రోజులు సాగుతూ ఉంటాయి; ప్రతిక్షణమూ

విఫలప్రేమ వల్ల గాయపడ్డ నా మనసులోని

బాధనీ దుఃఖాన్ని ఇనుమడింపజేస్తూ చీకటి మిగిల్చి

నిద్ర పోనీని కలలకీ, వెంటాడే కోరికలకీ దారితీస్తుంది;

అయినా, నేను ఫిర్యాదు చెయ్యను; బదులుగా, శోకిస్తాను;

కన్నీళ్ళు నాకు మనశ్శాంతి నిస్తాయి, ఇచ్చి శలవుతీసుకుంటాయి.

గాఢమైన దుఃఖానికి బందీ అయిన  నా మనసుకి,

నా మాటనమ్మండి, చెప్పలేని  ఆనందం కలుగుతుంది.

జీవితమా! సాగిపో! రిక్తాత్మా! రా, ముందుకి ఎగిరిపో,

నిశ్శబ్ద తమోశూన్యంలోకి అంతర్థానమైపో!

నా ప్రేమ గురించి అంతులేని మనోవేదన నాకు ఇష్టం.

ప్రేమిస్తూ మరణించగలిగితే, దయచేసి నన్ను మరణించనీండి.

.

అలెగ్జాండర్ సెర్గెవిచ్ పూష్కిన్

6 జూన్ 1799 – 10 ఫిబ్రవరి 1837

రష్యను కవి.

.

.

A Wish

.

The days drag on, each moment multiplies

Within my wounded heart the pain and sadness

Of an unhappy love and, dark, gives rise.

To sleepless dreams, the haunting dreams of madness

But I do not complain – instead, I weep;

Tears bring me solace, comforted they leave me.

My spirit, captive held by grief, a deep.

And bitter rapture finds in them, believe me.

Pass, life! Come, empty phantom, onward fly.

And in the silent void of darkness vanish.

Dear it to me my love’s unending anguish;

If as I die I love, pray let me die.

.

Alexander Sergeyevich Pushkin

6 June  1799 – 10 February  1837

http://www.poemhunter.com/i/ebooks/pdf/alexander_sergeyevich_pushkin_2012_6.pdf