బాల మన్మధుడు, ఒక సారి, అలసి

గులాబిశయ్యపై తన తల వాల్చేడు;

దురదృష్టవశాత్తూ, ఆ చిన్నారి

ఆకుల మధ్య నిద్రిస్తున్న తేనెటీగను గమనించలేదు.

తేనెటీగ నిద్ర లేచింది — వెర్రి కోపంతో,

లేస్తూనే కటుక్కున కుట్టింది పాపం ఆ బాలుణ్ని.

అతని ఏడుపులు పెడబొబ్బలూ హృదయవిదారకం

వాళ్ళ అమ్మదగ్గరకి పరుగు పరుగున వెళ్ళి,

“అమ్మా! అమ్మా! చూడు. ఒళ్ళు మండిపోతోంది;

బాధతో చచ్చిపోతున్నాను, నిజం. ప్రాణం పోతోంది.

చిన్న పురుగు ఏదో కోపంతో కరిచింది —

బుల్లి రెక్కలు తొడుక్కున్న పామై ఉంటుంది…

హా! గుర్తుకొచ్చింది, దాన్ని తేనెటీగ అంటారు

పూర్వం ఓ రైతు అలా పిలవడం గుర్తొచ్చింది,” అన్నాడు.

అతనలా మాటాడుతున్నంతసేపూ

తల్లి మురిపెంగా నవ్వుతూ వింది.

విని అంది గదా, “నా చిట్టి తండ్రీ, ఒక తేనెటీగ

ముట్టుకుంటేనే అంత అల్లాదిపోతున్నావు గదా,

పాపం, ఆ హృదయం ఎంత విలవిలలాడాలి, చిన్ని మారా!

నిస్సహాయంగా నీ శరాఘాతం తగిలి!” అంది.

.

థామస్ మూర్

(28 May 1779 – 25 February 1852)

ఐరిష్ కవి

.

Thomas Moore

Irish Poet

.

Cupid Stung

.

Cupid once upon a bed

Of roses laid his weary head;

Luckless urchin, not to see

Within the leaves a slumbering bee.

The bee awaked — with anger wild,

The bee awaked, and stung the child.

Loud and piteous are his cries;

To Venus quick he runs, he flies;

“Oh Mother! I am wounded through—

I die with pain — in sooth I do!

Stung by some little angry thing,

Some serpent on a tiny wing—

A bee it was — for once, I know,

I heard a rustic call it so.”

Thus he spoke, and she the while

Heard him with a soothing smile;

Then said, ” My infant, if so much

Thou feel the little wild bee’s touch,

How must the heart, ah, Cupid! be,

The hapless heart that’s stung by thee!”

.

Thomas Moore

(28 May 1779 – 25 February 1852)

Irish Poet

Poem Courtesy:

https://archive.org/stream/homebookofversea00stev#page/488/mode/1up