అనువాదలహరి

All through my youth…!… Mohan Rushi, Telugu Poet

Some people are such:

They enliven our lives,

Bring the rhythmic beat of our heart to a standstill;

Culture new dreams in us with their mock anger;

Pass on wisdom of books through their silence;

And bare our impoverishment of vocab to us, when we try to speak.

Does it really matter where they are? Who they belong to?

Or, flutter in the skies like a pennon of pleasure?

Just a look at their photo freezes us; and,

We fall head over heels listening to them over phone

And search for Nostradamus’ predictions of magical charms

That might seize us should we meet them face to face.

*

Only thereafter, life has turned interminable by degrees,

And unfathomably busy. A disquieting ache used to rattle every chance encounter.

And whenever I felt that I might not see you again

Life seemed to cease with tremors of unknown whelming fears.

.

Mohan Rushi

From “Square One” Anthology.

Image Courtesy: Mohan Rishi

నీ కోసం యవ్వనమంతా…!

 

మరి అట్లా ఉంటారు కొందరు. జీవితాన్ని ఆనందభరితం చేసేందుకు.

హృదయం లయను స్టాండ్ స్టిల్ చేసేందుకు.

కసురుతూకూడా లోలోపల కొత్త కలల్ని మొలిపించేందుకు.

మాట్లాడకుండానే పుస్తకాలు చెప్పేందుకు.

మరి, మాట్లాడుతున్నప్పుడు మాటలకరువు వచ్చేలా చేసేందుకూ.

 

ఎక్కడ ఉంటేనేం? ఎవరికి దక్కితేనేం? వాళ్ళకి వాళ్ళు

ఏ నిజమైన ఆనందపుబావుటాయై నింగిలో రెపరెపలాడితేనేం?

 

ఫోటో చూసినా ఫోటో అయిపోతాం. ఫోన్లో మాట్లాడినా

పొంగిపొర్లే సంతోషంతో పల్టీలు కొడ్తాం.

ఎదురుపడితే ఏం మాయ జరుగుద్దోనని ఏ నోస్ట్రడామస్ నో ఆరాలు తీస్తాం.

*

తర్వాత్తర్వాతే జీవితం అంతుచిక్కనిదయ్యింది.

చిక్కని జీవితమయ్యింది. కనపడ్డప్పుడల్లా ప్రాణం

అతలాకుతలమయ్యింది. నువు కనిపించవేమోనని అనిపించినప్పుడల్లా 

జీవితం మునుపెరుగని వణుకుతో ఆగిపోతుందేమోనని అనిపించింది!

.

మోహన్ రుషి

 తెలుగు కవి 

స్క్వేర్ వన్ నుండి.

 

ప్రకటనలు

In Front of More Supermarket…

Image Courtesy: Mohan Rushi

When friends reunite

After twenty years

Sometimes words find their bearing

And sometimes, not.

 

Hand literally the shakes.

The embrace reduces the gap by half.

Some forgotten melodies, some current affairs,

And some future shock!

 

Memories of missed pals unsettle for a while,

And the mad race for life

That left no time for meeting frightens…

Two Tea… in three rounds

Slowly sip them.

 

“Let’s meet occasionally,”

“Call me when you find time,”

When they part bidding goodbye

Only the two knew

How much they carried off with them

And how much they shook off.

.

Mohan Rushi

Telugu Poet

 

 

మోర్ సూపర్ మార్కెట్ ముందు…

 

ఉండీ ఉంటాయి,

లేకుండానూ ఉంటాయి మాటలు.

ఇరవై ఏండ్ల తర్వాత

మిత్రులు కలుసుకున్నప్పుడు.

అక్షరాలా షేకింగ్ హ్యాండ్.

సగం గాప్ తగ్గించిన అలై బలై.

భూలే బిస్రే గీత్ కొంత. నడుస్తున్న చరిత్ర కొంత.

ఫ్యూచర్ షాక్ కొంత.

మాయమైన దోస్తుల జ్ఞాపకాలు  మెలిపెట్టాయి.

మనిషినీ మనిషినీ కలవనివ్వని

పరుగు పందాలు భయపెట్టాయి.

రెండ్రెండు చాయ్ లు… మూడు విడతలుగా

ఇద్దర్నీ చప్పరించేసాయి.

“కలుద్దాం, అప్పుడప్పుడు”

“ఫోన్ చేస్తూ వుండు–“

వీడ్కోలుతో విడివడుతున్నప్పుడు

వాళ్ళకు మాత్రమే

తెలుసు. ఏం ఎత్తుకున్నారో,

ఏం దించుకున్నారో.

.

 మోహన్ రుషి

 

స్క్వేర్ వన్ సంకలనం. జులై 2018

 

 

Zero Degree… Mohan Rushi, Telugu, Indian

He never entertained any great hopes, but,

He searched for traces of originality in people…

In the way they speak, they do, they walk

Or the way they respond with compassion to a beggar

Encountered suddenly on their way;

 

In their love, anger, passion or hatred,

Or the way they converse with a former valentine

Met at the old bus stand after a very long time.

 

“Huh! No use… aping has pervaded the cosmos

Between earth and heaven like ether…”   he murmured.

 

How pleasant, once, he felt the footsteps of people approaching,

Like the bell of a sugar-candy-trolley to the ears as a child; and

How he had watched them keenly, followed them

Sometimes catching them unawares and finally rued it was all in vain.

 

“Strangely, it is the veils that unveil the deficiencies

And the make-up that betrays the ugliness…

The more you pretend to show you have what you have not,

The more palpable will be the have not that you have not …”

he rather uttered the aside aloud.

 

He found nobody around, but he was sure he heard

Someone strongly censuring: “Shut up! You silly fellow!”

.

Mohan Rushi.

Telugu

Indian

.

Image Courtesy: Mohan Rishi
Image Courtesy: Mohan Rishi

.

 జీరో డిగ్రీ!

 

అతను పెద్దగా ఆశలు పెట్టుకోలేదు కానీ మనుషుల్లో

కొద్దిగా ఒరిజినాలిటీ కోసం వెతికాడు-

 

మాటల్లోనూ, చేతల్లోనూ, అడుగుల్లోనూ,

అనుకోకుండా ఎదురయ్యే ఒక బిచ్చగాడికి

ఔదార్యంతో స్పందించే తీరులోనూ.

 

ప్రేమలోనూ, కోపంలోనూ, రాగంలోనూ, ద్వేషంలోనూ,

పాత బస్ స్టాండ్ లో అనేకానేక సంవత్సరాల తర్వాత

తారసపడ్డ ప్రియురాల్తో జరిపిన సంభాషణలోనూ.

“ఉహూ… లాభం లేదు. అనుకరణ

ఆకాశం నుండి అవని దాకా కమ్మేసింది” అంటూ గొణుక్కున్నాడు.

పిల్లాడికి పీచుమిఠాయి బండి గంట వినిపించినంత ప్రియంగా

తోచేది, ఒకప్పుడు మనుషులు వస్తున్న అలికిడి. తేరిపార చూడ్డం,

కొంత వాళ్ళకు తెలిసీ, మరికొంత వాళ్ళకు తెలీకుండా ఫాలో అవడం,

ఫాయిదా లేదని తెల్సుకుని మనాదించడం…

“ముసుగులే ఎక్కువ లొసుగుల్ని చూపిస్తాయి

మేకప్పే మేని వికృత స్వరూపాన్ని పట్టిస్తుంది

లేనివి ఉన్నవిగా చూపెట్టే కొద్దీ ఉన్నాయని అనుకుంటున్నవి లేనివిగా తెల్సిపోతుంది”

బయటకే అన్నాడు.

చుట్టూ ఎవరూ కనిపించలేదు కానీ, అతనికి

“చుప్ బే సాలే” అని ఎవరో గట్టిగా కసిరినట్టు వినిపించింది!

.

మోహన్ రుషి

 

%d bloggers like this: