అనువాదలహరి

ఒంటరిగా…. మాయా ఏంజెలో, అమెరికను కవయిత్రి

నిన్న రాత్రి

అలా పడుక్కుని ఆలోచిస్తున్నాను

నీరు దాహాన్ని తీర్చగలిగేదిగానూ

రొట్టి రాయిలాకాకుండా రొట్టిలా ఉండగలిగే

ప్రశాంతమైన చోటు ఏదైనా

ఈ మనసుకి సాధించగలనా అని.

నాకు ఒక్కటే సమాధానం దొరికింది

నేను పొరబడలేదనే అనుకుంటున్నాను:

ఇక్కడ

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

చాలా మంది కోటీశ్వరులున్నారు

వాళ్ల డబ్బు వాళ్ళకు ఎందుకూ కొరగాదు

వాళ్ల భార్యలు దెయ్యం పూనినట్లు అన్ని చోట్లకీ పరిగెడతారు

పిల్లలు ఏ ఉత్సాహమూ లేక, ఎప్పుడూ విచారంగా ఉంటారు.

రాతిగుండెలుగల వాళ్లని

ఖరీదైన వైద్యులు సేవిస్తుంటారు

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

మీరు జాగ్రత్తగా వింటానంటే

నాకు తెలిసిన మాటొకటి చెబుతాను మీకు

తుఫాను మేఘాలు కమ్ముకుంటున్నాయి

పెనుగాలులు వీచే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి

మానవజాతి కష్టాల్లో చిక్కుకుంది

ఆ మూలుగులు నాకు వినిపిస్తున్నాయి.

‘ఎందుకంటే, ఒంటరిగా,

ఏకాకిగా, ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

ఒంటరిగా, ఏకాకిగా

ఏ మినహాయింపులూ లేకుండా

ఏ ఒక్కడూ ఏదీ సాధించలేడు.

.

మాయా ఏంజెలో

April 4, 1928 – May 28, 2014

అమెరికను కవయిత్రి.

.

Alone

.

Lying, thinking

Last night

How to find my soul a home

Where water is not thirsty

And bread loaf is not stone

I came up with one thing

And I don’t believe I’m wrong

That nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

There are some millionaires

With money they can’t use

Their wives run round like banshees

Their children sing the blues

They’ve got expensive doctors

To cure their hearts of stone.

But nobody

No, nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

Now if you listen closely

I’ll tell you what I know

Storm clouds are gathering

The wind is gonna blow

The race of man is suffering

And I can hear the moan,

‘Cause nobody,

But nobody

Can make it out here alone.

Alone, all alone

Nobody, but nobody

Can make it out here alone.

.

Maya Angelou

April 4, 1928 – May 28, 2014

American

 Poem Courtesy:

https://100.best-poems.net/alone.html 

 

ప్రకటనలు

అమ్మ… థెరెసా హెల్బర్న్, అమెరికను కవయిత్రి

నా కవితల్లో ఇష్టమైన వారి నెందరినో

కీర్తించాను; కానీ, ఈ జీవితమంతా

ఆమెకే చెందే అమ్మ బొమ్మ ముందు మాత్రం

ఒట్టి చేతులతో నిలుచున్నాను.

బహుశా, పక్వానికి వచ్చిన వయసులో

ఆమెగూర్చి చెప్పని విషయాలు చెప్పే

అవకాశం కలుగవచ్చు; ఇప్పుడు కాదు; అయినా,

మనుషులెప్పుడూ తాము తినే అన్నం మీద కవిత రాయలేదు.

.

థెరెసా హెల్బర్న్

12 Jan 1887 – 18 Aug 1959

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

Mother

I have praised many loved ones in my song

And yet I stand before her shrine,

To whom all things belong

With empty hand.

Perhaps the ripening future holds a time

For things unsaid; Not now;

Men do not celebrate in rhyme

Their daily bread.

.

Theresa Helburn

12 Jan 1887 – 18 Aug 1959

American Playwright and Theatrical Producer

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/littlebookofmode00ritt/page/38

తొలకరి జల్లు… ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్, అమెరికను కవయిత్రి

నులివెచ్చని తొలకరి వర్షమా! సన్నగా మృదువుగా

రాలే నీ జల్లుకై పులకరిస్తూ నా ముఖాన్ని ఎదురొడ్డుతున్నాను.

అవ్యాజమైన నీ ప్రేమనీ, సామర్థ్యాన్నీ నా మనసు గ్రహించాలనీ

మంచుసోనలవంటి స్వచ్ఛమైన కలలు కనాలనీ కోరుకుంటున్నాను.

కలలు దారితప్పినా, మంచుతెరలలో చిక్కిన ప్రేమలా

అందంగా, చక్కగా, తారకలంత సన్నని మెరుపుతోనో;

రాజమార్గంమీదా, సెలయేటిగట్లమీది దట్టమైన చెట్లమధ్యా,

ఎక్కడపడితే అక్కడ అడవిపూలతీగలా అల్లుకుని

చామంతిపూలంత పచ్చని వెలుగులు వెదజల్లాలనీ కోరుకుంటున్నాను…

లేకపోతే వాటికి అంత మెరుపు ఎక్కడనుండి వస్తుంది?

నీ అమృతవృష్టి జీవితపు హాలాహలాన్ని అణగార్చి

మనోమిత్తికకు మంచి బీజములు మొలకేత్తే యోగ్యత అనుగ్రహిస్తుంది.

ఓ అమృత ధారా! తనివితీరా కురువు! కురిసి కురిసి

పూలవంటి ఆలోచనలు నాలో విరిసి జీవంతో తొణికిసలాడనీ!

.

ఏంటొనెట్ డి కూర్సే పాటర్సన్

17 Sep 1866 – 30 Apr 1925

అమెరికను కవయిత్రి

.

To The Spring Rain

.

O warm Spring rain, to thee I lift my face,

Courting thy touch beneficient and light.

Would that this soul might feel thy pow’r and grace,

And dreams like snowdrops blossom pure and white.

Or errant ones, if they be sweet and fair

Like love-caught-in-the-mist, with starry gleam,

Or the wild rose that clambers everywhere

Along the highway and the wooded stream.

And golden visions, such as Daffodils

Must have… or whence is all their sunny glow?

Thy elixir might overcome life’s ills

And fit the soil for all good seed to grow

Within my soul. Fall gracious rain, and give

Me thoughts like flowers. Let them bloom and live!

.

Antoinette de Coursey Patterson

17 Sep 1866 – 30 Apr 1925

American Poet

.

Poem Courtesy:

https://archive.org/details/sonofmeropeandot00pattiala/page/65

ఆశాంతి … సిసీలియా బొరోమియో, ఫిలిప్పీన్ కవయిత్రి

చావుకీ, బ్రతుకుకీ మధ్య వేలాడే శూన్యంలో

ఎవరికీ కనపడకుండా ఉండాలని దొరికిన ఆధారాన్ని పట్టుకుని

ఒకమూలకి ఒదుక్కుని ఉంటాము;

మన మాటలకీ, చేతలకీ మధ్యనున్న సంబంధం

మనం అర్థం అయిందనుకున్నంతమట్టుకు, ఒక సాలెగూడు అల్లుకుంటాం

చివరకి అపార్థాలే మిగిలినా;

వెంటనే దృష్టిపెట్టవలసిన అవసరాలూ,

మనం ఆవేశంతో జరిపే చర్చల …

సందిగ్ధ జారుడుతలం మీద నడుస్తూ

నన్ను నేను ప్రశ్నించుకుంటుంటాను

“ఇంతకీ నేను ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నట్టు?”

.

సిసీలియా బొరోమియో,

సమకాలీన ఫిలిప్పీన్ కవయిత్రి

Cecilia_Borromeo

Filipino Poetess

.

Restless

.

It is that perennial immateriality dwelling between living and dying

crouched in the corners and grappling by the hinges

only to remain unseen;

We weave our web of what we believe we understand

of the relationship of our acts and events

only to remain misunderstood;

From that odd wisp of steam of heated discussions

to the urgent hiss of a new page calling;

I teeter on that thin ice —

That single space of uncertainty —

And I ask

“What am I doing here?”.

.

Cecilia Borromeo

Contemporary Filipino Poetess

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/cecilia_borromeo/poems/21841

 

Cecilia Borromeo was born in Cagayan de Oro City, Philippines. She now lives in Brussels, Belgium where she has been based for the past 7 years and where she has fulfilled her dream to become a scientist (currently: unemployed). Her poems and prose are widely read in her personal blog Clearcandy Daily (http://welcometoappleciders.blogspot.com) and dreams to get her work in print someday soon. She is known to write from the heart and is continuously training herself to meet her imagination so she can continue her love affair with words and to mold them to mean different things. She draws inspiration mostly from her own experiences and is in awe of her favorite poet, Mark Strand. After a tough day of surfing the net for jobs, she loves to lie in her couch for the rest of the evening thinking of chocolates and waffles. When not consumed by sugary thoughts, she enjoys diabetes literature, islet amyloidosis, reading poems out loud, learning the violin and dancing around the apartment.

మరొక ఆకాశం… ఎమిలీ డికిన్సన్, అమెరికను కవయిత్రి

 కవిత్వమనే సరికొత్తలోకంలోకి ఆహ్వానిస్తూ ఎమిలీ డికిన్సన్

తన సోదరుడు ఆస్టిన్ కి రాసిన ఉత్తరంతో జతచేసిన కవిత.

***

ఆస్టిన్!

ఎపుడుచూసినా అందంగా, నిర్మలంగా ఉండే

కొత్త ఆకాశం ఇక్కడొకటి ఉంది.

అక్కడ ఎప్పుడైనా చీకటి ఉంటుందేమో గాని

ఇక్కడ ఎల్లవేళలా చక్కని ఎండ వెలుగే.

అక్కడి రంగువెలిసిన అడవుల ఊసు ఎత్తకు,

నిశ్శబ్దం రాజ్యమేలే పొలాలని మరిచిపో,

ఇక్కడ ఒక చిట్టడివి ఉంది

దాని ఆకులు నిత్యం పచ్చగా ఉంటాయి;

వెచ్చనివెలుగులు విరజిమ్మే ఈ అడివిలో

మచ్చుకైనా ఎన్నడూ మంచు కురియదు;

అక్షయమైన ఇక్కడి పూలగుత్తులలో విహరించే

తుమ్మెదల ఝంకారం నాకు వినిపిస్తూంటుంది.

తమ్ముడూ! నిన్ను బ్రతిమాలుకుంటున్నాను

నా తోటలోకి ఒక్కసారి రావూ!.

.

ఎమిలీ డికిన్సన్

December 10, 1830 – May 15, 1886

అమెరికను కవయిత్రి.

.

.

There is another sky

.

There is another sky,

Ever serene and fair,

And there is another sunshine,

Though it be darkness there;

Never mind faded forests, Austin,

Never mind silent fields –

Here is a little forest,

Whose leaf is ever green;

Here is a brighter garden,

Where not a frost has been;

In its unfading flowers

I hear the bright bee hum:

Prithee, my brother,

Into my garden come!

.

Emily Dickinson

December 10, 1830 – May 15, 1886

American Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/emily_dickinson/poems/5212

నెలవంక… ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి

దుప్పికొమ్ములా కొనదేరిన నవ్వుల నెలరేడా!

అల్లంత ఎత్తున ఆకాశంలో మెల్ల మెల్లగా

జారుతూ, నా మాటలను వినగలవా?

తొందరగా క్రిందకి దిగి రాగలవా?

మా పూదోట కిటీకీ గూటిలో

కాసేపు నిలకడగా కనిపించగలవా?

తర్వాత మనిద్దరం ఈ వేసవి రేయి

చెట్టపట్టాలేసుకుని ఎగిరిపోదాం, సరేనా?

నక్షత్రాలతో దోబూచులాడుతూ,

మహావృక్షాల చివురుకొమ్మలు చేతితో నిమురుతూ,

తెల్లగా మెరిసే మేఘామాలికల సందులలోంచి

బృహస్పతినీ, అంగారకుడినీ తొంగిచూద్దామా?

ఇంటిలో మా అమ్మ పూజకోసం

పాలపుంత వనసీమల్లో ఏరిన

తారకాసుమాలతో నా ఒడి నింపుకుంటాను

అబ్బ! మా అమ్మ ఎంత పొంగిపోతుందో! 

ఊగుతూ సాగుతూ తేలిపోయే చందురుడా,

నీకు “అహోయ్” అని అరిచిన నా అరుపు వినిపించిందా?

ఓ చందమామా! ఈ చిన్నిబాలుడి ఆనందంకోసం

మరికొంచెం దగ్గరకి రాలేవా?

.

ఏమీ లోవెల్

(9 Feb 1874 – 12 May 1925)

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

The Crescent Moon
.

Slipping softly through the sky

Little horned, happy moon,

Can you hear me up so high?

Will you come down soon?

On my nursery window-sill

Will you stay your steady flight?

And then float away with me

Through the summer night?

Brushing over tops of trees,

Playing hide and seek with stars,

Peeping up through shiny clouds

At Jupiter or Mars.

I shall fill my lap with roses

Gathered in the milky way,

All to carry home to mother.

Oh! what will she say!

Little rocking, sailing moon,

Do you hear me shout — Ahoy!

Just a little nearer, moon,

To please a little boy.

.

Amy Lowell

February 9, 1874 – May 12, 1925

American Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/amy_lowell/poems/19964

 

ముగింపు… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఏ సుఖసంతోషాలమీదకీ ఇపుడు మనసుపోవవడం లేదు,

వర్షంతో ముంచెత్తిన ఈ సెప్టెంబరు రోజు ముగింపుకొచ్చింది

నేను అమితంగా ప్రేమించిన వ్యక్తికి ఈ రోజు వీడ్కోలు పలికేను

ఎంతో ప్రయత్నం మీద నేను నా మనసుని అణుచుకోగలిగేను.

వదలకుండా వీస్తున్న రొజ్జగాలి శీతకాలపు రాకడ సూచిస్తోంది

వర్షానికి తడిసి కిటికీ అద్దాలు మసకబారి, చల్లగా తగులుతున్నాయి;

నేను ప్రయత్నపూర్వకంగా నా అదృష్టాన్ని దూరంచేసుకున్నాను

ఇక ఈ జన్మకి అదృష్టం నా దగ్గరకి తిరిగిరాదు.

.

సారా టీజ్డేల్

8 ఆగష్టు 1884 – 29 జనవరి 1933)

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

An End

.

I have no heart for any joy,

The drenched September day turns to depart,

And I have said goodbye to what I love,

With my own will I vanquished my own heart.

On the long wind I hear the winter coming-

The window-panes are cold and blind with rain;

With my own will I turned the summer from me,

And summer will not come to me again.

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

Poem Courtesy:

https://www.poetryfoundation.org/poetrymagazine/browse?contentId=16343

కవిత్వంలాగే కొందరు… జిష్వావా షింబోర్స్కా , పోలిష్ కవయిత్రి

.

మామూలు కలమూ కాగితమూ తీసుకో. రాయి.

నే చెప్పినట్టు రాయి: “వాళ్ళకి తిండి పెట్టలేదు.

వాళ్ళందరూ ఆకలి తాళలేక చనిపోయారు”. “అందరూనా?

అంటే ఎంత మంది? అదొక పెద్ద మైదానం. వాళ్ళందరినీ

సమాధిచెయ్యడానికి ఎంత నేల కావలసి వచ్చుంటుంది?”

ప్రశ్నలడక్కు. నే చెబుతున్నట్టు రాయి: అది నాకు తెలీదు.

చరిత్ర అస్థిపంజరాలని వేలల్లోనూ, లక్షల్లోనూ చెబుతుంది

ఉదాహరణకి వెయ్యిన్నొకటిని వెయ్యిగా చెబుతుంది

అక్కడికి ఆ వెయ్యిన్నొక్క వ్యక్తి ఎన్నడూ భూమ్మీద పుట్టనట్టు:

ఆ పిండం ఒక కల్పన, అది ఊగిన ఊయల శూన్యం,

అది ఓనమాలుకూడా దిద్దకుండానే మరణించింది.

అది నవ్విననవ్వులూ, దాని ఏడుపులూ, పెరుగుదలా,

తోటలోకి మెట్లమీంచిపెరిగెత్తిన పరుగూ … అంతా శూన్యమే.

ఆ అనామిక సరళరేఖమీద గుర్తింపులేని ఒక బిందువు.

అది రక్తమాంసాలతో నడిచిన మైదానం మీద మేము నిలుచున్నాం.

దొంగ సాక్షిలా మైదానం మౌనంగా మిన్నకుంది.

చక్కని ఎండ. ఎటుచూసినా పచ్చదనం. దగ్గరలోనే

దట్టంగా పెరిగిన చెట్లతో అడివి. తినడానికీ కావలసినంత ఎరువు.

చెట్టు బెరడులో ప్రవహిస్తున్న నీరూ అదే. మనిషికి దృష్టిదోషం

వచ్చేదాకా ఎదుటనే ప్రతిరోజూ కనువిందు చేసే సౌందర్యం.

జీవం ఉట్టిపడే ఎగురుతున్న పక్షి రెక్కల నీడ

వారి* పెదాలను తాకింది. దాని దవడలు తెరుచుకున్నాయి.

దంతాలు ఒకదానిమీద ఒకటి ఒరుసుకున్నాయి.

కొడవలిలాంటి చంద్రుడు రాత్రి ఆకసంలో మెరిసి

వాటికి రొట్టెనివ్వడానికి గోధుమచేను కోతకోసాడు.

మసకబారిన బొమ్మల్లోంచి చేతులు తేలుతూ వచ్చాయి.

వేళ్ళసందున ఖాళీ కప్పులు పట్టుకుని.

ముళ్ళకంచెమీద కురిసిన వర్షపుచినుకుల్లో

ఒక మనిషి ఎవరో ఒత్తిగిలుతున్నాడు.

నిండా మట్టికొట్టుకుపోయిన నోళ్ళతో వాళ్ళు పాటలుపాడుతున్నారు:

“యుద్ధం సూటిగా ఎలా గుండెలలోంచి దూసుకుపోతుందో

చెప్పే అందమైన పాట.” అంతా నిశ్శబ్దం అని రాయి. రాసేవా?

“హాఁ ! రాసేను.”

.

జిష్వావా షింబోర్స్కా

2 July 1923 – 1 February 2012 

పోలిష్ కవయిత్రి

* ఆకలికి తాళలేక యుద్ధంలో/ యుద్ధం వల్ల చనిపోయిన వ్యక్తుల శవాలు.

వారి రక్తమాంసాలిపుడు ప్రకృతికి ఎరువులు. శవాలైపోయినా తీరని వారి ఆకలిని తీర్చడానికి కొడవలిలా ఉన్న చంద్రుడు గోధుమపంట కొయ్యడం గొప్ప వ్యంగ్యంతో కూడిన ఉపమానం.

మరి, కవిత్వానికీ, యుద్ధానికీ, ఈ కవితకీ సంబంధం ఏమిటి? మంచి కవులుకూడా యుద్ధంలో పోరాడే సైకులలాటివాళ్ళే! ! వాళ్ళు ఎప్పుడూ లెక్కలోకి రారు. వాళ్ళూ అలమటించవలసిందే! యుద్ధంలో అనామకంగా మరణించిన సైనికుల్లా వారూ అనామకంగా మరణించవలసిందే! కానీ, వాళ్ళు రాసి వదిలేసిన కవితలే తక్కినవాళ్ళకి బలవర్ధకాలు.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Some Like Poetry

.

Write it. Write. In ordinary ink

on ordinary paper: they were given no food,

they all died of hunger. “All. How many?

It’s a big meadow. How much grass

for each one?” Write: I don’t know.

History counts its skeletons in round numbers.

A thousand and one remains a thousand,

as though the one had never existed:

an imaginary embryo, an empty cradle,

an ABC never read,

air that laughs, cries, grows,

emptiness running down steps toward the garden,

nobody’s place in the line.

We stand in the meadow where it became flesh,

and the meadow is silent as a false witness.

Sunny. Green. Nearby, a forest

with wood for chewing and water under the bark-

every day a full ration of the view

until you go blind. Overhead, a bird-

the shadow of its life-giving wings

brushed their lips. Their jaws opened.

Teeth clacked against teeth.

At night, the sickle moon shone in the sky

and reaped wheat for their bread.

Hands came floating from blackened icons,

empty cups in their fingers.

On a spit of barbed wire,

a man was turning.

They sang with their mouths full of earth.

“A lovely song of how war strikes straight

at the heart.” Write: how silent.

“Yes.”

.

Wislawa Szymborska

2 July 1923 – 1 February 2012

Polish Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/wislawa_szymborska/poems/11678

అప్పచెల్లెళ్ళు… ల్యూసియో క్లిఫ్టన్, అమెరికను కవయిత్రి

నువ్వూ నేనూ అప్పచెల్లెళ్ళం
ఇద్దరం ఒక్కలా ఉంటాం.

నువ్వూ నేనూ ఇద్దరం
ఒకతల్లి బిడ్డలం.

నువ్వూ నేనూ
ఒకరితప్పులు మరొకరు సరిదిద్దుతూ
ఒకరికొకరు సహకరించుకుంటాం.

నీకూ నాకూ
పోకిరీవాళ్ళన్నా
మాదకద్రవ్యాలన్నా గొప్ప భయం.

నువ్వూ నేనూ
ఒకసారి పర్డీ స్ట్రీట్ నుండి తుళ్ళుతూ తేలుతూ వచ్చినప్పుడు
నిన్నూ నన్నూ చూసి
అమ్మ నవ్వుతూనే తలతాటిస్తూ మందలించింది.

నువ్వూ నేనూ
ఇద్దరం పిల్లల్ని కన్నాం
ఇద్దరికీ ముప్ఫై ఐదేళ్ళు పైబడ్డాయి
కొంచెం నల్లబడ్డాం
మన జుత్తు కూడా పలచబడింది
ఇద్దరికీ ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం
మనిద్దరం అప్పచెల్లెళ్ళం

కానీ, నువ్వు పాట ఎత్తుకుంటే చాలు
నేను కవయిత్రినైపోతాను.

.

ల్యూసియో క్లిఫ్టన్

(27 June 1936  – 13 February  2010)

అమెరికను కవయిత్రి.

.

.

Sisters

.

Me and you be sisters.

We be the same.

Me and you

Coming from the same place.

Me and you

Be greasing our legs

Touching up our edges.

Me and you

Be scared of rats

Be stepping on roaches.

Me and you

Come running high down Purdy Street one time

And mama laugh and shake her head at

Me and you.

Me and you

Got babies

Got thirty-five

Got black

Let our hair go back

Be loving ourselves

Be loving ourselves

Be sisters.

Only where you sing,

I poet.

.

Lucille Clifton

(27 June 1936  – 13 February  2010)

American

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/lucille_clifton/poems/5168

తెల్లవారుఝాము వచ్చిన కల … లీ చింగ్ చావో, చీనీ కవయిత్రి

ఈ కవితలో చాలా కుతూహలమైన విషయాలున్నాయి :

తెల్లవారుఝామున వచ్చిన కల నిజమౌతుందన్న నమ్మకం, అక్కడి ప్రజల్లో కూడా ఉండేదన్నమాట.

దాన్ని మూఢనమ్మకంగా గుర్తించిన మేధావి వర్గం కూడా ఉండేదన్నమాట.

మనసులో చాలా గాఢంగా ఉన్న కోరికలే కలలరూపంలో వస్తాయని ప్రతీతి. ఇష్టమైన కలలు వచ్చినపుడు ఆ కలలలోంచి బయటపడడానికి మనసు ఇష్టపడదు. అందుకే ఆ సమయంలో ఎవరైనా మేలుకొలపబోతే విసుక్కుంటాం. లేవవలసిన అవసరం వస్తే అయిష్టంగా బయటపడతాం.ఆ కలనే పదే పదే నెమరువేసుకుంటాం.

మేధావులు మేధావులతో మంచి చర్చ చెయ్యాలనుకుంటారు. అయితే ఈ చర్చలు కేవలం మేథోపరమైన చర్చలుగా మిగిలిపోకుండా, ఆ వాదోపవాదాల పర్యవసానం / నిగ్గుతేల్చిన సత్యాలు రాజ్యపాలనలో రాజు / చక్రవర్తికి ఉపయోగించేవిగా ఉండాలనుకున్న వర్గం కూడా ఉండేదన్నమాట.

***

ఈ తెల్లవారుఝామున నాకో కలవచ్చింది

గాలికి కొట్టుకుని చప్పుడౌతున్న దూరదూరంగా ఉన్న

గంటల మధ్యనుండి పోతున్నానట;

పొగమంచు నెక్కి ప్రాభాతనీరదపంక్తి నందుకున్నానట.

అక్కడ మన ప్రాచీన ఋషిసత్తముడు చీ-షేంగ్ తో

ఎప్పటినుండో కలగంటున్నట్టు సమావేశమయానట.

అనుకోకుండా అక్కడ దేవకాంత

‘ఓ లు హువా’  ని కలుసుకున్నానట.

ఇద్దరం పడవలంత పెద్ద కలువతీగెల వేర్లు చూశాము

ఇద్దరమూ పుచ్చకాయలంతప్రమాణపు రేగుపళ్ళను తిన్నాము.

మేమిద్దరం కలువలపై ఆశీనులైన వారి అతిధులం

సున్నితమైన భావవిశేషాలతో నిండిన

గొప్ప అపురూపమైన భాషలో వారు మాటాడేరు.

ఆభాసవైరుధ్యాలగూర్చి సునిశితమైనమాటలతో చర్చించారు

అప్పుడే పొయ్యిమీంచి కాచితెచ్చిన తేనీరు సేవించాము.

చక్రవర్తికి పరిపాలనలో ఇది ఉపకరించనప్పటికీ

మనుషులజీవితం ఇలా ఉండగలిగితే

ఇదొక అవధిలేని ఆనందానుభూతి.

నేనెందుకు తిరిగి నా పాత ఇంటికి మరలిపోవాలి?

మేలుకుని, దుస్తులేసుకుని, ధ్యానంలో కూచోవాలి?

అక్కరలేని రొద వినలేక చెవులుమూసుకోవాలి?

నా మనసుకి తెలుసు ఈ కల ఎన్నటికీ నిజం కాలేదని.

అయితేనేం? ఆ ప్రపంచాన్ని ఒకసారి

మనసారా తలుచుకుని నిట్టూరుస్తాను.

.

లీ చింగ్ చావో

13 మార్చి 1084 – 1155)

చినీ కవయిత్రి

Li QingZhao

(aka  Li Ching Chao)

Photo Courtesy:

http://m.womenofchina.cn/xhtml/people/history/15083277-1.htm 

.

A Morning Dream 

.

This morning I dreamed I followed
Widely spaced bells, ringing in the wind,
And climbed through mists to rosy clouds.
I realized my destined affinity
With An Ch’i-sheng the ancient sage.
I met unexpectedly O Lu-hua
The heavenly maiden.

Together we saw lotus roots as big as boats.
Together we ate jujubes as huge as melons.
We were the guests of those on swaying lotus seats.
They spoke in splendid language,
Full of subtle meanings.
The argued with sharp words over paradoxes.
We drank tea brewed on living fire.

Although this might not help the Emperor to govern,
It is endless happiness.
The life of men could be like this.

Why did I have to return to my former home,
Wake up, dress, sit in meditation.
Cover my ears to shut out the disgusting racket.
My heart knows I can never see my dream come true.
At least I can remember
That world and sigh.

.

Li Ching Chao (Li Quingzhao)

1084-1155

Chinese Poetess

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/li_ching_chao/poems/7258

%d bloggers like this: