వర్గం: కవితలు
-
చిరంజీవి క్లియోపాత్రా… కాన్రాడ్ ఐకెన్, అమెరికను కవి
చిరంజీవి క్లియోపాత్రా, ఒకప్పుడు ఈజిప్టులో ఆరాధ్య దేవత ఈ దక్షిణాది* యువరాణి కన్నులు, సతత రాగరంజితాలు, పాపం, నేడు, వయసుడిగి, వరుగై, కళావిహీనమై ముద్దులొలికిన ఆమె నోరు నల్లని తారుముద్దతో మూయబడింది. . సమాధి-కొల్లరులు ఆమె చేతుల స్వర్ణాంగుళులు పెకలించేరు ఆమె గుండెలమీది పవిత్రచిహ్నాలను సైతం లక్ష్యపెట్టకుండా; ఆమె చుట్టూ ప్రశాంతంగా తిరుగుతున్న గబ్బిలాలను అదిలించేరు పాపం మహరాణి! ఆమె ఆత్మ ఎప్పుడో ప్రశాంతంగా ఉండేది, . చిర’కాల’ కాలగమనాన్ని పరిహసించడానికి, నేర్పుగా చుట్టి, లేపనాలు పూసి,…
-
సత్… గేథే, జర్మను కవి
ప్రకృతిలోని అన్ని మార్పులనీ ఏ మార్పూ లేని భగవంతుడు సృష్టించినట్టు, ఈ విశాలమైన కళాప్రపంచంలోనూ అంతే. అంతటా ఒకే అర్థం అంతర్లీనంగా గోచరిస్తుంది: . అదే సత్, ఆద్యంతరహితమైన మూలకారణం, అది సౌందర్యం నుండి తన ఆహార్యాన్ని స్వీకరించి కాలవాహినిలో ప్రవహిస్తూ, తరుణమై మనోజ్ఞతకి ప్రతీకగా నిలుస్తుంది, నిజం! . గేథే జర్మను కవి. . As all Nature’s thousand changes But one changeless God proclaim; So in Art’s wide kingdoms…
-
దేముడి సమాధానం … ఎలా వ్హీలర్ విల్కాక్స్, అమెరికను కవయిత్రి
ఒక సారి చాలా కష్టాలు పడుతూ, మంచంపట్టినపుడు, నా బాధగురించి దేముడితో మాటాడినట్టు కలగన్నాను; కలల సీమల్లో సహజంగా ఉండే ధైర్యంతో నాకు అన్యాయమూ, దయారహితమని అనిపించినవి మొరపెట్టుకున్నాను “స్వామీ! నేను పాదాలతో పాకురుతూన్నపుడు కూడా ప్రతి క్షణం నీనామం జపిస్తూ వేడుకున్నాను; అయినా నిష్ఫలం. నే నందుకోగల ఎత్తులకి లేవనెత్తడానికి ఏ చెయ్యీ ముందుకురాలేదు ఈ నిరాశలోనుండి కడతేరే మార్గం ఎవ్వరూ చూపించలేదు.” . అప్పుడు దేముడిలా బదులిచ్చాడు: “నేను నీకు మూడు వరాలిచ్చేను ఆలోచించగల…
-
గొర్రెల కాపరి (2)… ఫెర్నాండో పెసో, పోర్చుగీసు కవి
నా చూపు సూర్యకాంత పుష్పంలా స్వచ్ఛంగా ఉంది నాకు రోడ్డు మీద వెళుతున్నప్పుడు కుడిపక్కకీ ఎడమపక్కకీ అప్పుడప్పుడు వెనక్కీ తిరిగి చూస్తూ నడవడము అలవాటు నేను ఎప్పుడు ఏదిచూసినా కొత్తగానూ, అంతకుమునుపెన్నడూ చూసినట్టనిపించదు నాకూ వస్తుపరిశీలినలో నేర్పుంది. అప్పుడే పుట్టిన పాపాయి తను నిజంగా పుట్టినట్టు తెలుసుకోగలిగితే ఎంత ఆశ్చర్యపడుతుందో అంతగా ఆశ్చర్యపడగలను. నాకు అనుక్షణమూ ఏదో వినూత్నలోకంలో అప్పుడే పుట్టినట్టు అనిపిస్తుంది . నాకు ఈ ప్రపంచం మిధ్య కాదు అప్పుడే విరిసిన పూవంత నిజం.…
-
దేశం అంటే ఏమిటి?… సర్ విలియం జోన్స్, వెల్ష్ కవి
దేశం అంటే ఏమిటి? ఆకాశానికి చేతులుచాచే భవంతులూ, ఎత్తైన సైనిక ప్రాకారాలూ, కోటగోడలూ, అగడ్తలూ కాదు; అందమైన మేడలూ, గోపురాలతో విర్రవీగే మహానగరాలూ, తుఫానులను కూడా ధిక్కరించి, బలమైన నావికాదళం కవాతుచేసే పొడుగైన సముద్రతీరాలూ, విశాలమైన ఓడరేవులూ కాదు; కుసంస్కారుల దిగజారుడుతనం, అహంకారానికి అత్తరులద్దే చుక్కలు పొదిగినట్టు మెరిసే రాజదర్బారులూ కాదు. . కాదు, కాదు, కాదు: ఏ మనుషులు… ఏ మేధావులు అడవుల్లో, కొండ గుహల్లో, చెట్టుతొర్రల్లో అనాగరికంగా బ్రతికిన మనిషికంటే చాలా రెట్లు శక్తిమంతులో,…
-
ప్రేమించే వాళ్ళు … సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి
అమితంగా ప్రేమించే వ్యక్తులెప్పుడూ తమప్రేమని వాచ్యం చెయ్యరు. ఫ్రాన్సెస్కా, గ్వినివేర్, డీయర్డ్రె, ఈస్యూల్ట్ , హీలియోజ్ కమ్మతెమ్మెరలు వీచే స్వర్గంలో వాళ్ళు మౌనంగా ఉంటారు. అధవా, మాట్లాడినా ఏవో పిచ్చాపాటీ కబుర్లాడుకుంటారు. . నాకు బాగా తెలిసిన ఒకామె ఉండేది వయసువచ్చినప్పటినుండీ ఒకర్ని ప్రేమించింది బలీయమైన విధిని సగర్వంగా ఒంటరిగా ఎదుర్కుంటుండేది గాని ఎన్నడూ ఈ విషయం వ్యక్తం చెయ్యలేదు కానీ, సందర్భవశాత్తూ అతనిపేరు వినిపిస్తే ఆమె ముఖంలో ఒక వింతకాంతి తళుక్కున మెరిసేది. . సారా…
-
చేతులు చుట్టుకుని, దుఃఖపు ఉడుపుల్లో, … అనా అఖ్మతోవా, రష్యను కవయిత్రి
చేతులు చుట్టుకుని, దుఃఖపు ఉడుపుల్లో “ఇవాళ అంత పాలిపోయినట్టు కనిపిస్తున్నావేమి?” ఎందుకంటే, ఇవాళ అతనికో చేదు వార్త చెప్పి అతని శోకపాత్ర పొంగిపొర్లేలా చేశాను. . ఎలా మరిచిపోగలను? అతని అడుగులు తడబడ్డాయి. అతని ముఖం బాధతో వంకరలుపోయింది… అత్రంగా మేడమీదనుండి క్రిందికి ఎకా ఎకిని వీధి గేటు దాకా పరిగెత్తేను. . “ఊరికే, నీతో హాస్యం ఆడేను,” అన్నాను నేను వగరుస్తూ. “నువ్వు వెళ్ళిపోతే ఇక నేను బతకలేను,” అన్నాను. అతను చిత్రంగా నవ్వుతూ, ప్రశాంతంగా…
-
మట్టిబొమ్మ … ఎడ్నా సెంట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి
ఓ పిచ్చి మట్టిబొమ్మా! చివరకి నువ్వుకూడా పోవలసిందే. ఇంతటి నీ అపురూపమైన అందమూ నీకు అక్కరకు రాదు తీర్చిదిద్దినట్టున్న నీ చేయీ, లోపరహితమైన తలా, జ్వలించే ఉక్కువంటి బలిష్ఠమైన ఈ శరీరమూ… ప్రచండమృత్యుప్రహారము ముందు, దాని హేమంతహిమపాతము ముందు, వాడి రాలిపోయిన ఏ తొలి పండుటాకుకంటే బలీయము కాదు; ఇంత వింత సౌందర్యమూ నిష్క్రమించక తప్పదు… రూపుమాసి, ఎడమై, చివికి శిధిలమవక తప్పదు… ఆ క్షణం వచ్చినపుడు ఇంత…
-
హైకూలు… (1 వ భాగం), ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి
బ్లాగు మిత్రులకి, పాఠకులకీ సంక్రాంతి శుభాకాంక్షలు. . నిన్ను నేనెలా బాధపెట్టేను నావంక అలా పాలిపోయి చూస్తున్నావు? ఈ కన్నీళ్ళు నావి. . ఉదయమూ… సాయంత్రమూ ఒకప్పుడు ఈ రెండింటికీ మనమధ్య తేడా ఉండేది కాదు. . ఈ అద్భుతమైన ప్రాతః వేళ నీకోసం కొన్ని కొత్తమాటలు రాస్తున్నాను. అయినా, నువ్వు నిద్రపోతునే ఉన్నావు. . సూర్యోదయమైంది, తెలుసా? జాలిలేని రంగురంగుల పూబాలల్లారా నామీద మీకు ఇంకా కనికరం లేదా? . మిమ్మల్ని అన్ని దిక్కులా అనుసరించలేక…
-
ఇసుకకట్ట దాటుతున్నప్పుడు … టెన్నీసన్, ఆంగ్ల కవి.
అదిగో సూర్యుడస్తమిస్తున్నాడు, అదే రేచుక్క, నన్ను రమ్మని ఆహ్వానం పలుకుతున్నాయి! ఇసుకకట్ట*దాటి నేను కడలిలోకి అడుగిడుతున్నపుడు వీడ్కోలుచెప్పే కెరటాల కళ్ళు చెమరించకుండుగాక! ఈ అపారపారావారపు అగాధమైన లోతులలోనుండి వెలువడి, సాగి, అలసిసొలసిన ఈ కెరటం తిరిగి తనువచ్చినచోటికే పోతూ నురగలతో సడిచెయ్యడానికీ ఓపికలేనిది. అదిగో మునిచీకటి, అవే సాంధ్యఘంటారావాలు ఇకపై అంతా చిక్కని చీకటి! నేను నావలోకెక్కుతున్నప్పుడు, సాగనంపినవారిలో విషాదము లేకుండు గాక; దేశాకాలావధులుదాటి నా ప్రయాణం కొనసాగినా నన్ను తీరానికి చేర్చే శక్తి కెరటాలకు కలుగుగాక,…
అనువాదలహరి 