అనువాదలహరి

నేను పెద్దవాణ్ణవుతున్న కొద్దీ… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికన్ కవి

చాలాకాలం క్రిందటి మాట.

నేను నా కలని పూర్తిగా మరిచేపోయాను.

కానీ అప్పుడు ఆ కల

నా కళ్ళముందు కదలాడేది

సూర్యుడిలా ప్రకాశవంతంగా

అందమైన నా కల!

తర్వాత ఒక గోడ లేచింది

నెమ్మది నెమ్మదిగా

నాకూ నా కలకీ మధ్య

ఒక అడ్దుగోడ

ఆకాశాన్ని తాకేదాకా లేస్తూనే ఉంది

ఆ గోడ.

పెద్ద నీడ.

నేను నల్లగా.

నేను ఆ నీడలో పరున్నాను.

ఇపుడు నా కళ్ళకెదురుగా నా కల వెలుగు లేదు.

నా మీదా ప్రసరించడం లేదు.

బలమైన పెద్దగోడ.అంతే!

నిండుగా పరుచుకున్న నల్లని నీడ.

ఓ నా చేతులారా!

నల్లని నా చేతులారా!!

ఈ గోడని పదగొట్టి ముందుకు సాగండి.

నా కలని అందుకోండి.

ఈ చీకటిని పారద్రోలేందుకు నాకు సహకరించండి.

ఈ రాత్రిని ఎలాగైనా పారద్రోలాలి …

ఈ నీడని ఎలాగైనా విడగొట్టాలి…

వేల సూర్యుల కాంతిపుంజాలుగా

పదేపదే పునరావృతమయే

వెలుగురేని అలల కలలుగా.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

(February 1, 1901 – May 22, 1967)

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

As I Grew Older

.

It was a long time ago.

I have almost forgotten my dream.

But it was there then,

In front of me,

Bright like a sun—

My dream.

And then the wall rose,

Rose slowly,

Slowly,

Between me and my dream.

Rose until it touched the sky—

The wall.

Shadow.

I am black.

I lie down in the shadow.

No longer the light of my dream before me,

Above me.

Only the thick wall.

Only the shadow.

My hands!

My dark hands!

Break through the wall!

Find my dream!

Help me to shatter this darkness,

To smash this night,

To break this shadow

Into a thousand lights of sun,

Into a thousand whirling dreams

Of sun!

.

Langston Hughes

(February 1, 1901 – May 22, 1967) 

American Poet Poem Courtesy:

https://www.poemhunter.com/poem/as-i-grew-older/ 

 

ప్రజాస్వామ్యం… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ప్రజాస్వామ్యం 

భయంద్వారా, రాజీద్వారా,

ఈ రోజు కాదు, ఈ ఏడు కాదు

ఏనాటికీ 

సాధించబడదు. 

నా రెండు కాళ్ళ మీద 

నిలబడడానికీ,

కాసింత నేల కొనుక్కుందికీ

అవతలివ్యక్తికి ఎంతహక్కుందో

నాకూ అంతే హక్కు ఉంది. 

దేని సమయం దానికి కావాలి అని అందరూ

అనడం విని విని  విసిగెత్తిపోయింది. 

రేపన్నది, మరో రోజు 

నేను చచ్చిన తర్వాత 

నాకు స్వాతంత్య్రం అవసరం లేదు.

రేపటి రొట్టితిని ఈ రోజు బ్రతుకలేను.

స్వాతంత్య్రం

గొప్ప అవసరంలో

పాతిన

బలమైన విత్తనం. 

నేనుకూడా ఇక్కడే బ్రతుకుతున్నాను.

నీ కెలాగో

నాకూ అలాగే స్వాతంత్య్రం కావాలి.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1901 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Democracy

 
Democracy will not come
Today, this year
nor ever
through compromise and fear.

I have as much right 
as the other fellow has
to stand
on my two feet 
and own the land.

I tire so of hearing people say, 
Let things take their course.
Tomorrow is another day.
I do not need my freedom when I’m dead.
I cannot live on tomorrow’s bread.

Freedom
is a strong seed
Planted
in a great need.

I live here, too.
I want freedom
just as you.

.

Langston Hughes

February 1, 1901 – May 22, 1967

American Poet 

ప్రియ మృత్యువు… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను

.

ప్రియ మృత్యువా!

అన్నీ నీ రెక్కల క్రిందకి తీసుకుంటావు.

హతమార్చడానికికాదు,

కేవలం ఆకారం మార్చడానికి.

బాధలతో తపిస్తున్న

ఈ శరీరానికి

మరో రూపం ఇవ్వడానికి.

నువ్వు మళ్ళీ సుమారుగా ఇలాంటి వస్తువునే సృష్టించవేమోగాని

కానీ, ఎన్నడూ అక్షరాలా ఇదే వస్తువుని తయారుచెయ్యవు.

ఓ ప్రియ మృత్యువూ!

నీ మారు పేరు మార్పు కదూ?
.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

అమెరికను కవి 

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

Dear Lovely Death

.

Dear lovely Death

That taketh all things under wing—

Never to kill—

Only to change

Into some other thing

This suffering flesh,

To make it either more or less,

But not again the same—

Dear lovely Death,

Change is thy other name.

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

Poem courtesy:

https://www.poetrynook.com/poem/dear-lovely-death

వాయిదా పడిన కల… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

వాయిదా పడిన కల ఏమవుతుంది?

ఎండబెట్టిన ద్రాక్షలా
ఎండిపోయి ఒరుగు అయిపోతుందా?

పుండులా సలిపి సలిపి
తర్వాత రసి కారుతుందా?

కుళ్ళిపోయిన మాంసంలా కంపుకొడుతుందా?
ముదురుపాకంతో చేసిన మిఠాయికి
పైన పంచదారలా పేరుకుంటుందా?

బహుశా భారీ బరువుకి
అది క్రిందకి సాగిపోతుందేమో!

లేక, కొంపతీసి విస్ఫోటిస్తుందా?!
.
లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్
(February 1, 1902 – May 22, 1967)
అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com
Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Dream Deferred

.

What happens to a dream deferred?

Does it dry up
Like a raisin in the sun?

Or fester like a sore–
And then run?

Does it stink like rotten meat?
Or crust and sugar over–
like a syrupy sweet?

Maybe it just sags
like a heavy load.

Or does it explode?

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

Poem Courtesy: http://100.best-poems.net/dream-deferred.html

 

జీవితం హాయిగా ఉంది… లాంగ్ స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను

నేను నది ఒడ్డుకి వెళ్ళేను,
ఒడ్డున కూచున్నాను; ఆలోచించడానికి
ప్రయత్నించేను గాని కుదరలేదు.
అందుకని అందులోకి గెంతి మునకవేశాను.

ఒక సారి పైకి వచ్చి గట్టిగా అరిచేను
రెండో సారి పైకి వచ్చి బిగ్గరగా అరిచేను!
ఆ నీళ్ళేగాని చల్లగా ఉండి ఉండకపోతే
అందులో మునిగి చచ్చిపోయేవాడిని.  

కానీ ఆ నీళ్ళు చల్లగా ఉన్నాయి!  చాలా చల్లగా!
*
నేను ఎలివేటరు ఎక్కేను
క్రిందనుండి పదహారో అంతస్థుకి.
నా బిడ్డ గురించి ఆలోచించేను.
ఒక్కసారి కిందకి దూకెద్దామా అనిపించింది.

నే నక్కడ నిలబడి అరిచేను!
అక్కడే నిలబడి విలపించేను!
నేనే గాని అంత ఎత్తున ఉండకపోతే
నేను కిందకి దూకి చచ్చిపోయేవాడిని.

కానీ అక్కడ ఎత్తుగా ఉంది! చాలా ఎత్తుగా!
*
నేను ఇంకా ఇక్కడ బతికే ఉన్నాను కనుక
నేనిక ఇక బతికీగలనని అనుకుంటున్నాను.
నేను ప్రేమకోసం మరణించి ఉండొచ్చు,
కాని నేను పుట్టింది బతకడానికి.  

నువ్వు నా అరుపులు విని ఉండొచ్చు
నేను ఏడవడమూ చూసుండొచ్చు…
కానీ, మనసైన పిల్లా, నేను నరకానికి పోతాను
నువ్వు నేను ఆత్మహత్య చేసుకోవడం చూస్తే!  
 
జీవితం బాగుంది! మదిర అంత! జీవితం హాయిగా ఉంది!

.

లాంగ్ స్టన్ హ్యూజ్

అమెరికను.

.

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com
Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

 

.

Life Is Fine

I went down to the river,
I set down on the bank.
I tried to think but couldn’t,
So I jumped in and sank.

I came up once and hollered!
I came up twice and cried!
If that water hadn’t a-been so cold
I might’ve sunk and died.

But it was Cold in that water! It was cold!

I took the elevator
Sixteen floors above the ground.
I thought about my baby
And thought I would jump down.

I stood there and I hollered!
I stood there and I cried!
If it hadn’t a-been so high
I might’ve jumped and died.

But it was High up there! It was high!

So since I’m still here livin’,
I guess I will live on.
I could’ve died for love–
But for livin’ I was born

Though you may hear me holler,
And you may see me cry–
I’ll be dogged, sweet baby,
If you gonna see me die.

Life is fine! Fine as wine! Life is fine!

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

నదులగురించి ఒక నల్లవాడిమాట … లాంగ్ స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

బ్లాగు సందర్శకులకి అందరికీ
2015 నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు
కొత్త సంవత్సరం మీకూ, మీ కుటుంబ సభ్యులకీ, మిత్రులకీ, మీ శ్రేయోభిలాషులకీ శుఖ సంతోషాలూ, అన్ని రకాల అభ్యున్నతీ కలుగజేయాలని కోరుకుంటున్నాను.
***

నాకు నదుల సంగతి తెలుసు:

మనిషి నరాల్లో ప్రవహిస్తున్న రక్తంకంటే పురాతనము,

ఈ సృష్టి అంత పురాతనమైన నదులగురించి తెలుసు.

నా ఆత్మ కూడా నదులంత అగాధం.  

పగళ్ళు ఇంకా పసిగా ఉండగానే యూఫ్రటిస్ లో స్నానం చేసేను.

కాంగో నది ఒడ్డున నా కుటీరం నిర్మించుకుంటే,

అది నన్ను హాయిగా నిద్రపుచ్చింది.

నేను నైలు నదిని పరిశీలించి అక్కడే పిరమిడ్లు నిర్మించాను.

అబ్రహాం లింకన్ న్యూ ఆర్లీన్స్ వెళ్ళినపుడు, మిస్సిస్సిపీ నది

పాటని నేను విన్నాను; సాయం సంధ్యవేళలో

కలకబారిన దాని గుండె బంగారు రంగులో మారడం చూశాను.

నాకు నదుల సంగతి తెలుసు:

అతి పురాతనమూ, నల్లనిచాయ గలవి.

నా ఆత్మ కూడా నదులంత అగాధం.

.
లాంగ్ స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1902 – May 22, 1967

అమెరికను

.

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com
Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

The Negro Speaks of Rivers

.

I’ve known rivers:

I’ve known rivers ancient as the world and older than the flow

       of human blood in human veins.

 

My soul has grown deep like the rivers.

 

I bathed in the Euphrates when dawns were young.

I built my hut near the Congo and it lulled me to sleep.

 

I looked upon the Nile and raised the pyramids above it.

I heard the singing of the Mississippi when Abe Lincoln went

       down to New Orleans, and I’ve seen its muddy bosom turn

       all golden in the sunset.

 

I’ve known rivers:

Ancient, dusky rivers.

 

My soul has grown deep like the rivers.

 

Langston Hughes 

February 1, 1902 – May 22, 1967

American

వాయిదావేసిన కల … లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను

వాయిదావేసిన కల ఏమవుతుంది?

ఎండబెట్టిన జిగురులా

గట్టిపడిపోతుందా?

పుండులా సలిపి సలిపి

రసి కారుతుందా?

కుళ్ళిన మాంసంలా కంపుకొడుతుందా?

లేక పాకంతో చేసిన తీపి వంటకంలా

పంచదార పైన పేరుకుని తెట్టుకడుతుందా?

బహుశా బరువు ఎక్కువైన సంచిలా

క్రిందకి వేలాడిపోతుందేమో!

లేక, కొంపదీసి విస్ఫోటిస్తుందా?

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

అమెరికను.

.

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com
Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

Dream Deferred

.

What happens to a dream deferred?

Does it dry up
Like a raisin in the sun?

Or fester like a sore–
And then run?

Does it stink like rotten meat?
Or crust and sugar over–
like a syrupy sweet?

Maybe it just sags
like a heavy load.

Or does it explode?

.

Langston Hughes

(February 1, 1902 – May 22, 1967)

American

అమెరికాని పూర్వపు అమెరికాగా చెయ్యండి… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి.

అమెరికా మళ్ళీ అమెరికా కావాలి,

ఒకప్పుడు కలలుగన్న అమెరికా కావాలి.

ఈ ధరణిమీదే ఒక మార్గదర్శకురాలు కావాలి

గూడు కోరుకునే ప్రతి స్వేచ్ఛాజీవికీ ఇది ఆటపట్టు అవాలి.

(అమెరికా ఎప్పుడా నాకు అమెరికాలా లేదు)

అమెరికా స్వాప్నికుల తీయని కలలా ఉండాలి

అది విశ్వమానవప్రేమకి ఎదురులేని నేల కావాలి

రాజులు ఉదాశీనతవహించలేని, నియంతలు కుట్రలు పన్నలేని,

ఏ మనిషీ మరొక మనిషిని అణచలేని నేల కావాలి.

(నాకు అమెరికా ఎప్పుడూ అలా కాలేకపోయింది.)

ఓహ్! స్వతంత్రప్రతిపత్తిగల ఈ నేల దేశభక్తి అనే

మాయదారి పూలకిరీటాలు తొడగని నేల కావాలి.

అవకాశాలు నిజమైనవై, జీవితం స్వేచ్ఛగా గడిచి,

నేను శ్వాశించే గాలిలో సమానత్వం పరిమళించాలి.

(నాకు ఎన్నడూ సమానత్వం కనిపించలేదు,

స్వేచ్ఛకి మారుపేరైన నేలలో స్వేచ్ఛకనిపించలేదు.)

ఎవరది, చీకట్లో గొణుగుతున్నది?

ఎవరది నక్షత్రాలమీద ముసుగుకప్పుతున్నది?

 

మోసపోయి, దూరంగా తరమబడ్డ తెల్లవాణ్ణి నేను,

బానిసత్వపు మచ్చలు తొలగిపోని నల్లవాణ్ణి నేను,

ఈ నేలమీంచి తరిమివేయబడ్డ ఎర్రవాణ్ణి నేను,

కలల్ని వెతుక్కుంటూ మనసుగ్గబట్టుకుని వచ్చిన పరదేశిని  నేను…

కాని చివరకు చవిచూసేదంతా అలనాటి బుద్ధిలేని పన్నాగాలే:

కుక్కల్లాపోట్లాడుకోడం, బలవంతుడు బలహీనుణ్ణి అణచివెయ్యడం

శక్తిసామర్థ్యాలు, ఆశలూగల నవయువకుణ్ణి నేను

లాభం, అధికారం, సంపాదన, భూ కబ్జా

విలువైనవన్ని కబ్జా, అవసరాలు తీర్చేవన్ని కబ్జాచెయ్యాలనే

యుగాలనాటి అంతులేని సంకెళ్లలో చిక్కుకున్నవాడిని.

మనుషుల్ని వాడుకుని,  ప్రతిఫలం తీసుకుని,

అన్నీ నేనే పొందాలనే దురాశలో చిక్కుకున్నవాణ్ణి .

నేనొక రైతుబిడ్డని. నేలకి దాసుణ్ణి.

నేనొక కార్మికుణ్ణి, యంత్రానికి అమ్ముడుబోయినవాణ్ణి;

నేనొక నీగ్రోని, అందరికీ సేవకుణ్ని,

ఆకలితో, దీనంగా, అలమటించే సగటు మనిషిని…

కలలతోపాటు ఆకలితోకూడా ఉన్నవాణ్ణి,

ఓ మార్గదర్శకులారా! నేను చితికిపోయిన వాణ్ణి,

ఒక అడుగూ ముందుకు వెళ్ళలేకపోయిన మనిషిని,

తరతరాలుగా చేతులుమారుతున్న నిరుపేద కార్మికుణ్ణి.

అయినా సరే, మొట్ట మొదటి కలగన్నవాణ్ని నేనే

రాజులకి ఊడిగం చేస్తున్న  పాత రోజుల్లోనే.

నాకల ఎంత సాహసోపేతమైనదీ, గాఢమైనదీ, నిజమైనదీ అంటే

ఇప్పటికీ ప్రతి ఇటుకలో, ప్రతి రాతిలో, ప్రతి నాగేటిచాలులో,

అమెరికాని అమెరికాగా చేసిన ఆ స్వేచ్ఛా గీతాలు

స్ఫూర్తిమంతంగా ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంటాయి.

ఓహ్, ఏమి చెప్పను? మనిషిముఖమెరుగని ఆ తొలి సాగరకెరటాలపై

నా కలల నేలని వెతుక్కుంటూ ప్రయాణించిన నావికుణ్ణి నేనే;

దుర్భరమైన ఐర్లండు తీరాలనీ, పోలండు మైదానాలనీ,

ఇంగ్లండు పచ్చికబయళ్ళనీ, వదిలివచ్చినవాడిని నేనే.

“స్వేచ్ఛాప్రియుల స్వర్గం” నిర్మించడానికి

చీకటిఖండపు చెలియలికట్టలు దాటివచ్చినవాడిని నేను.

స్వేచ్ఛా జీవా?

ఎవడుచెప్పేడు మేము స్వేచ్ఛా జీవులమని? నేను కాదే?

నేనైతే ఖచ్చితంగా కాదే?  సహాయం పొందుతున్న లక్షలమంది కాదే?

సమ్మెచేస్తున్నపుడు కాల్చి చంపబడ్డ లక్షలమంది కాదే?

బ్రతకడానికి ఏ జీతమూ లేని వేనవేలమంది కాదే ?

మేము కన్నకలలన్నిటికీ ప్రతిఫలంగా

మేము ఆలపించిన గీతాలన్నిటికీ ప్రతిఫలంగా

మేము భద్రంగా దాచుకున్న కలలకి ప్రతిఫలంగా

మేము పట్టుకుతిరిగిన జెండాలకి ప్రతిఫలంగా

ఏ వేతనంలేని లక్షలమంది జనాభాకి ఉన్నది కేవలం…

ఆశలడుగంటినా ఇప్పటికీ మిగిలిన ఆ కల ఒక్కటే

అమెరికా మళ్ళీ అమెరికా కావాలి…

అనుకున్న లక్ష్యాలను ఇంకా చేరుకోలేకపోయిన నేల అది…

కానీ… ఇక్కడే ఏ మనిషైనా స్వేచ్ఛగా జీవించగల అవకాశం ఉంది.

ఈ నేల అందరిదీ కావాలి… ప్రతి పేదవాడిదీ, ప్రతిఇండియనుదీ, ప్రతి నీగ్రోదీ, నాదీ…

ఈ అమెరికాను అమెరికాగా మలిచింది…

వాళ్ల చెమట, రక్తం, వాళ్ళ నమ్మకం, వాళ్ల కష్టాలు,

వాళ్ల చేతులే లోహాల్ని కరిగించింది, వర్షంలో నాగలి నడిపించింది;

మళ్ళీ మన అద్భుతమైన కలని మనం రాబట్టుకోవాలి.

మీరు నన్ను ఏ పేరుతో దూషించినా సరే! ఫర్వాలేదు,

ఉక్కులాంటి స్వాతంత్ర్యానికి ఎన్నడూ తుప్పుపట్టదు,

ప్రజల జీవితాలమీద జలగల్లా బ్రతికేవాళ్లదగ్గరనుండి

మన పొలాలలని మనం తిరిగి తీసుకోవాలి,

అమెరికా! ఓ అమెరికా!

స్పష్టంగా నిర్భయంగా అంటాను,

అమెరికా ఎప్పుడూ నాకు అమెరికా కాలేకపోయింది,

అయినాసరే, ఒట్టేసి చెప్పగలను,

ఏదోనాటికి, ఇది ఆ అమెరికా అవగలదు!

శిధిలమై, జీర్ణావస్థకు చేరుకున్న దశనుండి,

బలత్కారాలూ, లంచగొండితనపు తెగుళ్ళనుండి, దోపిడీ, అబద్ధాలనుండి

ప్రజలం మనమందరం దీన్ని పునరుద్ధరించుకోవాలి,..

ఈ నేలని, ఈ ఖనిజాల్నీ, ఈ వృక్షసంపదని, ఈ జలవనరుల్ని.

పర్వతాలనీ, అనంతమైన మైదానాలనీ,

సువిశాలమైన ఈ రాష్ట్రాలనన్నిటినీ కాపాడుకోవాలి…

అప్పుడే మనం అమెరికాని పునర్నిర్మించుకోగలం .

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1902 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

.

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com
Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

Let America be America Again
.
Let America be America again.
Let it be the dream it used to be.
Let it be the pioneer on the plain
Seeking a home where he himself is free.

( America never was America to me.)

Let America be the dream the dreamers dreamed–
Let it be that great strong land of love
Where never kings connive nor tyrants scheme
That any man be crushed by one above.

(It never was America to me.)

O, let my land be a land where Liberty
Is crowned with no false patriotic wreath,
But opportunity is real, and life is free,
Equality is in the air we breathe.

(There’s never been equality for me,
Nor freedom in this “homeland of the free.”)

Say, who are you that mumbles in the dark?
And who are you that draws your veil across the stars?

I am the poor white, fooled and pushed apart,
I am the Negro bearing slavery’s scars.
I am the red man driven from the land,
I am the immigrant clutching the hope I seek–
And finding only the same old stupid plan
Of dog eat dog, of mighty crush the weak.

I am the young man, full of strength and hope,
Tangled in that ancient endless chain
Of profit, power, gain, of grab the land!
Of grab the gold! Of grab the ways of satisfying need!
Of work the men! Of take the pay!
Of owning everything for one’s own greed!

I am the farmer, bondsman to the soil.
I am the worker sold to the machine.
I am the Negro, servant to you all.
I am the people, humble, hungry, mean–
Hungry yet today despite the dream.
Beaten yet today–O, Pioneers!
I am the man who never got ahead,
The poorest worker bartered through the years.

Yet I’m the one who dreamt our basic dream
In the Old World while still a serf of kings,
Who dreamt a dream so strong, so brave, so true,
That even yet its mighty daring sings
In every brick and stone, in every furrow turned
That’s made America the land it has become.
O, I’m the man who sailed those early seas
In search of what I meant to be my home–
For I’m the one who left dark Ireland’s shore,
And Poland’s plain, and England’s grassy lea,
And torn from Black Africa’s strand I came
To build a “homeland of the free.”

The free?

Who said the free? Not me?
Surely not me? The millions on relief today?
The millions shot down when we strike?
The millions who have nothing for our pay?
For all the dreams we’ve dreamed
And all the songs we’ve sung
And all the hopes we’ve held
And all the flags we’ve hung,
The millions who have nothing for our pay–
Except the dream that’s almost dead today.

O, let America be America again–
The land that never has been yet–
And yet must be–the land where every man is free.
The land that’s mine–the poor man’s, Indian’s, Negro’s, ME–
Who made America,
Whose sweat and blood, whose faith and pain,
Whose hand at the foundry, whose plow in the rain,
Must bring back our mighty dream again.

Sure, call me any ugly name you choose–
The steel of freedom does not stain.
From those who live like leeches on the people’s lives,
We must take back our land again,
America!

O, yes,
I say it plain,
America never was America to me,
And yet I swear this oath–
America will be!

Out of the rack and ruin of our gangster death,
The rape and rot of graft, and stealth, and lies,
We, the people, must redeem
The land, the mines, the plants, the rivers.
The mountains and the endless plain–
All, all the stretch of these great green states–
And make America again!
.
Langston Hughes

February 1, 1902 – May 22, 1967

American.

వేదనా గీతాలు… లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

మొన్న రాత్రి లెనాక్స్ అవెన్యూలో

పాలిపోయి, మసకబారిన పాత గాస్ దీపం ప్రక్కన.

స్వరాల్ని కుంచించి మత్తుగా కూనిరాగం తీస్తూ

ముందుకీ వెనక్కీ కమ్మని పాటతోపాటు ఊగుతూ

ఒక నీగ్రో పాట వాయించడం విన్నాను.

ఆ వేదనా గీతపు స్వరానికి …

అతను చాలా తీరుబడిగా ఊగేడు…

చాలా తీరుబడిగా తూగేడు…

ఆ దంతపు మెట్లమీద తన నల్లని చేతులతో

పాపం! ఆ పాత పియానో మాధుర్యంతో కేరేలా చేసేడు!

ఆహ్! ఎంత అందమైన గీతం!

ఆ పాడైన స్టూలుమీద ముందుకీ వెనక్కీ వివశంతో సోలుతూ

ఆ శిధిల శోక గీతాన్ని ఆలపించాడు ఒక సంగీతపు పిచ్చివాడిలా

ఎంత కమ్మని గీతం!

ఒక నల్లవాడి గుండెలోతుల్లోంచి వచ్చిన

అపురూప గీతం!

బాధాతప్త స్వరంలో హృదంతరాళంనుంచి వస్తున్న

ఆ నీగ్రో పాటనీ, పియానో మూలుగునీ విన్నాను…

“ఈ విశాల జగతిలో తోడులేరెవరూ

నాను నేనేతప్ప జోడులేరెవరూ.”

ధబ్ ధబ్ ధబ్ మని అతని పాదం నేలపై తాళం వేసింది

తర్వాత కొన్ని స్వరాలు ఆలపించి మళ్ళీ పాటని అందుకున్నాడు

“వేదన నన్నావహించింది

నా మనసుకిక శాంతి లేదు

వేదన నన్నావహించింది

నా మనసుకిక శాంతి లేదు

నాకిక సుఖం లేదు

నాకు మరణమే మెరుగనిపిస్తోంది.”

అర్థరాత్రి దాటేదాకా ఆ పాట పాడుతూనే ఉన్నాడు

నక్షత్రాలు సెలవుపుచ్చు కున్నాయి, వాటితోపాటే చంద్రుడూను.

పాట ఆపి గాయకుడు నిద్రకి ఉపక్రమించాడు

అతని తలలో ఇంకా ఆ పాటే మననం అవుతోంది.

అతను ప్రశాంతంగా… బండరాయిలా… శవంలా.. నిద్రపోయాడు.

.

లాంగ్స్టన్ హ్యూజ్

February 1, 1902 – May 22, 1967

అమెరికను కవి

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

Image courtesy: http://4.bp.blogspot.com

.

The Weary Blues

.

 Droning a drowsy syncopated tune,

 Rocking back and forth to a mellow croon,

 I heard a Negro play.

 Down on Lenox Avenue the other night

 By the pale dull pallor of an old gas light

 He did a lazy sway . . .

 He did a lazy sway . . .

 To the tune o’ those Weary Blues.

 With his ebony hands on each ivory key

 He made that poor piano moan with melody.

 O Blues!

 Swaying to and fro on his rickety stool

 He played that sad raggy tune like a musical fool.

 Sweet Blues!

 Coming from a black man’s soul.

 O Blues!

 In a deep song voice with a melancholy tone

 I heard that Negro sing, that old piano moan–

 “Ain’t got nobody in all this world,

 Ain’t got nobody but ma self.

 I’s gwine to quit ma frownin’

 And put ma troubles on the shelf.”

 

 Thump, thump, thump, went his foot on the floor.

 He played a few chords then he sang some more–

 “I got the Weary Blues

 And I can’t be satisfied.

 Got the Weary Blues

 And can’t be satisfied–

 I ain’t happy no mo’

 And I wish that I had died.”

 And far into the night he crooned that tune.

 The stars went out and so did the moon.

 The singer stopped playing and went to bed

 While the Weary Blues echoed through his head.

 He slept like a rock or a man that’s dead

.

Langston Hughes

February 1, 1902 – May 22, 1967

American Poet

ప్రశాంత సాగరం… లాంగస్టన్ హ్యూజ్, అమెరికను కవి

ఎంత నిశ్చలంగా ఉంది,

చిత్రంగా ఎంత నిశ్చలంగా ఉంది

ఈ రోజు సముద్రం.

నీరు అలా

నిశ్చలంగా ఉండడం

అంత మంచిది కాదు.

.

లాంగ్ స్టన్ హ్యూజ్

ఫిబ్రవరి 1, 1902 – మే 22, 1967

అమెరికను కవి

.

Langston Hughes

.

Sea Calm

 .

How still,

How strangely still

The water is today,

It is not good

For water

To be so still that way.

.

Langston Hughes

February 1, 1902 – May 22, 1967

American

Poem Courtesy: http://www.the wondering minstrels.blogspot.in

%d bloggers like this: