వాంఛ అనే రోగము గడ్డురోజుల్లో

నిరాశతో కూడిన ఆలోచనలతో సతమతమౌతూ,

మనిషిని మరిచి, దేవుణ్ణి మెప్పించజూస్తుంది;

కానీ నిద్రలో కూడా విచారానికి మందు కనిపెట్టలేదు.

ఒకప్పుడు కలలుగనడంతో పాటు, తెగువకీ,

గొప్ప పేరుప్రతిష్ఠలకీ అవకాశమిచ్చిన ‘సంశయత ‘

ఇప్పుడు చుక్కలు పొడవని చీకటిగా మారి

చలిరాత్రిలో భయంకరమైన అడ్డుగోడై నిలుస్తోంది.

మూర్ఖుడా! అసాధ్యమైన దానిని కోరుకున్న నువ్వు

ఇపుడు అసహనంతో ఊరికే నిరుత్సాహపడుతున్నావు. చూడు

సృష్టి ఏమీ మారకుండా ఎలా ఉందో. ఆనందం వివేకాన్ని హత్తుకుంది

నీ కంటికి కనిపించకపోయినా అందరికీ అందంగా కనిపిస్తోంది.

ఈ భూమి మీద ప్రేమా, సౌందర్యం, యవ్వనం హరించుకుపోలేదు:

అవి నిన్ను సంతోషపెట్టలేకపోతే, నువ్వు మరణించినట్టు లెఖ్ఖ.

.

రాబర్ట్ బ్రిడ్జెస్ 

23 October 1844 – 21 April 1930

ఇంగ్లీషు కవి

 

 

Robert Bridges

“Melancholia”

The sickness of desire, that in dark days

Looks on the imagination of despair,

Forgetteth man, and stinteth God his praise;

Nor but in sleep findeth a cure for care.

Incertainty that once gave scope to dream

Of laughing enterprise and glory untold,

Is now a blackness that no stars redeem,

A wall of terror in a night of cold.

Fool! thou that hast impossibly desired

And now impatiently despairest, see

How nought is changed: Joy’s wisdom is attired

Splended for others’ eyes if not for thee:

Not love or beauty or youth from earth is fled:

If they delite thee not, ’tis thou art dead. 

. 

Robert Bridges 

23 October 1844 – 21 April 1930

English Poet