అనువాదలహరి

కవిత్వంలాగే కొందరు… జిష్వావా షింబోర్స్కా , పోలిష్ కవయిత్రి

.

మామూలు కలమూ కాగితమూ తీసుకో. రాయి.

నే చెప్పినట్టు రాయి: “వాళ్ళకి తిండి పెట్టలేదు.

వాళ్ళందరూ ఆకలి తాళలేక చనిపోయారు”. “అందరూనా?

అంటే ఎంత మంది? అదొక పెద్ద మైదానం. వాళ్ళందరినీ

సమాధిచెయ్యడానికి ఎంత నేల కావలసి వచ్చుంటుంది?”

ప్రశ్నలడక్కు. నే చెబుతున్నట్టు రాయి: అది నాకు తెలీదు.

చరిత్ర అస్థిపంజరాలని వేలల్లోనూ, లక్షల్లోనూ చెబుతుంది

ఉదాహరణకి వెయ్యిన్నొకటిని వెయ్యిగా చెబుతుంది

అక్కడికి ఆ వెయ్యిన్నొక్క వ్యక్తి ఎన్నడూ భూమ్మీద పుట్టనట్టు:

ఆ పిండం ఒక కల్పన, అది ఊగిన ఊయల శూన్యం,

అది ఓనమాలుకూడా దిద్దకుండానే మరణించింది.

అది నవ్విననవ్వులూ, దాని ఏడుపులూ, పెరుగుదలా,

తోటలోకి మెట్లమీంచిపెరిగెత్తిన పరుగూ … అంతా శూన్యమే.

ఆ అనామిక సరళరేఖమీద గుర్తింపులేని ఒక బిందువు.

అది రక్తమాంసాలతో నడిచిన మైదానం మీద మేము నిలుచున్నాం.

దొంగ సాక్షిలా మైదానం మౌనంగా మిన్నకుంది.

చక్కని ఎండ. ఎటుచూసినా పచ్చదనం. దగ్గరలోనే

దట్టంగా పెరిగిన చెట్లతో అడివి. తినడానికీ కావలసినంత ఎరువు.

చెట్టు బెరడులో ప్రవహిస్తున్న నీరూ అదే. మనిషికి దృష్టిదోషం

వచ్చేదాకా ఎదుటనే ప్రతిరోజూ కనువిందు చేసే సౌందర్యం.

జీవం ఉట్టిపడే ఎగురుతున్న పక్షి రెక్కల నీడ

వారి* పెదాలను తాకింది. దాని దవడలు తెరుచుకున్నాయి.

దంతాలు ఒకదానిమీద ఒకటి ఒరుసుకున్నాయి.

కొడవలిలాంటి చంద్రుడు రాత్రి ఆకసంలో మెరిసి

వాటికి రొట్టెనివ్వడానికి గోధుమచేను కోతకోసాడు.

మసకబారిన బొమ్మల్లోంచి చేతులు తేలుతూ వచ్చాయి.

వేళ్ళసందున ఖాళీ కప్పులు పట్టుకుని.

ముళ్ళకంచెమీద కురిసిన వర్షపుచినుకుల్లో

ఒక మనిషి ఎవరో ఒత్తిగిలుతున్నాడు.

నిండా మట్టికొట్టుకుపోయిన నోళ్ళతో వాళ్ళు పాటలుపాడుతున్నారు:

“యుద్ధం సూటిగా ఎలా గుండెలలోంచి దూసుకుపోతుందో

చెప్పే అందమైన పాట.” అంతా నిశ్శబ్దం అని రాయి. రాసేవా?

“హాఁ ! రాసేను.”

.

జిష్వావా షింబోర్స్కా

2 July 1923 – 1 February 2012 

పోలిష్ కవయిత్రి

* ఆకలికి తాళలేక యుద్ధంలో/ యుద్ధం వల్ల చనిపోయిన వ్యక్తుల శవాలు.

వారి రక్తమాంసాలిపుడు ప్రకృతికి ఎరువులు. శవాలైపోయినా తీరని వారి ఆకలిని తీర్చడానికి కొడవలిలా ఉన్న చంద్రుడు గోధుమపంట కొయ్యడం గొప్ప వ్యంగ్యంతో కూడిన ఉపమానం.

మరి, కవిత్వానికీ, యుద్ధానికీ, ఈ కవితకీ సంబంధం ఏమిటి? మంచి కవులుకూడా యుద్ధంలో పోరాడే సైకులలాటివాళ్ళే! ! వాళ్ళు ఎప్పుడూ లెక్కలోకి రారు. వాళ్ళూ అలమటించవలసిందే! యుద్ధంలో అనామకంగా మరణించిన సైనికుల్లా వారూ అనామకంగా మరణించవలసిందే! కానీ, వాళ్ళు రాసి వదిలేసిన కవితలే తక్కినవాళ్ళకి బలవర్ధకాలు.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Some Like Poetry

.

Write it. Write. In ordinary ink

on ordinary paper: they were given no food,

they all died of hunger. “All. How many?

It’s a big meadow. How much grass

for each one?” Write: I don’t know.

History counts its skeletons in round numbers.

A thousand and one remains a thousand,

as though the one had never existed:

an imaginary embryo, an empty cradle,

an ABC never read,

air that laughs, cries, grows,

emptiness running down steps toward the garden,

nobody’s place in the line.

We stand in the meadow where it became flesh,

and the meadow is silent as a false witness.

Sunny. Green. Nearby, a forest

with wood for chewing and water under the bark-

every day a full ration of the view

until you go blind. Overhead, a bird-

the shadow of its life-giving wings

brushed their lips. Their jaws opened.

Teeth clacked against teeth.

At night, the sickle moon shone in the sky

and reaped wheat for their bread.

Hands came floating from blackened icons,

empty cups in their fingers.

On a spit of barbed wire,

a man was turning.

They sang with their mouths full of earth.

“A lovely song of how war strikes straight

at the heart.” Write: how silent.

“Yes.”

.

Wislawa Szymborska

2 July 1923 – 1 February 2012

Polish Poet

Poem Courtesy:

http://famouspoetsandpoems.com/poets/wislawa_szymborska/poems/11678

మొక్కలాటి మౌనం… జిష్వావా షింబోర్స్కా, పోలిష్ కవయిత్రి

కవిత్వంతో ఏడడుగులు 80

.

మొక్కల మౌనం

.

మీకూ నాకూ మధ్య ఏకపక్ష అనుబంధం బలపడుతోంది.
నాకు ఆకు అన్నా, రేకు అన్నా, పప్పు అన్నా, కొన అన్నా, కాండం అన్నా తెలుసు
ఏప్రిల్, డిశెంబరు లలో నీకు ఏమవుతుందో కూడా నాకు తెలుసు.

నే చూపినంత కుతూహలం తిరిగి నామీద చూపించకపోయినా
మీలో కొందరంటే నేను పాదాక్రాంతమౌతాను,
మరికొందరంటే, మెడ రిక్కిస్తాను.
.

 

మీకు నేను చాలా పేర్లు పెట్టాను:
గంగరేగుచెట్టనీ, ఉమ్మెత్త అనీ, రాజహంస అనీ,
మైఫలమనీ, చవుకుచెట్టనీ, బదనిక అనీ, ఫర్గెట్మీనాట్ అనీ ఇలా.
కానీ నాకే పేరూ లేదు.

అయినా, మనందరం కలిసే ప్రయాణిస్తాం కదా.
కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు మాటాడుకోవడం సహజం,
వాతావరణం గురించో, పరిగెత్తిపోతున్న
స్టేషన్లగురించో చెప్పుకోవడమూ సహజమే.

మనం మాటాడుకుందికి సంగతుల కరువు లేదు,
ఎందుకంటే మనకి చాలావిషయాలతో అనుబంధం ఉంది.
ఒకే నక్షత్రం మనల్ని ఒకరికొకరిని అందుబాటులో ఉంచుతుంది
ఒకే సూత్రాలకి కట్టుబడి మన నీడలు పడుతుంటాయి.
కనీసం ఇద్దరం ఏదో ఒకటి తెలుసుకుందికి ప్రయత్నిస్తాం
ఎవరికి నచ్చినరీతిలో ఎవరికి వాళ్ళం,
మనకి తెలియని విషయాల్లో కూడా
ఎంతోకొంత సామ్యం ఉంటూనే ఉంటుంది.

 

ఒక్క సారి అడిగి చూడు, అంతే!

నాకు తెలిసినమేరకి చెబుతాను:
నా కళ్ళతో చూడడం అంటే ఏమిటి?
నా గుండె ఎందుకు కొట్టుకుంటుంది?
నా శరీరానికి ఎందుకు నిలకడలేదు?వగైరా, వగైరా.

కానీ అసలు ప్రశ్నలే అడగకపోతే

ఎవరైనా సమాధానాలెలా చెప్పగలరు?
మీదుమిక్కిలి
సమాధానం చెప్పే వ్యక్తి
నీకు అస్సలు ఏమీకాని వ్యక్తి అయితే?

కలుపుమొక్కలనీ, నికుంజాలనీ,
మైదానాలనీ, రెల్లు పొదలనీ
నేను మీతో ఏది అన్నా నాలోనేను మాటాడుకోవడమే
మీరు మాత్రం వినరు.

మీతో సంభాషణ  అత్యవసరం,
కానీ అసాధ్యం,
తీరికలేని జీవితంలో  అత్యావశ్యకం
ఎప్పటికప్పుడు వాయిదాపడుతూనే ఉంటుంది.
.

జిస్వావా షింబోర్స్కా

 

2 జులై 1923 – ఫిబ్రవరి 1, 2012)

పోలిష్ కవయిత్రి

 

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

The Silence of Plants

.

A one-sided relationship is developing quite well between you and me.
I know what a leaf, petal, kernel, cone, and stem are,
and I know what happens to you in April and December.

Though my curiosity is unrequited,
I gladly stoop for some of you,
and for others I crane my neck.

I have names for you:
maple, burdock, liverwort,
eather, juniper, mistletoe, and forget-me-not;
but you have none for me.

After all, we share a common journey.
When traveling together, it’s normal to talk,
exchanging remarks, say, about the weather,
or about the stations flashing past.

We wouldn’t run out of topics
for so much connects us.
The same star keeps us in reach.
We cast shadows according to the same laws.
Both of us at least try to know something,
each in our own way,
and even in what we don’t know
there lies a resemblance.

Just ask and I will explain as best I can:
what it is to see through my eyes,
why my heart beats,
and how come my body is unrooted.

But how does someone answer questions
which have never been posed,
and when, on top of that
the one who would answer
is such an utter nobody to you?

Undergrowth, shrubbery,
meadows, and rushes…
everything I say to you is a monologue,
and it is not you who’s listening.

A conversation with you is necessary
and impossible,
urgent in a hurried life
and postponed for never.

(trans. Joanna Trzeciak)

.

WISLAWA SZYMBORSKA

2 July 1923 – 1 February 2012

Polish Poet

Poem Courtesy:

http://www.poemhunter.com/poem/the-silence-of-plants/

జీవిత సంగ్రహం … జిస్వావా షింబోర్స్కా, పోలిష్ కవయిత్రి

నువ్విప్పుడు ఏంచెయ్యాలి?

ఒక దరఖాస్తు నింపి

దానికి నీ జీవిత సంగ్రహాన్ని జతపరచాలి,

నీ జీవితం ఎంత దీర్ఘమైనది అన్న నిమిత్తం లేకుండా

నీ జీవిత సంగ్రహం చాలా సంక్షిప్తంగా ఉండాలి.

కనుక క్లుప్తత పాటించి, వాస్తవాలనే ఎంచుకో.

దృశ్యాలని  చిరునామాలుగా మార్చు,

లీలగా ఉన్న జ్ఞాపకాలని తారీకులుగా మార్చు,

పెళ్ళి చేసుకున్నవారినే ఉటంకించు,

పిల్లలలోకూడ

పుట్టిన వాళ్లనే చూపించు.

నీ కెవరు తెలుసునన్నదానికంటే

నిన్నెవరికి తెలుసో చాలా ముఖ్యం.

ప్రయాణాలు…. విదేశప్రయాణాలయితేనే,

అనుబంధాలు— దేనితోనో చెప్పు, ఎందుకో కాదు.

పురస్కారాలు— ఎన్నో చెప్పు, ఎందుకో అక్కరలేదు

నీతో నువ్వెన్నడూ మాటాడుకోనట్టూ,

నిన్ను నువ్వు దూరంనుండి సమీక్షిస్తున్నట్టు రాయి.

నీ పెంపుడు కుక్కలూ, పిల్లులూ, పక్షులూ,

నీ జ్ఞాపికలూ, మిత్రులూ, కలల గురించి ప్రస్తావించకు.

విలువతో నిమిత్తం లేకుండా ధర ఒక్కటే చూపించు,

పుస్తకాలలో ఏముదన్నదానికంటే, పేర్లు పేర్కో.

నువ్వు నిజానికి ఎక్కడకి చేరుకోవాలో 

గమ్యం ఏమిటో కాకుండా, నీ షూ సైజు చెప్పు,

ఒక చెవి కనిపించేలా ఫొటో జతపరచు.

దాని ఆకారమే ప్రధానం, అది ఏమి వింటుందో కాదు.

మహా అయితే అదేమిటి వినగలదు?

యంత్రాల సణుగుడూ, చిత్తు కాగితాల చప్పుడూ తప్ప!

.

జిస్వావా షింబోర్స్కా

(2 July 1923 – 1 February 2012)

పోలిష్ కవయిత్రి

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

Wislawa Szymborska

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Writing A Curriculum Vita

.

What must you do?

You must submit an application

and enclose a Curriculum Vitae.

Regardless of how long your life is,

the Curriculum Vitae should be short.

Be concise, select facts.

Change landscapes into addresses

and vague memories into fixed dates.

Of all your loves,

mention only the marital, a

nd of the children,

only those who were born.

It’s more important

who knows you than whom you know.

Travels––only if abroad.

Affiliations––to what, not why.

Awards––but not for what.

Write as if you never talked with yourself,

as if you looked at yourself from afar.

Omit dogs, cats, and birds,

mementos, friends, dreams.

State price rather than value,

title rather than content.

Shoe size, not where one is going,

the one you are supposed to be.

Enclose a photo with one ear showing.

What counts is its shape, not what it hears.

What does it hear?

The clatter of machinery that shreds paper.

.

Wislawa Szymborska 

(2 July 1923 – 1 February 2012)

Polish Poetess

Translated from Polish by

Graźyna Drabik and Austin Flint.

ఏదీ రెండుసార్లు జరగదు… జిష్వావా షింబోర్స్కా, పోలిష్ కవయిత్రి.

ఏదీ రెండుసార్లు జరగదు.
దానివల్ల, విచారించవలసిన పర్యవసానం
మనం ఇక్కడకి ఉన్నపాటుగా వచ్చేస్తాము,
సాధన చేసే అవకాశం లేకుండా వెళిపోతాము.
మనకంటే తెలివితక్కువవాడు లేడనుకున్నా
ఈ భూమ్మీద మనమే చవట రాచ్చిప్ప అనుకున్నా
వచ్చే సెమిస్టరులో పరీక్షకి కూర్చుందికి లేదు
ఈ పాఠం ఈ ఒక్కసారే బోధించ బడుతుంది.
ఏ రోజూ నిన్నని అనుకరించదు.
ఏ రెండు రాత్రుళ్ళూ బ్రహ్మానందమటే ఏమిటో
సరిగ్గా ఒక్కలా చెప్పలేవు
సరిగ్గా అవే ముద్దులతో.
బహుశ ఏ పనీ లేనివాడు ఒకడు
నీ పేరు ప్రసంగవశాత్తూ ఉటంకించవచ్చు
ఎవరో నా గదిలోకి ఒక గులాబీ విసిరినట్టూ, అది
రంగులతో, సువాసనలతో నిండినట్టనిపించొచ్చు.
రెండో రోజు నువ్వు నా చెంతనే ఉన్నా, నే మాటిమాటికీ
గడియారంవైపు చూడకుండా ఉండలేక పోవచ్చు.
ఒక గులాబీనా? ఒక గులాబీ? అంటే ఏమిటి?
అదొక పువ్వా లేక పాషాణమా?
ఇలా వచ్చి అలా పోయే రోజుని మనం ఎందుకంత
అవసరంలేని భయంతో, విచారంతో వెళ్ళదీస్తాము?
నిలకడగా ఉండలేకపోవడం దాని ప్రకృతి:
రేపువచ్చేసరికి ఇవాళ ఎప్పుడూ వెళ్లిపోతుంది.
సూర్యుడున్నంత కాలం ఈ నేలమీద
నవ్వులతో, ముద్దులతో ఐకమత్యంగా ఉందాం;
మనిద్దరిమీ రెండు నీటిచుక్కల్లా
ఒకదాన్నొకటిపోలకపోయినా (ఇందులో మన అభిప్రాయం ఒకటే).
.
జిస్వావా షింబోర్స్కా

(2 July 1923 – 1 February 2012)

పోలిష్ కవయిత్రి.

.

కాలం చలన శీలత గురించి చెబుతున్నప్పుడు, You can’t step into the same river twice అన్న హెరాక్లిటస్ ఆఫ్ యూఫ్యూస్ సూక్తి గుర్తు రాకమానదు. ఇది నిరాశలోనో, నిస్పృహలోనో కూరుకుపోకుండా, మనిషికూడా కాలంతోపాటే ప్రవహించడానికి చెప్పిన సూక్తి. ప్రకృతి ధర్మాన్ని చిన్న మాటలలో బంధించిన తత్త్వవేత్త మేధో మధన ఫలం.  సృష్టిలో ఏదీ శాశ్వతం కాకపోయినా, ఈ చలనశీలత మాత్రం శాశ్వతం. అదే, ఈ కవితలో కవయిత్రి చెపుతోంది.

.

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org
Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Nothing Twice

.

Nothing can ever happen twice.

In consequence, the sorry fact is


that we arrive here improvised


and leave without the chance to practice.


Even if there is no one dumber,


if you’re the planet’s biggest dunce,


you can’t repeat the class in summer:


this course is only offered once.


No day copies yesterday,


no two nights will teach what bliss is


in precisely the same way,


with precisely the same kisses.


One day, perhaps some idle tongue


mentions your name by accident:


I feel as if a rose were flung


into the room, all hue and scent.


The next day, though you’re here with me,


I can’t help looking at the clock:


A rose? A rose? What could that be?


Is it a flower or a rock?


Why do we treat the fleeting day


with so much needless fear and sorrow?


It’s in its nature not to stay:


Today is always gone tomorrow.


With smiles and kisses, we prefer


to seek accord beneath our star,


although we’re different (we concur)


just as two drops of water are.


.

Wislawa Szymborska,

(2 July 1923 – 1 February 2012)

Polish Poet.

Translated from the Polish by Clare Cavanagh and Stanislaw Baranczak.

 

అచ్చమైన ప్రేమ… జిష్వావా షింబోర్స్కా, పోలిష్ కవయిత్రి

అచ్చమైన ప్రేమ.

ఇది సహజమేనా? అది నిజమేనా? సాధ్యమైనదేనా?

వాళ్ళ లోకంలో వాళ్ళుండే ఇద్దరు ప్రేమికులవల్ల

ఈ ప్రపంచానికి ఏమిటి ఒరుగుతుంది?

.

ఏ కారణమూ లేకుండా, ఒకే తాటిమీద నిలబెట్టి

లక్షలమందిలోంచి యాదృచ్ఛికంగా తీసి

ఇది ఇలాగే జరగవలసి ఉందనడం, దేనికి ప్రతిఫలమట?

దేనికీ కాదు.

కాంతి ఎక్కడినుండో అవరోహిస్తుంది.

మరెవ్వరిమీదా కాకుండా ఈ ఇద్దరిమీదే ఎందుకు?

ఇది న్యాయాన్ని అపహసించదూ? అపహసిస్తుంది.

మనం ఎంతో శ్రమపడినెలకొల్పుకుంటున్న సిద్ధాంతాల్ని భంగపరచి,

అందులోని నైతికతని అగాధాల్లోకి గిరవాటెయ్యదూ?

వేస్తుంది. రెండు రకాలుగానూ.

.

ఆనందంగా ఉన్న జంటల్ని గమనించండి.

కనీసం దాన్ని దాచేప్రయత్నం చెయ్యలేరా,

వాళ్ళ మిత్రులకోసం లేని వ్యాకులత కొంత నటించలేరా?

వాళ్ళ నవ్వుల్ని వినండి- అది ఒక అవమానం.

వాళ్ళ భాష వినండి- అది మోసపుచ్చేంత స్పష్టం.

వాళ్ళ వేడుకలూ, వాళ్ల సంస్కారాలూ,

నియమబద్ధంగా ఆచరించే నిత్యవిధులూ చూస్తే

అది నిశ్చయంగా మానవజాతి కళ్ళుగప్పి పన్నుతున్న కుట్రే.

.

ప్రజలుగనుక వాళ్ళని అనుకరించడం ప్రారంభిస్తే

విషయం ఎంతదూరం వెళుతుందో ఊహించడం కష్టం.

కవిత్వమూ మతమూ దేనిమీద ఆధారపడదలుచుకున్నాయి?

ఏది గుర్తుంచుకోవాలి? ఏది వదిలించుకోవాలి?

ఎవరికి హద్దుల్లో ప్రవర్తించాలని ఉంటుంది?

.

అచ్చమైన ప్రేమ… నిజంగా అదంత అవసరమా?

వివేకమూ, లోకజ్ఞానమూ దాని ఊసు ఎత్తొద్దని చెబుతాయి

గొప్పవాళ్ల జీవితాలగూర్చిన పుకార్లలా.

దాని సహాయం లేకుండానే ఎంచదగ్గ పిల్లలు పుడతారు.

లక్షల ఏళ్ళకైనా అది ఈ భూమ్మీద నిలదొక్కుకోలేదు

అదెప్పుడో… చాలా అరుదుగా లభిస్తుంది.

.

అచ్చమైన ప్రేమ లభించని వ్యక్తుల్ని

అటువంటి ప్రేమే లేదని చెప్పనీయండి.

ఆ నమ్మకమే వాళ్ల జీవితాల్ని

సుఖతరం చేసి ప్రశాంతంగా మరణించనిస్తుంది.

.

జిష్వావా షింబోర్స్కా

(2 July 1923 – 1 February 2012)

పోలిష్ కవయిత్రి

.

Wisława Szymborska (b. July 2, 1923 in Bnin, P...
Wisława Szymborska (b. July 2, 1923 in Bnin, Poland), Polish poet, and Nobel Prize winner.She lives in Cracow, Poland (Photo credit: Wikipedia)

.

True Love

.

True love. Is it normal
is it serious, is it practical?
What does the world get from two people
who exist in a world of their own?

Placed on the same pedestal for no good reason,
drawn randomly from millions but convinced
it had to happen this way – in reward for what?
For nothing.
The light descends from nowhere.
Why on these two and not on others?
Doesn’t this outrage justice? Yes it does.
Doesn’t it disrupt our painstakingly erected principles,
and cast the moral from the peak? Yes on both accounts.

Look at the happy couple.
Couldn’t they at least try to hide it,
fake a little depression for their friends’ sake?
 Listen to them laughing – its an insult.
The language they use – deceptively clear.
And their little celebrations, rituals,
the elaborate mutual routines –
it’s obviously a plot behind the human race’s back!

It’s hard even to guess how far things might go
if people start to follow their example.
What could religion and poetry count on?
What would be remembered? What renounced?
Who’d want to stay within bounds?

True love. Is it really necessary?
Tact and common sense tell us to pass over it in silence,
like a scandal in Life’s highest circles.
Perfectly good children are born without its help.
It couldn’t populate the planet in a million years,
it comes along so rarely.

Let the people who never find true love
keep saying that there’s no such thing.

Their faith will make it easier for them to live and die.

Wislawa Szymborska.

(2 July 1923 – 1 February 2012)

Polish Poetess

Poem Courtesy:
http://wonderingminstrels.blogspot.in/2001/02/true-love-wislawa-szymborska.html

కలలు … జిస్వావా షింబోర్స్కా , పోలిష్ కవయిత్రి

ఏ భూగర్భశాస్త్రవిజ్ఞానమూ, నైపుణ్యమూ లేకున్నా
అయస్కాంతాల్నీ, రేఖా చిత్రాల్నీ,
ప్రపంచ పటాల్నీ త్రోసిరాజంటూ
బాహ్యప్రపంచంలో కనిపించేటంత కఠినమైన
మహాపర్వతాలని లిప్తపాటులో,
మనముందు కుప్పపోస్తుంది కల.

ఆక్కడినుండీ … ముందుగా కొండలూ,
తర్వాత లోయలూ, మైదానాలూ
వాటికి ఉండేహంగులన్నిటితోసహా కల్పిస్తుంది…
ఇంజనీర్లుగాని, కంట్రాక్టర్లుగాని, పనివాళ్లుగాని
బుల్డోజర్లు గాని, తవ్వేవాళ్లుగాని, ఏ వస్తు సరఫరాలూ లేకుండానే
సువిశాలమైన రాజమార్గాలు, తక్షణ వారధులు,
జనాలతో కిటకిటలాడే మహానగరాలు ప్రత్యక్షమౌతాయి

ఏ దర్శకుడూ చెప్పకుండానే,
మెగాఫోనులూ, ఛాయాగ్రాహకులూ లేకుండానే
ప్రజలందరికీ ఎలా తెలుస్తుందోగాని …తెలుస్తుంది
మనల్ని సరిగ్గా ఎప్పుడు భయపెట్టాలో
వాళ్లందరూ ఎప్పుడుమాయమైపోవాలో!

వృత్తి నిపుణులైన ఏ వాస్తుశిల్పుల అవసరమూ లేదు…
వండ్రంగులుగాని, గోడకట్టేవాళ్ళుగానిగాని,
కాంక్రీటుపోసేవాళ్ళుగాని లేకుండానే,
బొమ్మలాంటి ఒక ఇల్లు  దారిలో హఠాత్తుగా లేస్తుంది
గాలిలోంచే ఊడిపడతాయి ఆ భవనం గోడలు,
విశాలమైన అక్కడి చావడులలో
మన అడుగులని ప్రతిధ్వనిస్తుంటాయి…

వాటి కొలతలూ ప్రమాణాలేకాదు
వాటి కచ్చితత్వమూ ఆశ్చర్యం గొలుపుతుంది:
ఫలానా గడియారం, ఓ ఈగ,
పెనవేసుకున్న పువ్వులల్లి ఉన్న టేబిలుమీద పరిచిన వస్త్రమూ
పళ్లగాట్లు స్పష్టంగా కనిపిస్తూ కొరికివదిలేసిన ఆపిలుపండూ.

సర్కసులో విన్యాసాలు చేసే వాళ్ళూ,
మాంత్రికులూ, ఐంద్రజాలికులూ
కనికట్టు తెలిసినవాళ్ళలా కాకుండా
మనకి రెక్కలులేకపోయినా ఎగిరిపోగలం
కళ్లతో చీకటిజీబూతాల్లాంటి సొరంగాల్ని వెలిగించగలం
మనకు తెలియని భాషల్లో గడగడా మాటాడగలం
వీళ్ళూ వాళ్ళూ అనిలేదు,
చచ్చిపోయిన వాళ్లతోకూడా మాటాడగలం.

కొసమెరుపుగా, మనకి ఎంత స్వేచ్ఛా, ఎన్ని ఇష్టాలూ,
అభిరుచులూ ఉన్నా,
అవన్నీ కొన్ని మోహావేశాల్లో కొట్టుకుపోతుంటాయి…
ఇంతలో గంటగణగణ మోగుతుంది….

మరయితే కలల గురించి రాసేవాళ్ళూ,
కలలని విశ్లేషించి, భవిష్యత్తు చెప్పేవాళ్ళూ
దర్జగా కూర్చుని కలలమీద పరిశోధనచేసేవాళ్ళూ
ఏమిటిచెబుతారు?
ఏదైనా పొరపాటున నిజమైనా, అది కేవలం యాదృఛ్చికం.
ఎందుకంటే, దానికి కారణం ఒకటే…
మనం కలలు గనడంలో
కలల ఛాయల్లో, వాటి మసక వెలుగుల్లో
వాటి సమూహాల్లో, వాటి నమ్మలేనిదనంలో
వాటి కాకతాళీయతలో, వాటి  చెల్లాచెదరులో
ఒక్కోసారి నిజమైన అర్థం కూడా
జారిపోవచ్చు.

.

జిస్వావా షింబోర్స్కా , పోలిష్ కవయిత్రి

2012, Feb  1 వ తేదీన నిద్రలోనే ప్రశాంతంగా కన్నుమూసిన షింబోర్స్కా,  పోలండుకు చెందిన కవయిత్రీ, అనువాదకురాలూ, వ్యాసకర్తా. ఈమెకు 1996 లో సాహిత్యం లో నోబెలు పురస్కారంలభించింది. ఆమె కవిత్వం లో ప్రధాన విషయం యుధ్ధం, ఉగ్రవాదం (తీవ్రవాదం).  దానికి కారణం ఆమెను వెన్నాడిన రెండవ ప్రపంచ సంగ్రామపు భయంకర నీడలే. 16 ఏళ్ల వయసులో ఆమె చదువు చిత్రమైన పరిస్థితుల్లో రహస్య స్థలాల్లో, నిబధ్ధతగల విద్యా వాలంటీర్ల సహకరం వల్ల జరిగింది. వక్రోక్తి (Irony) ఆమె ప్రత్యేకత. ఆమె ఫ్రెంచి సాహిత్యాన్ని పోలిష్ లోకి అనువదించింది.

ఈ కవితలో మనసు కలల్లో ఎంత చిత్రంగా ప్రకృతిలో కనిపించే వస్తువులని యధాతథంగా కల్పించటంతోపాటు ఊహలకి ఎలా రెక్కలు తొడుగుతుందో చెబుతూనే, కలలనుండి భవిష్యత్తు చెప్పడం, లేదా చెప్పబూనడం ఎంత హాస్యాస్పదమో చెబుతోంది.  ఏ సమాధానమూ తెలియకపోయినా  Multiple choice questionsకి, అన్నీ ఏ గాని, బి గాని, సి గాని డి గాని టిక్కులుపెడితే ఏ కొన్నైనా కరెక్టు అయినట్టు, కొన్ని భవిష్యవాణులు కూడ అలాగే యాదృఛ్చికంగా నిజం అవుతాయితప్ప, ఆ చెప్పడం నిజం తెలిసి చెప్పడం కాదు అని ఆమె ప్రతిపాదన.

English: Wisława Szymborska
English: Wisława Szymborska (Photo credit: Wikipedia)

Dreams

Despite the geologists’ knowledge and craft,
mocking magnets, graphs, and maps—
in a split second the dream
piles before us mountains as stony
as real life.

And since mountains, then valleys, plains
with perfect infrastructures.
Without engineers, contractors, workers,
bulldozers, diggers, or supplies—
raging highways, instant bridges,
thickly populated pop-up cities.

Without directors, megaphones, and cameramen—
crowds knowing exactly when to frighten us
and when to vanish.

Without architects deft in their craft,
without carpenters, bricklayers, concrete pourers—
on the path a sudden house just like a toy,
and in it vast halls that echo with our steps
and walls constructed out of solid air.

Not just the scale, it’s also the precision—
a specific watch, an entire fly,
on the table a cloth with cross-stitched flowers,
a bitten apple with teeth marks.

And we—unlike circus acrobats,
conjurers, wizards, and hypnotists—
can fly unfledged,
we light dark tunnels with our eyes,
we wax eloquent in unknown tongues,
talking not with just anyone, but with the dead.

And as a bonus, despite our own freedom,
the choices of our heart, our tastes,
we’re swept away
by amorous yearnings for—
and the alarm clock rings.

So what can they tell us, the writers of dream books,
the scholars of oneiric signs and omens,
the doctors with couches for analyses—
if anything fits,
it’s accidental,
and for one reason only,
that in our dreamings,
in their shadowings and gleamings,
in their multiplings, inconceivablings,
in their haphazardings and widescatterings
at times even a clear-cut meaning
may slip through.

Wislawa Szymborska .

(2 July 1923 – 1 February 2012)

Polish Poet Essayist, Translator and Nobel Laureate in Literature for 1996.

Szymborska has a sobriquet “Mozart of Poetry”.  she published in March 1945  her first poem “Looking for words” in the daily newspaper, Dziennik Polski. She quit her studies without a degree in 1948 due to her poor financial circumstances. That is what we are living for… is her first collection of poetry.  Her early work supported socialist themes and  for sometime she was member of the ruling Polish United Workers’ Party. Like many communist intellectuals she gradually estranged from party and in 1964 she even opposed the Communist-backed protest and she demanded freedom of speech.

She also translated French Literature into Polish, particularly, Baroque poetry and the works of Agrippa. She died peacefully in her sleep on 1st February this year.

మబ్బులు … జిస్వావా షింబోర్స్కా , పోలిష్ కవయిత్రి

Image Courtesy: http://t1.gstatic.com

.

మబ్బుల్ని వర్ణించాలంటే
అబ్బో, నేను తొందరగా మాటాడవలసిందే,
లేకపోతే, అవి లిప్తపాటులో
వాటి ఆవతారాల్ని మార్చేస్తాయి.

ఒకసారి ధరించిన రంగు, రూపు, తీరు, క్రమం
మరోసారి అనుకరించమన్నా అనుకరించకపోడమే
వాటి ప్రత్యేకత

జ్ఞాపకాలు మోసుకెళ్ళవలసిన బాదరబందీ లేదేమో
అవి వాస్తవాలమీంచి అలవోకగా తేలి పోతుంటాయి

అయినా, అవి దేనికి సాక్షిగా నిలబడగలవు గనుక?
ఏదైనా జరిగిందంటే చాలు,  ఇట్టే చెల్లాచెదరైపోతుంటాయి

మబ్బుల్తో పోల్చి చూస్తే
జీవితమే గట్టిపునాది మీద
స్థిరంగాఉంది; శాశ్వతంగా అనొచ్చేమో

మబ్బుల్ని మినహాయిస్తే,
చివరికి రాయైనా తోబుట్టువులా కనిపిస్తుంది
వాటిమీద ఆధారపడొచ్చు.
ఈ మబ్బులుమాత్రం, అబ్బే, పారిపోయే దాయాదులు.

మనుషులకి బతకాలనుంటే, బతకనీ,
తర్వాత,  ఒకరి తర్వాత ఒకర్ని చావనీ.
మబ్బులకేం లెక్క
క్రింద వాళ్ళు ఏం చేసుకుంటారో
ఎలా పోతారో?

అందుకనే అవి సగర్వంగా
మన జీవితాల మీంచి తేలిపోతుంటాయి,
అయినా ఆ ప్రయాణం ఎప్పటికీ కడతేరదు.

నువ్వూ, నేనూ లేనంతమాత్రాన్న అవి కనిపించకుండా పోనక్కరలేదు
మనం ఉన్నాం కదా అని, అవి కనిపించనవసరమూ లేదు.

.

జిస్వావా షింబోర్స్కా ,

పోలిష్ కవయిత్రి

ఈ నెల 1 వ తేదీన నిద్రలోనే ప్రశాంతంగా కన్నుమూసిన షింబోర్స్కా,  పోలండుకు చెందిన కవయిత్రీ, అనువాదకురాలూ, వ్యాసకర్తా. ఈమెకు 1996 లో సాహిత్యం లో నోబెలు పురస్కారంలభించింది. ఆమె కవిత్వం లో ప్రధాన విషయం యుధ్ధం, ఉగ్రవాదం (తీవ్రవాదం).  దానికి కారణం ఆమెను వెన్నాడిన రెండవ ప్రపంచ సంగ్రామపు భయంకర నీడలే. 16 ఏళ్ల వయసులో ఆమె చదువు చిత్రమైన పరిస్థితుల్లో రహస్య స్థలాల్లో, నిబధ్ధతగల విద్యా వాలంటీర్ల సహకరం వల్ల జరిగింది. వక్రోక్తి (Irony) ఆమె ప్రత్యేకత. ఆమె ఫ్రెంచి సాహిత్యాన్ని పోలిష్ లోకి అనువదించింది.

పైన ఉదహరించిన కవితలో, ఒక పక్క జీవితము గట్టిపునాదిమీద ఉంది అంటూనే, మనుషులు ఎన్ని తరాలు గతించినా, మబ్బులుమాత్రం కొనసాగుతూనే ఉంటాయి అన్న సత్యాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. (మనుషులు ఆకారాలు మారుతుంటారు …. మబ్బులు ఆకారాలు మారుతుంటాయి; ఒకసారి వచ్చిన  రంగు రూపు, ఆకారం తిరిగిపొందలేకపోవడం మొదలైనవి మనుషులకీ మబ్బులకీ సమానమే; చివరకి మనుషుల ప్రయాణమూ కడతేరదు… మబ్బుల ప్రయాణమూ కడతేరదు)

Image Courtesy: http://upload.wikimedia.org

.

Clouds

I’d have to be really quick
to describe clouds –
a split second’s enough
for them to start being something else.

Their trademark:
they don’t repeat a single
shape, shade, pose, arrangement.

Unburdened by memory of any kind,
they float easily over the facts.

What on earth could they bear witness to?
They scatter whenever something happens.

Compared to clouds,
life rests on solid ground,
practically permanent, almost eternal.

Next to clouds
even a stone seems like a brother,
someone you can trust,
while they’re just distant, flighty cousins.

Let people exist if they want,
and then die, one after another:
clouds simply don’t care
what they’re up to
down there.

And so their haughty fleet
cruises smoothly over your whole life
and mine, still incomplete.

They aren’t obliged to vanish when we’re gone.
They don’t have to be seen while sailing on.

.

Polish Original: Wislawa Szymborska (2 July 1923 – 1 February 2012)
( Translated into English by Stanislaw Baranczak and Clare Cavanagh.   Courtesy: PoemHunter.Com)

Szymborska is a polish poet, translator and essayist who received Nobel for Literature in 1996. Her close encounter with second world war and her escape from being deported as forced labour, her education in the underground have all had a lasting effect on her themes of poetry. She has translated French poetry into Polish.

In the poem under context, she starts contrasting Clouds with human life, but brings out the ultimate message that they are not essentially different.

Because of the continuance of generations for centuries (or if you like, you may also take it as rebirth) clouds and humans can’t acquire the same shape, colour  or profile; and the journey is endless for both alike.

Disclaimer: The blogger acknowledges that he does not hold any permission to quote the English text from which the Telugu translation was attempted. This is purely an academic work and the blogger has no commercial interests. If anybody has any objection to the quoting of the English text or for the translations, the material shall be removed after receipt of such objection from the competent person(s)/ institutions/copyright holders.

%d bloggers like this: