అనువాదలహరి

A Teasing Phrase… Yakoob, Telugu Poet, India

Once a beautiful idea molds itself into a phrase,

And if you do not appropriate it instantly,

You are done. It suddenly disappears into ether!

However much you long for it, you can’t recall.

Search wherever you like, you can rarely find it.

And even in that rare unlikely chance event,

Like a depetalled rose, there will be glaring imperfections.

It’s a teasing phrase which strikes the mind

Like a fruit dropping overhead unaware through foliage;

It’s as precious a phrase as a drop of rain

That abruptly slips through the clouds;

It’s a dreamy phrase that keeps company through the night

Electrifies us, yet, in a trice slithers into oblivion;

It’s a rattling phrase, unable to hail its presence, lies

Silent among the sounds, struggling to win our approval;

It’s an indiscernible phrase, as we explore the worlds around

Spreading the paper in front and concentering our mind. 

The spider which leisurely draws geometric figures on the wall

Spares no time to turn its head this way to leave any hints of it;

And the forever chasing, vigilant and alert lizard

Makes no squeaks to reveal its whereabouts;

Neither the tolling bells on the gate,

The headlines of any newspaper

Nor the remote pages of any book

Restore that alienated phrase back to me.

And I have no idea when it would strike me again.

.

Yakoob

Telugu Poet, India

Kavi Yakoob

ఏమై ఉండొచ్చు

.

ఒకసారి వాక్యం స్ఫురించాక

దాన్ని లోపలికి తీసుకోకుండా వదిలేస్తే

చటుక్కున అదెక్కడికో మాయమౌతుంది…!

ఎంత నిరీక్షించినా మళ్ళీ వెనక్కి రాదు

వెతుకులాడినా దొరకదు, దొరికినా

రేకులు రాలిన పూవులా ఏదో కొరత…

అది ‘కొమ్మల్లోంచి తెలియకుండా

తలమీద రాలిన పండుటాకులాంటి వాక్యం!

గభాల్న మబ్బుల్లోంచి జారిపడ్డ

అపురూపమైన  వర్షపుచినుకులాంటి వాక్యం!

రాత్రంతా ప్రక్కనే ఉండి

ఉక్కిరిబిక్కిరిచేసి, మరుపులోకి జారుకున్న కల లాంటి వాక్యం!

గొంతెత్తి పలకలేక శబ్దాలుగా అణిగిమణిగి

అంగీకారంకోసం పెనుగులాడుతూ ఎగుస్తున్న వాక్యం!

కాగితం  ముందేసుకుని మనసురిక్కించి

ఎంత వెతికినా కానరాని వాక్యం!

తాపీగా గోడలమీద బొమ్మలుగీసుకుంటున్న సాలీడు

ఇటువైపునించి సంౙ్ఞలుచేయదు

అదేపనిగా అటూ ఇటూ  పరుగులుపెట్టే బల్లి

కిచకిచమని కొంచెమైనా చెప్పదు

గంటలుకట్టిన గేటు తన చప్పుళ్ళతో గుర్తుచేయదు

ఏ పత్రికలోని వార్త, పుస్తకంలోని పేజీ…

దూరమైన ఆ వాక్యాన్ని నా దాకా చేర్చదు!

ఎప్పుడు నా కళ్ళముందు ప్రత్యక్షమవుతుందో తెలియనే తెలియదు!

.

కవి యాకూబ్

ప్రకటనలు

Trash… Yakoob, Telugu, Indian

The city is an obsolete, redundant

Unintelligible hackneyed metaphor

Spite of years of residence,

the land under my feet

Did not naturalize me.

Nothing looks pleasant to the eyes;

Nor anything sounds sonorous to the ears.

The streets as streets and houses as houses

Continue to exist as they have been

Neither Life comes to life over phones

Nor spills into the greetings exchanged, and

No alluvium collects into camaraderie

With a strange, exotic, pronunciation

Words reek of burnt rice;

Sweet artful rhetoric of promises

Leaks like cracked water pipes,

Blows away like withered petals.  

City blatantly patents ersatz civility  

Like the shrill moans discernible behind suppressed wails   

The City tries to survive…

Seeking some space amidst huddle of structures. 

.

Yakoob

  

Yakoob
            Yakoob

ట్రాష్

అరిగిపోయిన పాత ప్రతీకలా

అవసరం లేని, ఎంతకీ అర్థం కాని పదబంధంలా నగరం.

ఇన్నాళ్ల తర్వాత కూడా కాళ్ళకింది భూమిలో

‘మనతన’మేదీ అంటడంలేదు.

కళ్ళకేదీ హాయినివ్వడం లేదు.

చెవికేమీ ఇంపుగా విన్పించడమే లేదు.

 

వీధులు వీధులుగా, ఇళ్లు ఇళ్ళుగా

కేవలం అవి ఉన్నట్టుగానే వుంటున్నాయి.

ఫోన్లలోకి ప్రాణమేదీ లేచిరావడం కానీ

పలకరింతల్లోకి జీవితం ఒలికినట్లు గానీ

 

సహవాసాల్లోకి , సంబోధనల్లోకి సారవంతమైనదేదీ చేరడమే లేదు .

 

ఇంకేవో , ఏవేవో ,మరేవో

ధ్వనిస్తాయి మాటలు. మాడుచెక్కల్లాంటి మాటలు. సబ్సిడీల సరసమైనమాటలు. పగిలిన పైపులైన్ లాంటి మాటలు. వాడిన పూరేకులలాంటి మాటలు.

  

నగరం పేటెంట్ కృత్రిమమాటలు.

 

బిగబట్టిన ఏడుపులోంచి సనసన్నగా కీచుగా బయటపడిన మూలుగులా నగరం

నివసిస్తుంది, నిర్మాణాల మధ్య ఇంత చోటు వెతుక్కుని .

.

యాకూబ్ 

తెలుగు

భారతీయ కవి

The Run Within…Yakoob, Telugu, Indian

Did I forget something back home?

Did I lock the door properly?
Did I put off the geyser and put the milk bowl back in the frig?
Oh, damn it!
The three kittens might make a hell by the time I come home.
Well, maybe the tommy might not allow barking at them
And might even chase them away towards the gate.
But sometimes it sleeps like a log.
Btw did I logout from the laptop or
Left the FB open as it is?

Oh, bloody traffic and bloody traffic signals!
Caught in the jam as usual and resent it as usual.
A vacuous feeling if I didn’t resent.
There are only twelve minutes left for office.
Can I reach office in time? Can I sign in on time?
Awful signal! How long shall I have to vent my anger
On these traffic signals?

*

Poetic diction has changed; the metaphors have changed.
In the confused and confounded life …
The scars of wounds from the run within lay scattered around.
There are traces of my blood
In the flood swelling … breeching the roads.
Like the teething pain of stiff joints…

There are no dialogues between people.
There aren’t any more conversations.
All talk turns out to a rant of credits and debits;
About the life that exists between two pay packets ;
And reduces to a veritable P&L Statement
With its bills payable, liabilities, and net losses.

Occasionally, some books and few people
Like paintings on heart’s canvas
Lend their colour to our lives.

The dream of Sunday recurs for the rest of the six days.
A life… Sans traffic, sans locks, sans run…
A blank serene dreamless dream.

.

Kavi Yakoob

Indian

Image Courtesy: Kavi Yakoob
Image Courtesy: Kavi Yakoob

Dr. Yakoob is working as Associate Professor at Anwarul – Uloom Degree College, University of Hyderabad, Hyderabad, Andhra Pradesh. He runs a blog: http://kaviyakoob.blogspot.in/

లోపలి పరుగు  

………………………….

 

ఏం మర్చిపోయాను ఇంట్లో

తాళం వేశానా ,లేదా ?, గీజర్ స్విచ్ కట్టేశానా, పాలగిన్నె ఫ్రిజ్ లో పెట్టానా ,ఆ మూడు పిల్లులూ ఏం చేస్తాయో ఏమో

టామీ రానీయకుండా మొరుగుతుందిలే,గేటు దాకా తరిమేస్తుందిలే

అదేమిటో దానిదీ మొద్దునిద్రే !

అవునూ- ల్యాప్టాప్ లో logout అయ్యానో లేదో

Facebook అలానే ఉంచేసానా

 

ఈ ట్రాఫిక్ లో ఇలా చిక్కుకున్నాను,ఇలా రోజూ ఉన్నదే కానీ మళ్ళీ అలానే అనుకోవాలి.అనుకోకపోతే అదో వెలితి.ఇంకో 12 నిమిషాలే మిగిలింది, ఆలోపు ఆఫీసుకు వెళ్ళగలనా ,సంతకం పెట్టగలనా in time లో ,ట్రాఫిక్ సిగ్నల్స్ మీద ఎన్నాళ్ళిలా నన్ను నేనే

ఇలా కోపగించుకోవడం .

  

కవిసమయం మారింది.

కకావికలమైన జీవితం నిండా లోపలి పరుగుల గాయాల గుర్తులు. రాత్రంతా కురుస్తున్న వర్షం కోసిన రోడ్లమీద పారుతున్నవరదలో ఎక్కడో నావి కొన్ని రక్తపుచారికలు. బిగుసుకున్న రోజుల్లో కీల్లనోప్పుల్లాంటి బాధ.

 మాటల్లేవ్..మాట్లాడుకోవడాల్లేవ్.మాటలన్నీ జమాఖర్చు లెక్కల చిట్టాలే. ఒకటవతేదీ నుండి ముప్పై ఒకటి వరకు మాత్రమే ఊహించగలిగిన జీవితం. బిల్లులు,చిల్లులూ ,వెరసి తరుగుదల ఖాతా లాంటి బతుకువాణిజ్య శాస్త్రం.

 కొన్ని పుస్తకాలూ,కొందరు మనుషులూ మనసుకు తగిలించుకున్న పెయింటింగ్స్ లా అపుడపుడూ మనసుకు రంగులు పూస్తారు .

 

వారంనిండా ఆదివారం కల.

 ట్రాఫిక్ లేని, తాళం కప్పలేని,పరుగులేని మరుపులాంటి ఒక కల.

 

*

యాకూబ్

22.7.2013

%d bloggers like this: