(ఈ కవిత చదివేక నాకు “ప్రణయలేఖలు” అన్న ఖండికలో పింగళి కాటూరి కవుల పద్యం:
“ఎగిరి నీ పాదములచెంత కెట్లొ వచ్చి
వ్రాలుదునొయన్న ఉత్సుకత్వమ్ము గలదు;
సాధ్య సాధనమైన పక్షముల జంట
హృదయమునకుండి లేదు శరీరమునకు”
గుర్తుకు వచ్చింది )
***
నాకే గాని రెండు చిన్న రెక్కలుంటే
నేనే గాని ఒక చిన్న పక్షినయి ఉంటే
ప్రియతమా! నేను నీ దగ్గరకి ఎగిరివచ్చేవాడిని!
కానీ ఇలాంటి ఆలోచనలన్నీ ఊసుపోకకి.
నేను ఇక్కడ ఉన్నచోటే ఉన్నాను
.
కానీ నేను నిద్రలో నీదగ్గరకి ఎగిరొస్తాను:
నేను నిద్రలో ఎప్పుడూ నీ తోటే!
అపుడు ప్రపంచమంతా మనదే కదా!
కానీ తెలివి వచ్చి చూస్తే ఎక్కడున్నాను?
ఒంటరిగా ఏ తోడూ లేక ఒక్కడినే.
.
మహరాజు ఆజ్ఞాపించినా, నిద్ర ఆగదు:
అందుకని నాకు తెల్లారకుండా లేవడం ఇష్టం.
అప్పుడు నిద్ర తేలిపోయి ఉండవచ్చుగాని,
ఇంకా చీకటిగా ఉండడంతో కళ్ళుమూసుకుని
హాయిగా కలలు కనొచ్చు.
.
కోలరిడ్జ్
ఇంగ్లీషు కవి
.
Something Childish but Natural
.
If I had but two little wings And were a little feathery bird, To you I’d fly, my dear! But thoughts like these are idle things, And I stay here.
But in my sleep to you I fly: I’m always with you in my sleep! The world is all one’s own. But then one wakes, and where am I? All, all alone.
Sleep stays not, though a monarch bids: So I love to wake ere break of day: For though my sleep be gone, Yet while ’tis dark, one shuts one’s lids, And still dreams on.
అనువాదలహరి 
వ్యాఖ్యానించండి