పూనకం … సుధీష్ కొట్టెబ్రం, మలయాళం, భారతీయ కవి
మహానగరాలలోనూ,
పల్లెల్లోని సందుల్లోనూ
ఒక్కణ్ణే తిరుగులాడేను.
పిచ్చిగా వాహనాలు పరుగులెత్తే రోడ్డు మధ్యలోంచి
తీరిగ్గా నడుచుకుంటూ వెళ్ళేను
ఏ వాహనమైనా నన్ను
చచ్చిపడేలా గుద్దెయ్యకపోతుందా అన్న ఆశతో.
గురుత్వాకర్షణశక్తిని ధిక్కరిస్తూ
ఆకాశాన్నందుకొంటున్న ఓక్ చెట్టు కొనకొమ్మమీద
కాళ్ళు బారజాపుకుని పడుక్కున్నాను
అగ్నిగుండంలో దూకాను
మంచుపలకలమధ్య రోజులతరబడి పడుక్కున్నాను.
అయినా ఏం ప్రయోజనం లేదు.
అంతరద్దీగా ఉన్న రాదారిమధ్యనుంచీ
చెక్కుచెదరకుండా బయటపడ్డాను.
ఓక్ చెట్టు కొమ్మ ఆశించినట్టుగా
వంగలేదు, విరగలేదు.
మంటల్లోంచి నల్లగా మాడిపోయినా
మంచుకి గడ్డకట్టుకుపోయినా
క్షేమంగా తిరిగివచ్చేను.
ఎదురుగానున్న నిలువుటద్దంలో
నన్ను నేనొకసారి నిశితంగా పరీక్షించుకున్నాను:
బయటా లోపలా
ఇంకా నీ గురుతులు నన్ను వదిలిపెట్టలేదు.
లేదు …
నేను పూర్తిగా నీ ప్రభావంనుండి విముక్తిణ్ణి కాలేదు.
ఇప్పటికీ…
.
సుధీష్ కొట్టెంబ్రం
మలయాళం
భారతీయ కవి
(ఆంగ్లానువాదం: రాహుల్ కొచ్చిపురంబిల్ )
.
Sudheesh Kottembram
.
Possessed
.
I’d wandered
through cities
and rustic by-lanes
all alone.
In spite of the madcap traffic
I’d strolled right across the roads
hoping I’d be knocked down
to death.
Defying gravity
I’d sprawled out
on the sky-bound branch
of a huge oak.
I’d bathed in fire.
and
lain wrapped in snow.
But,
the branch of the oak
didn’t give away.
I came out,
unscathed,
from the traffic.
Im back –
Though charred and frozen,
I m back safe.
I surveyed myself,
closely,
in the giant mirror:
I still see
large stains of you
both inside and out.
No,
I’m not fully cleansed off you.
Not yet.
(Poem Courtesy: poetrans.wordpress.com)
అనువాదలహరి 
వ్యాఖ్యానించండి