.

ఒక్కతే, ఏకాంతంగా,

చడీ చప్పుడూ లేకుండా

ఆ ఏత్తైన గుట్టమీద నుండీ వేలాడుతున్న

ఒక సహనశీలియైన సాలీడుని చూశాను;

ఆ విశాలమైన పరిసరాల

శూన్యపుహద్దులని శోధించడానికి

అలుపన్నది ఎరగకుండా

తనలోంచి నిరంతరాయంగా

ఒక్కొక్కపోగూ, ఒక్కొక్క పోగూ

తియ్యడాన్ని గమనించేను.

.

ఓ మనసా!

మేరలులేని శూన్యసాగరాలు

చుట్టుముట్టిన నువ్వు

అనంతంగా ఆలోచిస్తూ,

ఏదోప్రయాసపడుతూ, చేతులెత్తేస్తూ

చుక్కల్ని అందుకోవాలనీ,

ముడివెయ్యాలనీ ఆరాటపడతావు; కానీ,

తీగెసాగిన నీ ఊహలు సేతువు నిర్మించగలిగేదాకా

వేసిన బలహీనమైన  లంగరులు నిలదొక్కుకునేదాకా

నువ్వు విసరిన ఆ సన్ననిపోచ

మరొక అంచుకి తగులుకునేదాకా

ఓ మనసా!

దానితో పోలికకి నువ్వెక్కడ సాటిరాగలవు?

.

వాల్ట్ వ్హిట్మన్

A noiseless, patient spider

.

A noiseless, patient spider,

I mark’d, where, on a little promontory, it stood, isolated;

Mark’d how, to explore the vacant, vast surrounding,

It launch’d forth filament, filament, filament, out of itself;

Ever unreeling them—ever tirelessly speeding them.

And you, O my Soul, where you stand,

Surrounded, surrounded, in measureless oceans of space,

Ceaselessly musing, venturing, throwing,—seeking the
spheres, to connect them;

Till the bridge you will need, be form’d—till the ductile anchor hold;

Till the gossamer thread you fling, catch somewhere, O my Soul.

.

Walt Whitman

Related articles

• Walt Whitman – Song of the Rolling Earth (climatecrocks.com)