అనువాదలహరి

పూ రేకలు… ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి

జీవితం ఒక ప్రవాహం.
దానిమీద మన హృదయపుష్పపు రేకలను
ఒకటొకటిగా తెంపుతూ విడిచిపెడుతుంటాము;
వాటి గమ్యం మన కలలో మరుగైపోయినా
అవి మన కనుచూపుమేరవరకు తేలుతూ కనిపిస్తాయి.
ఆనందంగా సాగే వాటి ప్రయాణపు తొలి అడుగులు మాత్రమే మనం చూడగలం.

వాటిపై ఆశలబరువును మోపుతూ,
ఆనందంతో ఎరుపెక్కి
మనం గులాబీ తొలి రేకలను విరజిమ్ముతాం;
అవి ఎంతవరకు విస్తరిస్తాయో,
చివరకి అవి ఎలా వినియోగపడతాయో
మనకెన్నడూ తెలియదు. ఆ అనంత ప్రవాహం
వాటిని పక్కకి నెట్టివేస్తుంది,
ఒక్కొక్కటీ మరొకదానికి అందనంతగా
అనేక మార్గాలగుండా ప్రయాణిస్తుంది.

మనం మాత్రం ఉన్నచోటే కదలకుండా ఉంటాం
సంవత్సరాలు దొర్లిపోతాయి;
ఆ పువ్వు క్షణంలో మాయమవొచ్చు, దాని సుగంధం గాలిలో తేలే ఉంటుంది.

.

ఏమీ లోవెల్

అమెరికను కవయిత్రి

.

Petals

Life is a stream

On which we strew

          Petal by petal the flower of our heart;

          The end lost in dream,

          They float past our view,

          We only watch their glad, early start.

          Freighted with hope,

          Crimsoned with joy,

          We scatter the leaves of our opening rose;

          Their widening scope,

          Their distant employ,

          We never shall know.  And the stream as it flows

          Sweeps them away,

          Each one is gone

          Ever beyond into infinite ways.

          We alone stay

          While years hurry on,

          The flower fared forth, though its fragrance still stays.

          .

          Amy Lowell

         (February 9, 1874 – May 12, 1925)

          American

     Poem Courtesy: 

http://www.gutenberg.org/files/261/261-h/261-h.htm#link2H_4_0006

A DOME OF MANY-COLOURED GLASS

The Project Gutenberg EBook of A Dome of Many-Coloured Glass, by Amy Lowell

బేరసారాలు … డెబోరా వారెన్, అమెరికను కవయిత్రి

నాకు ఒక ధనికుడి కథ తెలుసును:
గాయాలనుండో, ప్లేగునుండో, అమ్మవారో, లేక కుష్టువ్యాధో…
ఏదో రోగంతో మంచం పట్టో, మృత్యుముఖంలోకి వెళ్లినపుడో
అతనొక ప్రమాణం చేసుకున్నాడు: భగవంతుడే గనక తన మొర
ఆలకించి తిరిగి పూర్తి ఆరోగ్యాన్ని ప్రసాదిస్తే, అతను
అతని కృతజ్ఞతను ప్రకటించడానికి బ్రహ్మాండమైన
శిలలతో ఒక అద్భుతమైన చర్చి కట్టిస్తానని.
నా సంగతీ అంతే. నేనుకూడా దేముడితో నాకునచ్చినట్టు
బేరసారాలు కొనసాగిస్తాను (అయితే, ఇక్కడ దేముడంటే
నా ఉద్దేశ్యం నేనే). ఇలా అనుకుంటుంటాను:
“ఓ భగవంతుడా! ఈ బయాప్సీ నెగెటివ్ వచ్చేలా చూడు! ఇకమీదట
నా నడవడి మార్చుకుంటాను; దయగలిగి, నిస్వార్థంగా, మంచిగా ఉంటాను.”
నా ప్రమాణాన్ని దానితో సరిపోల్చి చూడండి. ఇప్పటికీ ఆ చర్చి శిఖరం
చెక్కుచెదరకుండా ఉంది కన్నెత్తి చూసేలా; నే నిచ్చేదేముంది? దానికి ఏ విలువా లేదు.
అందులోనూ మృత్యువుని వాయిదా వేసినందుకు ప్రతిఫలంగా?
కాని ఎన్నాళ్ళు నేను నా మాటమీద నిలబడతాననుకున్నారు?
.

డెబోరా వారెన్

జననం 1946

అమెరికను కవయిత్రి.

.

.

A Bargain

.

I know the story of a rich man, cured

Of wounds, or plague, or pox, or leprosy—

Whatever—sick or dying, anyway,

Who’d made a vow:  If the Almighty heard

His prayer and made him whole again, then he

Would build a great cathedral to display

His gratitude in lofty gothic stone.

That’s how it is with me.  I make my own

Bargains with God (of course it’s understood

By God I mean myself).  “God,” I might vow,

“Just let the biopsy be negative—

I’ll mend my ways; be kind, unselfish, good.”

Compare my pledge to his, that even now

Lifts its spire:  Cheaper, what I’d give—

a good deal, for a thing like death deferred.

But how long do you think I keep my word?

.

Deborah Warren

(Born 1946 Boston)

American Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Bargain.htm .

 

మనలో మన మాట… కెరొలీన్ రఫేల్, అమెరికను కవయిత్రి

ఎవరన్నారు ఈ పిల్లల్ని ఎగిరిపోనివ్వాలని?
ఈ పిల్లలు మన పేగుతో ముడిపడినవాళ్ళు
వాళ్లకి మన అవసరం ఉంటుంది, చివరకి ఎగిరిపోనివ్వడమేనా?
(నేను ఈ మాటలు అనవలసి వస్తుందని ఎన్నడూ ఊహించలేదు)

ఋతువులన్నీ సంగీతంలోని స్వరాల్లా
క్రమంతప్పకుండా వచ్చిపోయే
ఈ ఇంటి చెట్టుకి దగ్గరలోనే …
ఏ కొమ్మమీదో గూడుకట్టుకుంటే, ఏమిటిట నష్టం?

ఈ-ఉత్తరాలనీ, పుట్టినరోజు కార్డులనీ, ఫోన్లనీ
ఎప్పుడూ మనం రొట్టె తునకలే ఎందుకు ఏరుకోవాలి?
తక్కినవాళ్లందరూ వాళ్ళపిల్లలతో హాయిగా ఉంటే
మనమెందుకు ఇట్టే గడిచిపోయే శలవులతో సర్దుకుపోవాలి?

సాహసం చెయ్యాలని మనమే నూరిపోసామనుకో;
అయినా, ఎవరనుకున్నాడు వాళ్లంత స్వేచ్ఛగా ఎగిరిపోతారని?

.

కెరొలీన్ రఫేల్

అమెరికను కవయిత్రి .

Photo Courtesy:

http://carolynraphaelpoetry.com/

Between You and Me

 .

Who says we have to let them fly,

these children who were bound by cords

of flesh, then need, then, finally, sky?

(I never thought I’d say these words.)

What’s wrong with nesting close to home

in branches of the family tree,

where seasons, like a metronome,

count days of continuity?

Why must we always savor crumbs—

the emails, birthday cards, and calls,

the hurried holiday that numbs—

while others celebrate their smiles?

Of course we championed bravery;

who ever thought they’d fly so free?

 .

Carolyn Raphael

American

6 Longview Place

Great Neck, NY 11021

craphael429@gmail.com

Poem Courtesy:

http://www.poemtree.com/poems/Between-You-and-Me.htm

 

గుప్తప్రేమ… సారా టీజ్డేల్, అమెరికను కవయిత్రి

నా ప్రేమని నేను హృదయంలోనే పదిలపరిచాను
నా కళ్ళల్లో నవ్వులు వెలిగించుకున్నాను,
ఎందుకంటే, మేం కలుసుకున్నప్పుడు
నా ప్రేమ అమరమని అతనికి తెలియకూడదు.

కానీ ఒక్కోసారి అతను రాత్రి సుగంధాలు విరజిమ్మే
చిక్కని, పచ్చని తోటలను కలగంటునపుడు,
బహుశా నా ప్రేమ మెల్లిగా బయటకి జారుకుని
అతనికి ఆ కలని తేప్పించిందేమో!

ఒక్కోసారి అతని మది వేదనా భరితమై
వెనువెంటనే కోలుకున్నప్పుడు,
బహుశా, అక్కడ నా ప్రేమ ఉందేమో
అతనికి బాధనుండి విముక్తి కలిగించడానికి!
.

సారా టీజ్డేల్

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

అమెరికను కవయిత్రి

.

.

Hidden Love

I hid the love within my heart,

And lit the laughter in my eyes,

That when we meet he may not know

My love that never dies.

But sometimes when he dreams at night

Of fragrant forests green and dim,

It may be that my love crept out

And brought the dream to him.

And sometimes when his heart is sick

And suddenly grows well again,

It may be that my love was there

To free his life of pain

.

Sara Teasdale

(August 8, 1884 – January 29, 1933)

American Poet

Poem Courtesy: http://www.mckinley.k12.hi.us/ebooks/pdf/helen10.pdf

 

శీతకాలపు స్వారీ… ఏమీ లోవెల్, అమెరికను కవయిత్రి

గుర్రపుస్వారీలో ఉన్న ఆనందాన్ని ఎవరు ప్రకటించగలరు?

ఎగరడంలో ఉన్న ఆనందాన్ని ఎవరు విప్పి చెప్పగలరు?

అకస్మాత్తుగా కనిపించిన అడవిపూల గుత్తుల్ని తప్పించుకుంటూ

విశాలమైన రెక్కలతో, ఆకాశంలో ఎగురుతూ వెళుతుంటే…

క్షణికమైన లోకంలో కొన్ని శాశ్వతమైన క్షణాలుంటాయి

భగవద్దత్తమైనవి, లిప్తపాటైనా, చెప్పలేని ఆనందాన్నిస్తాయి

సూర్యుడు హరివిల్లులు చిందించే తళతళల మంచుస్ఫటికాలతో 

నా ముందు పరుచుకున్న విశాలమైన తెల్లని త్రోవకూడా అలాంటిదే, 

నేనూ, నా బలశాలి గుర్రమూ దౌడు తీస్తుంటే తెల్లని ఈ పొలాలు,

నల్లని పొడవాటి మా జాడలతో మరకలు మరకలు అవుతున్నాయి. 

ఈ చిరుగాలీ, చిరువేడికిరణ స్పర్శ ఎంత హాయిగా ఉన్నాయి! 

చేవగల ఈ నేలతో నేనూ మమేకమవుతుంటే, ఆహా, ఏమి ఆనందం!

.

ఏమీ లోవెల్

February 9, 1874 – May 12, 1925

అమెరికను కవయిత్రి.

.

 Amy Lowell

Amy Lowell

.

A Winter Ride

 

Who shall declare the joy of the running!     

  Who shall tell of the pleasures of flight!     

Springing and spurning the tufts of wild heather,   

  Sweeping, wide-winged, through the blue dome of light.         

Everything mortal has moments immortal,   

  Swift and God-gifted, immeasurably bright.         

 

So with the stretch of the white road before me,     

  Shining snow crystals rainbowed by the sun,       

Fields that are white, stained with long, cool, blue shadows,      

  Strong with the strength of my horse as we run.   

Joy in the touch of the wind and the sunlight!        

  Joy! With the vigorous earth I am one.

.

Amy Lowell

February 9, 1874 – May 12, 1925

American Poet

Poem Courtesy:

The Little Book of Modern Verse.  1917.

 Ed. Jessie B. Rittenhouse, (1869–1948).

http://www.bartleby.com/267/69.html

 

%d bloggers like this: