.

నాకో విషయం తెలుసుకోవాలనుంది.

.

అది నీకు తెలిసినదే!
నేను పూర్ణచంద్రుణ్ణి చూసినా
శిశిరఋతు ఆగమనంలో
నా గది కిటికీ నానుకున్న అరుణతీవెను చూసినా,
చలికాగుతున్నప్పుడు స్పర్శకందని నివురును తాకినా,
వంకరలుపోయిన కట్టెని ముట్టుకున్నా
ఆలోచనలన్నీ నీవైపే లాక్కెళుతుంటాయి,
అక్కడికి సృష్టిలోని సుగంధాలూ, వెలివెలుగులూ, లోహాలూ
నీ ద్వీపాలకి పయనమయే చిరు పడవలై,
నాకోసమే నిరీక్షిస్తున్నట్టు

సరే, ఇప్పుడు
నువ్వు నెమ్మది నెమ్మదిగా నన్ను ప్రేమించడం మానేస్తే,
నేనుకూడా నిన్ను నెమ్మది నమ్మదిగా ప్రేమించడం మానేస్తాను.

అకస్మాత్తుగా
నువ్వు నన్ను మరిచిపోతే,
నా కోసం వెదకకు…
అప్పటికే నిన్ను నేను మరిచిపోయి ఉంటాను.

నా జీవితంలో రెపరెపలాడుతున్న తెరచాపల వాలు చూసి,
ఇప్పటికే సమయం మించిపోయిందనీ, ఇంకాఉండడం వెర్రికింద జమ అనీ
వేళ్ళూనుకున్న నా హృదయతీరంలోనే నన్ను విడిచివెళ్ళడానికి నువ్వు నిశ్చయించుకుంటే,
ఆ రోజే,
ఆ క్షణమే,
నేను చేతులెత్తెస్తాను,
నావేళ్ళు మరోనేలను వెతుక్కుందికి ప్రయాణమౌతై.

కాని,
ప్రతిరోజూ,
అనుక్షణమూ,
తనివితీరని కోరికతో
నువ్వునాకోసమే పుట్టావన్న భావనలో ఉంటే,
ప్రతిరోజూ
నన్నువెతుక్కుంటూ ఒక పువ్వు నీ పెదాలనధిరోహిస్తుంటే,
ప్రియా, నా స్వీయా,
నాలో ఆ అగ్ని తిరిగి రగుల్కొంటుంది,
నాలో ఏదీ ఆరలేదు, మరువలేదు,
నాప్రేమ నీ ప్రేమాశనంతో జీవిస్తూ,  ప్రియా,
నీ జీవితకాలం నీ కౌగిలిలోనే ఒదుగుతుంది,
నను విడవకుండా.

If You Forget Me

I want to know

one thing.

You know how this is:

if I look

at the crystal moon, at the red branch

of the slow autumn at my window,

if i touch

near the fire

the impalpable ash

or the wrinkled body of the log,

everything carries me to you,

as if everything that exists,

aromas, light, metals,

were little boats

that sail

toward those isles of yours that wait for me.

Well, now,

if little by little you stop loving me

I shall stop loving you little by little.

If suddenly,

you forget me

do not look for me,

for I shall already have forgotten you.

If you think  it long and mad,

the wind of banners

that passes through my life,

and you decide

to leave me at the shore

of the heart where I have roots,

remember

that on that day,

at that hour,

I shall lift my arms

and my roots will set off

to seek another land.

But, if each day,

each hour,

you feel that you are destined for me

which implacable sweetness,

if each day a flower

climbs up to your lips to seek me,

ah my love, ah my own,

in me all that fire is repeated,

in me nothing is extinguished or forgotten,

my love feeds on your love, beloved,

and as long as you love it will be in your arms

without leaving mine.

Pablo Neruda.