలహా… ఎక్స్. జె. కెన్నెడీ, అమెరికను కవి
మీ కుబుసాన్ని విడిచిపెట్టండి! ఒక ముఖాన్ని ఎత్తుకురండి! … చాలభవిష్యత్తుంటుంది. ప్రాటియస్ కన్నా చిత్రంగా … వేషాలు మారుస్తుండండి. చాలామంది గాఢమైన అనుభవాలూ కష్టాలూ ఎదురైనప్పుడు పూర్తిగా మారిపోతారు. ఏ కొద్దిమందో ఎప్పుడూ ఉన్నట్టే ఉంటారు. . ఎక్స్. జె. కెన్నెడీ జననం 21 ఆగష్టు 1929 అమెరికను కవి, విమర్శకుడు. . The Devil’s Advice to Poets Molt that skin! Lift that face!—you’ll go far. Grow like Proteus yet…
-
గులాబుల్లో ఏముంది?… ఏ ఎమ్ జస్టర్, అమెరికను కవి
శతాబ్దాలతరబడి అనుకూలమైన పరంపరాభివృద్ధి వలన గులాబులు బాగా ముద్దుచేసి పెంచబడిన జాతిగా మారేయి. వాటి ఆకర్షణ నిజానికి భ్రాంతి. వాటి బలహీనమైన దళాలు అడవిలో పెరగడానికి పనికి రావు వాటిలో నిర్దిష్టంగా కనిపించని అనురూప్యత సన్నగా బలహీనంగా కనిపించే రీతీ వైకల్యాన్నికూడా ప్రశంసించేలా చేస్తాయి. రోడ్డువార చిక్కగా దట్టంగా అల్లుకుని విరిసే పూలగుత్తులు ఇంతకంటే మెరుగు నేనయితే, తమంత తాము నిలబడలేక పాచిపట్టిన చెట్ల ముళ్ళని సైతం హత్తుకుని ఎగబాకే లతల్ని ఇష్టపడతాను అవి వాటిని పీడకలలంత…
-
1979లో బ్రూక్లిన్… జడ్సన్ జెరోమ్, అమెరికను కవి
ఓ వ్హిట్మన్! ఈ రోజుల్లో నువ్వు జీవించి ఉండాల్సింది బ్రూక్లిన్ సబ్వేలలో ప్రయాణిస్తూనో, కేబ్ లలో వెళుతూనో; గాయాలని మాన్చే ప్రయత్నంకాకుండా, మా జీవితాలను చేదుగా చేసిన గాయాలపై ఎండిన పొక్కులు తొలగిస్తూ. నువ్వెరిగిన ఆరోగ్యవంతులైన కార్మికులు ఇప్పుడు కార్ఖానాల్లో వంటింట్లో, ఆఫీసుల్లో, ప్రయోగశాలల్లో ఒదుక్కుని బ్రతుకుతున్నారు. ఇక్కడి కాంక్రీటు గోడల మధ్య బిక్కుబిక్కు మంటున్న వాళ్ళ హృదయాలు నీ ప్రేమలో కొంత ధైర్యాన్ని పుంజుకోవచ్చునేమో! ఓ వాల్ట్! అన్ని చీకటి ప్రదేశాల్లోకీ ఏ సంకోచాలూ లేకుండా…
-
చాలారోజుల తర్వాత కలిసినపుడు… జెఫ్ హోల్ట్, అమెరికను కవి
ఆ రోజుల్లో అయితే ప్లాస్టిక్ మెనూ కార్డులమీద కెచప్ మరకలూ, నలిగిపోయిన పేపర్ మ్యాట్ లమీద ఇంకిపోయిన నీటి డాగులూ బాధపెట్టి ఉండేవి కావు. కానీ అదెప్పటి మాట. పదేళ్ళు గడిచిపోయాయి మేం పెదాలు తుడుచుకుంటూ మాటాడుకుంటున్నాం. మా జీవితాల్ని సంగ్రహంగా, గానుగెద్దుజీవితాలని తేల్చుకుని, వెర్రి నవ్వులవెనుక దాచుకున్నాం. లిప్ స్టిక్ అంటుకున్న అతని కాఫీ కప్పు మార్చాలి. అతనికి అర్థం కాని జోకు చెప్పలేక నేను సతమతమౌతున్నాను, అతను తన కారు గురించి చెబుతున్న గొప్పలు…
-
ఆగష్టులో కాలిఫోర్నియా కొండలు… డేనా జోయ్ యె, అమెరికను కవి
మంచి ఎండవేళ ఎవరైనా ఈ కొండల్ని ఎక్కుతూ కాలిక్రింద నలుగుతున్న కలుపుమొక్కల్నీ, ధూళినీ తిట్టుకుంటూ చిరాకుపడుతున్నారంటే, నీడనివ్వడానికి మరినాలుగు చెట్లుంటే బాగుణ్ణని కోరుకుంటారంటే నేను అర్థం చేసుకోగలను. ముఖ్యంగా తూరుపువైపు వాళ్ళు వేసవిలో పల్చబడిపోయిన ప్రకృతినీ ఎండి వంకరతిరిగిన నల్ల ఎల్మ్ చెట్లూ, ఓక్ పొదలూ తుప్పలతో ఆగష్టునెలకే హరించుకుపోయిన హరితాన్ని చూసి అసహ్యించుకుంటారు ఒంటికీ, బట్టలకీ తగులుకొంటున్న ముళ్ళ చెట్లూ, పొదలూ, ఏట్రింతలూ తప్పించుకు నడిచే వాళ్ళకి, అవి కలుపుమొక్కలే అని తెలిసినా ఈ మొక్కలకీ,…
-
పదవీ విరమణచేస్తున్న గ్రద్ద … రాబర్ట్ ప్రాన్సిస్ , అమెరికను కవి
అందరూ అనుకుంటున్నారు గ్రద్ద గ్రద్దగా ఉండి విసిగెత్తిపోయిందనీ దాని రెక్కలు మార్చుకోవాలనుకుంటోందనీ అంతగా రాజసం లేని మరో పక్షికి మాటవరసకి, సీగల్ ని, పదవి అప్పగించి తను తప్పుకోవాలనుకుంటోందని. హంసలలోనూ, కొంగలలోనూ, బాతులలోనూ అదే పుకారు వ్యాపించింది, దాని అధికార హోదా ఏ మాత్రం నచ్చక, అది నమ్మశక్యంకని కారణమనుకోండి వీలయితే కేవలం ఒక పక్షిగానే ఉండిపోయి పదవి విరమించి ప్రశాంతంగా ఉండాలనుకుంటోందని. ఒక పుకారు వ్యాప్తిలో ఉంది గ్రద్ద రాష్ట్రీయ చిహ్నంగా అధికారముద్రలో తన స్థనాన్నీ…
-
పురికొసను పోలిన క్రూరత్వం … చార్ల్స్ బ్యుకోవ్ స్కీ, అమెరికను
[గమనిక: వ్యవహారంలో జనపనారతో పేనిన తాడుని కూడా పురికొస అంటారు. కానీ, ఇక్కడ అదికాదు. విశాఖపట్నం, విజయనగరం ప్రాంతాల్లో అచ్చం సాలీడుని పోలి, కుట్టినపుడు మనిషికి విషం ఎక్కే పురుగుని పురికొస అంటారు.] . మంచి మధ్యాహ్న వేళ వాళ్ళు నిన్ను యురోపులో ఏ కాఫీ హోటల్లోనైనా ముందువరుస టేబిళ్ళదగ్గర కూచో నివ్వరు. నువ్వుగాని అలా కూచున్నావో ఎవడో ఒకడు పక్కనుండి వాహనం నడుపుకుంటూ వచ్చి నీ గొంతులో, సబ్ మెషీన్ గన్ తో తూటాలు దించి…
-
జ్ఞాపకం… సుజేన్ డోయిల్, అమెరికను కవయిత్రి
(మాత్యూ డోయిల్ జేకోబస్ కి) . ఒకరోజు నేను నిన్ను మీ అమ్మపక్కనుండి ఎత్తుకొచ్చాను (ఆ సారవంతమైన ఉప్పుటేరు ఎంత ఉత్సాహంగా ఉందో నీకు గుర్తుండదు) అక్కడికి నెత్తళ్ళు (మిన్నోలు) కెరటాలతోపాటే కొట్టుకొచ్చాయి ఉక్కపోతగా ఉన్న ఆ చోట, మేము ఊపిరాడక తెగ కష్టపడ్డాము. నీకప్పటికి ఇంకా నాలుగు నిండలేదు, నాకు వయసుపైబడి (నీకు గుర్తుండదు గాని నువ్వు గుర్తుపెట్టుకోవాలి) నేను మమకారంతో కొట్టుకుంటున్నాను. “ఇక్కడ ఈదకూడదు” అని రాసి ఉండడం చదివేను; అయినా నిన్ను ఈదడానికి…
-
ప్రభాత స్తుతి… డిక్ డేవిస్, ఇంగ్లీషు కవి
ఈ కవిత మయూర మహాకవి వ్రాసిన సూర్య శతకంలో మొట్టమొదటిశ్లోకాన్ని గుర్తుకు తెస్తోంది: జంభారాతీభకుంభోద్భవమివ దధతః సాంద్ర సింధూర రేణుమ్ రక్తాస్సిక్తా ఇవౌఘైరుదయగిరితటీ ధాతుధారా ద్రవస్య ఆయాంత్యా తుల్యకాలం కమలవనరుచే వారుణావో విభూత్యై భూయాసుర్భాసయంతో భువన మభినవా భానవో భానవీయాః (ప్రాన్నగమునుండి అప్పుడే ఉదయిస్తున్న సూర్యకిరణాలు ఇంద్రుడి ఐరావతం నుండి వస్తున్న సింధూర రేణువుల్లాగా, ఉదయగిరులపైనున్న గైరికాది ధాతువుల ప్రవాహంచే తడిసి ఎర్రనైనట్టుగానూ, అదే సమయంలో పూర్తిగా విచ్చుకుంటున్న ఎర్రకలువలనుండి ఎగసి వస్తున్న పుప్పొడికాంతులతోనూ కలిసి మనోహరంగా…