వెన్నెలలనద్దుకున్న తమాల వృక్షాలు అర్థరాత్రి

అతని సమాధిమీద వింత వింత నీడలు అల్లుతున్నప్పుడు,

అప్పుడే విడిచిన నులివెచ్చని వానచినుకులలో తడిసిన

జాజిపూలగుత్తులమీదనుండి పరిగెత్తే ప్రాతసమీరంలా

అతని అసంపూర్ణ గీతాన్ని దీనంగా ఆలపిస్తోంది గాలి;

అతని శిరసు మీదకి వంగి చంద్రకాంత రోదిస్తోంది,

కెరటాలన్నీ నిశ్చలమై నిలిచిపోగా,  పోటెత్తుతున్న

సముద్రాలు చీకటిలో మునిగి ప్రశాంతమై పోయేయి;

గాఢనిద్రలో అప్పుడపుడు మూలిగుతూ, తనను ఆవరించిన

నీరవ మేదినిని ఆశ్చర్య పరిచే అతనిపై ఎంత జాలంటే

మైదానాలనీ, కెరటాలనీ మేల్కొలపగలిగినవారికి

అతన్ని నిద్రనుండి మేల్కొలపడానికి మనసు రావడం లేదు.

ఇప్పటికీ అతను విషణ్ణవదనయైన పెర్సిఫోన్ ని వివశను చేస్తునాడు

కాంతిమయమైన నేలా, నీటిపుట్టల ఆశల దృశ్యాలతో .

.

సారా టీజ్డేల్

August 8, 1884 – January 29, 1933

అమెరికను కవయిత్రి.

.

.

For the Anniversary of John Keats’ Death – By Sara Teasdale

(February 23, 1821)

.

At midnight when the moonlit cypress trees

Have woven round his grave a magic shade,

Still weeping the unfinished hymn he made,

There moves fresh Maia like a morning breeze

Blown over jonquil beds when warm rains cease.

And stooping where her poet’s head is laid,

Selene weeps while all the tides are stayed

And swaying seas are darkened into peace.

But they who wake the meadows and the tides

Have hearts too kind to bid him wake from sleep

Who murmurs sometimes when his dreams are deep,

Startling the Quiet Land where he abides,

And charming still, sad-eyed Persephone

With visions of the sunny earth and sea.

.

Sara Teasdale

August 8, 1884 – January 29, 1933

American Lyrical Poetess