అనువాదలహరి

విధేయత… ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రోక్టర్, ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

ఏనాడో ఇచ్చిన వాగ్దానాన్ని
నువ్వు వెనక్కి తీసుకున్నావు;
ఇచ్చిన హృదయాన్నీ వెనక్కి తీసుకున్నావు-
నేను దానికి కూడా పోనీమని ఊరుకోవాలి.
నాడు ప్రేమ ఊపిరులూదినచోట, నేడు గర్వము నశించింది;
తొలుత గొలుసు తెగిపోకుండా ఉండడానికీ, తర్వాత,
తెగిన లంకెలు కలిపి ఉంచడానికీ
నేను ఎంతో ప్రయత్నించాను గాని, ప్రయోజనం లేదు.

పూర్వంలా నీ స్నేహాన్ని పరిపూర్ణంగా
నేను పునరుద్ధరించలేక పోవచ్చు,
నీ నుండి తీసుకున్న హృదయం
ఇకనుండి ఎల్లకాలమూ నా స్వంతమే.
ఏ పశ్చాత్తాపభావనా నిన్నిక స్పృశించదు,
భయపడకు, నీ మీద నా హక్కుని కోరనులే!
అలాగని, నన్ను నేను స్వతంత్రురాలిగా
భావిస్తున్న ఊహ నీలో కలుగనియ్యను.

నేను అప్పటి ప్రమాణానికి కట్టుబడి ఉన్నాను;
బంగారంలాంటి ఆ బంధాన్ని ఏది త్రెంచగలదు?
నే ననుభవించిన తీవ్రమైన బాధకే కాదు
నువ్వాడిన మాటలకి కూడా సాధ్యం కాదు;
ఈ రోజు నువ్వు నమ్మకాన్ని వమ్ముచేసావనీ,
ఇచ్చిన మాట వెనక్కి తీసుకున్నావనీ,
నేను నీకు సమర్పించిన నా హృదయంలోని
గాఢమైన ప్రేమ ఇసుమంతైనా తగ్గుతుందనుకున్నావా?

అది అలాగే ఉంటుంది. అది ఏ కంటికీ కనిపించకపోవచ్చు;
కాని నా హృదంతరాల్లో నిలిచే ఉంటుంది,
ఎవరికీ కనిపించకుండా. కానీ అది నిద్రలో
కలతచెందినపుడల్లా నాకు తెలుస్తూనే ఉంటుంది.
గుర్తుంచుకో! ఈ రోజు నువ్వు పనికిరాదనీ
విలువలేనిదనుకుంటున్న ఈ స్నేహం,
నువ్వు తిరిగి అది కావాలని కోరుకునేదాకా
ఆశతో, ఓరిమితో నిరీక్షిస్తూనే ఉంటుంది.

బహుశా ఏ జీవితసంధ్యాసమయంలోనో ,
మనం చూసిన చాలామంది వృద్ధులలాగే
గతస్మృతులనీడలు నిన్ను చుట్టుముట్టినపుడు
నేటి నీ స్నేహితులు నీపట్ల ఉదాసీనం వహించినపుడు
నువ్వు స్నేహానికై  నావైపు చెయ్యి జాచవచ్చు.
ఆహ్! నువ్వు జాస్తావు. కానీ ఎప్పుడు నేను చెప్పలేను.
అప్పటిదాకా నీ కోసం ఎంతో విధేయతతో,
నా ప్రేమని పరిరక్షించుకుని నిలబెట్టుకుంటాను.
.
ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్
(30 October 1825 – 2 February 1864)
ఇంగ్లీషు కవయిత్రి

.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg/220px-Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Fidelis

.

You have taken back the promise
That you spoke so long ago;
Taken back the heart you gave me-
I must even let it go.
Where Love once has breathed, Pride dieth,
So I struggled, but in vain,
First to keep the links together,
Then to piece the broken chain.

But it might not be-so freely
All your friendship I restore,
And the heart that I had taken
As my own forevermore.
No shade of reproach shall touch you,
Dread no more a claim from me-
But I will not have you fancy
That I count myself as free.

I am bound by the old promise;
What can break that golden chain?
Not even the words that you have spoken,
Or the sharpness of my pain:
Do you think, because you fail me
And draw back your hand today,
That from out the heart I gave you
My strong love can fade away?

It will live. No eyes may see it;
In my soul it will lie deep,
Hidden from all; but I shall feel it
Often stirring in its sleep.
So remember that the friendship
Which you now think poor and vain,
Will endure in hope and patience,
Till you ask for it again.

Perhaps in some long twilight hour,
Like those we have known of old,
When past shadows gather round you,
And your present friends grow cold,
You may stretch your hands out towards me-
Ahl You will-I know not when-
I shall nurse my love and keep it
Faithfully, for you, till then.

Adelaide Anne Procter

శాంతికిరణపు వెలుగులో… ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్, బ్రిటిషు కవయిత్రి

ప్రభూ! నా జీవితం ఆహ్లాదకరమైన
రాజమార్గంలా ఉండాలని నిన్ను అభ్యర్థించను;
ఆ భారంలో లవలేశమైనా
నిన్ను భరించమని కోరను;

నా పాదాలక్రింద ఎప్పుడూ
పువ్వులు విరియాలని నిన్ను అడుగను;
వెగటుపుట్టేంత తియ్యగా ఉండే జీవితంలోని
విషాదమూ, చేసే గాయాలూ నాకు బాగా అనుభవమే.

ప్రభూ! పరమాత్మా! నేను నిన్ను కోరుకునేదొక్కటే:
శరీరంలో శక్తి సన్నగిల్లనీ, హృదయం రక్తమోడనీ
శాంతికిరణపు వెలుగులో
నేను సరియైన దారిలో నడవగలిగేలా అనుగ్రహించు!

ప్రభూ! ఇక్కడ నీ పరిపూర్ణమైన వెలుగులు
ప్రసరించాలని కూడా అభ్యర్థించను;
నేను నిర్భయంగా నడవగలిగేలా
ఒకే ఒక్క శాంతికిరణాన్ని అనుగ్రహించు. చాలు!

నేను మోస్తున్న బరువును అర్థంచేసుకోమని గానీ
నా మార్గాన్ని కనిపెట్టమని గానీ వేడుకోను;
చిమ్మచీకటిలోకూడా నిన్ను అనుసరించగలిగేలా
నీ చేతిస్పర్శను అనుభూతిచెందే కనీస జ్ఞానాన్నివ్వు.

సంతోషం తీరికలేకుండా గడిచే రోజు లాంటిది
కానీ దివ్యమైన ప్రశాంతత కలతలులేని రాత్రి వంటిది:
ఓ ప్రభూ! ఆ పవిత్రమైన రోజు వచ్చేదాకా
శాంతి కిరణపు వెలుగులో నన్ను నడిపించు!
.

ఎడిలేడ్ ఏన్ ప్రాక్టర్,
(30 October 1825 – 2 February 1864)
బ్రిటిషు కవయిత్రి

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dc/Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg/220px-Adelaide_Anne_Procter_by_Emma_Gaggiotti_Richards.jpg
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Per Pacem Ad Lucem

(By The Light Of Peace)

I do not ask, O Lord, that life may be

A pleasant road;

I do not ask that Thou wouldst take from me

Aught of its load;

I do not ask that flowers should always spring

Beneath my feet;

I know too well the poison and the sting

Of things too sweet.

For one thing only, Lord, dear Lord, I plead,

Lead me aright—

Though strength should falter, and though heart should bleed—

Through Peace to Light.

I do not ask, O Lord, that thou shouldst shed

Full radiance here;

Give but a ray of peace, that I may tread

Without a fear.

I do not ask my cross to understand,

My way to see;

Better in darkness just to feel Thy hand

And follow Thee.

Joy is like restless day; but peace divine

Like quiet night:

Lead me, O Lord,—till perfect Day shall shine,

Through Peace to Light.

.

Adelaide Anne Procter

(30 October 1825 – 2 February 1864)

English Poet

Courtesy:

https://allpoetry.com/Adelaide-Anne-Procter

మృత్యువు కనికరిస్తే … సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

మృత్యువు కనికరించి, మళ్ళీ ప్రాణం పోసుకోకపోతే
ఏదో ఒక పరిమళభరితమైన నిశీధిని మనిద్దరం భూమిమీదకి దిగి
ఈ రహదారి వంపులన్నీ తిరిగి ఈ సముద్రతీరం చేరుకుంటాం;
ఈ శ్వేతసౌగంధిక కుసుమాలనే మరొకమారు ఆఘ్రాణిస్తాం.

ఏ చీకటిరాత్రిలోనో, తరంగశృతులతో మారుమోగే ఈ తీరాలకి
అనవరతం లీలగా వినిపించే ఈ కడలి ఘోష వినడానికి వస్తాం;
ఎటుచూచినా సన్నగా జాలువారే చుక్కలకాంతిలో ఒక గంట గడిపి
ఆనందంతో పరవశిస్తాం. మనకేమిటి? మృతులు స్వతంత్రులుగదా!
.
సారా టీజ్డేల్
(August 8, 1884 – January 29, 1933)
అమెరికను కవయిత్రి

.

.

If Death Is Kind

Perhaps if Death is kind, and there can be returning,

We will come back to earth some fragrant night,

And take these lanes to find the sea, and bending

Breathe the same honeysuckle, low and white.

We will come down at night to these resounding beaches

And the long gentle thunder of the sea,

Here for a single hour in the wide starlight

We shall be happy, for the dead are free.

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

పొద్దుపొడుపు వేళ… డొరతీ పార్కర్, అమెరికను కవయిత్రి

కొందరు మగాళ్ళు,
ఒక పుస్తకాల షాపుని
దాటి పోలేరు.
(ఓ ఇల్లాలా, మనసు రాయి చేసుకో, జీవితకాలం నిరీక్షించు)

కొందరు మగాళ్ళు
చెత్త ఆటలు
ఆడకుండా ఉండలేరు.
(“ఏదీ చీకటిపడే వేళకు రానూ?” అన్నాడు, అప్పుడే సూర్యోదయం కావస్తోంది)

కొందరు మగాళ్ళు
పానశాలను
దాటి రాలేరు.
(నిరీక్షించు, ఎదురుచూడు… చివరకు అదే మిగులుతుంది)

కొందరు మగాళ్ళు
అందమైన స్త్రీని
దాటి పోలేరు.
(భగవంతుడా! అలాంటి వాళ్ళని నాదగ్గరకు పంపకు)

కొందరు మగాళ్ళు
గాల్ఫ్ మైదానం
దాటి రాలేరు.
(పుస్తకం చదువు, కుట్టు కుట్టుకో…  వస్తే ఒక కునుకు తియ్యి)

కొందరు మగాళ్ళు
బట్టలకొట్టు
దాటి రాలేరు.
(నీ జీవితమంతా ఎవరో ఒక మగాడికోసం ఎదురుచూడ్డంతో సరిపోతుంది)
.
డొరతీ పార్కర్
22 August 1893 – 6 June 1967
అమెరికను కవయిత్రి

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Chant For Dark Hours

Some men, some men

Cannot pass a

Book shop.

(Lady, make your mind up, and wait your life away.)

Some men, some men

Cannot pass a

Crap game.

(He said he’d come at moonrise, and here’s another day!)

Some men, some men

Cannot pass a

Bar-room.

(Wait about, and hang about, and that’s the way it goes.)

Some men, some men

Cannot pass a

Woman.

(Heaven never send me another one of those!)

Some men, some men

Cannot pass a

Golf course.

(Read a book, and sew a seam, and slumber if you can.)

Some men, some men

Cannot pass a

Haberdasher’s.

(All your life you wait around for some damn man!)

.

Dorothy Parker

22 August 1893 – 6 June 1967

American

కల… ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రియతమా! నా రోదనకి విలువ లేదు
నువ్వు నవ్వితే, నేను పట్టించుకోను.
అలా ఆలోచించడం నా తెలివితక్కువలా కనిపించవచ్చు
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.

ప్రియతమా! నిద్రలో నేను మేలుకున్నట్టు కలగన్నాను…
భయపెట్టే,తెల్లని వెన్నెల అలా నేలమీద
పాకురుతూ వచ్చింది…ఎక్కడో, ఏ మూలనో
కిటికీ ఓరగా ఉంది… అది కిర్రు మంది.

చిత్రం! గాలికి కొట్టుకుందేమో అనుకుందికి గాలే లేదు!
నాకు చాలా భయమేసింది. నీకోసం చూశాను.
నీ అనునయంకోసం చెయ్యి చాచేను…
కానీ నువ్వెళ్ళిపోయావు. చల్లగా, మంచుముద్దలా

నా చేతికింద వెన్నెల తగులుతోంది.
ప్రియా! నువ్వు నవ్వినా నేను పట్టించుకోను.
నే నిపుడు ఏడ్చినా ప్రయోజనం లేదు.
కానీ, నువ్వక్కడ ఉన్నావన్న భావన ఎంతో బాగుంటుంది.
.

ఎడ్నా సెయింట్ విన్సెంట్ మిలే

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

అమెరికను

 

.

The Dream

Love, if I weep it will not matter,

And if you laugh I shall not care;

Foolish am I to think about it,

But it is good to feel you there.

Love, in my sleep I dreamed of waking–

White and awful the moonlight reached

Over the floor, and somewhere, somewhere,

There was a shutter loose–it screeched!

Swung in the wind–and no wind blowing!

I was afraid, and turned to you,

Put out my hand to you for comfort–

And you were gone! Cold, cold as dew,

Under my hand the moonlight lay!

Love, if you laugh I shall not care,

But if I weep it will not matter–

Ah, it is good to feel you there!

.

Edna St. Vincent Millay

American

(February 22, 1892 – October 19, 1950)

Poem Courtesy: http://www.blackcatpoems.com/m/the_dream.html

అహః ప్రవాహం … కేథరీన్ టఫెరీలో అమెరికను

మూడు గంటలు, ఆమె నే నెరిగిన గది
ఒక్కొక్కటీ మారుతూ తుడవడం గమనిస్తాను
మగతనిద్రలోనే కళ్ళముందు ఏవో బొమ్మలు
కదలాడుతుంటే, ఆ చీపురు చప్పుడు వింటాను.

అది ఆకుల గలలా ఉంటుంది
కాగితాల రెపరెపలా ఉంటుంది
జాచినచేతులతో చెల్లాచెదరుచేసే మంచులానూ;
మూలన కుంపటి పేట్టే నిట్టూర్పు వినిపిస్తుంది

దానితో పాటే ఆమె నిట్టూర్పూ వినిపిస్తుంది
ఆమె చేతిలోని అడక లయాన్వితంగా నడుపుతూనే.
అది నన్ను ఈ నేలమీంచి, ఈ ద్వారంలోంచి
ఆలా సముద్రం మీదకి నడుపుకుంటూ పోతోంది.
.

కేథరీన్ టఫెరీలో

జననం 1969

అమెరికను

Catherine Tufariello
Image Courtesy:
http://www.ablemuse.com/v14/featured-interview/catherine-tufariello

.

Moving Day

Three, I watch her sweep

Each changed, familiar room,

And listen as the broom

Draws shadows out of sleep,

Its song the whisper of leaves

Rustling in papery swarms,

Of snow on my sweeping arms.

Below, the furnace heaves

A sigh and so does she,

Still plying the rhythmic oar

That rows us over the floor,

Through the door, out to sea.

Catherine Tufariello

Born 1969

American

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/MovingDay.htm 

http://www.poemtree.com/poems/MovingDay.htm

స్వీట్ ఛారియట్ అంత్యక్రియల సంఘం ప్రకటన… మెరిలీన్ టేలర్, అమెరికను

[ముందుగా ఊహించినట్టు సమాధులలో ఖాళీజాగా కొరత కారణంగా ఒక సరికొత్త సేవ అందుబాటులోకి తీసుకువచ్చాము. ఇందులోని ప్రత్యేకత వ్యక్తుల భౌతిక అవశేషాలను జాగ్రత్తగా ఒక అంతరిక్ష నాళికలో ప్రోదిచేసి, భద్రపరచి చివరకు భూకక్ష్యలో శాశ్వతంగా ఉండేటట్టు ప్రవేశపెట్టడం…. డిస్కవర్ మేగజీన్ ]

***

మిత్రమా!
మేము మా సామర్థ్యాన్ని
మించి పనిచేస్తున్నాం.
ఇక మేము మీ సమాధికై
పచ్చని పచ్చిక స్థలాన్ని
కేటాయించలేము.
ఖాళీ జాగా అలభ్యం. 

మా ఖాతాదారులకు వినతి: బదులుగా,
మీరు మీ చితా భస్మాన్ని
మాదగ్గర భద్రపరచే అవకాశం ఇస్తున్నాం
ఈ ఆధునిక అంతరిక్షయుగ ‘ఉత్తరక్రియల నిర్వాహకులు’
దానిని తుప్పుపట్టని ఉక్కు గొట్టాల్లో భద్రపరుస్తారు
(న్యూటను తదనంతర ఖగోళ విజ్ఞాన ఫలితం)

ఆ పైన మీరూ
(మీతో పాటు మీ ఆత్మీయులందరూ కూడా)
ప్రత్యేకంగా ఎర్పాటుచేసిన వ్యోమనౌకను
అధిరోహించి
స్వర్గానికి అతిసమీపంలో
చిరస్థాయిగా ఉండవచ్చు.
.

మెరిలీన్ టేలర్
జననం అక్టోబరు 2, 1939
అమెరికను.

.

.

Notice from the Sweet Chariot Funeral Parlor

.

(Due to predicted overcrowding in or cemeteries, a new service is available which will see to packing and storing one’s remains in a space capsule for eventual launching into Earth’s orbit.

 —Discover Magazine)

Dear Friend: we

     are operating at capacity

and cannot

     supply a green and grassy spot

for your tomb,

     as there is no more room.

Instead, you are invited to entrust

     your dust

to our space-age morticians, who seal

     in stainless steel

(thanks to post-Newtonian science)

     our clients.

Whereupon you

     (and all your shiny loved ones, too)

shall ascend

     via chartered rocketship, to spend

eternity

     very near where Heaven used to be.

    .

Marilyn L. Taylor

Born 2 October   1939

American

 

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/NoticeFromTheSweetChariot.htm

మనిషికి యంత్రాల నివాళి… ఎలీషియా స్టాలింగ్స్, అమెరికను కవయిత్రి

ఆ మొరటుచేతుల వెచ్చదనాన్నిపుడు కోల్పోయాం,

వాళ్ళ వేళ్లకంటుకున్న చముర్లూ, దులపడానికి

ప్రయత్నించినపుడు రేగొట్టిన దుమ్మూ, మనల్ని

నిందిస్తూ తిట్టే బండబూతులూ లేవిపుడు.

మనం చెడిపోయినపుడు కుక్కల్ని తన్నినట్లు కాళ్ళతో తన్నేవాళ్ళు,

అయినా మనం ఎన్నడూ మూలగలేదు. పళ్ళు బిగించి ఓర్చుకున్నాం.

అటువంటు వాడి వేడి తిట్లు తినడం, మనల్ని కుక్కల్లా

చూడడమే ఒక పెద్ద సమ్మానంగా భావించుకున్నాం.

మనం అర్థాంతరంగా ఆగినపుడు వాళ్లు మనల్ని బ్రతిమాలుతూ,

ఇష్టంలేని ప్రియురాలిని ప్రార్థించినట్టు గొంతుక బొంగురుపోయేలా

“రా! ఈ ఒక్కసారికీ ఎలాగైనా పనిచెయ్,” అని అభ్యర్థించిన తీరూ,

వాళ్ళు మాటాడినప్పుడు వెలువడిన ఊపిరుల నులివెచ్చదనం ఎంతబాగుండేవని!

వాళ్లు ఇంతలోనే అదృశ్యమైపోతారని ఎవరు కలగన్నారు?

మనకిప్పుడూ అన్ని పనులూ బంద్; ఎంత బాగుండెదని మన పని,

ఏ పనీ చెయ్యకుండా,, ఏ తిరుగుళ్ళూ లేకుండ పువ్వుల్లా వాడిపోవడం కాదు,

సిగ్గుమాలిన డాండిలియన్లలా పచ్చికనిండా తెగబలియడమూ కాదు.

ఇప్పుడు గాలి నిశ్శబ్దంగా వీస్తోంది పొగడ్తలూ తెగడ్తలూ లేక

మోసగించబడి, నరకంలాంటి ఈ వాతావరణం పాలబడి,

శాశ్వతంగా మన ఖర్మానికి మనం విడిచిపెట్టబడి

అవసానదశలో ఎణ్డకి ఎండి తుప్పుపట్టిపోతాము.

.

ఎలీషియా స్టాలింగ్స్

జననం 2 జులై 1969

అమెరికను కవయిత్రి

  .

The Machines Mourn the Passing of People

 .

We miss the warmth of their clumsy hands,

The oil of their fingers, the cleansing of use

That warded off dust, and the warm abuse

Lavished upon us as reprimands.

We were kicked like dogs when we were broken,

But we did not whimper.  We gritted our cogs—

An honor it was to be treated as dogs,

To incur such warm words roughly spoken,

The way that they pleaded with us if we balked—

“Come on, come on” in a hoarse whisper

As they would urge a reluctant lover—

The feel of their warm breath when they talked!

How could we guess they would ever be gone?

We are shorn now of tasks, and the lovely work—

Not toiling, not spinning—like lilies that shirk—

Like the brash dandelions that savage the lawn.

The air now is silent of curses or praise.

Jilted, abandoned to hells of what weather,

Left to our own devices forever,

We watch the sun rust at the end of its days.

.

Alicia E. Stallings

Born 2 July 1969

American

http://www.poemtree.com/poems/MachinesMourn.htm

మరుపు… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ప్రారంభంలో తేడా చాలా చిన్నగా ఉండేది… తాళం ఎక్కడో పెట్టేయడమో,
ఎంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండి, వాళ్లని పలకరించాలనుకున్నప్పుడు
కొత్తగా పక్కింట్లో చేరినవాళ్ల పేరు మరిచిపోవడమో;
బాగా తెలిసిన ప్రదేశమే, తెల్లారేసరికల్లా
ఎవరో మాయచేసినట్టు బొత్తిగా కొత్తప్రదేశమైపోయేది…
“ఫ్రాన్స్ లో చాలా పేరుపడ్ద గొప్ప కెఫే ఉంది (లేక గ్రీసులోనా?)
మనం కోరింత్ లో కదూ కబుర్లుచెప్పుకుంటూ మద్యం సేవించింది (లేక నైస్ లోనా?)..”
“అప్పుడే మరిచిపోయావా? అది నార్మండీ.”
అలా ఇద్దరం ఒకరి పొరపాట్లు ఒకరు క్షమించేసుకుంటాం
జ్ఞాపకాలూ కలగా పులగమై, ఒక ప్రముఖుని పద్యాన్ని
మరొకరికి అంటగట్టి ఒక్కోసారి కోపం తెచ్చుకుంటూండడమూ,
ఒకరినొకరు ఎకసెక్కాలాడుకుంటూ ఆనందించడమూ జరుగుతూంటుంది.
చివరకి ఒకసారి స్టాంపు కోసం వెతుకుతుంటే ఉత్సాహాన్ని నీరుగారుస్తూ
ఎప్పుడో పోస్టుచెయ్యకుండా ఉంచేసిన ఉత్తరం పర్సులో కనిపిస్తుంది.
.
కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి

.

Forgetting

At first the gaps are small:  a mislaid key,

The name of the new neighbor, whose friendly face

Invites address; then some familiar place,

Its landscape changed by twilight’s sorcery

Into an alien facsimile.

“That sweet café in France (or was it Greece?)

Where we sipped wine from Corinth (maybe Nice) . . . .”

“Don’t you remember?  It was Normandy.”

So we both tolerate each other’s slips,

Indulge the mangled punch line and the flare

Of irritation at misquoted verse,

Amuse ourselves with calculated quips—

Till I look for a stamp, and, in despair,

I find an unmailed letter in my purse.

.

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Forgetting.htm

ఆ నమ్మలేని క్షణం వస్తుంది… కేట్ లైట్, అమెరికను కవయిత్రి

మీరు చదువుతున్నదేమిటో మీకు అర్థం అయినప్పుడు
మీకు ఏమిటి తెలియజేయబడుతోందో గ్రహించినపుడు
మీరు ఆశించినది అదికాదని గుర్తించినపుడు
మీరు ఏది చదువుతున్నా రనుకున్నారో
మీరు ఎక్కడికి వెళుతున్నారో గ్రహించినపుడు
అది మీలో ఒక కొత్త ఎరుక కలిగించి ఆవేశాన్ని రగిలిస్తుంది,
మీ నాడి వేగంగా కొట్టుకోనారంభిస్తుంది,
అపుడు, మరొకసారి మీరు అనుకున్న మార్గంలో
వెళ్లడం లేదని గుర్తించేదాకా; మీతోపాటుమీ పాఠకుడిని
తీసుకుపోయేదాకా మీరు ఇంకా చదువడానికీ, రాయడానికీ
నిర్ణయించుకుంటారు; మీ పాఠకులుకూడా ఒక్కసారి గట్టిగా
ఊపిరి తీసుకుని ఒక సుదీర్ఘమైన నిట్టూర్పు విడిచి
వాళ్ళని మీరు నడిపించినట్టుగానే మరొకరిని తమవెంట
నడిపించేదాకా నిద్రపోమని ప్రమాణం తీసుకుంటారు.
.

కేట్ లైట్
(14 Feb 1960 – 13 Apr 2016)
అమెరికను కవయిత్రి.

And Then There Is That Incredible Moment,

.

When you realize what you’re reading,

What’s being revealed to you, how it is not

What you expected, what you thought

You were reading, where you thought you were heading.

Then there is that incredible knowing

That surges up in you, speeding

Your heart; and you swear you will keep on reading,

Keep on writing until you find another not going

Where you thought—and until you have taken

Someone on that ride, so that they take in

Their breath, so that they let out their

Sigh, so that they will swear

They will not rest until they too

Have taken someone the way they were taken by you.

(for Agha Shahid Ali)

.

Kate Light

(14 Feb 1960 – 13 Apr 2016)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/And-Then-There-Is-That.htm

%d bloggers like this: